Mijn frustraties moeten er af en toe ook uit 😉
dus gooi ik ze hier maar neer.
Wat er in mijn gedachten spookt is het woord; verantwoordelijkheid.
Die heb ik TE hoog in het vaandel.
dat wist ik al, dus hoef je niet over te vallen.

Schijnbaar heb je 3 soorten.
Het teveel, het compleet niet , en het wat ik alleen denk ………
Het teveel levert situaties op dat 1 persoon dingen doet
waar eigenlijk een ander wel een bijdrage in kan leveren.
De 2e levert de situatie op dat die de bijdrage kan leveren
het gewoon niet doet en er een ander voor op laat draaien.
En de 3e moet met woord en daad terug gegooid worden
zodat ze eindelijk dat doen wat ze eigelijk uit zichzelf horen te doen.
Pffffffffffff, wat een lap tekst op de late avond 😉

Hoe kom ik hier zo op?
Vrijdag hadden we de wedstrijd, er moesten dingen van te voren worden gedaan.
Ik ben er onderhand aan gewend, dat niemand zich laat zien.
NOU dan ken je hun daar niet.
Zoveel handen, zoveel  mouwen en zoveel hulp.
Was er ondersteboven van, het ging bijna allemaal vanzelf.
Mensen van buitenaf die spontaan stoelen stapelen of opruimen
ongelofelijk.

Kom ik bij Omama voor de verjaardag van broer
zijn zij natuurlijk al lang aan de koffie, vriendin van broer is er ook.
Had haar tijdje terug al gevraag met verjaardag van jongste
of zij Omama dan wil helpen.
Een schouderophalen was het antwoord.
resultaat?
Broer heeft de hapjes laten maken en besteld
en Omama hoor ik later, heeft alleen de koffie, gebak e.d. gedaan.
Als we er ´s avonds zijn gooi ik paar hinten op in de richting van:
bedienden personeel.
Na de 2e keer zeg ik haar ronduit:
broer zijn verjaardag, zou jij ook niet eens wat doen??
We zullen nooit vriendinnen worden
als zij geen schonedochter of schonezuster wil zijn.
Waar het haar wel om gaat?
´k weet het wel, maar kan er niets van zeggen.

De schoonmaak in de school, toch een punt van ?
Snap het wel, de externe controleur kijkt alleen vanaf papier.
En tuurlijk kom je dan dingen tegen.
Maar al die dingen die niet op papier staan en toch gedaan worden
ja, die zijn niet belangrijk.
En daar heb je dan weer het verschil in verantwoordelijkheid.

Wat leuk is, en dan echt leuk.
Ik zit in het bestuur van de judovereniging.
Niet omdat ik het zo graag wil hoor, maar ze kwamen domweg mensen te kort.
nou ben ik mens, dus vast ook welkom 😉
Hoe meer ik er in zit hoe leuker het wordt.
Omdat de mentaliteit daar zo anders is
is er een ruimte om je ding te doen.
En laat mij mijn ding maar doen, dan komt het vast wel goed.
Zo is onderhand alles digitaal, worden mooie plannen gemaakt
groeit de club gestaagd.
Das niet alleen mijn ding, maar doen we samen.
Problemen worden subtiel aangepakt en grote dingen worden
samen overlegd.
Dat is zo mijn ding, samen.

Het leukste is dat ik diegene ben die contact onderhoudt met de leden
via een nieuwsbrief, of een gewone mail.
En schijnbaar ben ik in staat mensen het gevoel te geven dat ze mee doen
zo heb ik ze nu gevraagd naar een reactie op het toernooi.
Ik vraag ze betrokken te zijn door een mening te geven.
en daar reageren ze geweldig op!
hieruit maak ik dan weer een nieuwsbrief die bij iedereen altijd
vol belangstelling wordt gelezen.

En dan krijg ik het gevoel:
ja ik maak wel degelijk een verschil , ja wat ik doe maakt wel degelijk uit.
Voordat iemand in het toetsenbord klimt van ;dat is je toch al eerder gezegd.
OF je bent een kanjer, super geweldig en wat nogal meer.
Voor mijn gevoel doe ik alleen wat normaal is,
samen dingen doen , samen overleggen, samen oppakken.
En kan er zo slecht tegen dat mensen een ander
gewoon hun ding laten doen, omdat ik zelf niet zo ben.
DUS
ik moet veranderen in die dingen en een ander letterlijk en figuurlijk
hun eigen ding voor de voeten gooien als het nodig is.
KIJK daar komen we op het punt dat ik wel degelijk leer
en ik reken het mijzelf niet meer aan.
Mijn stukje en zelfs iets meer dan dat
is prima geregeld
(schreef ze eigen wijs )
maar het is wel zo!

XXXXXXXXXXXX

Gisteravond het onderling toernooi van de judo.
dit houdt zoveel in dat 3 verenigingen waarvan de leraren elkaar goed kennen
samen een wedstrijd organiseren.
Er stonden in totaal 56 judoka´s op de mat en er werd bijzonder sportief
gestreden om de punten.
Vooral de kleintjes is altijd vertederend om te zien.

De ouderen strijden natuurlijk voor de eer van de club
maar ook zeker voor de medailles.
Die horen er bij dus was er voor iedereen 1 maar ook echte 1,2 en 3e prijzen.

De dames van de activiteitencommissie hadden een verloting in elkaar gezet
die liep zo goed dat in no time alle lootjes waren verkocht.
Jongste had zij oog laten vallen op een grote sporttas.
En wat denk je? Ja hoor, hebbes 😉

Ega heeft voor mij 3 setjes douche-bad in de wacht gesleept
dus voorlopig kan ik ook weer vooruit.

Al met al was het een bijzonder geslaagd toernooi.
Wat mij nu nog rest is een verslag maken , een nieuwsbrief schrijven
en iedereen bedanken voor hun inzet.
En die was enorm, waar een kleine club dan toch heel groot in kan zijn.
Kwestie van samenwerken, dat is de sleutel.

Overigens, jongste haalde een dik verdiende 2e plek
daar mag hij weer trots op zijn.
Zijn kamer word onderhand een troffee plek 😉

We mochten trouwens na het toernooi die zo rond 9  uur afgelopen was
ook nog even naar een verjaardag hahahaha.
Gelukkig wist de jarige ervan
maar kan je zeggen
toen we om half 1 thuis waren , ik het wel gehad had.
Zijn zo van die dagen
die gevuld, gezellig druk , en belangrijk zijn.
Heerlijk.

XXXXXXXXXXXXX

Er zijn zo van die dingen die gebeuren
en dat zijn regelrechte opstekers.
Het comment van Neneh
vooral van haar omdat zij van de hoed en de rand weet.
Ze is mijn vorige leidinggevende
en nog steeds verliezen we elkaar niet uit het oog.

Andere comments op het blog van mensen
die me persoonlijk kennen
en precies weten hoe ik in elkaar steek maar vooral
hoe dit gezin in elkaar zit.

En dan komen er nog van die losse dingen tussendoor.
Gisteravond heb ik mijn meiden allemaal een kleine gift gedaan.
Een moderne knijpkat.
Maar ook zij die het dorpshuis beheren en achter de bar staan
die vergeet ik niet, en ze krijgen het zelfde lampje.
Van de beheerster krijg ik de volgend mail;

Lieve lieve M,

Soms weet je niet waar je iemand moet zoeken.
Soms omdat je ze zelf niet ziet staan.
Soms omdat er mensen zijn die je met een lampje moet zoeken.
Soms  zijn er mensen zoals jij.
Soms komen deze mensen gewoon op je pad.
Ik heb het geluk dat ik jou gewoon ben tegen gekomen.
Ik wil je enorm bedanken voor je kadootje.
Jij bent echt een schat.
Tot het volgende seizoen en misschien zien we elkaar nog wel eerder.
Fijne vakantie.

Lieve groetjes Petra.

En ik voel me helemaal warm, we kennen elkaar onderhand
maar toch. Het is zo fijn gewaardeerd te worden en een compliment te krijgen.
Weten dat mensen blij met je zijn en je waarderen
je mening op prijs stellen en je gedachten kunnen volgen.

Daarom lieve allemaal
ik hou van jullie zoals jullie van mij houden
en laten we elkaar blijven motiveren
daar wordt het leven een stuk leuker van !!
Dank jullie wel!!!
XXXXXXXXXX

Gelukkig had ik niet alleen dubbele gevoelens vanavond.
je bouwt toch een band op met je mensen en dat voelt weer heel goed.
Kreeg van de meiden een pracht van een bloemenmand met violen
zal er een mooi plekje voor zoeken en ervan genieten.
Van mij kregen ze allemaal een knijpkat met ledlichtjes.
voor hen die niet weten wat een knijpkat is,
een zaklantaren met opwindmeganisme.

Heb ondertussen de resultaten van de externe inspectie van school binnen.
Ben werkelijk stomverbaasd.
In het sanitair zak ik bijna een heel punt?
Ik kijk de lijst na; een vlek in de wasbak
een vingertast op de deur,
en een vloer die behandeld moet worden.
ook de vloeren in de lokalen moeten gecoat worden
en kosten me per vloer 2 punten.
Ja hoor.

Das niet mijn ding. En de rest?
Als de inspectie is midden op de dag terwijl school vol in gebruik is
en ik word afgerekend op dingen die ik nog niet eens heb gezien?

Mijn leidinggevende stuurt mij er een bericht achteraan.
Van mij heb je een dikke 8 want die cijfers voor jou kloppen van geen kant.
Schijnt dat ze vaker met die meneer in de houtgreep heeft gelegen.
Ik, ik beperk me tot het feit
dat het al 10 jaar op de zelfde manier gaat
en zonder klachten.
Je denkt toch niet dat ik me onzekerheid aan laat praten/schrijven
door een man die zelf niet poetsen kan?
(en dat weet ik uit betrouwbare bron LOL)

En dan lees ik nog een stukje blog van iemand
die me onderhand zeer dierbaar is
en waar een hart breekt.
Ik kan er niets mee , kan er niets aan doen
alleen maar sterk denken met lieve gedachten.
Ze heeft het zoveel moeilijker dan ik.

Kortom het was een emodag.
XXXXXXXXXXXX

Vanavond is het de laatste avond van dit dansseizoen
het is nog even afwachten met hoeveel en/of we verder kunnen.
De tekenen lijken goed, maar toch.
Het is altijd een vreemde avond.
Aan de ene kant is het lekker vrij te zijn met dit weer
aan de andere kant, het is zo´n vast ritueel
en ik doe het zo graag.

Wat overigens niet wil zeggen dat ik dan helemaal niet meer dans
de nieuwe dansen moeten ingeleerd en uitgezocht worden
de ontwikkeling staat ook hierin niet stil.
Per jaar komen er heel veel nieuwe dansen uit
en aan mij de schone taak uit te zoeken
welke geschikt is voor mijn groep.

Effin, de kleine kadootjes staan klaar.
Doe het elk jaar, een aardigheidje voor mijn meiden.
Het zal zeker gezellig worden
en volgende week hebben we nog een bruiloft
van een van de leden.
en dan,

dan is het een heel eind naar September.
´t is dubbel……….
maar gewoon genieten van wat het is en hoe het komt.

XXXXXXXXXXXX

Lees ik daarnet op het internet dat vliegvelden worden gesloten
wegens het aankomen waaien van een stofwolk
vanuit IJsland die ontstaan is
door een vulkaanuitbarsting.

Vind het een super vreemd idee
en weet eigenlijk niet wat je van zoiets zeggen moet
wie weet wat er allemaal in de lucht hangt.
Maar als het dus donker wordt
weten we waar het aan ligt.

XXXXXXXXXXXXXXX

Vandaag was weer de dag van de grote controle van ega.
1x per jaar, en toch ligt er druk op.
Al gaat het hardstikke goed hoor
blijft spannend.
Voor ega is het vooral de confrontatie weer met…..

Maar alles is prima in orde
kom over een jaar maar eens weer
21 april 2011.

Daar gaan we voor!
XXXXXXXXXXX

Van harte welkom op (alweer) een ander blog.
Maar deze keer is het anders, helemaal anders.
Als je goed kijkt zie je dat deze site begint met www.cheet.nl/wordpress

het moet op een of andere manier mogelijk zijn om alleen www.cheet te krijgen
maar die kunst heb ik nog niet ontdekt.
Gelukkig wil het ook op deze manier, dus linken maar hahahaha……..
In de praktijk houdt het in dat ik mijn eigen plek heb op het net en die dus ook houdt.
Was zo zat van het niet werken van blogs en uitval dat ik maar voor deze oplossing heb
gekozen.

Heb nog een paar wensen voor het blog en zal die tzt ook aan gaan passen maar;
ik ben online met dank aan Slayne.

Heel veel lees en snuffel plezier hier
en zoals gezegd: er zal zo links en rechts nog wel eens wat veranderen
vergeef het me 😉

Liefs Cheet