Oudste meld ik vanmorgen ziek,
en het wachten begint.
We mogen aan het eind van de morgen komen
en ja hoor, tuurlijk tegenpartij claimt dat het zijn eigen schuld is
zou uitgedaagd hebben.
´t is altijd zelfde excuus.

Maar deze ronde komt deze niet zo makkelijk weg
er volgen maatregelen, er wordt contact opgenomen met zijn ouders,
met zijn sportschool, en een ieder die hier verder bij betrokken is.
Vanzelf moeten ze wel met elkaar verder
en morgenmiddag mogen ze met z´n tweeen om tafel zitten,
oudste wil hem op de man af vragen wat ie dan gedaan zou hebben,
die is en blijft zich nergens van bewust.

Inmiddels sluipen er bij ons en de leiding van school
dingen binnen dat het toch te maken zou kunnen hebben
met een situatie tussen jongste en J toendertijd.
Ze willen proberen het zover mogelijk uit te zoeken
en dat neemt natuurlijk tijd in beslag.
Ben benieuwd 
en voor nu wacht ik het even af.
Onderdirecteur geeft me wel mee:
ben je niet tevreden kun je altijd aangifte doen !

Oudste is niet bang en zodra het beetje kan
wil hij weer naar school , misschien a.s. woensdag.
Met de afspraak dat als het niet wil
hij altijd naar huis kan.

Gelukkig accepteren ze in school
onder geen enkel beding en excuus slaan
en vooral niet op deze manier.

Maar je bent er weer mooi klaar mee.

XXXXXXXXXXXX

waar de een na de ander
haar – zijn blog afschermt met een wachtwoord
blijf ik openlijk schrijven.
Al kan ik me dat afschermen wel voorstellen,
denk dat diegenen de het lezen zich zelf bewust moeten zijn
van hun positie.

De kaart is natuurlijk binnen van zwager,
nou ja van de familie natuurlijk 😉
de herdenking is a.s. woensdagmiddag.
Met in nagedachtenis van een lieve man, vader etc etc
verstuurt naar meerdere mensen
die zich nu het gebouw al uitvechten,
bij wijze van.

Op voorhand heb ik totaal geen zin
in dit soort onzin.
Want het toneelstuk wat nu opgevoerd wordt
zal gespeeld worden door slechte acteurs
vooral omdat ik het eerste script gelezen heb.

Maar: we gaan dwz zonder de jongens.
die hebben totaal geen behoefte om mee te gaan
en hoeven dat van mij dan ook niet,
ze kenden hem amper.

´t gaat een vreemde lange aparte week worden,
waarin mijn verloren gevoel een plek gaat vinden.
Maar ik vertik het ondergeschikt te worden
en de jongens aan
iemand die denkt dat hij-zij beter is dan wij!
DIE

geef ik niet op!

XXXXXXXXXX

Oudste onderneemt dappere poging
om normale dingen te doen.
Huiswerk ? Nope trekt ie niet.
Computer? normaal niet achter weg te slaan, nu 10 minuten en klaar is het.
Hij voelt zich wazig wat logisch is.
Niet alleen zijn hoofd heeft een oplawaaier gehad.

Inmiddels heb ik mail gestuurd naar mentor.
Het heeft totaal geen nut voor hem om naar school te gaan
en ze weten onderhand wel wat er gebeurd is.
Krijg een mailtje terug,
ze gaan eerst morgen de zaak onderzoeken en nemen
dan contact met me op voor een afspraak met Oudste.

oudste voelt zich af en toe wazig en ik ook.
de vraag blijft maar rond draaien: waarom?
We zullen het horen morgen , tenminste dat hoop ik.
Voor nu is er rust wat er heerst,
jongste zijn kameraad is er (alweer) 😉
en we moeten nu gewoon rustig afwachten.
*zucht*

XXXXXXXXXXXXX

Oudste slaapt vannacht als een blok
ga een paar keer bij hem kijken
maar het is rust wat de klok slaat.
Beter zo.

Enige wat er echt van overblijft
is zijn hoofdpijn en het niet kunnen concentreren.
Hij heeft nog huiswerk liggen
maar het wil maar niet lukken.
Vandaag had hij willen werken
maar ook dat ging niet door.

Wacht morgen even af en anders
ga ik maandagmorgen even mee
en neem hem doodleuk weer mee naar huis.
Al baal ik dan dat hij op achterstand komt
door zo´n kl…… van een figuur.
Schijnt trouwens dat hij op hoog nivo
zijn sport beoefend.
Ten eerste moet hij weten dat dit helemaal niet mag
en is hij zich dus ook bewust van wat klappen
tegen een hoofd kunnen uitrichten.
En nog steeds zit ik me af te vragen:

waarom in de vredesnaam?

Hoop het antwoord maandag te krijgen,
en dat oudste zover opknapt dat hij wel heen kan
het willen is het probleem niet namelijk.

We zullen zien maar oudste en ik
zijn alle twee behoorlijk aangeslagen.

XXXXXXXXXXX

De basisschool mag vanmiddag voor een workshop
naar bakken in zelfde school als van onze jongens.
Door de afspraak krijg ik niet alles mee
maar wel laatste en lekkerste stuk 😉
De broodjes gaan net de oven in
en ze hebben er heel veel.
Van juffie krijg ik ook , zo lief van haar.
En die peuzel ik dan ook met smaak op
niets lekkerder dan vers gebakken broodjes !

De assistentles is jongste geweldig bevallen,
en natuurlijk kan leraar met iemand van 13
meer beginnen dan met iemand van 7 😉
En ja tuurlijk is er nog wel iemand die dat ook wel wil
ik had het al verwacht,
maar de leraar heeft gekozen op zijn gronden
en hoop nu maar dat die ander daar gewoon respect voor kan opbrengen.
Jongste is gekozen om zijn kunnen en zijn karakter
niet omdat hij toevallig de zoon is van iemand uit het bestuur,
die wil ik nog wel even duidelijk heben !

XXXXXXXXXXXXXX

Vanmiddag het gesprek
als eerste spreek ik onderdirecteur en leg hem uit.
Hij is enorm verbaasd, duidelijk niet op de hoogte.
Dan komt ons pedagoge erbij, wat een vreselijk mens!
Maar zij claimt geen verklaring te hebben afgelegd,
wel heeft ze gespreken gevoerd met een wijkagente
(zat er dus ook nog tussen ).
Toch geeft ze toe dat ze wel degelijk fouten gemaakt heeft
al duurt dat even maar dat zij nergens voor getekend heeft.
Hoe is dan die intrekken gekomen ?
Ik ga daar volgende week nog even achteraan
Maar inmiddels liggen er wel degelijke afspraken
en weten ze wat ze aan me hebben !

De onderdirecteur loopt nog even met me mee
en hij gaat met haar nog even doorpraten.
Met de hartelijke woorden:
als er iets is en ik kan je helpen
dan moet je gewoon komen!
Hij begrijpt mijn belazerde gevoel maar
alles in dit geval voor de rust
waarvan ik niet kan vermoeden
dat die heel snel gedaan is.

Om 16.10 gaat mijn mobiel:
oudste.
mam kun je me ophalen?
Hoez0 ?
Nou mijn fiets is een beetje stuk en ze hebben me geslagen!
Ik ben compleet verbijstert want het ging allemaal zo goed!
Natuurlijk race ik naar stad en tref hem samen met een kameraad.
Hij lacht nog wel maar niet van harte.
Ik bedank zijn vriend voor het blijven en hoor oudste aan.
Jongste knoopt zijn fiets ondertussen op de auto.

Een jongen uit zijn klas, vooralsnog zonder reden,
met Tai Kwondo slagen, een probleem oplossen.
Oudste heeft geen idee wat dat probleem moet zijn.
Maar de slagen zijn duidelijk zichtbaar.
In plaats van naar huis rij ik door naar school waar ik
onderdirecteur nog tref.
Hij noteert het hele verhaal en dat wordt as.maandag in werking gezet.
Het blijkt een jongen te zijn die ook voor het eerst op deze school zit,
omdat hij verwijderd is van een andere school wegens ongewenst gedrag.

Nou vraag ik je:
Hebben mijn mannen een bord voor hun hoofd waarop staat:
pak mij maar?
In al mijn pogingen om er fatsoenlijke jongens uit te krijgen
die normaal in het leven staan,
krijgen ze verdorie de klappen van jongens die tikkie anders
denken schijnbaar dan wij.
Zijn wij dan zo abnormaal of is er domweg een catagorie
die afwijkt en waar wij tegenop lopen ?

Ik weet het niet meer om eerlijk te zijn,
inmiddels is jongste trouwens naar zijn eerste assistent les
en ligt oudste te slapen omdat hij hoofdpijn had en misselijk was.
mijn hoofd kan ook wel wat rust gebruiken eigenlijk
dat het hier zelden normaal gaat weten we nu wel,
maar mag het nu even minder extreem alsjeblieft ?

XXXXXXXXXXXXX

Morgen het gesprek
en het cirkelt natuurlijk de hele week in mijn gedachten.
Wat wil IK in dit geval want de beslissing ligt bij mij.
ik weet wel wat ik NIET wil.
Waar mensen om me heen roepen:
Je maakt die pedagoge het leven maar goed zuur
(tikkie daarvan gaat vast wel lukken en gebeuren)
maar ze hoeft van mij niet kapot.
Die aangifte gewoon doordrukken!
Waarom?

Rekening houdend met het feit dat onze mannen
nog een paar jaar hier naar school mogen,
hun hart en ziel daar ligt,
kan ik het beter andersom proberen te krijgen.
Ik wil serieus genomen worden, respect oogsten
maar niet de situatie laten ontploffen.
Helemaal niet zelfs.

Tussen de jongens en J gaat het bijzonder.
Als J ze tegenkomt gaat het hoofd naar beneden
en wordt de vloer behoorlijk geinspecteerd,
en weet je, al heeft hij het verdient, dik verdient,
zelf gedaan, vind het zo vreselijk jammer.
Vind het nog steeds een arm kind
op meerdere gebieden, zelfs oudste wil proberen
gewoon contact te krijgen want ook zijn hart is groot.

Oudste zit met diegene die hem lastig viel via Hyves
in de techniek afdeling, 3 uur per dag, 4 dagen per week.
En ook daar treft hij een schuchter typetje
wat nauwelijks hem durft aan te spreken.
na een voorzichtige Hoi komen ze zoetjesaan
aan de praat .
Dit ga je toch niet stuk maken ??

Wat ik morgen heel graag wil
is dat Mevr. De pedagoge haar verklaring intrekt,
met opgave van reden !

Of de onderdirecteur op de hoogte was van haar actie.
Maar vooral dat ik serieus genomen ga worden.
Na 7 maanden verdriet en ellende ga IK en hiermee ons gezin
voorop zetten!
Voor een keer mag het wel, maar nog steeds niet met afbrekende ideeen.
Wat school met de pedagoge wil, moeten zij maar weten,
wij willen met haar niets meer te maken hebben,
ook dat zal ik haar vertellen.

De aangifte blijft overigens gewoon staan,
als J of een van de anderen die hiermee te maken hadden
nog een rotgeintje uithalen,
zijn ze alsnog aan de beurt.
Weet je, die stok wil ik niet kwijt.
En als het niet nodig is , is er ook niets aan de hand.

Maar iemand ten gronde richten, al zou ik er alle reden voor kunnen bedenken
is niet hoe ik denk en leef.
Ga liever vooruit en samen overleggen
hoe de toekomst eruit kan zien.

Maar dat wil nog niet zeggen,
voor hen die dat denken,
dat ik over me heen laat stoffelen,
want als de pedagoge niet mee werken wil
is er een hekje van een dammetje.
Maar: dat is dan niet mijn fout 😉

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

En met die titel bedoel ik mezelf 😉
Want morgen heb ik wel een extreem aparte dag
en dat heb ik mezelf aangedaan.
Eerst werken, paar boodschappen die echt moeten,
eten, om 13.00 met de basisschool mee als chauffeuse
omdat die ook naar de middelbare gaan
voor een workshop.
Ik moet daar ook zijn en riep enthousiast
er kunnen wel een paar met mij mee,
gezien het feit dat ze weer eens standaard
auto´s te kort hebben.

Zij gaan naar de workshop,
ik naar het gesprek met onderdirecteur,
mentor en Orthopedagoge.

Verwachting is dat we rond 15.00 klaar zijn,
naar huis, even rust, op tijd eten,
want jongste moet als het kan,
om 17.15 op de mat staan.
Vandaar uit even extra loten halen voor de
grote clubactie,
en dan de basisschool even schoonmaken,
en weer naar huis.
Eega haalt jongste dan weer op tegen 20.15.
Op dat moment hoop ik op de bank te zitten
met een bakkie koffie.

Zal ik tegen die tijd
ook wel dik verdient hebben ,
hoop ik 😉

XXXXXXX

Het is vanavond even zoeken
tussen de emoties die hier rondvliegen,
zag hem niet aankomen 😉
Eega gaat vanzelf heen, ik ga niet mee.
Begrijpelijk zegt ie !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Die heb ik nog nooit gehoord van hem.
Maar na mijn uitleg begrijpt hij het helemaal
en zijn maar weinig woorden voor nodig.

Onze jongens zijn in 1 klap hyper.
Het computer verhaal leidt de aandacht tikkie af
maar er zit natuurlijk meer onder.

Normaal zouden ze om half 10 te bed gaan,
maar deze ronde wordt het een uurtje later,
jammer dan.

Als eega terug komt is het half 12.
Ik open een flesje voor hem
en hij vertelt.
Hoe kort en bizar het is
om zo snel afscheid te moeten nemen.
Dat weg, ook echt weg is.
Het is kwart voor 12 als hij zegt:
ze zijn nu bij Assen ongeveer 😉
de hele situatie is
een methode volledig anders dan ´normaal´.

Als ik er over nadenk
moet ik zeggen dat ik ook dat wel wat vind hebben.
Maar het is wel handig om dat met de liefdevolle mensen
om je heen, eerst door te spreken.
Tijd is in dit geval heel belangrijk,
maar ook tijdloos !

Er mogen geen advertenties gezet worden,
en de rest horen we nog wel.
Bijzonder en apart
maar wel met veel respect zoals ik heb gehoord
van eega.
Goed van hem, en goed voor hem
zoiets op te pakken en te doen.

Respect.

XXXXXXXXXXXXXX

Behalve de onvermijdelijke dingen van het leven,
gebeuren er ook gewone leuke dingen.

Jongste  is gevraagd door zijn judoleraar
om hem te helpen bij de 1e 2 groepen,
de kleintjes om zo maar te zeggen.
En misschien van daaruit verder
als hij ouder is.

Jongste hoeft er helemaal niet over na te denken
en mag zich vanaf vrijdagavond assistent judoleraar noemen 😉

Vanavond ben ik even bij Omama
en die vertelt dat computer van broer
de geest ook gegeven heeft.
Heb jij nog wat staan ?
Zal wel even kijken.

De 1e brand spontaan de videokaart op,
dat schiet niet op dus.
de 2e rolt prima,
nadat ik van 2 , 1 heb gemaakt 😉
en die staat inmiddels bij broer.
Kan hij rustig laten kijken naar die van hem
maar als ik het zo ruik
is het wel goed mis.

En zo ben ik vanavond even druk
met heel verschillende dingen.

XXXXXXXXXXXXXX