Vanmorgen vertrekken we, eerst koffie drinken natuurlijk.
Het gezeldschap is redelijk oud maar daarom absoluut niet minder leuk 😉
Iedereen is op tijd en om half 9 vertrekken we richting Munster,
in 1 rit en we komen aan om 10.45 uur.
Laat ik beginnen met: we krijgen allemaal een plattegrond.
Die is niet overbodig de stad is toch wel groot met heel veel zijstraatjes.
Je raakt de weg zo kwijt.
De stad is van oude gebouwen, veel kerken, prachtig park en winkels te over.
De kerstmarkt is verdeeld over de stad in soort chalets, kramen, binnen en buiten.
We kijken onze ogen uit , heel veel bling bling natuurlijk
maar ook hele leuke dingen. Winkels zo groot als de bijenkorf in A´dam,
en een soort van PC Hoofdstraat.
Juweliers op een rij waar ik een pracht van een ketting zie,
kost maar 9.999 euro 😉
Kan je vertellen dat ik heel veel geld bespaard heb vandaag,
domweg omdat het meer dan ruim buiten mijn budget valt hahaha.

Waar we onderweg vertrokken met slagregens en harde wind,
wordt het in de omgeving van Osnabruck droog en op 1 buitje na
hebben we geen wind en zelfs bijna de hele middag zon !
Voor mezelf koop ik een hebbedingetje, misschien ken je ze wel :
van die ,gosh hoe moet ik het noemen, carrousels waar je door middel van een kaarsje
een dingetje laat ronddraaien? deze is zilverkleur met sneeuwsterretjes eraan,
ding is maar 10 cm hoog of zo, helemaal kitch maar ik vind hem geweldig,
de mannen trouwens ook 😉

Voor de jongens scoor ik van die echte beremutsen en kom later nog iets echt leuks tegen
wat toevallig ook nog betaalbaar is.
Oudste krijgt een metalen reclameplaat van jawel John Deere en jongste is ook van de glim en glitter
die krijgt een lampje met wisselende lichtjes met daarop een echte kristal.
Ze zijn alle twee in hun sas en dat is dan weer het belangrijkste.

Vanavond gaan we eten en krijgen eerst een heerlijk soeppie,
en dan een stamppot buffet, en die is echt helemaal super.
2 drankjes, uitgebreid toetjes buffet van oude nagerechten.
Dan moet je denken aan watergruwel of krentjesbrij,
homemade vanillevla, gortepap en dat soort dingen 😉
De oudjes zijn helemaal tevreden en als er zelfs koffie na is
knorren ze het bijna uit, hihihihi.

Dit alles bij Cornelis in Dalen.
De terugweg is dan kort en ik ben uitermate blij dat ik weer naar huis mag.
Zolang stil zitten is niets voor mij
maar ben ook gewoon moe van alle indrukken.

We zijn intens tevreden en hebben uitgebreid genoten.
Oh wat ons vandaag opgevallen is:
de dames en dan bedoel ik dames op de sjieke hoofdstraat in schril contrast
met de vele zwervers die ze daar hebben, en die zijn er echt veel.
Waarbij eentje heel veel lijkt om de man die zich mijn broer noemde,
das best eng.
En de waarschuwingen voor de zakkenrollers waarbij agenten uit Nederland
de Duitsers assisteren alleen al om de taal als het wel mis gaat.
Gelukkig gaat bij ons allemaal alles goed
en als er iemand is die wat te klagen heeft is dan wel giga verwend
of gewoon een dikke zeurkous ;)))

XXXXXXXXXXXX

Een razend drukke dag gaapt me aan vanmorgen
nu vind ik druk wel lekker en  meestal schakel ik dan van uur naar uur.
Werken, broer zijn auto moet naar garage, eega heeft dingen op het werk die opgehaald moeten worden
(hij is zelf altijd op brommertje ) Omama moet vast naar bejaardenmiddag gebracht
worden met dit weer, school, eten koken, en vanavond hebben ze sjoelen
zal ik ze ook wel moeten brengen, en er ligt nog een inmiddels niet zo´n zieke puber op de bank,
en er moet nodig hier thuis wat gedaan worden.

Als ik op mijn werk ben bedenk ik me: kom bijkans langs de garage en eega zijn werk
is er 3 minuten lopen vandaan.
Ik bel ze alle twee, eega en broer: Jullie zorgen maar dat jullie om 11.30 daar zijn !
En zo geschiede 😉
Het levert mij ruime tijdwinst op, vooral het feit dat ik 1 ritje niet heb.
Als Omama besluit lekker op de fiets te gaan, ´t is maar klein stukkie vliegt mijn register open.

Waar het eten simpel zou zijn, heb ik nu veel meer tijd en zet kip in de oven,
stoofpeertjes op, doe hier stuk in huis, en vraag jongste even op het eten te letten,
kan ik nog snel even douchen, dat scheelt me morgenvroeg weer 😉
Om half 3 plof ik even neer voordat ik naar school ga.
Kijk mailtjes na, zoek even op waar Munster precies ligt
en maak me klaar voor de volgende ronde.

Als ik opzij kijk als ik wegrij zie ik auto van (ex) van broer staan,
hij is thuis, zij in de ziektewet en Omama van het strijdtoneel.
Ben benieuwd want het mag duidelijk zijn waarvoor ze komt.
Later blijkt dat ze nog achter gebleven dingen komt brengen en toch probeert
tot een lijmpoging, maar broer heeft er geen trek meer in en klaar is klaar voor hem.
Kan me voorstellen dat het moeilijk accepteren is
maar meer keuze is er niet, hij houdt haar in ieder geval niet aan een lijntje,
was zondag duidelijk en is het nog steeds.

Bij school krijg ik nog een grote zak pepernoten van de goede sint,
schijnbaar heb ik erg goed mijn best gedaan 😉
Ze hadden het gisteren zo goed en schoon achter gelaten?
Blijkt dat ze een feestje hebben gehad in de unit die er bij staat,
laat ik daar nu niet geweest zijn! Daar zijn ze nooit op  maandag.
We schieten allemaal  in de lach en als ik de deur open doe
kan ik alsnog aan de gang, het is hilarisch en we zien er allemaal de humor van in.
Nog nooit is het gebeurd , dat er iets niet gedaan was
zo kunnen ze wel mooi het verschil zien hahaha.

Vanavond eten we heerlijk de kip die vanmiddag ruim 2 uur in de oven stond te garen
eerst op 180 graden , 3 kwartier en dan 5 kwartier op 110 graden.
Ze vallen zo van het botje en zijn om te zuigen zo zacht.
Ga het binnenkort ook eens met rundvlees proberen !
Heerlijk met verse ingredienten , ui, paprika, knoflook, bedenk het maar.

Vanavond breng ik ze inderdaad naar sjoelen en eega haalt ze weer op,
alle schaapjes zijn weer binnen, iedereen is tevreden en ik maak me op voor morgen.
Een echte vrije vrije dag !!!!
Met Omama naar kerstmarkt in Munster, ga genieten van het niets doen en wie weet
waar ik mee thuis kom 😉

XXXXXXXXXXXXXXXXXX

Nooit gedacht dat ik dit ooit zou denken
maar broer en ik lijken op elkaar, qua manier van denken en handelen.
Das best vreemde ontdekking als je altijd denkt dat het niet zo is.
OF het mag zijn dat bij alle twee de wijsheid en de rust na jaren komt?

Op zijn werk is het een puinhoop met heel zijn hartproblemen niet bepaald
een goed iets, ook daar neemt hij nu beslissingen die hem rust brengen.
Hij is, voor de goede orde, 50 en je kunt iets zeggen maar hij moet het zelf doen.
Als dan gister na 3 jaar de relatie wordt verbroken
ben ik niet verbaasd of zo, ken hem langer dan vandaag.
Juist wat hij niet zegt is zo hoorbaar.
Toch vind ik het voor hem sneu omdat het fijn is als je een maatje hebt
maar heb begrepen dat het zo zijn redenen heeft en dat hij niet over 1 nacht ijs gegaan is.
En daar komt onze overeenkomst.

We kunnen lang doordoen, lang denken, maar we laten niet helemaal over ons heen stoffelen.
En als de beslissing dan valt, dan valt ie ook goed.
We zijn alle twee redelijk impulsief met ´gewone ´dingen
maar andere dingen worden overwogen en daar kan best een lange periode overheen gaan
maar als het dreigt ten koste te gaan van wie we zelf zijn,
houdt het op.
En , van ons alletwee kun je duidelijk weten wat je er aan hebt,
omdat we dat alle twee aangeven, wat we wel of niet willen, en waar de grenzen liggen.
Geloof me, die zijn echt niet abnormaal of het moet zijn in de zin van:
behoorlijk ver.

´t is jammer , het had zo anders kunnen zijn en daar denk ik dan vandaag over.
En mijn , af en toe aanwezige, creatieve geest bedenkt dat ik iets ga doen voor de mensen
die mij toelieten overdag in hun leven, in hun huis, in hun vertrouwen.
En ga zelf iets in elkaar zetten, maar dat ga ik hier niet neerzetten want dan is voor sommigen
de verrassing weg.
Een opmerking van: weet nog hoe blij ik was dat mensen iets voor me deden, toen ik het niet zo breed had
laten me nadenken.
Breed , heb een groot hart en stukjes daarvan zijn weggegeven, en er is nog genoeg over.
Maar weet ook als je iets heel kleins ,maar wel zelf bedenkt dat mensen dat erg leuk vinden.
En dat ga ik doen!

En dat heeft niets met een kerstgedachte te maken , wat ik missen kan en geven kan
wil ik graag delen.
En als ik dan weet dat mensen ,  altijd een mailtje in mijn box kunnen gooien
dat ik daar over kan nadenken en reageer is het stukje aandacht voor en proberen te begrijpen van
misschien wel het meeste wat je als mens kunt geven.
´t gaat niet om geld of goed of zelfs uitgebreid eten, maar die arm om je schouder,
stukje luisteren, even een berichtje, een Hey hoe is het?,  en dan zijn er mensen om me heen
die daar nog veel meer aan toevoegen……………
ik koester me in een wondere wereld van warmte, met mensen die het hele jaar
kerst vieren  😉

XXXXXXXXXXXXXXX

Een prima daggie zo,
op mijn werk ligt de man des huizes op de bank
en die is me toch een potje ziek, echt ziek.
Heb totaal geen last van hem en heb die medelijden
een longonsteking heeft hem geveld en hij lijkt wel 80
zo voelt ie zich ook zegt ie, meer dan beterschap wensen kan ik niet.

Vanmiddag boodschappen doen:
het begint met regen maar gaat over in hagel en sneeuw
stad is werkelijk even wit en het is superglad aan de weg.
Thuis is alles groen, koud en vooral nat…………..

En dan school, ik verwacht een dikke bende
het is immers Sinterklaas vandaag.
Een verdwaalde pepernoot is alles wat ik vind,
ze hebben het zo keurig netjes achter gelaten !
Maar de kerstbomen staan al klaar buiten
en een paar sterke mannen brengen ze naar binnen.
Een combi tussen de geur van pepernoten vermengt met dennegeur
moet er wel een beetje om lachen.
We springen van het een naar het ander
om straks op 2 januari te zuchten: Rust…………………
Het zal allemaal wel komen zoals het moet
en gaan zoals het gaat.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Vanavond met Omama , haar vriendin, ons gezin en broer uit eten.
Het begint vanmiddag als Omama belt:
hoor even: je broer is weer vrijgezel………………..
eh, ik zag hem wel aankomen de rest schijnbaar niet.
Maar het zou gelijk een gevoel kunnen zetten,
ga even met de mannen om tafel zitten en er valt niet veel te vertellen.
maar wel een paar dingen mee te geven van :
let even op wat je zegt , hoe je het zegt en monitor even hoe de vlag er bij hangt.
Heb ze opgevoed dat je in principe alles moet kunnen zeggen als het eerlijk,
en vooral netjes blijft maar dat je ook rekening moet houden met gevoelens van anderen.

We vertrekken, en als broer, Omama en haar vriendin naast ons uit de auto stappen
is er even een hulpeloze blik.
Mijn hey hoe is ie, we weten het hoor, breekt het ijs en samen stappen we genoegelijk naar binnen.
De zaak ziet er goed uit, we komen voor het eerst op aanraden van een kennis van Omama.
als die wat aanraad heb ik mijn twijfels en moet zeggen dat ik behoorlijk scherp ben
in de zin van: moet het allemaal nog maar zien.
Oudste kruipt naast broer en onderhoud hem over hun gezamelijke hobby:
Tractoren en een spel op de computer die ze alle twee vol overgave kunnen spelen 😉
Het is even overstappen maar ook dan geniet hij en doet hij volop mee.

De bediening is vriendelijk , het drankje staat er snel, het hoofdgerecht wordt tegelijk
met het voorgerecht genoteerd.
Het voorgerecht wordt redelijk snel geserveerd en het is gezellig.
Op dat moment denk ik: Cheet je bent te kritisch want er is niets aan te merken.
Toeval wil dat mensen die ik ken er ook voor het eerst zijn
we groeten, wensen elkaar smakelijk eten en hebben ondertussen oogcontact.

Ik zie hem op een gegeven moment op zijn horloge kijken niet 1 keer maar regelmatig.
En als na het afruimen van het voorgerecht er niemand meer voorbij komt,
ook niet om te vragen of er nog wat te drinken moet zijn,
jongste naar toilet gaat om water te drinken, en de tijd verstrijkt , verstrijkt en verder glijdt
ga je toch eens opletten wat er om je heen gebeurd.

Schuin achter ons strijkt een familie van 12 personen neer,
hun voorgerecht komt laat en dan dik half uur tot drie kwartier.
Achter ons komt een familie van 8 personen, hun drinken komt wel
maar een voorgerecht is niet te bekennen.
wel merken we dat ze het razend druk hebben met de afhaal hoek,
terwijl de wachttijden daar ook oplopen naar 3 kwartier.

Ondertussen zijn we een uur en een kwartier verder als onze gast, Omama haar vriendin
van pure ellende koekjes uit haar tas vist, ze is suikerpatiente.
Ik hou een meisje aan en leg haar de situatie uit, ze zal gaan vragen.
Hoor niets terug en ondertussen beginnen alle mensen in onze omgeving te klagen
onrustig te worden en rumoerig te zijn.
Er zijn gezinnen bij met kleinere kids dan die wij hebben en ik kan het me zo voorstellen.

Op het moment dat eega naar buiten loopt om er eentje te roken ,loop ik even mee.
Het moet niet langer duren anders gaan we gewoon.
Buiten zien we hoe eindelijk er borden op de tafel  komen, ruim een uur en 3 kwartier verder.
We vallen aan als hongerige wolven en moet eerlijk zijn het smaakt uitstekend, dat dan weer wel.
Ondertussen neemt de onrust om ons heen toe.

Als we het op hebben , hebben we het ook gehad en vertrekken zo snel mogelijk.
Omama vraag of ik even afrekenen wil, en ik ga in gesprek.
Bakken jullie pas vanaf 6 uur of zo? Nee hoor, we beginnen direct als onze klanten bestellen.
Maar het is zo druk vanavond, daar moet je dan als restaurant op in spelen.
Enne de vloer plakt ook nog, oh daar is een sausje over heen gegaan,
wel dan moet je dat schoonmaken !
Het duurde gewoon te lang , en onze ´buren´ klagen ook , dit kun je niet maken!
een excuus die niet gemeend is, zelfs een buiging maar wat moeten we daarmee?????
Als ik terug loop naar de tafel kom ik langs onze ´buren`en zeg passant:
´k heb het er over gehad , maar of het helpt?

Vanzelf komen we in gesprek , en een oudere man is zo vreselijk boos:
zit ik hier 3 kwartier te wachten op een kopje soep en een gebakken banaan?
Waarop broer droog zegt: had je beter zelf banaan mee kunnen nemen en een aansteker.
Iedereen schiet in de lach, en we krijgen het over niet zo nauw kijken.
De meest valse grapjes vliegen over de tafel, als dan ook de tafel van 12 zich er mee bemoeien
wordt het bijna een dolle boel.
ALS je het krijgt is het wel lekker hoor: maar hoe lang je nog wachten moet?
OF: de eend zal wel gevlogen zijn en het varken de hort op.
Maar de gemoederen zijn behoorlijk in beroering.
Wij vertrekken naar huis naar de koffie en wensen de anderen heel veel succes
en mocht het ooit voorbij komen: pakken wat je pakken kan en eet smakelijk.
We gooien er maar een dosis humor in en de man die ons uitgeleide doet
weet nu wel dat wij nooit meer terug komen, helaas gatenkaas.

Op het internet is een site waar je recensies neer kunt zetten bij restaurants.
En als ik die open, zie ik voor vanavond een recensie van mensen die zonder 1 hap eten
naar huis zijn vertrokken.
Voor me zie ik een jong gezin, die zo boos waren en de vader van de plechtige woorden sprak:
als mijn glas leeg is en ik heb nog geen voorgerecht dan vertrekken we!
Een man van daden zo te lezen 😉

Het was aan de ene kant een drama maar aan de andere kant hebben we ook vreselijk gelachen.
EN we zijn een ervaring rijker dat ook weer 😉

Omama en broer komen hier vanavond samen rummy spelen
en als ik broer zo zie en hoor, is er eerder sprake van opluchting dan verdriet.
Ach wie weet wat de toekomst voor hem brengt
maar zoals met het eten:
je moet ervaren voordat je het weet !

XXXXXXXXXXXXXXX

Het is een zin ,die lang geleden neergezet is door iemand
die me nog nooit ontmoet heeft.
Het kwam naar aanleiding van het feit dat ik stopte met dansen.
Wat ga jij nu doen waar jij energie uit haalt??

Ik begreep hem , en probeerde dapper iets voor mezelf te vinden.
Kon het niet vinden, totdat ik vanavond een conclusie moest trekken
dat ik het wel degelijk gevonden had 😉

Ik haal energie uit het feit dat ik in bepaalde dingen geen energie meer stoppen hoef.
Dat ik even kan gaan liggen als mijn lijf mij een halt toe roept.
Als de mannen leervragen hebben, dat ik met ze kan gaan zitten.
Dat ik me uit kan leven in een simpel spel, maar dat gewoon kan doen.
Het huis hier schoner is, sinds er geen voorbereiding op of voor is.
Een boek die op de kast ligt, er ook af komt.
dat ik alles doe, wat mijn mannen ook doen:
tijd nemen voor hunzelf omdat die tijd er nu is.
Voor nutteloze maar oh zo leuke dingen.
Niet gericht op een groep of een mensheid of een wiedanook…………….
zomaar een uurtje voor mezelf
om niets te doen als ik daar zin in heb.
Dat is echt zo notdone van jaren terug.

En het voelde schuldig, je moet toch kunnen zeggen of laten zien
wat je zoal gedaan hebt vandaag?
De eerste keer dat ik zei: weinig voerde ik als excuus dat ik niet fit was.
dat was ik ook niet omdat ik niet wist wat ik er mee moest.
En nu?
Speel ik een spelletje, kijk idd tv, en doe nutteloze dingen 😉
die houden in: vooral slapen en apathisch tv kijken.~
En waar het kan en het nut heeft blogjes lezen
mensjes steunen, ondeugde uitdenken, en vooral mezelf zijn.

XXXXXXXXXXXXXXXXX

Vanmiddag vertrekken we in nette kleding
maar niet overdone,
richting studio.
Oudste heeft er totaal geen zin in, en dat kun je aan hem zien.
Eega lacht sowieso weinig, en jongste staat te springen
die ziet het wel zitten, net als Omama.
Ik laat het maar gebeuren, ken haar en zal vast goed komen.

We praten eerst even bij, en zo stelt ze de mannen beetje op gemak.
En dan beginnen we:
ze heeft de meest leuke dingen in gedachten, actief
maar ook zittend op de grond, lopend, en een paar
met Omama in volle aandacht en glorie.
Ze laat Omama als een koningin neer zetten en dat vind ik zo super
van haar, ze verdiend het ook gewoon.

Oudste trekt een gezicht van :
´t is dat het moet en als ze begint te zeuren met hem
ontlokt ze hem zelfs nog een paar lachen en glimlachen 😉
Ze weet wat ze doet!
Ook eega weet ze een grijs op het gezicht te toveren en ze is zo enthousiast
dat je niet anders kunt dan lachen met haar.
Donderdag mag ik de ruwe versie ophalen inclusief een paar proefdrukken
en ik ben razend benieuwd want ze haalt hele leuke dingen uit met foto´s.

http://www.fotografie-pangkey.nl/Pangkey_Fotografie/Fotos/Fotos.html

Kleine impressie waar ze zoal mee bezig is 😉
Moet nog even wachten om te zien wat ze met die koppies van ons kan doen
maar ze brouwt er zekers wel wat van !

Jullie horen het en als het even kan misschien ook wel zien !

XXXXXXXXXXXX

Jongste komt deze week met het verhaal
dat ze bij hem in de klas toch aan Sinterklaas gaan doen.
Dat ze lootjes moeten trekken
en de besteding is 5 euro.
Bij oudste doen ze dat niet, maar om een of andere reden
heeft jongste er deze ronde niet zoveel moeite mee
als op de basisschool.

Tja, het gaat zoals het gaat en als ze dit leuk vinden?
Doen toch.
Hij komt thuis met het lootje:
vertel wie heb je, wat moet er komen, surprise, gedicht?
En dan komt er iets verbluffends.
Jongste heeft zijn kameraad, je weet wel het stadsjochie?
Hij die zegt: jullie zijn rijk omdat zijn ouders niet willen werken
het met stukken minder moet doen ? Nou die.
En die heeft onze jongste.
Ze hebben domweg onderling een lijntje uitgelegd, en ik luister.

Geef me het lijstje is wat hij graag wil?
En dan lees ik maar 1 zin, waar ik bij het eerste woord slik
en bij de tweede breek.
Schoolspullen voor mij alleen.
Kijk jongste aan, wat weet jij hiervan?

Het antwoord is:
nou als hij nu spullen van hemzelf krijgt en niet door zijn moeder gekocht
aan begin van schooljaar , is het van hem.
Anders wordt het door iedereen gebruikt en is het stuk, kwijt enz enz enz.
En wat voor dingen bedoelt hij dan?

stel pennen, passer, gum, de meest simpele standaard dingen
die onze jongens inderdaad van hun zelf hebben en voor hunzelf.
En even krijg ik een glimp, een kijkje in het eenzame leven
van  het stadsjochie.
Kijk ik kan en ga hem niet volledig op de kost nemen en voorzien van,
maar Sinterklaas is toch wel tikkie geschift af en toe 😉
Het budget is inmiddels ruim overschreden en jongste vraagt zich af
of je dat allemaal werkelijk kopen kunt voor 5 euro.
Liefje, in Sinterklaas tijd wel 😉

Wij krijgen ook veel, maar zijn zeker geen grootgeld bezitters,
maar hier kan ik zekers wat mee en dat zal ik dan ook niet laten.
Hoe het echt zo bij elkaar gekomen is?
En echt in elkaar zit?
Wie met dit plannetje begonnen is?
Ik weet het niet, maar dit kan er gewoon tussen door
omdat die jongen dan zijn eigen spulletjes heeft.
Een onbreekbare linieaal, een geodriehoek, rekenmachine voor erbij,
pennen, gummen, plakdingen, ach wat je zoal gebruiken kunt.
Als ik jongste vraag: wat heb jij dan gevraagd?

Ach wat snoepgoed is goed genoeg……………………………

´t zijn de kleine dingen in dit geval
en als ik kijk naar wat wij krijgen
het minste, aller minste wat we zouden kunnen doen.
En hoe het in elkaar zit?
IK wil het niet weten 😉

XXXXXXXXXXXXXX

Eindelijk eens een normale dag,
alles gaat gewoon, doet het gewoon,
jongens gaan hun gang en werken zelfs mee
eega gaat zijn gang en voelt zich goed,
en dat brengt rust.

Morgen de fotoshoot voor onze trouwdag
en Omama haar verjaardag , zij gaat ook mee trouwens 😉
Denk dat het erg leuk gaat worden en de foto´s ook
al houden we geen van allen van op de foto gaan 😉
Wordt een klus voor haar hahaha.

Op naar een heerlijk weekend
daar ga ik gewoon voor want zondag
gaan we uit eten , tractatie van Omama.
Wens me niets van Sint
en niets voor Kerst
alleen rust voor ons allemaal.

XXXXXXXXXXXXXXXXX

Eega heeft vanmiddag via huisarts een afspraak in het ziekenhuis:
Dinsdag 3 januari, duurt nog een maand maar uitwijken naar andere ziekenhuizen
is niet echt een optie.
gelukkig was huisarts bereid om te bellen anders had het 3 maanden geduurd,
en je hebt er natuurlijk de feestdagen tussen zitten.
Effin deze staat alvast.

Mijn werkadresje is van slag vanmorgen.
Ze werkt te veel en gaat volgende jaar helderop minderen,
het gaat ook effect krijgen voor mij, ik voel hem aankomen.
Ze gaat het zelf doen om het inkomensverlies te compenseren
en dat is natuurlijk meer dan logisch.
Alleen voelt ze zich razend schuldig, ik ben er vrij laconiek onder.
Meestal gaat het hier altijd wel met een reden
en komt er vrij snel iets anders voor in de plaats.
Het zal wel zo moeten en een bedoeling hebben
ik wacht het wel af.

En dan komt oudste met een papier van school in huis.
werkweek informatie.
Ze vertrekken op maandag en komen op donderdag terug,
zo ergens in juni.
De kosten : 295 euro !
Ze zijn echt hardstikke getikt daar, bijna 600 gulden voor 4 dagen !
Crisis in deze tijd , kunnen we beter als gezin van op vakantie gaan als we
het over zouden hebben.
Ach, maar je mag ook gespreid betalen, en denk dat ik dat maar ga doen
in 3 keer: Nu niet, dan niet en nooit niet.
Oudste wil helemaal niet mee met zijn heimwee en weet zelf ook wel een goed
doel voor dat geld: hijzelf 😉

Ben benieuwd hoe ze het aanpakken als ouders weigeren
hoogstens zal hij dan ´gewoon´naar school moeten?
´k weet niet, als er iemand ervaring of mening heeft laat eens weten wil je 😉

XXXXXXXXXXXXXXX