Vanmorgen sta ik weer lekker  op,
vol goede moed aan het werk.
Oudste moet op tijd zijn boeken halen
en jongste is 1e  3 uur vrij
hij ziet er tegenop om heen te gaan
wat vrij logisch is.

Om 10 uur krijg ik dan ook telefoontje:
Mam mag ik thuis blijven?
nee tuurlijk niet, je gaat eerst maar eens kijken
hoe het gaat en wat er nu precies de bedoeling is.
Je kunt niet weglopen of verstoppen voor!

Om  12 uur krijg ik weer berichtje:
ik kom naar huis!
Schijnt dat hij maar 1 uur les had 😉
Grote grap : van de 2 pestkoppen is er niemand meer te bekennen.
Eentje hoorde in de 4e klas in plaats van 3e
hoe zulke domme fouten kan een school maken?
En de grootste aanstichter zit spontaan in een andere indeling???

Wie er wakker is geworden of hoe het gegaan is:
het boeit me voor geen meter maar als het zo gaat
is het prima.
Morgen hebben ze ook maar 3 uurtjes les
en dan alweer weekend.
hoop wel dat ze volgende week zaak op orde hebben 😉

Voor a.s. zaterdag staat er weer een bezoekje bepland op Urk
en de uitnodiging is warm en hartelijk.
Als ik dan via FB berichtjes krijg over dat ze iets voor ons plannen
en dat het een hele leuke dag gaat worden
voel ik me bijna bezwaard.
Ze zijn zo aardig daar en zo hartelijk!

Moeten maar even wat meenemen
want weet nu al dat we dik verwend gaan worden 😉
Die armworstel mensen
vallen reuze mee hoor
zijn echt niet zo apart als sommigen denken 😉
Zijn lieverds.

XXXXXXXXXXXX

Gebeurd niet vaak dat ik ronduit schrijf
dat het een rotdag was.
Het begon vanmorgen al met opstaan,
een migraine aanval meldde zich,
gelukkig voordat ik naar het werk ging.

Afbellen maar en het bed maar weer in
wel hele schema in de war natuurlijk!
Als ik opsta om 11 uur
denkt oudste dat er inbrekers thuis zijn,
grappig want inmiddels was hij
zeker 3 keer bij de auto langs gelopen,
hoezo bewust van de omgeving?

Vanmiddag doe ik school wel even
maar mijn hoofd voelt als een wattenpot
inclusief watten.
Eten koken voor vanavond en dan
wachten op jongste die vandaag zijn boeken mag halen
en introductieprogramma heeft.

Een sms van hem leert me al scherp te zijn
hij wil andere klas of van school af.
Jongen; kom eerst maar eens naar huis.
Thuis is hij woedend, intens verdrietig
en gooit al zijn emoties eruit.

Blijkt dat de pestkoppen uit het 1e jaar
nu weer zijn klasgenoten zijn, en hij ziet
het op voorhand niet zitten.
Een gesprek later over niet weglopen voor problemen
maar oplossingen zoeken, maakt dat we samen
de situatie doorspreken en er toch wel een lichtpuntje is.
Vanavond is hij dan ook weer een stuk opgewekter
en rustiger, maar het blijft een bagger iets.
Kijken hoe dat gaat en wat er eventueel gedaan kan worden
ooit is het opgelost en dat gaat nu ook vast weer gebeuren.

Eega komt thuis van zijn werk en heeft aanvaring met werkgever
een drammertje eeste klas met een houding waar eega
niet echt tegenkan.
Half uur later , hele frustratie eruit en zover dat hij zijn
schouders erover ophaalt.

Dan komen er nog berichten tussendoor van iemand
die super allergies is en weer in de lappenmand ligt.

Iemand die voor haarzelf en haar zoon een hele dag
in het ziekenhuis zit en zoonlief met gipsvoet mee mag nemen.

En iemand die een complete bovenverdieping blank heeft staan
en er helemaal doorheen zit.

Alle drie zou ik ze willen helpen of even bellen of laten weten
dat ik aan ze denk.
Bij slechts 2 lukt me dat werkelijk.
En daar baal ik dan weer van.

Morgen nieuwe dag , nieuwe kansen en misschien wel
nieuwe ideeen , maar voor vandaag:
heb ik er wel even genoeg van.

XXXXXXXXXXXX

Vandaag is een prachtige nazomer dag,
helaas mag ik alweer werken
dus er van genieten is bar weinig 😉

Moet zeggen valt niet mee
om weer goed in de planning te komen.
elke middag denk ik:
Oh ja, de school hahaha

Ach het is maar even en dan rollen we weer zo door.
Jongste moet morgen als eerste zijn boeken halen
had een rooster
maar die is alweer veranderd pffffffffft.

En zo te zien kunnen we wel eens in de knoop komen
met de judotraining op vrijdag.
Voordat hele zooitje echt goed op de rails is
duurt nog wel even denk ik.
Het is nu zo rommelig
dat ik er hopeloos van wordt.

Gelukkig hebben wij
al grote mannen die zelf heel veel
regelen kunnen !

XXXXXXXXX

Ondertussen in stilte begonnen
aan het AITP verhaal.
Maar:
het valt me niet mee.
Loop nu al vast in emoties
terwijl HET verhaal nog beginnen moet.

Dit gaat best wel lang duren…….
gelukkig is tijd mijn vriend.
Maar wie wil een eerste pilot?

Not funny , niet leuk
alleen maar emotie
die druipt er echt van af.
Wie durft en wil me
de recentie geven als ik hem jou stuur
prive in een documentje?

XXXXXXXXXXXXX

Vandaag was weer de eerste echte normale dag,
dat wil zeggen:
Werken, boodschappen, werken.
Na een beroerde nachtrust
verloopt het wonderlijk goed.

´k heb de drive weer te pakken
en er zin in,
en ja dan gaat het natuurlijk wel.

Inmiddels mailcontact met onze bosbessenbuuf
en ze is een beetje pissed off
omdat ik er iets van op FB heb gezet 😉

Mijn reactie is even duidelijk als bondig:
zij veroorzaken overlast dus is het aan hun
om er iets aan te doen.

Gaat vast vervolgd worden en ik doe mijn best
om het op een normale manier voor elkaar te krijgen
voordat we in het programma:
Bonje met de buren zitten 😉

XXXXXXXXXX

Vandaag een heerlijke rustige morgen 😉
en een nog rustigere middag.
Even op verjaardagsvisite bij buuf
die ontzettend blij is met het voor haar
gemaakte boekje 😉

Vanavond gaan we uit eten met elkaar
wokken  in een nieuw restaurant
waar ik alleen maar goede dingen van hoor,
ben benieuwd !

Dus als je me vandaag niet weer leest
ben ik aan het uitbuiken 😉

XXXXXXXXX

Vanmorgen 8.15 schrik ik wakker
een gigaknal scheurt de stilte doormidden.
Ik zucht een keer diep
en bedenk me dat afspraken
dus gemaakt worden om geschonden te worden.

Het duurt tot ongeveer half 11
en dan wordt het weer stil.
De jagers vertrekken naar huis
en inmiddels ben ik zo kwaad
dat het zeker een half uur duurt
voordat mijn hart ophoudt met bonken.
Je zou er wat aan overhouden.

Als het vanmiddag plotsklaps heel stil wordt
vind ik de rust en de juiste woorden om
er nog 1 keer een mailtje aan te wagen
waarin ik mijn ongerustheid uitspreek
of dit nu werkelijk ons lot is
elke zomer.

Ook op FB zet ik een stukje en krijg bijval
van iemand hier uit het dorp
en hoe groot de inpact werkelijk is.
Ben razend benieuwd hoe ze gaat reageren
want dat schieten moet sowieso afgelopen zijn,
echt helemaal.

Er zijn natuurlijk andere wegen
om iemand zover te krijgen dat ze rekening houden
met de buurt waarin zij kwamen wonen
maar van nature ben ik niet zo.
Probeer het altijd met woorden zelf op te lossen.
Inmiddels is het wel
angstvallig stil bij de buren.

Vanmiddag ga ik nog maar even met oudste
naar stad om de laatste potloden en dergelijke
bij elkaar te halen.
Ze moeten er tegen kunnen komend schooljaar
dacht ik zo.

Nog een paar dagen
al begint mijn volle normale week weer a.s. maandag!

XXXXXXX

Jongste had gisteravond plan opgevat
om vandaag te gaan vissen, mijn : doe het alsjeblieft niet
werd vanmorgen verklaard en hij was blij
dat hij gewoon uitgeslapen had 😉
Het kwam met bakken en dan met bakken
uit de lucht!
Temperatuur 13 graden , nat en koud
het leek wel herfst, brrrrrrrrrrr.

Om te werken is het wel weer lekker dat dan weer wel
maar het is nu wel oppassen dat je geen fikse
verkoudheid oploopt 😉

Voor de rest , even naar school nog waar 1 van de juffen is
en we kletsen even bij.
Als de grote, letterlijk en figuurlijk, directeur komt
mag ik hem feliciteren met 40 jaar onderwijs,
een prestatie , vind ik.
En daarom gaan ze met hele team uit eten vanavond,
ze hebben gelijk!

Gister waren de glazenwassers bij school en mijn vermoeden klopt:
de directrice had er achteraan gebeld omdat ook DAT niet gedaan werd.
De grap is, al is het niet om te lachen, dat ze alleen de binnenkant hebben gedaan,
en nog slordig ook.
Daar gaan volgende week weer telefoontjes over in de ronde.
Grote afwezige in het hele verhaal:
Mijn leidinggevende want die is al 14 dagen compleet niet te bereiken
alleen voor spoedgevallen krijg ik het nummer van het hoofdkantoor.
Ze zoeken het allemaal maar even lekker zelf uit,
ik heb mijn stuk gedaan en goed gedaan!
Ben er even helemaal klaar mee.

XXXXXXXXXX

Vandaag een redelijk schema om af te werken
maar we hoeven er niet tegen op te staan.
Rond 9.45 doe ik mijn doppies open
en roep de mannen, zoals afgesproken.
We willen nog even naar stad
voor de sportkleding voor school.

Beneden kijk ik naar buiten en check bijna automatisch
waar de meiden (konijntjes ) zijn.
HE? ´t lijkt alof er eentje in de kippenren zit?
Even goed kijken leert me dat het omgekeerde wereld is,
de kippen lopen buiten en de meiden lopen binnen,
deurtje staat half open, ……….zucht………….

Roep oudste maar even , heb een situatie achter het huis.
Wat dan muizen? is zijn antwoord.
Nope, wat dan ratten? Nope
en leg het hem uit.
Samen gaan we kijken hoe we het makkelijkste aan kunnen pakken
maar zien er alle twee de humor van in.
redelijk eenvoudig met graan gaan de kippetjes weer terug
en de meiden luisteren goed genoeg om te weten dat ze
weer de andere kant op moeten.
HEY roept oudste: Mam ik heb de witte kip ook gevonden!
En samen moeten we enorm lachen:
de dame zit IN het konijnenhok in een mooi rondje stro 😉
Effin situatie geklaard en naar stad.

Duurt even maar daar slagen we ook,
vandaar uit door naar Ortho in Assen.
En HOERA de bovenbeugel van jongste mag er eindelijke uit
over 14 dagen 😉
Even thuis en dan naar de kapper met z´n 3en
en keurig geknipt  staan we om 5 uur weer achter het huis.

Het was een apart daggie maar leuk!
Met een vreemd begin die toch de toon zette voor de rest
en die rest verliep heel erg goed.
De mannen gedroegen zich en zijn zelfs zo ver
dat ze onderling humor kunnen maken,
heerlijk!

XXXXXXXX