Om met de deur in huis te vallen:
IK heb er voor geen meter vertrouwen in.
Waarin?
Het jongste verhaal, dat het nu echt afgelopen is.
Het moet hem zitten in het feit
dat er mensen uit de zorg ingeschakeld zijn
dat die daar beter en anders vat op hebben,
maar berichten die ik daar over hoor
stemmen me niet hoopvol.

Laat nou vanmiddag jongste zijn mobiel ook nog
de geest geven.
Morgen haal ik een andere voor hem,
met eega heb ik vanavond al afspraken gemaakt,
hij werkt in stad en als het niet wil
moet ie daar naar toe fietsen.
er zal morgen niets gebeuren, echt niet.
maar dan?

Gezien de geschiedenis , de dingen waar persoontje bij betrokken is,
en hoe daarop gereageerd wordt???
IK geloof er geen barst van.
Feit is wel dat ALS er iets gebeurd met jongste
dat hek van die dam is.
God beware de dag dat dat gebeuren gaat.

Intussen denkt de voor- en achterhoede hier wel degelijk
vooruit.
en zo is de zorg niet uit mijn systeem maar wordt alleen maar groter.
En dat alleen omdat er een categorie losgeslagen kinderen zijn
die je letterlijk en figuurlijk eigenlijk niet pakken kunt.
Gezien de vrijwillige taalachterstand in het nieuwe dialect
hou ik me hart vast voor de toekomst.
Normaal Nederlands praten ze  niet
laat staan dat ze het schrijven kunnen.
Ik kom het tegen op nieuwssite´s , forums noem het maar.

Waar ons Drents Dialect wordt verguist en afgebrand ontstaat er
een complete generatie die later hopelijk geen kinderen krijgen,
maar onze taal zelf niet beheerst.

Tuurlijk maak ik ook spelfouten, zit ik mij in de weg,
maar voor de rest valt het volgens mij best mee.
De kinderen knippen en plakken er lustig op los
al is het leven een grote kleuterschool.

Vanmiddag komt een vriendin, althans dat denkt ze,
het zij die van het kerkhof, bij Omama.
Ze schrikt van het feit dat ze geopereerd moet worden
en Omama trekt alles uit de kast.
Ervoor, erna , hoe het gaan moet, de 14 dagen druppelen.
Zoals geschreven : om 8, 15 en 20 uur.
Eega neemt op voorhand de taak van 8 in het weekend over.
Door de week kan ik het voor het werk doen.
Die 15 gaat ook wel lukken,
maar broer die er bij zit zal niet zeggen:
IK doe die van 20.00 uur, al is hij dan gewoon thuis.
TUURLIJK niet.
Lekker overlaten aan een ander
wel zo makkelijk.

Waar ik wel weer bij moet zeggen
dat hij met de meest creatieve oplossingen komt
met verhaal van jongste.
Maar of dat nou de weg is?
ECHT NIET !

Zo makkelijk schreeuwen vanaf de zijlijn
maar ga maar eens midden op het veld staan
en zie het allemaal maar aankomen en probeer
ervoor te zijn.
Soms gaat het lukken, soms niet.

Maar in mijn hart groeit een donkere onrust
die gevoed wordt door mijn onderbuik.
En dat is soms het enige
wat ik werkelijk vertrouw,
zonder iets gezien te hebben.

Hoop met me mee,
dat het gegeven vertrouwen
terecht is.

XXXXXXXXXXXXXXXXX

Met smart zitten we te wachten
op een berichtje die vanavond  tegen half 10 binnen komt.
ze hebben goed gesprek gehad met persoontje
en zijn ouders.
Vanaf nu zal het afgelopen zijn,
maar hij blijft wel onder ´controle´om zo maar te zeggen,
over een aantal weken vervolg gesprek met hem,
zijn ouders en mensen uit de zorg.

Jongste gaat morgen weer naar school,
maar toch nog onzeker, hij heeft er niet zo heel veel vertrouwen in.
En om eerlijk te zijn,
ik moet het allemaal ook nog maar zien.
Tuurlijk krijgen ze het voordeel van de twijfel
tuurlijk ga ik ze vertrouwen op hun woord,
maar in mijn onderbuik kriebelt er nog wel iets.

Voor nu gaan we voor de hoop
dat einde ook einde is.
In de email staat de innige wens om oudste
te vragen zijn kameraden te vragen
te stoppen met intimideren 😉
Je kunt zeggen wat je wilt maar die heeft een echt stel
kameraden achter hem staan !
Hij stuurt direct berichtjes uit en de antwoorden zijn allemaal zelfde:
OK maar als ie weer begint , is ie aan beurt.
Hoop dat het niet nodig is
want dat zou het hek echt van de dam zijn.

We zullen zien,
maar kan niet anders zeggen dat ze op school heel erg hun best doen
en gedaan hebben om deze situatie om te keren,
al had het wel iets eerder gemogen.
Ze ´moeten´nog 2 maanden voor de vakantie
laten we hopen op 2 rustige maanden
en geen herhaling ooit.

XXXXXXXXXXXX

Het verhaal van jongste neemt vandaag een wending
tenminste dat hopen we maar.
Eerst vanmorgen:
hij wil niet , hij wil echt niet naar school.
Tegen zoveel angst en verdriet kan ik niet op
en misschien is het goed om het er gewoon op aan te laten komen.
dus meld ik hem af.
Dame aan andere kant wil hem ziek melden, maarre dat ga je mooi niet doen.
Je zet hem gewoon absent.
En dan begint het afwachten op hoe het opgepakt gaat worden.
Ik ga gewoon naar mijn werk
maar het zit in elke vezel van mijn lichaam.

Ook daar krijg ik het er over, en we komen alle twee tot de conclusie
dat er met die jongen toch wel iets mis moet zijn.
Negatieve aandacht is ook aandacht?
Iets in die geest misschien, we weten het natuurlijk niet en om eerlijk te zijn
boeit het me nog minder, daar zijn andere mensen voor.
De wetenschap dat onze niet de enige is die hij onderhand heeft
maakt me nog strijdlustiger dan ik al was.

Thuis kijk ik direct email na, niets.
Ach ze moeten natuurlijk ook de tijd hebben om er over na te denken
en als om 13.00 uur de telefoon gaat weet ik wie het is
nog voor ik hem opneem, althans dat hoop ik 😉
Mijn gevoel is juist.
De mentor.

Hij was er nog mee bezig naar aanleiding van het verhaal met oudste,
maar ja die vakantie zat er tussen.
Gisteravond had hij mijn email al gelezen en toen vanmorgen de melding kwam
dat jongste thuis was wist hij al genoeg.
Wat we gaan doen , vertel ie me. Hij is die jongen  onderhand ook al spuugzat.
Veel respons van zijn ouders krijgt hij niet, die halen beetje schouders op,
en dat haakt in het gevoel en gesprek van vanmorgen wat ik had,
een beetje een : zie je wel.

Vanmiddag om 14.00 gaat hij in gesprek met EN die jongen, EN zorgteam,
EN onderdirecteur EN directeur zelf !!!!!!!!!!!!!
En dan moet ie maar eens vertellen waar hij mee bezig is.
Kortom de gelederen worden gesloten.
Mentor zijn opmerking dat hij al sinds vorig jaar kerst met hem bezig is
en wat hij ook doet of zegt, het totaal geen indruk schijnt te maken,
maakt het dat hij er net zo zat van is.
Hij had al voorbereidende gesprekken gehad met het team in school,
in de zin van , wat moeten we hier mee.

Hij zal me laten weten wat de uitkomst gaat worden,
maar dat het die jongen tijd en energie gaat kosten is een ding wat zeker is.
Verder hoopt hij dat jongste morgen weer naar school komt,
Maar als hij nog een dag nodig heeft om bij te komen begrijpt hij dat ook.
Jongste heeft zoiets van:
zodra ik ga krijg ik toch een pak slaag omdat hij weet dat het via mij komt.
Dit is een stuk vertrouwen wat gewoon herstelt moet worden,
wordt ook aan gewerkt.

Maar de opmerking van mentor dat praten niet helpt, straffen niet, extra uren niet,
gesprekken met ouders niet, maakt dat er dus nu inderdaad maatregelen getroffen gaan worden.
Ben benieuwd wat en hij zal het me aan het eind van de middag laten weten
zodra de vergadering is afgelopen.
Jongste zijn angst kan ik me heel goed voorstellen
omdat het niet een type is die nu in 1x braaf luisteren gaat.
Maar dan is er wel al een trend gezet
waar we mee verder kunnen.

Het vervolg op vervolg van het vervolg zal
dus nog verder gevolgd worden.
Waarvan acte, maar zover zijn we in ieder geval wel.

XXXXXXXXXXXXXX

De grote grap
dat iedereen denkt
te weten waar ik was.
Maar ik was daar niet
en kreeg geen telefoon
geen bezoek
want ik ben er niet.
Toch was ik er wel
en liet mijn gedachten en gevoelens
aan mezelf over.
En zette het daarna weg.

😉

Jaaaaaaaaaa
met voorzichtige druppen vanmorgen
die eigenlijk niets uithalen
komt vanavond de verfrissing en
je hoort bijna de natuur kreunen
onder de druppels die gestaagd
naar beneden komen.
Al met al bijna 5 weken geen regen
wel veel zon
veel wind
veel droogte.

Alles kleurt spontaan groen
alle stoffen en stuifmeel slaan neer
en alles is fris
ruikt  heerlijk
en al ben ik geen fan van regen
dit is zo welkom,
mag nog ietsjes bij 😉

XXXXXXXXXX

´t zou een gewone maandag zijn
en die is het zo een beetje ook geworden.
Broer heeft geen excuus maar vertelt wel
hoe hij bij haar ouders was,
ja joh peper het er maar in !

In school krijg ik het over het nieuwe
multifunctionele gebouw en hoe dat worden gaat.
Voor mij is het dan einde school schoonmaak,
Directrice draait zich om en zegt:
Dacht het niet !
HUH
Nou jij verhuist gewoon met ons mee
tenminste als je wilt ?
Ja tuurlijk!
Maar het zat zo in mijn hoofd dat er dan een schoonmaakbedrijf op komt
en dat het voor mij dan gewoon afgelopen zou zijn.
Nee hoor, ze nemen je er maar gewoon bij of over 😉
Ik wil de school goed schoon houden,
en wij (team) gaan er voor zorgen dat jij dat blijft doen !
Ik word helemaal warm van binnen !

Jongste is kriebelig , vanaf vanmorgen al.
Ben moe, wil niet naar school en vanavond barst hij in tranen uit.
het hoge woord komt er uit, weer die pestkop.
Of liever nog steeds !
Oudste wil morgen naar stad om iemand een lesje te leren
maar die kant wil ik nog steeds niet op
al moet ik zeggen dat ik de neiging krijg om het toe te laten
pffffffffffffffft.
Volgende email maar weer naar mentor
want jongste is niet de enige  die hij nog steeds te grazen neemt.
ook mijn vingers beginnen te jeuken.

Jongste doet het geweldig, prachtige cijfers, veel  plezier
en gaat er nu onderdoor.
Wat is een oplossing en hoe gaan we die krijgen ?
Kan hem moeilijk thuis houden
maar zou wel een echte dreiging zijn richting school
om nu eens echte stappen te ondernemen.
Ondertussen is het zaak ervoor te zorgen
dat oudste zijn gevolg uit Emmen en omstreken
stad niet onveiliger maken dan het nu al is.

Schreef het eerder
deze leeftijd brengt meer zorgen en oppassen
dan al die jaren ervoor.

XXXXXXXXXXXXXX

Moederdag, ik word verwend met een nieuw set
autobekleding voor leeuwtje
het is wat ik me wenste, het is wat ik kreeg,
geinstalleerd en al 😉

Omama komt hier vanmiddag Chinees eten
ze had een uitnodiging van haar vriendin
maar:
broer kan komen met zijn vriendin
dus doe maar niet.

en Omama wacht, een morgen,
een middag, een avond.
En ze komen niet.
Ik voel haar verdriet
al zegt ze niets, helemaal niets
en dat is het ergste……………………..
Oh Mam,
waar jou ene zoon je jaren links laat liggen
gaat de andere hem achterna.

Ik begrijp heel goed dat vriendin die zelf moeder is
en nog een moeder heeft,
het druk heeft.
Maar Omama vraag niet veel, al is het maar een uurtje.
Het is een herhaling van vorig jaar.
Weet je
ik ben niet eens boos meer, ze laten precies zien hoe ze in elkaar zitten
en hoe ze zijn.
En ik ben net zo verdrietig als Omama en ook hier zijn tranen gevallen.

HOE moet ik met hem en haar omgaan in de toekomst?
Is er een toekomst?
Het zal moeten omdat we samen laters zooitje regelen mogen.
Van mij
mag Omama de hele toko verkopen en gaan we zelfstandig verder
uit elkaar.
Als het zo moet
hoeft het voor mij ook niet meer.
Je doet je  moeder
niet zo´n verdriet.

XXXXXXXXXXX

Alle moeders : fijne moederdag vandaag !
Geniet ervan, al roepen velen dat het om de commercie gaat
en dat het eigenlijk elke dag moederdag hoort te zijn,
das waar maar in praktijk gebeurd dat niet.
En onderhand beleef ik het net als een verjaardag
even die ene dag dat er nadruk gelegd wordt
op het feit dat er toch een speciaal iets te vieren valt.

Nu zijn we altijd in voor een feestje
maar onderhand ga ik waarde hechten aan moederdag.
Omdat mijn moeder nog steeds bij ons is,
eega zijnde al hele tijd niet meer en ik merk aan hem
dat hij haar mist op gezette tijden.
Zij was een lieverd.

Omama beleeft de dingen op haar eigen manier
met een zoon die al jaren verdwenen is maar nog steeds in de buurt
een zoon waarvan ze hoopt dat zij er niet alleen voor hem is
maar hij ook voor haar,
en 1 dochter die er naast zit en alles voor haar wil doen
mits in vermogen , mits in mogelijkheden.

Als we vanavond bbq`en heeft zij geen zin voor een keer
IK verdenk haar ervan dat ze zoiets heeft van:
gaan jullie maar lekker een keertje gewoon met eigen gezin
even op jullie zelf.
En die kan ik waarderen, ze is ons nooit te veel , begrijp me goed
toch is het anders als je idd met eigen even aan tafel zit
merkte ik vanavond.

Morgen gaan we Chinees halen, we zijn er allemaal dol op
maar doen het niet zo heel vaak,
´t is toch wel een kostbare zaak en als je het niet te vaak doet
waardeer je het des te meer 😉
Kan me er nu al op verheugen.

De tijd dat de jongens zelf dingen in elkaar knutselden
die is al lang voorbij.
Toch geven ze me elke keer iets persoonlijks of samen met eega
en ik weet al wat ik ga krijgen,
iets praktisch maar waar ik wel heel veel plezier van beleef 😉
Zo kun je het ook aanpakken natuurlijk !

Toen oudste me vroeg : Mam wat wil je graag voor moederdag
vertelde ik hem dat ik dat al had.
Verbaasd keek hij me aan, en ik herhaalde het vanmiddag.
Het simpele feit dat we kinderen mochten krijgen
en ik zodoende moeder mocht worden.

XXXXXXXXXXXXX

Het is zomer in Nederland!
Het warmste land vandaag van  Europa
en 30 graden worden makkelijk gehaald,
hoe bijzonder en uniek!

Tuurlijk  is het genieten met een bbq.

Zelf ben ik vanmiddag in huis aan het rommelen
moet ook gebeuren
en achter het huis onder de overkapping is ook geen luxe.

En dan zie ik ze komen
werkelijk met duizenden tegelijk
allemaal met hun eigen parachuutje,
de zaden van de paardenbloemen hier.

Er zijn er zoveel dat het een complete verhuizing is
en ze dansen op de wind in de zon
een prachtig gezicht
al zijn er weer mensen die daar niet blij mee zijn 😉

Morgen nog zo´n dag
EN
moederdag 😉

XXXXXXXXXXXXXX

Vanmiddag eindelijk die douche
mijn gedachten gaan een vrije loop
en waar ik schijnbaar weer verder ben
weer verder denk, denk ik:
hoe gaat Omama dat doen met Tommy?
als ze naar Groningen moet om geopereerd te worden?
Het zal ongeveer in totaal 5 uur in beslag nemen
en we gokken erop dat ze er rond 10.00 moet zijn,
zolang kun je hem niet alleen laten,
en iedereen is dan of naar school of naar werk.

Zodra ik klaar ben ga ik naar haar toe
zelfs zij heeft er niet aan gedacht.
En broer die zich hele dag vermaakt met een computerspel
bromt iets als ze vraagt als hij een halve vrije dag kan nemen.

Verder heb ik het over vervoer.
Ze kan een taxi krijgen, maar ik wil niet dat op het moment dat ze
naar huis mag, nog bij hot en her langs moet.
Ik kan er dat bij bedingen zegt ze.
Vraag er naar, want anders rij ik zelf.
Dat wil ik haar niet aan doen.

Nadien moet ze 14 dagen gedruppeld worden
om 8, 15 en 20.oo uur.
Hoe ik dat ga doen met mijn uitslapen?
Nou gewoon wekker zetten, druppelen
en eventueel weer verder.
Er zullen dingen gedaan moeten worden zoals het eten?
Snelle maaltijden doen altijd nog hun werk
in uiterste geval.

en zo denk ik vooruit.
Maar:
merk weer , niemand denkt mee.
Waarom ben ik toch behept met het feit
dat ik voor alles en iedereen denken kan,
zorgen kan, en regelen kan?
Oh
ze zijn me dankbaar hoor, daar gaat het niet om.
maar…………………..
ach laat maar.
Een ieder heeft het tegenwoordig zo druk met zichzelf
en als het fout loopt vertrouwen ze weer graag
op mensen zoals mij
omdat ze daar dan antwoorden van verwachten.
En dat zoek het lekker zelf uit
zit er bij mij niet in,
toch, toch gaat er iets veranderen
want vroeg of later komt dit namelijk weer terug
en ben ik misschien gewoon
even verdwenen als het over simpele dingen gaat.

XXXXXXXXXXXXXXXX