U mag weer skippen dus 😉

Na het superweekend van het toernooi
komt alles tot rust.
Het gaat allemaal zijn gang en er is eigenlijks
niets wat de normale dagelijkse gang verstoort.
Dingen die bij veel mensen gewoon gewoon zijn.

Hoe kom ik hierop?
een Tante belt vanavond, om te vragen hoe het gaat
maar ook om haar hele hebben en houden met me te delen.
Ze is weduwvrouw en al lang blij dat ze met iemand klepperen kan.
Maar nog steeds wekt het bij mij irritatie op
als mensen mij hun ellende laten horen en verwachten dat ik reageer.

Waarvoor bel je me? Om te weten hoe het gaat of om te laten weten hoe het met jou gaat?
En als ik dan zeg: wil wel eens een maandje gewoon rust zegt ze:
nah alleen dat van je moeder maar verder is het toch allemaal goed bij jullie?
Jullie hebben nog niet zoveel meegemaakt , en het gaat allemaal goed en vooruit!
met andere woorden: wat zeur je nou!!

In een splitsecond gaan mijn gedachten terug naar:
dat ik met 2 jongens van 9 en 7 aan de hand stond terwijl eega met taxi naar Groningen ging
om zich te laten bestralen voor kanker.
een ´vijand ` die nog steeds in de garage ligt te slapen om zo maar te zeggen.
Op FB gaan er dan foto´s rond om te delen,
om te denken aan hen die er niet meer zijn, of er nog dagelijks mee dealen.
Het is hier elke keer weer aan de orde, maar niet op de voorgrond.

Oudste verloor op 10 !!! jarige leeftijd zijn beste kameraadje in school
aan leukemie, vertel mij niet wat de invloed van kanker heeft!!!!!

Alles goed  hier? Ja hoor!
Maar onderschat me niet in beleving , of wat er hier is gebeurd!
Oudste is niet voor niets onder persoonlijke bewaking gekomen na zijn geboorte.
Jongste niet voor niets in Leiden geboren.
Een broer met een rotonde en 5 omleidingen.
Een moeder die samen met broer in ziekenhuis lag , met spoed pacemaker.
Een vader die de operatiekamer opging
waarvan ik wist: dit is de laatste keer dat ik hem levend zie.

WIE , oh WIE
wil mij vertellen wat leven is?
wat overleven is?
of wat beleven is?

Met heel mijn jaren heb ik een compleet leven achter de rug
qua emoties, rollercoasters, zorgen, overnemen, en vooral overlaten aan.
NIEMAND en dan ook echt niemand
gaat mij vertellen wat ik moet doen,
hoe ik het moet doen, en vooral niet wat ik moet laten!

Want zodra het goed met je gaat , weten ze je allemaal te vinden
behalve op een blog:
als het niet zo goed gaat krijg je toch een lezers!!!
De statistieken rijzen de pan uit, echt waar want ellende van een ander
leest zo makkelijk weg.

Men doet maar, men leest maar, men reageert maar niet…………………….
maar: vergis je niet want zelfs van hen die niet reageren
komt er zomaar een IP in de statistieken voorbij 😉
En bij sommigen:
voel ik me nog vereerd ook!
HA je kunt me schijnbaar
niet vergeten!

En als je welbehagen hebt uit,
of medeleven hebt met,
DAT maakt dan mij weer niet uit!
Schijnbaar doe ik iets met mijn verhalen
in jou leven LOL.

XXXXXXXXXXXXXXxx

Vanmorgen vrij, dus : uitslapen 😉
Daar ben ik erg goed in om eerlijk te zijn.
Vooral als niemand weet dat ik thuis ben
zodat die telefoon ook niet gaat.

Vanmiddag hier zaak op orde gebracht
en dan krijg ik smsje van jongste:
hij wil stoppen met de judo ????
Het hing al even in de lucht hoor
maar het is zijn ding.

Vanmiddag praten we er even rustig over
3 uur op de mat op vrijdag en dan zaterdag hele dag werken
in combi met school wordt hem te veel.
Het verwonderde mij al dat hij dat niet eerder aan gaf 😉
Maar 30 maart is er een toernooi in Gramsbergen
en die wil hij nog wel graag doen.

De reden is ook beetje dat de motivatie eruit is
gelukkig hebben we volgene week vergadering
eens kijken of we iets kunnen doen
aan deze groep .
Nou ja groep: 2x blauw 1x groen 😉

Voor nu gaat hij gewoon zijn eigen les heen
en we laten hem dan zelf later wel eens beslissen
wat hij nou werkelijk wil 😉

XXXXXXXXXXXXXXX

k zou er bijna een heel nieuwe catagorie voor kunnen maken !

Maar dit is er eentje die werkelijk tenenkrommend is.

Toen Omama verhuisde van ziekenhuis naar verpleeghuis
kon ze werkelijk helemaal niets.
Ze is met bed en al overgedragen en overgenomen.
Dan krijg je intakegesprek…………………….

met de mogelijkheden, de indicatie en weet je
het is je op dat moment allemaal worst.
De helft krijg je niet mee, de andere helft gaat aan je voorbij.

er werd een vraag gesteld en die kan ik bewust terug halen:
in verpleeghuis doen ze aan activiteiten .
SUPER natuurlijk en dat kost 17,50 per maand.
en aan Omama wordt gevraagd bij intake
of ze dat ook wil……………………………….
………………………………………………………

………………………………………………………
ze kan op dat moment: helemaal NIETS.
Dus nee is het antwoord, erg logisch
maar ook erg kwetsend.

woensdagmiddag MDO overleg:
wat zoveel wil zeggen als vooruitgangbespreking.
En sinds December doet Omama mee aan die activiteiten.
EN ja natuurlijk komt de vraag
over de bijdrage van die 17,50 euro.
Geen enkel probleem , erg logisch maar
de communicatie , het overleg, de aanloop naar
zijn bizar.

Ik ga teruggekoppelt worden naar zij die de intakes doet
en overleggen hoe je dit nu beter of liever anders aanpakken kunt.
Zo komt er toch een stukje organisatie of inzicht
waarvan ik hoop, dat ik iets veranderen kan.
Niet omdat IK zo geweldig ben,
maar om de mensen die al zo kwetsbaar zijn
dit te besparen.

En die oplossingen? Die zijn razend eenvoudig.
Kom als intakedeskundig na 3 weken maar eens terug
en laat je gezicht nog een keer zien, en niet zoals nu:
niet weer.
Maak je naam  persoonlijk maar geen papieren monster !
Er kan , en dat was ooit zo, en hoop het ooit terug te zien:
menselijk omgegaan worden met mensen.

Dan zijn alle domme vragen, voltooid verleden tijd.

XXXXXXXXXXXXXX

Tijd is nooit een belemmering
voor het doel wat je halen wilt!

Vanmorgen op een plekje
waar ik al poosje niet was geweest,
soms gebeurd dat.
En ik voel me goed,
ik voel me lekker in mijn vel,
en dan begin ik vaak heel lekker te werken.

Nog even dit  , nog even dat,
ik ben niet alleen toch storen we elkaar niet
en het reslultaat is er dan ook naar 😉

Oudste is helemaal happy dat hij nu
zo zijn brommer pakken kan en gaan kan 😉
Hij geniet bij elke meter.

Eigenlijk is alles nog steeds heerlijk rustig
en alles gaat gewoon lekker.

De weersberichten voorspellen lente volgende week
en laat maar komen die zon
de temperaturen en de geuren en kleuren 😉

Het zwart -wit heb ik nu wel gehad 😉

XXXXXXXXXX

Een onwijs drukke dag maar wel een heerlijke dag.
Alles werkt gewoon mee en gaat gewoon goed,
dat hoort normaal te zijn,
voor mij betekend het een stuk rust in mijn hoofd .

Vanmiddag halen we in oudste zijn pauze
snel even zijn rijbewijs van bromfiets op.
En ja, dan moet het ook gebeuren natuurlijk he 😉
Zo maakt hij zijn eerste rit vanavond in het donker
door de sneeuw, en natuurlijk gaat dat goed.

Stralende ogen en opgewonden blik
eindelijk, eindelijk alleen op dat monster de weg op 😉
Zal binnenkort even foto plaatsen
als ik het niet vergeet 😉

Vanmiddag gesprek met en over Omama en zolang het zo gaat
maakt niemand zich  nergens zorgen over !
Ook picobello dus…………….
Heerlijk.

XXXXXXXXXXXX

Heb je er nog aan gedacht?
Gekeken misschien even?
Aan het graf
en hoe die de winter gaat overleven??

Nee lieve Mam,
geen seconde aan gedacht,
zelfs niet heel even,
mijn prio ligt op dit moment
bij de mensen waarvan ik hou
en …………..die nog leven 😉

xxxxxxxxxxxx

Vandaag echt over tot de orde van de dag
gewoon werken
gewone dingen niets bijzonders tussen door
en dat is heerlijk 😉

Jongste begint weer plezier te krijgen in school
en Omama gaat weer heel fanatiek
vooruit.

Dus alles loopt gewoon
en alles is tot rust.

Nu nog de sneeuw opzouten 😉

t Gaat lekker !

XXXXXXXX

Gisteravond staan eega en ik nog even te kijken
hoe de wind speelt met de stuifsneeuw
en het alvast opstapelt.
Hopen dat het mee gaat vallen
en voor de rest kunnen we er toch niets aan doen.

En het valt eigenlijk best mee,
ja er ligt sneeuw en ja je moet je aanpassen
maarre je ziet het toch liggen als je opstaat?
IK kan er geen probleem in zien.

De jongens vertrekken ook gewoon naar school
en zeggen later: het was af en toe wel ploegen hoor 😉
Ook leeuwtje gromt af en toe door een duintje heen
maar vrolijk vervolgen we onze weg op Blue Monday 😉

De gewonelijke drukke maandag
en tussen het glibberen en glijden door even de boodschappen
de school en vanavond naar Omama.
Die is wat minder vrolijk , iedereen trouwens.
Een mede patient wordt met spoed naar het ziekenhuis gebracht
omdat hij zijn bewustzijn heeft verloren.
En dan merk je hoeveel impact dat heeft vooral op deze mensen
die geestelijk net zo instabiel zijn als lichamelijk.
Alleen dat zie je pas
als er iets gebeurd.

We zullen het morgen horen !

EN
nog 2 krantenartikelen , heel erg leuk maarre :
kom op met die deelnemers!!!!

😉

XXXXXXXXXXXXX

BEGINNERS LINKS                          

1.      Jan Pekel

2.      Dick van den Berg

3.      Christiaan Koster

4.      Mark Thalen

5.      René Kleine

6.      Roelof Prins

7.      Ronald Adema

8.      Stef van der Meij

Heren -80KG LINKS

1.      Albert Kaptijn

2.      Klaas Hogenhout

3.      Riekelt de Vries

4.      Jannes Brands

5.      Roelof Prins

6.      Sjoerd Procee

7.      Geert Kramer

HEREN +80KG LINKS

1.      Meindert Nentjes

2.      Erwin Hogenhout

3.      Amin M’barek

DAMES LINKS

1.      Marijke Hakvoort

2.      Martha Prins

3.      Greetje Bakker

BEGINNERS RECHTS

1.      Jan Pekel

2.      Dick van den Berg

3.      Richard Strijker

4.      Mark Thalen

5.      René Kleine

6.      Christiaan Koster

7.      Roelof Prins

8.      Ronald Adema

9.      Stef van der Meij

HEREN -80KG RECHTS

1.      Danny Faber

2.      Albert Kaptijn

3.      Klaas Hogenhout

4.      Jannes Brands

5.      Sjoerd Procee

6.      Riekelt de Vries

7.      Geert Kramer

8.      Roelof Prins

Heren +80KG RECHTS

1.      Meindert Nentjes

2.      Johan Janmaat

3.      Danny Faber

4.      Dick van den Berg

5.      Amin M’barek

DAMES RECHTS

1.      Marijke Hakvoort

2.      Martha Prins

3.      Greetje Bakker

4.      Joyce van der Laar