Vandaag de 1e normale dag na
zo een beetje 2 1/2 maand !
De mannen vertrekken vanmorgen
gebroederlijk samen 😉
En dat gaat gewoon goed !

Geen geruzie ´s morgens
(tenminste nog niet ;))
en goed overleg over de tijden
van vertrek en vrij zijn.
Gaat het dan ooit nog eens werken
tussen die twee ?

Het maakt dat ik vanmorgen zelf
vroeg vertrekken kan
en de dag verloopt eigenlijk gewoon
uitstekend.

Toch ben ik blij dat het weekend is
na zo´n opstart week 😉

XXXXXXXXXXX

Gezien het vorige blog
en hoe nuchter beschreven
zal een ieder die me kent maar ook iemand die me niet kent
begrijpen dat dit dingen zijn
die je niet in de koude kleren gaan zitten.

Het heeft alles te maken met mensen,
met keuzes en de effecten daarvan.
Gelukkig heb ik geen vernietigend karakter
maar een opbouwende.
Jammer is wel dat als je me over de grens duwt
grenzen heel duidelijk worden,
en ik ´toevallig´weet hoe juridisch dingen in elkaar steken.
Helaas heb ik ook ervaring genoeg met verstoringen
en hoe dat dan reageren kan.

Emotioneel gezien zou het een slijtage slag kunnen worden
maar in dit geval beperk ik me alleen tot de feiten,
die emoties komen later wel en groot deel heb ik al gehad.
Maar wat je niet moet doen is doen alsof je weet wie ik ben.
Soms ken ik mezelf amper of liever herken ik mezelf amper.

Sommige mensen halen het beste in me naar boven
of dat nou op positief nivo of negatief is
sommige mensen maken dingen bij me wakker
die lang niet heb hoeven te gebruiken.

Enige wat duidelijk is , en dat geldt altijd voor iedereen:
onderschat nooit je tegenstander 😉
En zolang je eerlijk en oprecht bent
heb je niets te verliezen , alleen te winnen.
En wat me nu overkomt,
heb ik eerder ervaren op ander vlakgebied
weet nu waarom.

XXXXXXXXXXXXXXX

Vanmorgen krijg ik het telefoontje
U had een vraag over de afhandeling van de aangifte?
Yep, ik heb die namelijk niet ingetrokken.
Nee dat klopt, zie hier een andere naam voor me liggen.
Die gaat U zeker niet telefonisch met me delen?
Jawel hoor, het is………………..de Ortho pedagoge.
Waarom ben ik niet verrast?

De aangifte wordt opnieuw boven in de la gelegd
met de aantekeningen van ons gesprek.
Zodra de pestkop iets uithaalt richting een van mijn mannen
wordt de aangifte direct in werking gezet.
Hoezo een stok achter de deur 😉
Maar:
dat mag die pedagoge hun lekker zelf vertellen
want ze denken nu natuurlijk er helemaal vanaf te zijn,
niet dus !
Hun naam EN die van de pedagoge zijn nu op het politieburo bekend
dat moet toch al een fijn gevoel geven dacht ik zo 😉

Volgende week vrijdagmiddag gesprek met Pedagoge en Onderdirecteur
je kunt ongeveer gokken hoe dat zal gaan.
En daar heb ik nog wel een paar vragen te stellen,
die van invloed kunnen zijn op het feit
dat die aangifte achter de deur blijft
of alsnog in behandeling genomen wordt.
AL moet ik zeggen:
gezien wat ze op school allemaal gedaan hebben
wordt het ook tijd om de zaak te laten rusten,
maar niet eerder dan dat pestkop en zijn ouders weten:
1 fout en je bent alsnog aan de beurt !

XXXXXXXXXXXX

Na de rumoerige dag is het voor mij moeilijk om er een eind
aan te brouwen.
Gedachten en dingen flitsen door mijn hoofd.
Dingen die ik voor nu even los moet laten.

Vanavond ga ik aan de slag met de nieuwe printer.
Niet zo bijzonder zou je zeggen ?
NOU
toch een tikkie wel.
Gezien het feit dat ik zelf vrij veel print en altijd in ben voor leuke dingen
de mannen straks vanuit school ongetwijfelt
hun portie ook moeten doen
valt mijn oog (heb ik weer terug inmiddels)
op een Canon.
En dat is een waar kanon !

Foto´s ? Subliem.
Gewoon printen ? Super snel en vooral geruisloos.
Aansluiting? Onwijs simpel.
Mogelijkheden?
Legio.
Het print, het scant, het kopieert, het faxt,
maakt foto´s , zelfs tot complete kaarten en kalenders aan toe.
En ook nog eens makkelijk opgenomen worden in het netwerk hier
waardoor ik niet meer hoef te pluggen met kabels.

Wat kan een mens dan toch blij zijn met een simpel iets
wat gewoon werkt en je nog een extraatje er bij doet 😉
Zelfs broer kwam even kijken want ook hij is aan een nieuwe toe.
´t kost wat, maar dan heb je ook wat !

Verder is dat hyves gedoe leuker dan ik dacht.
Ik kom in contact met mensen die ik lang niet heb gesproken
en via mij komen mensen weer met elkaar in contact.
Lijntjes leggen noem ik dat 😉
en vind het super.

Ben weer volop in de running
en dat voelt weer goed.
´t is wie en wat ik ben.

XXXXXXXXXXXX

Een aparte dag vandaag,
laat ik beginnen met: het telefoontje dat niet kwam.
Die man is er vandaag weer en kijk morgen wel even.
Ben er zelf ook niet echt aan toe gekomen.

Vanmorgen breng ik oudste, hij is best zenuwachtig
wat natuurlijk logisch is.
Vandaar uit ga ik een paar boodschappen doen EN
koop ik mij een nieuwe printer.
De oude drijft me tot waanzin af en toe 😉
echt een super apparaat waar ik ontzettend blij mee ben.

Thuis ding installeren en dan heb ik het voor elkaar
dat hij op het netwerk hier thuis zit,
stukken makkelijker !
Sta op punt om te gaan eten als oudste belt,
hij kan naar huis.
Heeft het super gehad en is helemaal klaar voor morgen
als de echte lessen beginnen.
Maar daarvoor moet er eerst nog iets gebeuren.

We eten samen en ga ik eerst de school doen,
en dan thuis beginnen met helpen met kaften,
spullen bij elkaar zoeken,
rooster bekijken en die valt hem tegen qua uren
maar wel heel veel praktijk ,dat dan weer wel.

Als broer plots thuis komt , blijkt dat hij niet fit is.
Gezien zijn verleden altijd een schrikmoment.
gaat naar huisarts en mag bloedprikken,
druk en suiker zijn goed en ze vermoeden dat zijn bloeddruk
even te ver naar beneden gedipt is.
Hopelijk valt dat allemaal mee !
We zullen het horen.

En dan zijn jongste en eega thuis
voordat ik het weet.
En verloopt de dag uitermate rommelig
maar wel met goede resultaten
hopen dat oudste morgen eindelijk een kluisje krijgt
en alles gewoon rustig en goed start.

XXXXXXXXXXXXXX

Mensen die denken dat klein minder is, zullen hun mening bij moeten stellen als
klein groots uitpakt

Een uitspraak van me op mijn hyves waar een hele leuke reactie op kwam.

En toen kwam vanmiddag:
Met oudste haal ik de laatste dingen bij elkaar,
een jas, een vest, een stift, een ordner
klaar voor het nieuwe jaar.
jongste is naar zijn kameraad en
we blijven in stad hangen om samen te eten.

Een grote John Deere stopt en de eigenaar komt ook binnen.
Mam, zal ik vragen of ik even mag kijken?
Kind je doet maar 😉

Oudste in de benen:
Meneer , mag ik U wat vragen? Ja hoor.
Mag ik even bij Uw tractor kijken ?
Verrast kijkt de man hem aan,
en met een lach geeft hij toestemming.
Ondertussen peuzel ik mijn broodje op.

Oudste gaat kijken en ik ga in gesprek.
gaande weg komen we tot conclusie dat zijn zoon
en onze kinderen op elkaar lijken.
Want wat is het geval:

Cito scores, cijferlijsten laten zien dat ze
de Havo zouden kunnen doen.
maar dat willen ze niet.
Ze doen KB en jongste tikkie GL straks.
Oudste omdat voor wat hij wil, loonwerker.
Hij meer heeft aan praktische opleiding dan theorie.
met zijn handen EN zijn hoofd
daar heeft ie over nagedacht en die keuze is bewust gemaakt.

Jongste wil nog steeds kok worden.
Als hij KB doet kan hij met goede cijfers
in het MBO een klas overslaan omdat hij , jawel:
2 jaar praktijk gehad heeft.
Gericht gekozen en overdacht.

In mijn gesprek met de man wordt me duidelijk,
en dat wist ik al,
dat het een zegen is om kinderen te hebben die bewust nadenken
en keuzes maken,
en voor , op het oog, minder gaan doen
om er later meer voor terug te krijgen.
Hoezo geen gezond verstand ?

Ze gaan doen wat ze graag willen
of werken in die richting op een manier en via een weg
die op het oog niet voor de hand ligt,
maar in de praktijk wel de kortste en leerzaamste methode is.

En zo is minder , niet altijd minder.
Zo is klein soms meer, veel meer.
Ik ben niet zo´n ouder die wil showen van kijk eens
wat voor opleiding ze doen.
Ik show veel liever
kijk eens waar ze naar toe werken 😉
En zo pakt klein
groots uit !

XXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Starten maar !
Het schooljaar begint weer en de mannen zijn behoorlijk nerveus
voor morgen.
logisch maar komt de sfeer niet helemaal ten goede 😉
komt na morgen allemaal wel tot rust, ze moeten er even doorheen.

Ook van de judo start alles en krijg vandaag
2 uitnodigingen voor een wedstrijd.
Dat moet omgezet worden naar de leden
en dan komt de rest ook op gang.
Volgende week vergadering.

Ach met dit weer?
Heb ik weer wat te doen hahahaha.
Hoop op een telefoontje morgen.

XXXXXXXXX

De extra vrije tijd die ik pardoes krijg vul ik naadloos in
door dingen te doen die dan wel bleven liggen,
dan wel extra aandacht nodig zijn.
Fijn dat je dan zo fexibel bent in je werk.

Jongste breng ik vanmiddag met liefde naar school,
geen overbodige luxe.
Als hij instapt met zijn boekentas zwaait ie op zijn benen.
Die is zwaar, en dan bedoel ik zwaar.
Inmiddels hebben we samen de boeken gekaft,
zijn ze door jongste keurig voorzien van etiket,
hoekjes, randjes afgeplakt
en kan hij een jaar vooruit.
Hij is er wel klaar voor en heeft er zin in
iets voor mij om te onthouden 😉

Oudste wil mee met boodschappen doen
en samen met Omama hebben we gewoon plezier.
Midden in de winkel slaat hij de armen om me heen
en dat wordt gezien door een stel
ook moeder en dochter, die altijd tegelijk met ons boodschappen doen.
Dochter en ik komen aan de praat en  ze lacht,
zit prima zo te zien zegt ze, knikkend naar oudste en mij.
Je bent een voorbeeld voor velen,
mijn bloos en woorden : niet op alle fronten hoor
doet haar lachen.
Maar ik merk aan de mensen dat we aangenaam zijn
om te zien , en vooral hoe we met elkaar omgaan.

Respect voor een ieder die tegenover je staat,
dat is de sleutel.
En ik beken: Ik ga ook wel eens de fout in.
ook wel groot de fout in, maar kom er dan wel op terug.

En dat is tussen mij en de jongens precies zo,
tuurlijk zijn we het niet altijd eens,
en rammelen de kopjes wel eens op de tafel.
Even uitrazen en dan er over praten.
Hoeven geen grote , lange en zware gesprekken te zijn
meer van :
Hey wat is dit  ?
En dan wel eerlijk zijn natuurlijk 😉

Al met al, zijn we weer een stap verder
jongste in de 2e, oudste in de 3e
en ze groeien en ontwikkelen.
Sta er bij en kijk er naar
en ben trots op ze.
Simpel omdat ik van ze hou.

XXXXXXXXXXXXX

Vanmiddag moet het aanmeldformulier van oudste naar school,
zodat ze hem kunnen invoeren in het systeem,
nou ja zijn gegevens.
Jongste moet toch boeken halen en er liggen nog meer papieren
om ingevuld te worden,
ik spreek af dat ik wel even langs kom, wel zo veilig 😉

Als ik het af wil geven word ik zeer vriendelijk te woord gestaan,
nee joh we bellen Men. V wel even en komt wel even naar je toe.
(Feit wil dat Men. V ook pedagoog is en gesprekken heeft gehad met
de familie van de pestkop)
In tussen sta ik met de twee mannen te wachten als toevallig
de mentor van jongste aan komt wandelen.
We komen in gesprek en die is aller hartelijks
vriendelijk, meewerkend, zelf nog meer dan dat.
Al zoekend naar hoe het allemaal werkt met dat introductie gedoe
welke mentor oudste krijgt, ´t is hem niets te veel.

Als Men. V komt krijg ik ferme handdruk, een hartelijk : hoe is het
big smile, en tuurlijk komt alles nu goed.
Nogmaals excuus over dat het niet helemaal goed ging,
Joh, maakt niet uit, als het maar goed komt , toch?
Ook hij praat even bij met de jongens,
en gaat snel de gegevens invullen zodat hij direct in het systeem zit.
Een ferme klap op mijn schouder en breede lach is voor mij ?

Intussen komt pestkop voorbij wandelen met een aantal klasgenoten
jongste geeft oudste por in zijn ribben, zo van : dat is ie.
een klein schuchter jochie kijkt naar de grond en maakt dat ie wegkomt.
Ik ben verbijsterd over de hele houding van het figuurtje.

Maar ze zijn zo vriendelijk en aardig, zo vreselijk hulpvaardig en voorkomend
dat ik er de kriebels van krijg.
OF
weten zij iets wat ik ga ontdekken
OF
ze willen net als wij geen gedoe en gezeur meer
en gaan ervoor ons gerust te stellen,
OF
ik ben paranoia aan het worden 😉

Toekomst zal het leren
Maar het is wel heerlijk om eens op een normale
rustige , respectvolle manier behandelt te worden.

XXXXXXXXXXXXX

Dat kinderen groeien is natuurlijk goed
dat ze je proberen voorbij te komen ook,
bij mij niet veel voor nodig.

Oudste is ongeveer 7 cm langer
700 gram lichter  *grin*
de strijd om het gewicht is begonnen.

Met armpje drukken verloor ik makkelijk van hem
hij wil dat gevoel nog een keer
en ……………………verliest.
Vreemd, komt misschien omdat ik die dag vrij was?
Lichte terleurstelling maar ik laat hem niet winnen
gooi heel mijn hebben en houden in de strijd
en we moeten er alle twee wel om lachen.

De dag komt
dat hij mij lichamelijk op alle vlakken voorbij is,
geestelijk mag ie nog wel een poosje
al zijn er bepaalde dingen
waar andere volwassenen nog wat van zouden kunnen leren 😉

Ben trots op hem, super trots zelfs 😉

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXX