Vanavond is het jongste zijn avond,
bandexamen van judo.
En natuurlijk slaagt hij,
net als iedereen trouwens 😉
Maar blijft altijd genieten.

Met die groten gaat het toch iets feller
en iets harder er aan toe
maar hij verdiend het gewoon.
Hierna nog bruin
en dan de zwarte als het kan,
maar daar moet hij in ieder geval 16 voor zijn.

Er meld zich spontaan iemand voor een paar proeflessen
en het ledenaantal blijft stijgen!
Straks moeten we nog een ledenstop aankondigen 😉
dat zou heel bijzonder zijn.

Kortom het gaat goed daar
ook als bestuur draaien we geweldig zo naast elkaar
en zetten een duidelijke weg uit
welke kant we op willen en hoe te bereiken.

Vanmorgen met Omama voor controle bij oogarts
haar zicht is van 20%  naar 50% gegaan,
over een half jaartje maar eens terug komen,
ook dat lijkt goed,
en dat maakt van mij een tevreden mens 😉

XXXXXXXXXXX

Vanmorgen zwaai ik de jongens uit
en maak alles klaar om te gaan werken.
net voor vertrek komt er een berichtje
ziekte verziekt het voor hun vandaag.
Zoals ze begrip hebben altijd voor mij
zo wens ik ze beterschap.
er zijn veel mensen ziek op dit moment
kan ook niet anders met die wisselende temperaturen.

Vanmiddag met jongste naar Ortho
die man is me toch tevreden!
Er is definitief ruimte genoeg zonder hoeven trekken
van tanden of kiezen,sterker nog
hij mag zijn nekbeugel een maand achterwege laten
als het niet ´terugzakt´dan is dat echt van de baan
en gaan ze verder met de onderkaak.
Een prachtig recht stel standen met dubbele draad
grijnzen me aan 😉

Schoonzusje (haha je leest het , weet ik) belt even voor dat recept
van de spruitjes en om te feliciteren.
We zijn alle twee van het kaliber wat een verhaal van 15 minuten
in 10 minuten kan vertellen.
enkele opmerkingen waarvan ik weet dat het haar aan het denken zet
zal haar na het lezen van de laatste blogs duidelijk maken,
en eigenlijk vind ik het wel leuk om iemand van die kant
te laten zien wat ik zie.

Morgen met Omama naar het ziekenhuis voor controle,
een belangrijke controle, die van haar ogen.
En maandag mag ze voor de pacemaker.
Neem geen vrij, ik bel wel een taxi.
Ja ja dat zie je toch echt gebeuren of niet 😉
Ik neem vrij en ga mee,
want we zitten te broeden op een plannetje
volgende week woensdag wordt ze 75
en zo sterk en zelfstandig als zij is
moet er iets bijzonders voor komen.
Een plan voor een foto shoot is geboren
vooral de jongens samen met Omama
en eens een gezinsfoto van ons.
EN
wat nog niemand verder weet dat we zondag alweer
gaan chinezen, voor onze trouwdag
waar Omama zelfs niet aan gedacht heeft vandaag 😉
´t is haar meer dan vergeven!

En  zo neemt alles zijn plaats weer in
en de een die denkt, de andere schenkt
en uiteindelijk komt het altijd
wel weer goed, daar ga ik voor!

´t was een bijzonder dag met het weten
wat ik 22 jaar geleden van uur tot uur deed.
Toen was het koud, het vroor, maar wel droog.
Eigenlijk wel van toepassing………….. 😉

XXXXXXXXXXXXXXX

Met onschonden open blik kwam het de wereld in
22 jaar geleden.
Met verwachting, het zelf doen , het tonen van
een nieuwe start  een nieuw begin, maar met liefde.
En alles wat je nodig was , was liefde.

De eerste jaren was met staan en vallen, en weer doorgaan
bewijzen dat je het kon, dat je het ging doen en vooral
vooruit !
Bouwen, ontdekken, ontwikkelen en zoetjes aan
op naar het grote moment dat zich aanmelde als:
we worden ouders.

Die niet te overziene taak die er bij kwam
maar wat nog meer Liefde bracht.
En toen begon ook het vangen.
Van kinderen, van ouders, van aandacht van jezelf
zoals alles groeit en gaat puberen
ging dat veel verder dan de kinderen of ouders alleen.
Het levensproces werd doorspekt
met mooie , minder mooie, en ronduit vervelende dingen.
Alles om te rijpen, alles om daar te komen
waar je als mens moet zijn
om het leven tikkie aan te kunnen.

Vanavond krijg ik een boeket,
maar later een bloemlezing,
waar naar mij wordt gevraagd in het geheel.
En dan komt er een :
´k weet hoe moeilijk je het moet hebben
en daar komt zoveel achteraan,
dat een andere Liefde haar laat zien
en vooral laat merken.

En het wordt begrepen, krijg 2 sterke armen om me heen,
die voor nu nog niet troosten maar wel zoeken.
Zoeken naar een ander , maar meer samen zoeken naar zichzelf.
Ik ga weer helpen zoeken, doolhofje in het donker.
maar zij die zoeken
zullen zelf gevonden worden.

Ook na 22 jaar.

XXXXXXXXXXXXXXX

Dat is er een van mij 😉
Vanmiddag gaat hij samen met mij een gratis en voor niets laptop ophalen.
Prachtig ding , alleen zit er geen accu in, zo is gezegd.
Jammer dan, dit is al een super aanbod.
Onderweg naar huis zet hij hem aan en wat denk je: Pling……….
HUH?
Hij doet het gewoon! Jongste is nog erger van zijn sokken dan ik gister
en hij is zo vreselijk gelukkig ermee.
Vanavond maakt hij zijn eerste werkstuk erop, installeert een webcam
en valt er bijna mee in slaap.
LIeverds dank jullie wel,  de terleurstelling is helemaal vergeten!
Jullie hebben iemand heel gelukkig gemaakt.

Vanavond check ik de gegevens voor de judoleraar,
a.s. vrijdag doen ze bandexamen en dan moet je toch even een paar dingen nakijken.
Plots steekt eega kop om deur: kijk eens.
Een geweldig mooi klein rood bosje bloemen reikt hij me aan:
alvast voor morgen zegt ie.
Het is een van de weinige keren dat hij aan onze trouwdag denkt 😉
Soms veranderd er toch iets ten goede en inmiddels staat het naast me op de tafel.
In het rood , zoals het hoort 😉

de rapporten van de jongens zijn ook binnen, en we mogen echt niet klagen.
Negens, achten, en zevens sieren de lijst.
De grote grap is dat ze alle twee een onvoldoende hebben
en alle twee voor wiskunde.
Ze hebben er ook alle twee een grote hekel aan.
Inmiddels heeft oudste zijn cijfer opgekrikt naar een ruime 5
en mag jongste vrijdag op herhaling.
Maar voor de rest doen ze het super
en daalt er in mij weer een rust neer van :
het komt allemaal wel goed.
Een super positieve boost van buitenaf
maakt me bewust van en dankbaar voor.

XXXXXXXXXXXXXXXXX

´t kan altijd erger, schreef Willeke
en weet je, dat is zo.
mijn relatieve zorgen over een lap , over mezelf verdwijnen vanavond in het niets.
Ik lees een berichtje, zoals je zoveel nieuwsberichtjes leest.
Alleen heeft deze betrekking op het dorp waarbij ik woon.
Een zoveel jarige man is gearresteerd na bedreiging van zijn ex.
Hoe vaak lees je die?
Te vaak.
Maar je hebt er even een mening over en dan ga je weer over tot de orde van de dag.
Zolang het niet aan je tafel zit, is de werkelijke omvang van zo´n berichtje niet te bevatten
ook voor mij niet.

Als Omama me vanavond komt vertellen om wie het gaat en hoe het echt in elkaar steekt
gaan de koude rillingen over mijn rug.
Het gaat om iemand die ik ken, en zij heeft een zoontje.
Ze kreeg kennnis aan iemand en dat leek heel goed, blijkbaar toch niet.
Relatie verbroken en nu heeft hij gedreigd:
Ik alleen , jij ook alleen wat dus zoveel wil zeggen:
ik ga jou kind vermoorden.

Tuurlijk is alles in volle gang, maar inmiddels is hij alweer vrij.
een bedreiging alleen is niet genoeg voor wat dan ook.
Ja een verbod voor school, voor in de buurt , maar dat is het dan.
Stel je dan eens voor , voortdurend te moeten leven in angst
want ze achten hem er zeker tot toe in staat.
Hoe ga je daarmee om?
Kan een mens daarmee omgaan of wordt je gek van angst ?
Het zal zijn bedoeling zijn , maar dan ben je toch echt compleet gestoord.
Het is te hopen dat de gelederen van het dorp zich gaan sluiten
als morgen iedereen weet hoe en wat en waar.
Dat mensen allemaal op gaan letten en uitkijken maar dit is een heel naar verhaal
en het einde is even onduidelijk als onzichtbaar.

Ze wonen tegenover en ongemerkt onbewust let je nu al op,
alle vreemde geluiden, alle mensen , je kent en registreert zo goed mogelijk.
Maar wat kun je nog meer doen, wat is er mogelijk, is een telefoontje een idee
een laten weten dat, vast wel daar ken ik haar weer goed genoeg voor.
Intussen roep ik alles wat positief is bij elkaar om te vragen
dat dit dreigement niet uitgevoerd kan worden.
Maar het dorp staat morgen op haar grondvesten te schudden,
dit , dit gebeurd hier toch niet?
wel dus.

XXXXXXXXXXXXXXX

Vanmorgen komt eega al vroeg weer naar huis:
brombandje lek kan ik de auto mee? Ben op tijd weer thuis
zo rond 3 uur.
Joh is prima, ben hem vanmorgen toch niet nodig,
komt hem wel goed uit, want gister ging zijn bril stuk.
Zijn altijd van die momenten dat ik denk:
ja hoor gaan we weer.
tegen half 11 belt ie even: bril is weer klaar kwestie van even solderen 😉
Kosten: Niets , service van de zaak.
Voor een montuurtje ben je zo weer paar euro´s verder,
maar als het moet, tja dan moet het.
Zo simpel is het dan ook wel weer.

Mijn hand,arm ,elleboog en schouder staan goed met elkaar in verbinding
als ik op sta valt het me meer tegen dan mee.
Beetje dik bij de vingers, beetje stram, beetje trekken van boven naar beneden,
beetje van zo zo.
En ik had nog wel van die grote plannen voor hier in huis.
Pak eerst een warme douche, doe een paar beweginkjes om te kijken wat kan
en vooral wat niet kan en gaande weg als ik warm draai
begint het wat soepeler te worden.
Alleen wringen wil niet zo best, maar dan hang ik de doek toch om de kraan
draaien met links wil ook wel 😉

Eindelijk tussendoor even eten en mooi moment om mijn mail te checken.
Daarin staat een berichtje met de titel : overleden.
Even slaat me de schrik om het hart, want wie kan er overleden zijn die ik via haar ken?
Maar dan lees ik dat het op lappie van jongste gaat.
Geen eer meer aan te halen en definitief afgeserveerd.
Een term ontsnapt aan mijn lippen want heel zijn verjaardagsgeld zit er in,
en al wou hij het ding verkopen, dit is natuurlijk wel onwijs sneu.

Maar dan lees ik even verder, iets over 2 lappies, eentje dood eentje levend,
een oudje, over , mag wel weg, eh……………………………..
niet bezwaard voelen, dat doen ze daar dan ´gewoon´.
Ik val helemaal stil en zit even naar het scherm te staren en het nog eens te lezen
hij mag hem hebben helemaal voor nop en er mee doen wat ie wil.
Tuurlijk voel ik me bezwaard en dat mail ik haar ook
´k heb een brok in mijn keel en de tranen springen in mijn ogen,
dit is natuurlijk gewoon te gek, te veel !
Maar neem het aanbod wel aan, jongste zal er onwijs gelukkig mee zijn
en wedden dat ie deze gewoon houden gaat?
Al is het alleen maar omdat ie daar vandaan komt.
Ze hebben hem 1x ontmoet maar hij heeft diepe indruk op  ze gemaakt
ze vinden die beste man helemaal geweldig,
en weet je : ze hebben gelijk want dat is ie ook 😉
Dat heeft ook nog iets te maken met een dikke motor en zo.

Lieverds ik dank jullie van uit het diepst van mijn hart en zeker uit die van jongste
zal de firma waar het ding vandaan komt nog even mailen
maar verwacht er niet zo heel veel van eigenlijk.
UPDATE: NOPE ervaringen van derden heeft voor hun geen waarde
en ze sluiten zonder pardon de discussie.
USEDPC in Hoogeveen moet je dus niet wezen , ´t is maar dat je het weet.
Denk je bij een bedrijf te kopen , kom je nog bedrogen uit 🙁

Moet er wel bij zeggen: op het moment dat ik dip en een keer goed dip
komt er altijd wel iets voorbij waar ik weer helemaal blij van word.
Soms in een woord en in dit geval in een grote daad,
en dan nog al jullie lieve reacties
zoals mijn laatste comment:

heb veel om dankbaar voor te zijn en nog meer om blij mee te zijn
soms moet er schijnbaar iets gebeuren voordat je dat dan weer ziet 😉

XXXXXXXXXXXXXXXX

Oudste komt vanmorgen zijn bed uit vallen en zegt:
´k heb elk uur van de klok gezien vannacht.
En: wat wil je daarmee zeggen?
Schuin kijkt hij me aan, maar zegt niets.
Mijn nuchtere: wel dan wist je in ieder geval hoe laat het was 😉
Hij is om 14.00 vrij en komt vrolijk binnenvallen,
snap het wel hoor, met zo´n spel in de kast !

Onderweg naar het werk, is het mistig
maar ja dat is al een paar dagen zo, eh volgens mij paar weken ?
Maar dat het nu zo dramatisch is?
Valt mij reuze mee, maar moet er bij zeggen dat het dan wel al licht is.

Vanmiddag even boodschappen doen en met het in de kar zetten van de tas
verdraai ik op een of andere manier mijn hand.
een pijnscheut en een warmte straal schiet van mijn hand naar mijn elleboog
naar mijn schouder.
Prut, dat kan ik er niet bij hebben.
De spier of pees aan de onderkant voel ik nog, mijn vingers tintelen een beetje,
zal morgen wel weer over zijn toch??
Heb een dag vrij en heb zelf een aantal dingen te doen,
waaronder hachee maken!
Met rode kool en piepertjes natuurlijk 😉

Ach en voor de rest:
liefdevol iemand is bezig met lappie van jongste
kom ik weer zoetjesaan met mijn neus de goede kant op.
Deze dip kom ik ook wel weer te boven
vooral na alle lieve reacties en dingen die ik onderweg te horen krijg.
Blijf gewoon mezelf daar kan ik en anderen het beste mee uit de voeten
merk ik wel 😉

XXXXXXXXXXXXX

Sorry dat ik een mensheid heb laten schrikken met mijn openhartige blog.
Punt is dat ik tegen mezelf aanloop in de zin van:
kan met iedereen praten maar zelf weinig vertellen.
Waarom: omdat het voor mijn gevoel niets oplost
maar misschien ook wel een stukje schaamte.
Hoe komt zo´n slimme dame
die niet op haar mondje gevallen is, is zo´n situatie?
Soms kunnen mensen veranderen in 1 dag
of over 1 situatie, das vreemd , apart en voordat je het weet
ben je tijdje verder en probeer je toch te leven met.

Voor de goede orde: geweld wordt hier niet gebruikt en zal ook niet gebeuren.

Door de loop van de tijd heb ik ook veel geleerd
het heeft me gesterkt, het heeft me andere inzichten gegeven,
dingen beter leren waarderen en vooral mensen om me heen.
De ervaring leert dat er meer vrouwen zijn die in een situatie zitten
wat niet altijd comfortabel is, of niet zoals ze hoopten.

Er zijn veel dingen waar ik  onwijs blij mee ben, waar ik me in uitleven kan
ondanks dat mijn dansen gestopt is.
De omgang met mensen en hun dingen, ik spiegel me er aan in de zin van:
je bent niet de enige die het wel eens moeilijk heeft,
niet de enige die wel eens zucht en huilt omdat het niet altijd even leuk is.
Gevoelsmatig komt er hier wel erg veel om de hoek waaien,
maar ook dat zal een reden hebben, al is die nu nog even niet zichtbaar.
Het heeft me veranderd in een gevoelig mens,
die luisteren kan, adviezen geven kan als het in mijn mogelijkheid ligt.
Die zelfde adviezen moet ik af en toe ook toepassen op mezelf
en daar hoort in dit geval afstand nemen even bij.
Afstand van de situatie en van mezelf.

Komt allemaal wel weer goed en het is ook niet dat ik zwaar depressief bij de tafel zit
dat nu ook weer niet, maar voelde de noodzaak om een stukje openbaar te maken.
Wie weet hoe hard ik nog mensen nodig ga zijn in de toekomst
en ben onwijs gelukkig en dankbaar dat ik nu weet bij wie ik terrecht kan,
en daar zitten ook een aantal tussen die hier niet eens reageerden 😉
Ben een gezegend mens wat dat betreft
en dat vergeet ik niet, het helpt me door momenten als dit.

Dank jullie wel lieverds,
het gewoon er zijn, even een berichtje, even laten weten,
dat is genoeg om mijn neusje weer op te richten
en een glimlach te voorschijn te halen.
Ik heb mensen die om me geven
EN wat voor mensen  !!!!

XXXXXXXXXXX

Vandaag geen grote plannen,
had een boswandeling willen maken
maar ook daar hebben we geen zin in.
Ik typ een groot gedeelte voor Zelda spel
en voor de rest doe ik helemaal niets.

Kijken, hangen en lekker rust.
En dat bevalt me prima voor een keertje !

Geen abnormale week voor de kiezen
en ik hoop ook geen abnormale dingen.

XXXXXXXXXXXXXX

Dit word een blog , terug in de tijd, met een gevolg voor het heden.
Na vanavond een mailtje te hebben weggestuurd naar iemand
twijfel ik of ik het hier neer moet zetten.
MAAR:
ben ooit begonnen met bloggen zo´n 5 jaar geleden met een speciale reden.
Diezelfde reden houd me nu uit de slaap.

Ken je dat liedje van, volgens mij Toontje Lager:
in het donker zien ze je niet,
als je zwijgt dan horen ze je niet,
dus hou je adem in , maar stik niet.

Het is een proces wat al poosje aangaat,
dingen die ik zie, die ik hoor , en vooral die ik voel.
Maar als ik iets vraag of zeg krijg ik standaard:
Nee hoor, gaat prima.

Ondertussen trekt hij zich meer en meer terug
om te voorschijn te komen , dingen te doen met onze jongens
die hij normaal niet zou doen.
En slapen, vooral veel slapen.
Zodra het maar even kan, slapen ook als het niet kan
valt hij in slaap.
Mager worden, maar eten als een slootgraver om zo maar te zeggen.
er zijn dingen, die kloppen gewoon niet.
Insider heeft wel door dat het over eega gaat
buitenstaander kan hem wel gokken.

Ja hij heeft een moeilijk karakter, ja hij heeft een storing,
maar hij heeft ook lymfklierkanker.
De laatste controle was ik mee, maar nee hoor, gaat allemaal prima.
hij bouwt ruime tijd in voor zichzelf in de schuur,
zijn plek zijn ding zijn knutselruimte.
´t is ook niet dat hij ´slecht´voor ons is hoor maar :
zo met zichzelf , op zichzelf en vooral druk praten over allerhande onbenullige dingen
maar niet daarover, vooral niet daarover.

Ontkenning ten top maar wel met invloed op.
Dat is een stuk eigen verantwoordelijkheid, en ik kan niet dwingen.
Als iemand iets niet wil, dan houdt het ´gewoon´op.
De pest is dat anderen in die omgeving moeten leven met die keuze
die ook anders zou kunnen.
gelukkig merken onze jongens er niet zo heel veel van
en probeer ik mezelf tussen mijn buien door
in de benen te houden.

Maar ben er ondertussen van overtuigd dat ontkenning
het verschil is tussen de keuze van een eenvoudig dan wel moeilijk leven is,
zowel voor persoon zelf als de onvrijwillige keuze van hen die er naast staan.
Ooit heb ik iets beloofd en probeer altijd mijn beloftes te houden,
maar dat wil niet zeggen dat  makkelijk is.
Het brengt me gedachten en gevoelens
die ik helemaal niet hebben wil,
omdat ik soms erg bang ben.
Ben mens optima forma
en huil onzichtbare tranen.

Wenste me dat ik een keertje echt huilen kon
met een paar sterke armen om me heen,
zo voor mij alleen.

XXXXXXXXXXXXXXX