Eigenlijk een volstrekt normale dag.
Op het werk de gebruikelijke dingen.
En dan vanmiddag lekker vrij
ipv naar school.
En al doe ik die fluitend
t is toch wel lekker
even van de klok af.

Voor de rest komende week
gewoon werken en dan vrijdag ?
Wolfsburg Duitsland 🙂
Zin in !!

XXXXXXXXXX

Vorig jaar was t allemaal pet in de zin van.
Verjaardagen en bijzondere dagen we deden er niets aan.
Domweg omdat er geen geld voor was.
En ook de zin en de moed was totaal verdwenen.

Nu we alles weer op rit zit besluiten we
om mijn verjaardag, die van oudste en alles
tegelijk te vieren door uit eten te gaan.
We vragen broer en Omama ook.

Ik mag waarschijnlijk werken die dag
maar aangezien ik wel redelijk op tijd vrij ben
moet er tijd genoeg zijn om even te douchen
voordat we vertrekken maar :
Omama is gewend om standaard om 5 uur
aan tafel te zitten.

Nou dat word dan nu een uurtje later …
ja maar thuiszorg komt om half 4 en om half 7.
Dan vraag je toch of ze keertje tussen door willen komen ?
Nee  dan moet jij me maar een keer helpen.
En daar gaan we dan weer he……
Ik wil dat niet, wanneer heeft ze dat nou toch eens door ????

Ik wil die blote kont van haar niet zien,
niet die wc doorspoelen als ze er net op gezeten heeft
en al helemaal niet uit borstelen en helpen met uit en aan kleden.
En om 5 daar zijn, er tegen eten zodat ze om half 7 weer thuis moet zijn ??
Enige flexibele gedachten zijn er echt niet meer bij.
En de pest , de werkelijke pest is :

Als ze met een vriendin of iets anders weg gaat ??
Dan kan ze zich wel aanpassen…………..
het is het moment dat ik alweer spijt heb van het aanbod.
Maar : alles beter dan haar hier een avond aan tafel te hebben.
K zie nu al op tegen de feestdagen.
BLEH.

Er is een moment geweest,
en dat is nog niet zo lang geleden.
Dat ik mijn vertrouwen
in mensen , in mezelf
totaal verloren was.
Dat ik verloren was.

dat ik keuzes moest maken
maar niet wist welke
enige wat ik nog wist,
de Liefde en vertrouwen
in mijn 2 jongens.

Een wonder kwam voorbij
voor mij een wonder die
de juisten woorden spraken
het goede vlammetje opstookten.
en het vuurtje voeden.

Ze zullen nooit weten
wat ze hebben gedaan,
omdat er geen woorden voor zijn.
Maar ik maakte de keuzes
en het leven koos mee.

Ondertussen gaat het super
en ben ik bijna weer op het nivo
wat ik paar jaar terug was.
Al heb ik mijn Openheid en Eerlijkheid
nooit verstopt.

Nu heb ik vertrouwen,
in mensen , in situaties maar vooral
in mezelf.
En mensen hebben vertrouwen in mij.
Ze nemen me mee  , ze warmen me op.

En als dan mensen mij bellen
omdat ze een verhaal kwijt moeten
een gevoel willen delen en achterste van hun tong laten zien
omdat ze mij vertrouwen.
Dan ben ik ontroerd
en besef wat 1 zin, 1 gebaar kan doen……………..

XXXXXXXXXXXX

Vanmiddag op stap met oudste.
Jongste droppen we dorp verder
en wij gaan naar indoor mudding.
K weet niet goed wat ik me er bij voorstellen moet
maar het geluid klinkt al best als ze we aankomen.

Wat we aan de weg zien staan,
doet mijn hart sneller kloppen en maakt me warm.
De groep van Oxalis is er ook
en daar gaan we eigenlijk voor.

We knuffelen en kussen er op los
ze zijn altijd warm en hartelijk.
En ik gein dat ik ook wel ritje op trike wil maken.
Nou dat kan, zo groot ben je niet.
De eigenaar is zo goed niet om breed lachend
ons mee te nemen en oh wat is dat heerlijk.
We zijn veel te snel weer terug
en ik zucht , nog een keer ???

Haha en ja hoor nog een rondje,
hier kan werkelijk geen achtbaan tegen op.
t is koud maar het maakt me niet uit
kan alleen maar lachen en genieten.

Als we dan ook nog een lieve fotograve ontdekken
of zij ons, is het net zo warm en net zo hartelijk.
De eerste foto’s zijn prachtig en ben zeer benieuwd
naar de rest.
Maar het was een heerlijke middag
met hele lieve mensen , en ook nog heel veel blubber gezien idd.
Wat sommige mensen al niet doen
om zich te vermaken 🙂

XXXXXXXXXXXX

Het gaat weer rond op de app
ziekte op het werk en wie wil er werken ?
Maar , ze gunnen me het weekend vrij.

Vanmorgen ben ik moe, geef het eerlijk toe.
Maar ga er voor, samen met collega van gisteren
en het brutaaltje.
K waarschuw alvast : k ben moe dus niet zeuren alsjeblieft.

Het zit tegen , alles is smerig en collegaatje en ik
stropen de mouwen op en gaan er voor maar brutaaltje?
Die gelooft het allemaal wel en gaat op haar langzaamst lijkt het.

In de pauze hebben we het er over en dan blijken alle collega’s
het zelfde probleem met haar te hebben.
Wij doen 3 of 4 keukens tegen zij 1 en het schiet gewoon niet op.

Tegen half 2 krijgen we hulp van de anderen maar we zijn er door
al is het op ons tandvlees, en ik verzucht: Eindelijk , weekend.
En dan hoor ik achter mij: hou je mond…..
Pardon ? Draai me halve slag om , zei je daar ?
t is t brutaaltje die ten overzicht van de anderen herhaalt:
Jij  moet je mond houden…………

OH en waarom dan wel ?
Nou omdat ik dit weekend werken moet.
Het schiet me totaal in t verkeerde keelgat en nog voordat
iemand kan reageren krijg ze van mij de volle lading.
Wie ze denkt te zijn, tegen wie ze denkt het te hebben ?
Dat het me schijnbaar niet word gegund na 14 dagen of zo op rij,
2 weekenden en bijna 2 volle weken, vrij te hebben.

Mijn overige collega’s staan me met open mond aan te kijken
en brutaaltje druipt af.
K word even apart genomen en een aantal gaan dit weekend
en of maandag kijken en anders is het einde verhaal.
Want:
jij bent een toppertje, we zijn allemaal gek op je,
en je hebt volstrekt gelijk dat zij geen recht van spreken heeft.
Dit laten we niet gebeuren….

Mijn : meiden kijk maar zie maandag wel verder.
We gaan eerst weekend houden en die werken mogen:
succes !
Toch krijg ik vanavond op de app nog een berichtje:
je bent een toppertje , fijn weekend.
Dat maakt dat ik me warm voel , k ben er op de goede plek 🙂
Maar t is wel een zeldzaamheid dat ik zo uit de bocht vlieg.

XXXXXXXXXXXXXXX

In de spaarzame tijd die ik heb, tref ik haar.
Ken haar al zo lang en zie de groeve op haar gezicht.
Schrik er beetje van , en iets houd me tegen om door te lopen
met een simpel hallo.
Verrast en bijna betrapt kijkt ze op………och heden lieverd
wat is er ?
Haar blauwe ogen vullen zich met tranen , tranen die ze dapper
achter wegkijken en een glimlach probeert te verstoppen.
Het lukt haar niet, ze zitten te hoog.

Kom is wicht, kom even zitten en vertel me als je wilt ?
En na een hapering komt er een waterval van woorden,
van tranen, van emoties, van verdriet en ellende.
Oh ze is dapper en vecht maar de schulden krijgen haar eronder
de opgelegde verplichtingen maken dat ze niet meer doet
wat goed is voor haar, omdat ze die medicatie zelf moet betalen nu.
En nu zijn ook nog de schoenen van haar meisje stuk.
Haar meisje, waar ze alles voor doet tot haar laatste snik figuurlijk nu.
Mijn hart breekt.

Haar t wel willen maar niet kunnen, haar er willen zijn voor , haar vechten
en dan komt er een haat stroom over zij die……….
alles maar krijgen.
Ik begrijp haar volkomen, k snap heel goed dat deze gedachten voorbij komen.
Weet een plekje met , geef haar t geld wat ze nodig is, zodat ze laarsjes kan kopen
gevoerde laarsjes zodat haar meisje warme voetjes heeft.
Warme voetjes zijn zo belangrijk………..en thuis ?
Thuis zeg ik niets.

Maar herken de dankbaarheid na de vele vuilniszakken die we kregen.
Want je warmt niet alleen lijven maar ook harten.
En ik ben dankbaar, voor t feit dat wij die zone uit zijn,
en dat ik in ieder geval voor 1 meisje en haar mamsie wat kon doen.
Het blijft me wel bij en achtervolgen.

De dag er na ga ik verder met waar ik mijn benen onder heb.
t is pauze en genoeglijk peuzel ik mijn plakje brood met mijn soeppie.
We zitten naast elkaar en de begroeting is schuchter.
Ze lacht een keer en wend zich beleefd af.

Een jongen komt bij ons staan en vraagt beleefd of hij een vuurtje mag.
En spreekt me gebrekkig aan, dat is mijn moeder zegt ie.
Ik kijk hem aan, het is een jongen waar je als moeder trots op zou zijn.
Niet alleen in uiterlijk maar ook in zijn beleefd zijn, zijn poging
tot contact maken.
Draai me halve slag om , en kijk in 2 ree bruine ogen en een gezicht
die absoluut niet de leeftijd verraad van het moeder kunnen zijn van.
Mag ik met je praten , vraagt ze ………….natuurlijk mag dat.

En ze verteld.
Hoe ze vertrok met haar zoon van 16 omdat hij het leger in moest.
En als hij weigerde dat hij dood geschoten zou worden.
hoe ze haar man en 2 dochters achter moest laten.
2 bruine ogen vullen zich met tranen, die ze dapper achter moed
en een glimlach probeert te verbergen.
Ze verteld en ik complimenteer haar met haar perfecte Engels.
Glimlachend verteld ze dat ze 20 jaar Engelse lerares was………….

Ze verteld over haar reis, over wat zij hier paradijs vind.
Hoe dankbaar ze is, dat ze nooit meer terug mag omdat ze illegaal
gevlucht is en dus geen paspoort heeft.
Hoe ze haar zoon gered heeft, contact houd met haar man en in een
gesprek de kogels hoort fluiten op de achtergrond.
K zie de angst , de pijn in haar ogen en ook hier een moeder verscheurd
in keuzes met al haar verdriet.
Maar ze verteld me ook haar wens, hoe ze hier wil helpen, lesgeven
aan ook Nederlandse mensen als ze zouden willen.
Omdat ze zo graag iets terug wil doen.

Deze kan en mag ik niets geven , dan mijn begrip,
en ik denk na : stel dat ik vluchten moet en ik mag maar 1 mee nemen.
K zou de keuze niet kunnen maken denk ik,
mijn hart breekt……………

Het zijn niet mijn problemen in de zin van,
maar k weet heel erg goed wat het is als je je kinderen niet dat
kunt geven wat je graag zou willen.
dat je jezelf wegcijferd omdat er niet meer mogelijkheden zijn,
en je kinderen je eerste prio worden.
Hoe ouders keuzes moeten maken,
die eigenlijk in geen van twee gevallen nodig zouden moeten zijn.

Hoe macht, geld en grenzen bepalen wie , wat en waar belangrijk zijn.

Het verzet, verdriet, maar ook dankbaarheid en geluk?
K snap ze allemaal.

XXXXXXXXXXXX

Morgen nog en dan een weekend vrij,
tenminste dat is de bedoeling.
Maar ja, je reaad het al
weer een fiks aantal collega’s ziek.

K heb aangeboden alleen
als t echt niet anders kan,
en het echt echt nodig is.
Anders wil ik gewoon graag mijn weekend.

Voor de rest de gewone dingen,
t weer is pet hoeven we t ook niet over te hebben.
En gaat t leven zijn gewone gangetje.
Volgende week vakantie van de scholen
dus iets meer tijd voor mijn eigen….
plakken nog niet vast hoor 🙂

XXXXXXXXXX

Zou het komen door de berichten in de media
zou het komen door de griep invasie
zou  het komen door………
waar zou het toch door komen ???

Mensen in opstand, mensen boos,
mensen verdrietig, mensen bang,
mensen ziek, mensen moe,
k zie op dit moment nog weinig gelukkige mensen.

Dat is triest, ik vind dat triest.
Of het nou zij zijn die ‘alles’ hebben
of zij die juist niets meer bezitten.
En dan ga ik denken , ben een doener maar ook een denker.

Wat is een mens nodig om gelukkig te zijn ??

Ben heel eerlijk, nu we weer normaal inkomen hebben
fatsoenlijk eten kunnen kopen , zelfs luxe is dat een groot goed.
Piekeren en zorgen zullen er altijd wel zijn als je wilt
maar met een gevulde maag , werkt toch net ff anders.

Voor de rest zijn er veel mensen ongelukkig in materie……
ja die volg ik dus niet.
Want er zijn ook veel mensen ongelukkig in emotie.
Die volg ik uitstekend.

Een simpele doe ik voor je, of even vragen hoe gaat het,
hoe ging het, hoe is het met.
Aandacht voor de dingen die niet te koop zijn.
Die knuffel, die warmte, het stukje begrip……….
De HSPérs in deze maatschappij draaien momenteel overuren.
Letterlijk en figuurlijk.

Tuurlijk kun je aan bepaalde dingen niets doen,
niets veranderen , niet sturen en dat hoeft ook niet.
Maar het aanhoren, oprecht belangstelling hebben,
mee denken en even doorvragen zodat die ander voelt:
t gaat niet voor t oog van maar voor mij om mij.

Alleen mensen die eenzaam zijn of geweest zijn,
zullen het herkennen, erkennen en bij mensen die hun lief zijn,
het niet laten gebeuren.
Zij die daar geweest zijn zullen niet oordelen
maar steunen.
Ik hoop , en vraag mijn lieve geesten:
laat mij een warm lichtpuntje zijn………..
omdat ik weet.

XXXXXXXXXXX

Als ik vanmorgen tellie aan zet begint die gelijk te rammelen.
Mijn leidinggevende van de scholen.
Ze zit omhoog en dan omhoog.
Helaas ik kan haar niet helpen.

K ga aan het werk en ook daar is het
zoals altijd druk maar wel heel gezellig.
Ons brutaaltje krijgt de wind van voren
van een aantal , en mag gesprek met MW aan.
er zijn er dus meer die zich er aan storen .

Vanmiddag bel ik LG even terug
ze heeft het inmiddels geregeld en verteld
over nieuwe opdracht die zij aan mag sturen.
Die sluit naadloos aan bij wat ik nu doe.
En geef haar een aantal tips waar ze nog niet
over nagedacht heeft maar zeer dankbaar voor is.
Veiligheid voor alles vooral voor mijn collega’s.

En zo kabbelen we rustig richting het weekend
een vrij weekend !
En dat ? Dat lokt me wel.
Een heerlijke zaterdagmiddag voor de boeg
Want dat gaat het gewoon worden 🙂

XXXXXXXXXXXX

De vrije dag begint in het ritme van de afgelopen 10 dagen.
Want ja natuurlijk ben ik om 8 uur wakker.
Drink wat, rook er eentje en peer hem bed weer in
om vervolgens heerlijk te slapen.
Dat doet me echt even goed.

Vanmiddag even met jongste naar dorp
Omama heeft de bestelling doorgegeven en een vraag.
We halen alles binnen en ook thermo kleding voor de jongens.
Ze zeggen dat het morgen nog kouder word LOL

Dan snel even met z’n twee naar school
en dan schiet ik even bij Omama binnen om haar bed te veranderen.
En kijk naar haar toilet.
Ze heeft andere HH hulp maar die maakt er een potje van.
Letterlijk en figuurlijk, het is een drama.
Probeer met de middelen die ik heb zooi schoon te krijgen
maar het lukt me niet.
Morgen dramatischere middelen op los laten.

Maar het is toch van de zotte dat ik een pot daar moet uit koken bijna
terwijl de hulp sigaretjes roken belangrijker vind ??
Kijk eens goed rond , spinnen hebben kermis en overal kun je
je naam bijna schrijven.
Als Omama er zelf niets van zegt, doe ik het…………..
dit kan niet.

Effin morgen eerst maar eens weer zelf aan de slag…..

XXXXXXXXXXX