Poging nummer zoveel om te gaan slapen
draait op niets uit.
Mijn hoofd tolt en stormt 😉
Wat ook weer logisch is, dat dan weer wel.

Krijg de neiging om even bij Omama te kijken
of ze wel slaapt 😉
Niet doen he , niet doen !
Maar toch , dat alarm gedoe zit me gewoon niet lekker.

Tuurlijk ben ik onwijs blij
dat ze ´gewoon´ weer thuis is,
en toch voel ik me ook een tikkie verdrietig.
Omdat het verschil nu zo duidelijk is- wordt.

Maar wat me het meeste dwars zit
is het gedrag van mijn broer.
En ik zit daar over na te denken tot eega
mijn vanavond aankijkt en zegt:
wat is er meis ?

En dan leg ik hem mijn gedachten uit:
51 jaar lang heeft mijn broer een makkelijk leven gehad.
Lekker thuis wonen, schoon bed, eten op tafel,
wasje schoon en gevouwen, en lekker doen wat je zelf wilt
in de avonden en weekenden.
Geen verantwoordelijkheid zo lekker niets…………..
kortom tot in de grond verwend.

Nadat Omama in ziekenhuis kwam
veranderde door mijn toe doen er eigenlijk niet zoveel.
Hij at hier immers elke avond ?
JA WEET HET : STOM STOM STOM SUPER STOM !!!
daar ben ik nu wel achter.

Maar nu ze weer thuis is, wordt het allemaal heel anders voor hem.
Voor mij ook, maar ook weer niet.
Maar van hem worden dingen verwacht,
dingen klaar zetten, dingen zelf doen,
dingen zelf regelen en bijhouden.
Hij zal nu een stukje zorg moeten leveren inplaats van krijgen.
En daar kan ie niet tegen, dat wil ie helemaal niet.

Krijg het gevoel, das pas erg hoor:
dat hij het liefste had gehad dat het zo was gebleven.
Omama in een verpleeghuis, hij hier aan tafel
zonder al dat gedoe er bij.

Eega kijkt me aan , geeft me giga dikke knuffel
en zegt:lieverd jij doet het hardstikke goed
en ik ben trots op je.
En daar ben ik blij mee, heel blij.
En mijn broer????

Omama heeft 52 jaar voor hem gezorgt
t wordt tijd dat ie wat terug doet !
De hoogste tijd zelfs.
Daar kan ie morgen mee beginnen
want vluchten ?
Vluchten kan niet meer.

En nu poging nummer zoveel
om te gaan slapen en mijn gedachten
even stil te zetten.
😉

XXXXXXXXXXX

Vanmorgen eerst werken
maar het komt niet van mijn handen
het werkt gewoon niet.
Toch doe ik wat ik doen moet
om vervolgens tikkie nerveus
richting huis.

Vanmiddag halen oudste en ik gebak
en gaan direct door naar verpleeghuis
broer is thuis want het bed zal nog gebracht worden.
Omama is er klaar voor.
Het is en blijft een emotioneel gedoe hoor
om na 7 maanden afscheid te nemen
van de meiden daar.

Voor Omama is het ook een vreemd iets
terug in je eigen huis maar niet kunnen wat je wilt.
De elektrische rolstoel is er nog niet
dus moet ze geduwd worden.
Alleen in de kamer zelf kan ze zich redden.
Namens onze buurtjes krijgt ze prachtige bos bloemen
en natuurlijk al een aantal telefoontjes 😉

Vanavond eten we samen chinees en dan gebeurd er iets
waar ik me zo vreselijk kwaad over maak.
Broer zal een kabeltje halen voor de alarmtelefoon.
De zaak zit hier 500 meter vandaan
heb het hem 3x gevraagd , ja doe ik zo.
En als er dan vanavond blijkt dat hij het niet gedaan heeft
maar doodleuk in jeudeboul is
tikt die er erg in.
Nu heeft ze dus vannacht geen alarm.
Nu neemt ze maar de gewone telefoon mee.
ZUCHT

Morgen gesprek met icare over de details,
boodschappen doen en kijken hoe het allemaal verder gaat
want er zijn nog wel een aantal dingen die alsnog
geregeld moeten worden.

Voor nu: ben ik bekaf en duik er op tijd in.
XXXXXXXXXX

Een professor vraagt aan zijn studenten geneeskunde: “Hoeveel nieren hebben we?”

“Vier” antwoordt een student. “Vier?”, reageert de professor geïrriteerd.

De professor denkt dat hij voor de gek gehouden wordt en zegt tegen zijn assistent:

“Haal even een baal hooi, want we hebben een ezel in de zaal.”

“En voor mij een kop koffie”, zegt de student met een grote glimlach.

De professor wordt nu echt boos en vraagt aan alle overige studenten om de zaal te verlaten.

Als allen anderen de zaal verlaten hebben, zegt de student:

“U heeft mij gevraagd hoeveel nieren wij hebben.

Wij hebben… is meervoud.

U heeft twee nieren en ik heb twee nieren.

Vier dus in totaal. Dat klopt helemaal.

Oh ja, ik wens u veel plezier met het hooi.”

Verbouwereerd blijft de professor achter.

Morgen, morgen dan is het zover !
Eindelijk komt Omama thuis.

Jubelstemming, feest , gebak, chinees,
vuurwerk , top geregeld alles hoop ik ,
klaar voor?

pfieuw………..laat maar komen 😉
we zullen het zien
maar ondertussen?
Gebeuren er vreemde dingen
waarvan misschien later meer !

XXXXXXXXXx

Vanmorgen stuitert oudste door het huis
we vertrekken gewoon maar eerder 😉
Dank zij kaartjesactie van de NS
gaan we deze ronde met de trein.
En dat bevalt uitstekend !

Even bij de sub een broodje eten
en om half 1 staan we bij het cafe
ook de mannen zijn op tijd
opbouwen die handel,
bij praten, mensen weer ontmoeten
nog meer bij praten,
het is er zo gezellig !

Oudste drukt zowaar iemand van de tafel
de sfeer is ontspannen en goed.
Het wordt meer dan gezellig!
Krijg dikke knuffel van Jock McKay
het is zo´n lieverd ,
van nog veel meer mensen trouwens.

Om 22.00 pakken we de trein terug
en eega haalt ons weer van station.
Achter in de auto ligt een partij vis
waarvan een aantal gebakken
nah die zijn binnen een half uurtje op
de anderen gaan de diepvries in
net ruimte genoeg 😉

Iedereen kan terugkijken op een meer
dan geslaagde dag
voor deelnemers en toeschouwers
heerlijk !

XXXXXXXXXXXXXXX

Een wijs mens
wordt je alleen
door je lessen
te volgen.

#eigenwerk.

Als het goed is
dan is alles geregeld voor  Omama.
Een bed, alarm, zorg etc etc
alles is rond tenminste als het aan mij ligt 😉
Een (voorlopig) laatste belronde mag ik hopen.

Oudste is er vanmiddag om 3 uur weer
met de magische woorden:
ZO nu zomervakantie !!!!
3 maanden vrij, het is me toch wat 😉
Maar als beetje meezit mag hij volgende week
of zeker dan die week aan het werk
en daar heeft ie zin in!

Voor mij nu weekend,
morgen voor een wedstrijd naar Kampen
zondagmiddag verjaardag
en ach dan is het zo maandag 😉
Voor nu eerst even rust in de tent
en lekker genieten
heb het wel verdient geloof ik 😉

Ik wens jullie een onwijs fijn weekend
met hopelijk zon , zon en nog eens zon !
Ook dat hebben we wel verdient

XXXXXXXXX

Het begint vanmorgen met een telefoontje van de man
die de trippelstoel zal aanmeten bij Omama.
Hij zucht, eindelijk iemand te pakken !
HUH blijkt dat ie al 2 dagen naar het huisadres van Omama
zit te bellen om haar te spreken…………………
nog dommer??
Hij is al eens bij haar geweest in verpleeghuis !!!
NOG DOMMER????
Hij zou het bespreken met ergotherapeute die op hem zat te wachten 😉
Ondertussen zijn we wel een aantal telefoontjes en mailtjes verder
en een goede afspraak is er nog steeds niet ,
wordt vervolgt.

Dan over het hooglaag bed, die is besteld en zal morgenvroeg geleverd worden.
Waarom weet ik dat niet? Want we zijn er dan geen van allen.
Of ik depot wil bellen, want ze zijn nogal stug daar.
Yeah prima doe ik wel even, een aller aardigste dame staat met te woord.
Kijk het even voor je na, ze zoekt en zoekt maar weet je?
Er staat helemaal niets in de planning, echt niets !
Bestel hem zelf en spreek met haar af dat het maandag geleverd wordt
dan is er zeker iemand thuis.
Zij die hem moest bestellen bel ik maar even weer terug,
ettelijke foontjes verder is dit geregeld.

Dan het alarm, dat is volgens kenners zo geregeld.
Krijg dame in kwestie er over aan foon, nou dat dacht zij niet.
Er moeten eerst formulieren worden ingevuld
die moeten worden teruggestuurd en dan kan het met spoed
in behandeling genomen worden.
Maar voor maandagavond klaar? Echt niet,
probleem hoe we die gaan oplossen????
Geen idee.

Was nu alles eerder in gang gezet
was er meer tijd geweest om dingen te regelen
en dit soort miscommunicatie op te vangen.
Daar baal ik dan als een stekker van !
Er zit iemand op een plek
waar die echt totaal niet thuis hoort
qua organisatie , communicatie en planning
die totaal geen inzicht heeft in hoeveel tijd sommige dingen vragen.

Morgen weer een dag.

XXXXXXXX

Eigenlijk ben ik :
Of ronduit dom of giga naief…………….
voor het gemak hou ik het maar op het laatste.
Er zijn namelijk zo van die dingen die ik zelf nooit zal doen
en ga er dan vanuit dat een ander dat ook niet doet 😉
YEAH superguppy van de bovenste orde.

Grote probleem van mij is ;
dat ik altijd iedereen wil helpen.
Daar moet ik toch eens mee ophouden dacht ik vanmiddag.
Maar dacht ook: das niet fair want er zijn ook mensen
die voor jou klaarstaan indien nodig.
Indien nodig ja, want mopper en doe maar toen ik er echt doorzat
waren ze er toch maar mooi!!!
Zonder iets terug te vragen, zonder verwijten,
ze deden het gewoon , nou ja gewoon????

Zuster schreef: je bent een gezegend mens met zoveel mensen om je heen.
Tja, ben afgelopen jaren redelijk selectief geweest in het aanhouden van contacten.
Heb de akelige neiging als ik voel dat er iets niet goed is,
om te gaan vragen om in gesprek te gaan.
Helaas : met mensen die echt alleen maar op zichzelf gericht zijn
is daar domweg geen beginnen aan.
Sterker nog , je krijgt alleen maar extra verwijten of dingen naar je hoofd
die nergens op slaan.

Gelukkig of helaas heeft ook onze oudste de zelfde instelling:
openheid, eerlijkheid en vooral : zeg me wat je denkt ,wat je doet
en vooral waarom?

En dan krijg ik vanavond een berichtje van iemand,
iemand die me niet eens persoonlijk kent.
Maar woorden gebruikt die eerder tegen me gezegd zijn,
zowel in positieve als negatieve zin.

`ik ken niemand die zo open , spontaan en eerlijk is `als jij.
Het zou een compliment moeten zijn , maar ik denk:
je omringt je met de verkeerde personen.
Want ik ken er namelijk behoorlijk veel !!! 😉

Heb hem eerder gehoord , en voor mij is dit mijn manier van leven.
Ik ben, reageer,doe , ervaar, schrijf, leef , zoals ik me voel
denk , doe en graag wil zijn.
Nope duld niemand boven me, maar sta zelf ook boven niemand.
Voor mij zijn alle mensen gelijk
en ik wil graag door iedereen als gelijke gezien worden.

Wat gij niet wilt dat U geschied?
Nou dat doe je toch zekers mij niet?
Vica versa.

Maar ben er wel achter dat er heel veel mensen zijn
die de gelijkwaardigheid niet mochten ervaren
en er mensen zijn die anderen gebruiken voor eigenbelang.
dat zegt alles over die anderen lieverds,
maar niets over jou !!!!
In tegendeel, als je er moeite mee hebt
zegt het juist alles over jou!!!

IK heb geleerd: blijf bij jezelf, doe wat je denkt dat goed is
voor algemeen belang, maar vergeet niet je eigenbelang.
Niemand heeft het recht een ander te zeggen
wat hij-zij moet doen, nooit !!!
We kunnen elkaar helpen,
praktisch, emotioneel, technisch, whatever………….
maar nooit ten koste van …………
vooral nooit ten koste van.

Maar maak van mij ook geen heilige
want ook ik heb zo mijn donkere kanten
en intense gevoelens en gedachten.
IK ?
Probeer alleen maar een stukje ruimte te maken
dat een ieder zichzelf ontwikkelen kan
zoals ik me mocht ontwikkelen…………………….
das zoveel waard ;
geen oordelen maar respect !

XXXXXX