En dan huil ik………..
niet van verdriet………
absoluut niet.

Nog geen 3 maanden terug
huilde ik, van puur verdriet.
Van niet meer weten.
Niet meer weten waar naar toe.

K was verloren, voelde me eenzaam,
alleen en had het idee dat ik toch wel
heel apart moest zijn.
K miste mijn grote vriend,
mijn steun en toeverlaat onze Blacky.
Al mis ik die? Nog steeds………….

Er kwam een verandering,
k stelde mezelf voor de keuze
om te veranderen wat kon
en los te laten wat niet mag zijn.

En die kreeg impact.

Gisteren een top gedicht in t openbaar
van onze jongste.
Afgelopen weekend top weekend met onze oudste.

Mensen die me benaderen via allerhande wegen,
omdat ze graag met me ‘praten”…..
Mensen die van me houden……..
om wie ik ben , niet om wie ik voor ze zijn kan.

Collega’s die contact met me zoeken……..
niet uit nieuwsgierig maar omdat ze me leuk vinden.
Mensen vinden me leuk !!!

Je snapt het niet als je opgroeit in een wereld
waar je er niet toe doet.
Waar je taken zorgen voor zijn.
Waar je vooral geen succes mag hebben
met totaal nutteloze dingen………….
volgens anderen.

Maar die nutteloze dingen,
brengen mij respect, Liefde , waardering
en t gevoel mezelf te mogen zijn.
K ben onbewust een stadium verder gekropen
van niet materialistisch , niet eigendom,
naar wat wel waardevol is.

En dat , door feitelijk maar 1 persoon,
die nog steeds niet weet,
wat ie gedaan heeft.
Ooit ga ik het zeggen , dat moment komt.
en wat ben ik dankbaar
voor alle mensen in mijn leven
van mijn kids, tot mijn vrienden, tot collega’s
een ieder die me accepteerd
zoals ik ben…………….

Maakt me dankbaar sterk maar soms
ook verdrietig dat me t in mijn jonge leven
nooit gegund is.

Effin k leer , en hier ben ik nooit te oud voor.

Dank jullie wel lieverds
Voor terug geven.

XXXXXXXXXXXXXX

Vandaag een gewone dag,
en dan schrijft jongste iets op FB
wat me de tranen in mijn ogen doet springen.
Geheel uit zichzelf en zelf geschreven:

Voor jou zou ik mijn handen steken in het vuur, ik zou me leven geven,
Je bent de reden dat ik leef en je geeft me eten.
Dit is voor jou je bent me steun en me toeverlaat,
Mama ik zal altijd voor je vechten, niemand doet je kwaad.

Je leerde mij dat ik voor iedereen respect moet tonen,
Vaak wil ik alles zelf doen, ik heb je nodig.…
En als ik zeg dat dat niet zo is, is dat gelogen,
Een familie voor elkaar, ik kan je dat beloven.
Elke tegenslag bewees je dat het beter was,
Omhoog te blijven kijken tot de regen weer verdwenen was.
Je geeft me kracht, trots en respect niemand neemt dat af,
Ik leef voor jou, je bent de vrouw die mij me leven gaf.

De schat XXXXX

Wat was ik blij dat ik vanmorgen vrij was.
Bijslapen in eigen bed, heerlijk.
Opstaan , mijn eigen eens beetje doen
want morgen start waarschijnlijk
een serie van 10.
Officieel donderdag vrij maar gezien de berichten?
Kan dat zo maar veranderen.

Even de school en vanavond
uitgebreid bij kleppen met een vriendin.
Dat is wat je noemt kwaliteit tijd.
We hebben altijd de dikste lol met elkaar.
Ze is er eentje uit duizenden.

Straks maar eens voorbereiden
voor gewoon weer werken.
Maar er zijn veel leukere dingen
te doen.
Toernooi en zooi hahaha

XXXXXXXXXX

Helaas kon ik niet op mijn eigen blog ivm met privacy…
die heb ik dus erg goed ingesteld LOL.
Het verslag van onze trip naar Wolfsburg:

Vrijdag:
Oudste en ik maken ons op voor een iets van 370 km lange reis
naar Wolfsburg.
Een armworsteltoernooi Over the Top .
We vertrekken zo iets voor 11 om in alle rust die kant op te gaan.
Het weer is prachtig, en ons kleine leeuwtje gedraagt zich inderdaad
als een grote op de snelle weg.
Het is apedruk en we komen van file in file met het gevolg dat we rond
half 5 smiddags op de plek zijn.
Natuurlijk ook met tussenstops……….en genieten van de prachtige natuur.

We checken in in pension en dat lijkt allemaal uitstekend.
Brandschoon , en prima bedden.
We installeren ons en trekken stad in om de omgeving te verkennen
en de plaats te vinden waar we moeten zijn.
We treffen het , en worden enorm warm welkom geheten.
Gelijk inschrijven , en met een hapje en drankje vertrekken we met een
tot morgen.
Zoeken perfect restaurant , eten heerlijk met ons twee en gaan vervolgens
de nachtrust op zoeken.
Gelukkig heb ik lappie mee , oudste gaat slapen en ik pingel nog even door.
We slapen aan een weg maar wennen daar op zich prima aan.

Zaterdag:
Na een goede nachtrust ons opmaken voor t toernooi.
Eerst even eten in stad, daar ‘vinden’ we een mede drukker uit Nederland.
We trekken verder samen op, gaan naar locatie waar nog anderen zich bij ons voegen.
We hebben het onwijs gezellig.
Leren enorm veel nieuwe mensen kennen en ik leg prachtige lijnen voor ons toernooi.
Inmiddels toezegging dat ook Belgie volgend jaar op ons toernooi komt.

Oudste drukt prachtige partijen, verliest er 2 en dan is het over en uit.
Maar : met een aantal wereldkampioenen is dat ook geen wonder.
Hij laat een visitekaartje achter en een ieder kan trots op hem zijn.
Helaas is er maar 1 die met een beker naar huis gaat maar : ook die is
meer dan tevreden.
De show er omheen , de manier van organiseren, het is perfect en brengt
me enorm veel ideeen.
Vruchtbare dag voor vrijwel een ieder die er was.

Zondag:
na halve doorwaakte nacht om dat bovenburen giga rumoerig zijn.
We pakken onze spullen in, de eigenaar is in geen velden of wegen te bekennen.
K ben er klaar mee, laat de sleutel in de deur en we vertrekken.

Op de snelle weg genieten we , omdat het zondag is,
van de snelle auto’s . Waaronder een brullende Porsche die we verbaasd
na kijken, we zagen m niet eens aan komen LOL

De terugreis is meer dan voorspoedig, en af en toe stoppen we om wat te eten.
Tegen 3 uur zijn we terug , ik plaatst de filmpjes en fotos op t smoelenboek.
Even lekker douchen en vanavond even eten slapen.

Het was een bijzonder heerlijk weekend.
Vermoeiend maar bijzonder.
Morgenvroeg nog lekker vrij,
want krijg natuurlijk door bezit van wifi wel van alles mee.
Tot emo persoonlijke appjes , tot gein over en weer.

Even bijkomen want al was t genieten,
die indrukken ?
Moeten nog op een plekje LOL
Fotos kun je vinden op volgende link:

foto’s Wolfsburg

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Natuurlijk dag van oudste,
en vanavond komt er vriendengroep langs.
Het zijn mensen tussen de 18 en 21 ongeveer.
Heerlijke snelle gesprekken,
lachen, tattoo’s, wensen ,
ze zijn hier zo heerlijk open en eerlijk.
Maar er zit er ook eentje tussen
die al poosje niet geweest was.
En die komt even bij me zitten in de keuken.
Zijn: er is nog niets veranderd.
Je bent nog net zo lief als toen.
Hij stort zijn jonge hart uit…………
ze hebben allemaal een verhaal , zo ook deze.
En ik sluit hem weer in mijn hart, net als toen.
Dank je wel komt er zacht…………

De traan komt en die vangen we samen op.

De andere traan komt van verdriet
intens diep verdriet van iemand die me zo lief is.
Zij brengt vandaag iemand weg.
En ook hier is een stukje hart van mij vandaag
even op een andere plek.
K kan niet anders dat gevoel sturen,
Liefde en Kracht.
Ze weet dat het is zoals het is
maar dat wil nog niet zeggen,
dat het dan ook makkelijk is.

Ondertussen voorbereiding voor ons weekend Duitsland.
Oudste en ik , blijf het vreemd gevoel vinden.
En toch is het ook wel lekker even afstand
van bepaalde dingen, mensen of situaties.
Zoals altijd, besluit ik om er gewoon van te genieten.
Want ik denk dat het heel gezellig gaat worden,
zo niet ? Maken we dat er gewoon van 🙂
Omdat het kan.

XXXXXXXXXXX

K zag er best tegenop vanmorgen maar
het zou verrassend anders gaan.
Waar we op wachten komt niet opdagen
maar de grote bazin is er wel.
En voorlopig zien we iemand
waarschijnlijk niet terug.

De grote controle is er
en alles word uitstekend bevonden,
een top team krijgen we te horen.
Dat doet je dan toch goed !

Vanmiddag nog de laatste boodschappen
voor dit weekend en vanavond
en dan vanavond viert oudste zijn verjaar.
De eerste visite is er en ze gaan in trainingsruimte zitten.
Voor ons prima rustig.

Ook wandelen we even bij Omama binnen
en blijkt dat ze broer ook niets verteld heeft.
Die heeft net zo verrast staan kijken als wij.
Soms ben ik het spoor helemaal bijster bij dr.
En zo te zien , wij niet alleen .

Nu rust en dan morgen ?
Duitsland !!
Toernooitje in Wolfsburg
maar 370 km dus dat is te doen 🙂
Even met oudste er uit
en ben er aan toe.
Heerlijk!

XXXXXXXXXXX

Even los van t andere
morgen gewoon werken.
nou ga gewoon ???

2 collega’s vliegen elkaar in de haren
en die mogen morgen samen werken.
En wie staat er tussen ??
Juist……….

Gaat me een knal feest worden
of t word heel gezellig.
Eens kijken.
Een grote controle en dan de verjaardag.
Druk druk druk dus……..

Maar wie Cheet kent die weet :
die red zich daar wel mee.
Voor nu lekker slapen .

XXXXXXXX

Onze oudste is vandaag 19,
en onbewust kruip je toch telkens terug in de tijd.
Over hoe t ging, gegaan is , wat er achter aan kwam.
Hoeveel “geluk” we hebben gehad.
Dat ik altijd ben blijven geloven.
De hoop nooit op heb gegeven,
en ontzettend van ze hou.

De 4 eenheden die regelmatig voorbij komen
tegenwoordig, staan voor alles wat er voor gezorgd heeft
dat we de 2 knapen mochten krijgen.
En dat ze het zo goed doen.
Dat er geen zichtbare schade is overgebleven
na oudste zijn geboorte verhaal.

En dat jongste het levenslicht mocht zien.

Ze zijn me dierbaar dat weet een ieder
maar slechts weinigen kennen het hele verhaal.
Dat is niet erg, dat is helemaal niet erg omdat ik nooit
gewild heb dat ze bekeken, veroordeeld of aangevallen zouden worden.
Maar  k heb het ook nooit gebruikt als excuus dat zij meer
of andere dingen mochten.

En zie daar:
2 pracht exemplaren die me trots maken.
XXXXXXXXXXX

Sta ik vanmiddag ff raar op mn snufferd te kijken ??

Omama gaat halve dagen naar opvang zodat ze zelf
voor hondje kan zorgen.
Probleem opgelost zou je zeggen.

Vanmiddag komt er post bij ons, nah breng wel ff.
Is niemand thuis zegt jongste……
oh ???

Wandel ff heen en idd niets en niemand thuis ??
Kijk maar eens even in t boek van de thuiszorg………..
blijkt dat ze gister hondje in heeft laten slapen ????

K ben verbijsterd.

Ze belt me te pas en te onpas overal voor
en dit mogen we schijnbaar niet weten.

Beetje vreemd en raar gevoel erbij.
K had normaal vanavond even heen gegaan
maar nu even geen zin meer in.

XXXXXXXXX

K zag er een beetje tegenop,
vandaag samen werken met iemand
waar bijna niemand mee samen werken kan.
Omdat ze nogal een karaktertje heeft.
Gelukkig sta ik niet alleen.

Het begint goed als ze voor gesprek met MW mag.
Tegen die tijd als ze bij ons komt
is het bijna pauze.
En ja, ze is bazig, beterwetend, maar behoorlijk rustig.
Het valt me mee.
Enige ?
Ze staat constant in de weg, en het controleren kan ze niet laten.
Het zal mij een zorg zijn, sommige dingen hoor ik niet eens.

Thuis gaan we gelijk door naar Duitsland om een partij
boodschappen in te slaan, alvast voor donderdag.
Want dan is oudste jarig en k hoef me de komende weken
niet zo heel druk te maken.
Alleen nog taart en paar dingen voor de hapjes
en dan is dat ook rond.

Inmiddels de route beschrijving geprint voor het toernooi
dit weekend in Duitsland.
Het is maar 370 km, ongeveer 3 uur en 20 minuten rijden.
Dus moet te doen zijn, vrijwel rechtuit rechtaan
over de Duitse Autobahn….

Maar denk dat ik lappie thuis laat,
we hebben daar wel gratis wifi dus pingel ik wel op tellie 🙂
Eerst nog gewoon 2 dagen werken
maar komt vast wel goed.

XXXXXXXXXXx