Het grote voordeel van mijn werk,
is ook gelijk het grote nadeel:
ik heb ruim de tijd om te denken
te overdenken
dingen op een rij te zetten
of juist niet 😉

Mijn motto:
wat je overkomt is geen keuze
hoe je er mee omgaat wel :
maakt dat ik besef dat ik vooral de laatste tijd
voor nogal een aantal keuzes heb gestaan.
Vooral emotioneel zijn ze best lastig
praktische heb ik geen problemen mee.

Van mensen waar ik van hou, dieren trouwens ook,
daar blijft een ander gewoon van af . PUNT.
maar ook die mensen moeten leren
keuzes te maken.
En daar moet je ze vrij in laten, je mag ze niet in de weg staan
sterker nog je moet ze af en toe in het diepe mikken
voordat ze beseffen dat ze zelf ook kunnen zwemmen.
En geloof me:
de beste badmeesters staan aan de kant hoor 😉

Er gaat , zoals altijd hier, ontzettend veel in de ronde,
dat is niet zo bijzonder hoor, daar zijn meer gezinnen van .
Enige voordeel wat U heeft is dat U meeleest in een hectisch gezin
inclusief alles wat er om heen hangt
maar besef alstublieft dat er meer mensen zijn die af en toe
zekers weten nog beroerder zitten dan ik.

Mensen die de openheid OF niet zoeken, OF niet vinden
of misschien zich wel schamen?
Want:
Ondanks alle stoere coole mannen om me heen
die met hun emoties, zover aanwezig,
beter om kunnen gaan dan ik met die van mij
ben ik NIET zielig, hoef ik geen medelijden
want:
ik ben in de hele gelukkige positie dat ik heel veel mensen
om me heen verzamelt heb ( klinkt bewust he,
dat is het ook)
die oprecht voor me klaar staan en meeleven willen.

Vooral het laatste woord: willen.
Mensen die me volgen, die vragen, prive berichten sturen,
maar ook met me dollen, me ruimte geven , stof tot nadenken,
even een time out, en me met rust laten als koppie niet goed staat.
Want ja, ook dat gebeurd me af en toe ,
ben mens he….niet vergeten 😉

En hieruit kan ik de conclusie trekken:
ben de beroerdste niet 😉 Veel mensen vinden me toch wel leuk mens ,
je snapt het niet maar het gebeurd !
En ik mag me , ja mag, me koesteren in een bos van vrienden
die me beschermen, me ten ruste laten komen,
en me omarmen met wortels van Liefde en Genegenheid
maar nog meer van Vertrouwen en Waardering.
Al hoe waardeloos of dom ik af en toe ook doen kan,
ze blijven mijn vrienden door dik en dun
en zijn er voor me, en laten me dat telkens even zien
of horen.

En dan ben ik een dankbaar mens,
en hoop dat een ieder die het niet makkelijk heeft
een kring van lieverds op kan bouwen om zich heen
zodat als het echt moeilijk wordt
er altijd iemand is
die even komt, even luistert, even een arm in het echt of virtueel
om je heen slaat en laat weten dat men aan je denkt.
Dan ben je nooit alleen…………………..

Dank jullie wel lieverds
voor toen, voor nu en voor dan !
<3

XXXXXXXXXXX

Als tegenhanger van de giga drukke dag gisteren
vandaag een hele rustige.
Eerst breng ik mijn eigen even op orde
man wat een zooitje 😉
En dan vanmiddag even boodschappen doen
samen met oudste bij de net weer geopende Lidl.

Pfieuw, wat een drukte
maar wat een assortiment!
De pest is: wat ik hebben moet vergeet ik
dus kan morgen op herhaling 😉
Melk is toch wel een item die nodig is hier.

Alleen school en voor de rest
rust.
Morgen nog een gewone dag en dan :
weekend en naar op Urk.
En daar hebben we zin in
zoals altijd 😉

XXXXXXXXXXXXx

t zou een drukke dag worden,
en dat werd het 😉

Vanmorgen op tijd vertrekken om te werken
want om half 12 wil ik graag
bij het multifuncionele centrum zijn wat hier
gebouwd wordt,
een rondleiding voor alle kinderen van de basisschool
en anderen die interesse hebben.
Oudste is thuis en wil ook wel even mee.
Het is bijzonder indrukwekkend maar wordt volgens mij
supermooi 😉

Dan naar huis, broodje eten, school schoonmaken en
voor sollicitatiegesprek.
Heel gezellig en eigenlijk al aangenomen nog voordat
ze me gezien heeft.
Het klikt tussen ons en we hebben een heel leuk gesprek
als ik vertrek kom ik midden in een dikke sneeuwbui terecht.
Het weer is echt hopeloos.

Ik rij gelijk door naar Omama, dat blog heb je kunnen lezen,
en als ik thuis kom is het kwart voor 5.
Vriendin zou vanavond mee naar Omama maar in overleg
heel verstandig gaat ze volgende week wel,
de buien en de afstand die zij moet rijden maakt dat we
heel verstandig zijn 😉

Om 6 uur zit ik weer in auto om naar Omama toe te gaan
en om goed kwart over 8 ben ik weer thuis,
en bekaf.

Maar het was een bijzondere dag
met bijzondere momenten 😉

XXXXXXXXXXXX

Vanmiddag naar Omama om te kijken
hoe ze dat doet met het lopen met de 4poot.
Want als ze thuis is-komt
moet er eigenlijk ook iemand zijn
die haar ondersteunt.

De fysio helpt haar omhoog
en dan voor het eerst sinds meer dan 4 maanden
zie ik mijn moeder weer staan.
Het valt me op hoe ze is afgevallen
hoe klein ze is
en hoe wankel ze staat,
maar ze staat!!!!

En dan begint ze te lopen
met de 4 poot
en dat gaat echt voetje voor voetje
en fysio ondersteunt haar
10 stappen onderweg mag ik het overnemen
het is eng, het is onwennig
maar ze loopt met mijn hulp !!!!!

De verwachting is dat het alleen maar beter gaat worden
en dat ze sterker gaat worden
en dat het makkelijker gaat worden
en ik hoop het zo voor haar
dat betekend een heel stuk vrijheid erbij 😉

XXXXXXXXXXXXXX

Na een half doorwaakte nacht
staan oudste en ik vanmorgen elkaar aan te kijken
we hebben het geen van twee echt makkelijk
en onze tranen zitten ontzettend hoog.
Het is aan heel mijn smoelwerk te zien
en het maakt me geen moer uit.

Toch loopt het lekker op het werk
en kan ik zelfs nog iets extra´s doen.
Vanmiddag even rustg thuis en als iedereen weg is
begraaft oudste Gizmo , in zijn uppie.
Dat wil hij en dat heeft hem goed gedaan.

Vanmiddag belt Omama
de datum dat ze in het apartement mag is ook bekend:
1 april en dat is geen grapje.
Ik merk dat ze er en tegen op ziet en er aan toe is.
Toch zijn er wel een aantal dingen
waarvan we alletwee zoiets hebben van :
dat moet wel even duidelijk doorgesproken worden.

Dinsdag gesprek met ergotherapeute en
hoe langer je na denkt hoe meer vragen er komen
maar dat geeft niet,
we hebben nog tijd.

Morgen een hele drukke dag
2x werken, 2 afspraken
maar eten klaar dat scheelt 😉
We gaan er weer voor !

XXXXXXXXXXXXX

Het is zondag 23 oktober 1999.
Zoals altijd gaan we op zondagavond kaarten
bij Omama en broer, Opapa kijkt dan tv.
Tegen half 11 sluiten we af,
nemen babyfoon mee,
de jongens zijn net 3 (oudste van 22 oktober)
en 1 1/2.

Als we binnendoor achter het huis lopen
zien we iets verschrikkelijks:
een stuk of 3 kittens van krap 6 weken oud
lopen klagelijk te miauwen.

Alles en iedereen wordt ingezet om ze te vinden
maar ze zijn snel en verdwijnen in kieren en naden.
Lang na middernacht wordt de zoektocht beeindigd.
We hebben er niet 1 terug kunnen vinden.
en de nachten zijn toch echt te koud voor zulke kleine poesjes.
wel vinden we bloed op de klinkers
en alles wijst erop dat iemand, die op dat moment weet van ons
zondagavond ritueel, zeer bewust een aantal jonge katten
bij ons over de schutting heeft ´gegooit`!

De boosheid over zoveel dierenellende maakt dat ik
lange tijd niet slapen kan, ik weet het nog zo goed.

De andere morgen bij het opstaan, natuurlijk direct kijken.
Maar ik zie niets en weet dat eega ook al op onderzoek geweest is.
En dan hoor ik achter me een zachte miauw??
Schokking klem achter de diepvries zit een heel klein
vies en angstige kitten.

Onder de vlooien, onder het vuil bijna te vies om aan te pakken.
Ik vis hem er achterweg , parkeer hem even in een doos
om de jongens uit bed te halen en te verzorgen.
Op het moment dat ze de kleine haarbal zien,
zijn ze natuurlijk verkocht.

Samen wassen we het diertje en die lijkt spontaan op de Gremlin Gizmo.
Vandaar ook zijn naam, hij wordt gekoestert
en onze dan oude kat moet er niets van weten.
Ik bel eega en die vind het allemaal prima,
Gizmo is onze  nieuwe huisgenoot.

In de loop van de tijd was hij absoluut oudste zijn kat,
toen die de ziekte van Pfieffer kreeg op 4 jarige leeftijd
heeft hij heel wat uren bij hem op de bank doorgebracht.
Toen oudste zich een giga hersenschudding viel:
Gizmo week niet van zijn zijde.
En altijd bij ons allemaal, begroette hij ons,
pikte korstje brood als het kan,
en knuffelde lekker tegen je aan.

Bij elk thuiskomen was hij de eerste
die je begroette.
In de loop van de jaren was hij wel eens wat minder
Omama ging ziekenhuis in: Gizzie was ziek.
Omama ging verpleeghuis in: Gizzie knapte weer op.

Hij heeft alle liefde die hij had en al zijn zorgzaamheid
aan ons gegeven.
Wij hebben van hem veel gekregen en , dat durf ik te zeggen
wij hebben hem een goed leven gegeven.
Zoals alle dieren hier zijn ze onderdeel van
En nu wordt hij intens gemist.

Ik dank je lieve Gizmo
voor wat je voor oudste bent geweest
wat je voor ons gedaan hebt
en met ontzettend veel weemoed
laat ik je gaan en hoop voor een kattenhemel!
Jij verdient het, meer dan sommige mensen !

RIP Gizmo

XXXXXXXXXXXXX

Vanmorgen als ik thuis kom van werk-boodschappen doen,
zie ik onze Gizmo heel vreemd doen op de bank.
Hij spint nog wel even maar ik vertrouw het niet
en bel de dierenarts: vanmiddag 4 uur.
Tja als niet eerder kan, dan houdt het op.

Gizmo laat zich van de bank af glijden en wankelt
naar een grote doos die in de kamer staat,
vertoont wegkruip gedrag en het gaat echt niet goed.
Maar vanmiddag heb ik gesprek en moet daar naar toe
probeer oudste te bereiken maar dat lukt niet.

En dan zie ik het, en haal hem uit de doos en met hem op schoot
ga ik zitten, hij kruipt tegen me aan,
miauwt nog een keer en dan valt koppie om.
Ik zie hoe het leven uit zijn ogen en uit zijn  lijf glijdt
en huilend zit ik dan nog even met hem.

Ik leg hem in een mooie houding op een handdoek
en krijg oudste aan telefoon, die komt direct naar huis.
Dierenarts ook maar weer afgebeld en ik ben geheel van slag.
13 en half jaar was hij oudste zijn beste maatje
en het beheerst absoluut vandaag ons leven.

Om 14.00 familiegesprek in verpleeghuis en
ik probeer oplettend mogelijk te zijn,
daar komt een heel goed bericht:
ze verwachten over een week of 5-6 dat Omama
naar huis kan met de nodige hulp.

Moet nog van alles geregeld worden
en dat komt vast allemaal wel goed
maar het overlijden van Gizmo
overstemt toch wel het blije nieuws van Omama.
Want we missen hem gigantisch
t is zo stil nu, en Blacky heeft ook even gekeken
en miauwt ook niet op dit moment.

Morgen beter hoop ik.

XXXXXXXXXXXXXXX

Een heerlijke rustige zondag
waarbij het opstaan inderdaad
de wereld wit is.
Yep , vind er niks aan maar:
het boeit  me ook niet, laat maar gaan.

Omama komt weer even thuis,
krijgt visite van vriendin en eigenlijk
is alles relaxed.
Broer neemt mijn beurt van vanavond over
want morgenmiddag is er gesprek
en hij heeft cursus.
Nou,dan neem ik die, geen probleem.

Oudste is druk in training voor armworstelen
er staan nogal wat dingen op de agenda:
Sterkste arm Overijssel, Nederlands kampioenschap, The Battle
in Leeuwarden en eind juli Rochefort in Belgie !
Hij traint en het ziet er uitstekend uit !!!

 Ook voor jongste beginnen de toernooien weer
en gelukkig vallen ze niet op zelfde data zodat ik met alle twee mee kan !!!
Want ook de judo heeft mijn hart en ziel.

Met twee van die stoere mannen
en een Omama die alles op alles zet
gaan we titels en bekers halen
wat ik je brom 😉

Met zoveel energie om me heen ???
Ga ik even af en toe achterover zitten
en lees vanmiddag eindelijk weer eens een boek
nee geen kook boek
maar gewoon boek 😉

Fijne werkweek allemaal !!!

XXXXXXXXXXXX

Liefde………..

is het beste medicijn.

xxxxxxxxxxxxxx

Het voelt alsof eindelijk
alles weer een beetje tot rust komt.
Van school verwacht ik absoluut rust
en ook Omama is tot rust gekomen.

Ze willen haar naar zelfstandig hebben,
wat zoveel betekend werken naar
zelf koffie zetten e.d.
met uitbreiding van meer ´taken`.
Ze moest er wel even aan wennen
want het betekend dus ook inderdaad
verhuizen naar een kamertje
met eigen koelkast, wc, douche e.d. 😉
Een giga stap naar voren !!!!

En vanavond is ze dan ook erg opgewekt,
alleen de manier waarop het haar werd verteld
daar is ze toch wel beetje van geschrokken.
Zo even tijdens bezoek, tussen neus en lippen door.

Heb gemerkt dat mensen na een Cva heel gevoelig zijn
voor signalen, houdingen en woordenkeuzes.
En kan me voorstellen dat dat best lastig is af en toe 😉

We hebben het er over als ze naar huis zou kunnen
dat ze het advies heeft gekregen niet op mij te vertrouwen 😉
En dat begrijpt ze zelf ook en wil ze ook niet.
Op dat moment krijg ik een sms van iemand
voor iemand die mij wel eens ´nodig´zou kunnen zijn 😉
Doen zegt ze, en we zitten echt totaal op 1 lijn 😉

Het gaat eindelijk weer lekker rustig
of het lijkt erop dat het gaat worden.
Volgende week zaterdag weer naar Urk,
ook daar de nodige leuke dingen die er aan komen.
Ook judotoernooien starten weer
kortom we gaan , hoe dan ook,
de goede tijd in !

XXXXXXXXXXXXX