van mij voor mij
- 03.21.13
- serieuze gedeelte
- 5 Comments
Gisteren tipte ik het al even aan,
dat ik met Omama in de rolstoel op de hobbel kom.
Klonk redelijk eenvoudig
maar het effect was vernietigend.
Ik rol Omama achterwaarts een soort heuveltje af
en de rolstoel doet wat een rolstoel doet, rollen.
Ik kom klem te zitten tussen haar en de muur
omdat ik domweg niet genoeg gewicht en kracht heb
om haar tegen te kunnen houden.
De taxichauffeur neemt het over
en ik ga naar huis.
Het minimale voorval beheerst mijn gevoel en gedachten
en gisteravond ga ik met een triest en verdrietig gevoel naar bed
om vervolgens natuurlijk de slaap niet te pakken kunnen krijgen.
IK kan Omama niet handelen !!!!
Als ze thuis komt en we willen even stad,
of rondje huis of wandeling maken,
en ik kan haar niet duwen, trekken, over heuveltjes krijgen,
of what ever hoe moet dat dan????
k weet niet hoe zwaar deze rolstoel is, en echt handig is ie niet
maar met Omama er in zekers ruim over de 80 kg.
Ze is al 9 kg afgevallen hoor, maar weegt nog wel 77 kg
iets kleiner dan ik ben maar daar sta ik met 56 kg tegenover.
En ik weet even niet hoe dat dan moet.
Een lichtgewicht soepel lopende rolstoel?
Of elektrisch?
Maar het maakt me gewoon verdrietig
gaat het allemaal zo positief ben ik de gene die roet in het eten gooit?
Ik weet het niet
maar vind het zo niet leuk.
Maar eens met de ergotherapeute overleggen wat hiervoor
de mogelijkheden zijn,
maar het houdt me behoorlijk bezig.
Want het gaat niet alleen maar over rollen
maar wat over ondersteunen, in de benen helpen
en dat soort dingen????
Ik weet het even niet .
XXXXXXXXXXXXX