Totaal gemist gister:
het was nationale complimenten dag.

Gelukkig heb ik regelmatig mensen
bedankt
voor een vriend zijn voor luisteren naar.
daar ben ik niet 1 dag voor nodig.
Ik koester de mensen om me heen.

mensen die ik niet persoonlijk heb ontmoet
maar door de loop van toch heel veel van me weten
die me steunen.
maar natuurlijk ook mijn ´vaste´vrienden.
Die me volgen en naar me luisteren .

En toch zit er 1 tussen
die heel bijzonder is.
We zien elkaar zo goed als niet,
spreken elkaar nog minder.
En toch, in heel haar drukke leven
volgt ze mij en ik haar.

Zij heeft me namelijk iets bijzonders geleerd:
waardering en respect voor ten alle tijde.
Het heeft haar zelf ook offers gekost
en toch zijn we alle twee gelukkig met de keuzes
die we moesten maken
en die het leven ons gegeven heeft.

Ze is er altijd, langs de zijlijn
dat weet ik, dat lees ik , en dat zie ik.
En elk woord wat we tot elkaar richten
is warm, gemeend en oprecht.
omdat we zo zijn.

Zij weet dat ik het over haar heb
en ze gaat niet ten koste van, niet over anderen
ze is gewoon die ze is
en ik heb ontzettend respect voor haar
ze is zuiver , ze is puur
ze is zo een beetje als de natuur……………….. 😉

En voor de rest:

complimenten aan een ieder
die in mijn wereld deel wil nemen 😉
Ik hou van jullie allemaal
en ook dat zijn er gelukkig velen!

XXXXXXXXXXXXX

Vandaag,
of nou eigenlijk gisteren:

zijn de camera´s van Beleef de lente weer online.
Op mijn blogje
vind je rechts de link er naar toe.

Zo geweldig mooi!!!!

Kijken allemaal 😉

XXXXXXXXXXX

Het was een lange dag vandaag, maar wel een vruchtbare dag
nu nog hopen dat de zaadjes opkomen 😉

Jongste vertrekt vanmorgen al fluitend, gisteravond heb ik een gesprek met hem.
Dat hij zich niet moet laten intimideren maar bij zijn recht van spreken moet blijven.
En vasthouden aan het feit hoe hij ervaren heeft wat er gebeurd is
en zich feitelijk gewoon niet de kaas van het brood moet laten eten:
kortom mondig zijn , zeg maar hoe jij er over denkt en wat jij hierbij voelt !
Het gevoel van in de steek gelaten en genaaid om het maar plat te zeggen.
Want normaal houdt hij zijn kaken op elkaar met gevolg dat niemand weet
van hem hoe dingen in elkaar zitten.

8.15 sms: de man die hij spreken moet komt net binnen vallen en ik wens hem succes.
8.30 sms: sta alweer buiten mam……k weet niet wat er verder gaat gebeuren maar was zo klaar?
maar sectorbegeleider belt je zo, voor gemak verder maar SB.
en prompt ja hoor beste man aan de telefoon.
Gister was het zijn mentor die me belde en die heb ik ongenadig de mantel uitgeveegd
dat je niet zomaar iemand ergens van kunt beschuldigen.
Ook niet van horen zeggen dat iemand iets gedaan zou hebben,
het gesprek eindigde toen al dat ik de manier van communiceren behoorlijk onbeschoft
en beledigend vind.

Als sb me belt is het een en al vriendelijkheid:
maar hij begint eerst maar eens met excuus maken voor het feit dat zomaar jongste beschuldigd werd
zonder fatsoenlijk hoor en wederhoor.
Dat ze er inmiddels achter waren dat hij inderdaad het niet gedaan  had en ze ondertussen wel al weten
wie wel, en die persoon een probleem heeft.
En ook komt er weer de invulling van de praktijkuren voorbij, waarin ze mijn zorg delen en daar
graag iets aan willen doen.
Ik vertel in het kort hoe het telefonisch gesprek gisteren gegaan is en hij kan zich mijn gevoel
prima voorstellen.
Hij verteld ook over het feit dat jongste er vanmorgen stond en hoe die duidelijk was in
zijn beleving en hoe die zijn zorgen heeft uitgesproken (goed gedaan jongen !! Zeggen wat je op je hart
hebt is nooit verkeerd, zei het je toch 😉 )
En dat er verder voor jongste geen gevolgen zijn wat betreft het rooster en de glazen bal.
In totaal heb ik hem meer dan een uur aan de telefoon.
Gelukkig had ik vrij genomen want zag die bui helemaal hangen.

Maar: of ik langs wil komen voor een gesprek met sectordirecteur om eens en en ander te kort sluiten
en ik mijn gevoelens en zorgen wil delen zodat zij er iets mee kunnen ??? (hier gaat bij mij een belletje rinkelen
en daar kom ik later weer op terug) Natuurlijk , altijd in voor een goed gesprek.
Vanmiddag om 13.00 uur? Ja hoor prima, ik zal er zijn.

Totaal ontspanning rij ik die kant dan ook op, ook ik weet wat ik voel en weet dat prima in woorden uit te drukken.
Hartelijk is het ontvangst bij directeur maar sb zit beetje ongemakkelijk te schuiven af en toe, geeft niets
kom er vanzelf wel achter waarom.
Het is vrij eenvoudig: ze geloven jongste en mij totaal maar willen graag wat betreft mijn klacht over invulling
van de praktijkuren uitleg.
Maar ook over jongste , dat ze geen vat op hem kunnen krijgen en dat ze graag zouden zien dat hij mondiger wordt.
Wat in dit geval zoveel inhoudt : zoals in het begin dat hij zegt wat hem niet aanstaat, dat hij in verweer komt
als er onrecht rond gaat. Dat hij met woorden een situatie duidelijk kan beschrijven maar ook
als er misstanden zijn tijdens de lessen dat hij dat kenbaar maakt bij de leiding.
Mobieltjes zijn bijvoorbeeld uit den boze tijdens de les, logisch maar: dan moet een leraar niet zelf gaan zitten bellen.
Om maar wat te noemen.

Ik wijs hen erop dat op het moment dat ze met jongste in gesprek gaan ze hem met respect tegemoet hebben te treden.
dat er geen stemverheffingen bij hoeven, zekers niet schelden en als iemand begint te vloeken hij van mij toestemming
heeft, ongeacht met wie hij het gesprek heeft, hij de situatie mag verlaten door weg te gaan.
Iemand aan tafel verschiet van kleur, ik kijk hem aan maar krijg geen respons.
Wel van de directeur die de situatie doorheeft en noties bij het leven maakt.
Zo ga je namelijk niet met mensen om, je praat met iemand maar niet tegen iemand want dan ben je zowel
jongste als mij namelijk kwijt.

Over hoe het overkomt als je als dader wordt weggezet terwijl je ontkent maar niet geloofd wordt.
Dat je als leerling denkt : jullie zoeken het maar lekker uit daar, het maakt toch niet uit wat ik doe en wat ik zeg.
En ook dat kunnen ze volledig begrijpen.
Verder willen ze graag schrifelijke verklaring over mijn klacht van de praktijkuren zodat ze daar gericht wat
mee kunnen doen, en ik beloof hen die zo snel mogelijk toe te sturen.
Er worden afspraken gemaakt ook voor jongste dat hij in gesprek gaat met een vertrouwenspersoon om
zijn grieven tegen school te uiten, en hier schiet ik spontaan in de lach.
De twee mannen kijken me aan en de directeur vraagt waarom ik lachen moet;
wel , volgens mij is er hier een klein fluistervogeltje rond gevlogen die iets verteld heeft.
Hij draait er niet om heen, en zegt ronduit: Ja ik weet van je aanvraag voor een vertrouwenspersoon.
Mijn: die had ik al door als dit soort gesprekken zomaar binnen een dag kunnen
maakt dat hij opmerkt dat ik wel een heel scherp opmerkingsvermogen heb 😉

Ik vertrek een uur later en hoor vanmiddag dat jongste nog even bij hun geroepen is.
Ook richting jongste zijn excuses aangeboden met de vraag hen te helpen door melding te maken
als hij het gevoel krijgt klem te komen of vast te lopen.
De volgende module zal de beloofde module worden en vanaf nu is het voor jongste zaak te zorgen
dat hij uit de buurt blijft van de jongen die de ellende veroorzaakt heeft.
En die: die is zomaar een aantal dagen onvrijwillig vrij volgende week.

Vanaf nu ben ik benieuwd welke kant het op gaat, en vervolg gesprek is woensdag.
Want nu blijf ik er natuurlijk ook bovenop zitten, het heeft me al zoveel energie gekost
dat ik het vervolg en verloop met eigen ogen zien wil.

Maar: het is ze nu wel duidelijk dat niet zomaar van alles kan en dat ze hun verantwoordelijkheid
hebben te nemen want: en die belofte ligt er, een officiele klacht is niet zo veel werk om te maken.
De eerste heb ik vanmiddag mondeling en vanavond schriftelijk ingediend,
de bal , en geen glazen , ligt nu bij hen.

😉

XXXXXXXXXXXXXXX

Schiet mij maar lek,
roep ik wel eens.
Maar vandaag is echt zo´n dag.
Die normaal begon
maar explosief eindigde.

Inmiddels staat er een gesprek gepland
in school met een vertrouwens persoon
en die komt niets te vroeg.
Jongste wordt vandaag beschuldigd van :
roostervervalsing
en dan wordt later toegegeven dat er een fout was gemaakt door de
roostermaker.
en vernieling als ze in een museum zijn
en een klasgenoot een glazenbal laat vallen.
Jongste is in de buurt dus: ja hoor krijgt de schuld.
Klasgenoot heeft inmiddels toegegeven dat hij het gedaan heeft,
maar desondanks moet hij voor gesprek komen
morgenvroeg met directeur.

Jongste is er zo klaar mee dat hij van school wil daar
en opleiding volgen op andere school,
en ik kan me er nog iets bij voorstellen ook.
Maar we kijken eerste even of er morgen nog iets bijzonders uit de bus komt.
En natuurlijk gesprek volgende week.

k zal je niet vermoeien met hoe ik me voel
qua school, maar wie me kent kan het gokken !

Hier wordt je toch zo moe van.
Gelukkig: Omama gaat goed, voelt zich opgewekt
en begint stukken beter te lopen met vierpoot!

Nu het weer nog 😉

XXXXXXXXXXX

Vandaag een normale werkdag,
vanmiddag klets ik eens uitgebreid bij
met een lieve vriendin van me.
Doordat wij de verjaardagen laten skippen
zien we elkaar dus even niet zoveel.
En dat missen we alle twee.

Voor de rest weinig bijzonders
en eindelijk zagen we de zon even
met de fluitende vogels
zou je bijna denken dat het voorjaar is.
Totdat je je snufferd buiten de deur steekt 😉

Maar als ik de weermannen en vrouwen mag geloven
komt het eraan,
en iedereen is er gewoon aan toe.

Morgen eerst maar eens een relatief rustige dag
op naar het weekend 😉

XXXXXXXXXXXX

Meld me vanavond keurig af
op de sociale media.
Ondertussen ben ik bezig
met heel anderen dingen.

Het gelazer met jongste op school
houdt namelijk niet op.
Hij wordt gepest maar niet door leerlingen
maar door mentor en hoofd zorg en welzijn.

Er zijn beloftes gemaakt
die niet nagekomen zijn.
Er zijn afspraken gemaakt
die vandaag spontaan vergeten zijn.

Ze zijn erg hard bezig de naam van de school hoog te houden
over de rug van iemand die zeker wel
recht en gelijkheid van spreken heeft.

Ik kan 3 dingen doen:
inspectie van onderwijs inschakelen.
een officiele klacht neerleggen,
maar volgens mij maakt dat niets uit.
OF
jongste volgend jaar zijn examen ergens anders laten halen.

DUS:
ga ik info zoeken en kom bij de klachtenregeling van het VMBO
en dat schijnt toch echt serieus een onhankelijk orgaan te zijn.
Jongste wil toch eigenlijk wel zo graag
daar die keuken in volgend jaar.

En dus vraag ik vanavond naar de naam
van de vertrouwenspersoon die ik moet hebben voor het indienen
van een officiele klacht.
Want: die gaat er namelijk komen.
Het mag en moet niet zo zijn dat de monopoly positie van iemand of een iets
er voor zorgt dat , alla Nederlandse regering,
de mensen onderaan niet meer durven te spreken.

Een volgend hoofdstuk is geboren
en dat zou zomaar eens een boekwerk kunnen worden.
En waarom?
Omdat ik niet bang ben, mijn rechten ken: niet voor niets
rechts-wetskennis gedaan in mijn opleiding.
En weet dat zolang niemand opstaat
sommigen lekker doordoen over de rug van anderen.

We hebben allemaal plichten
maar ook zeker allemaal rechten
en zolang de mannen minderjarig zijn
Ben ik verantwoordelijk.
En geloof me:
die neem ik tot in den treure.

Een ieder heeft namelijk recht op :
respect, eerlijke behandeling , en het nakomen van beloftes.
Zelfs als dat eenvoudig invulling van lessen betekend
op ee Vmbo.

Kan niet zeggen dat ik er zin in heb
wel dat het schijnbaar moet gebeuren.
Ben ik nou zo slim en strijdvaardig voor mijn kinderen
of hebben andere ouders te weinig moed,
het niet door of interesseert het ook die leerling niet?
Want oudste krijg inmiddels trouw,
ja ja , zijn theorieuitleg over praktijk gedeelte.
t is toch van de zotte dat je moet vragen
naar de lesstof omdat je verder wilt????

wie het weet,
mag het me zeggen,
ben ik te scherp
of de meesten te tam?

XXXXXXXXXXXXX

Vandaag een gewone werkdag
maar heb mijn dag niet en wel.
Alles loopt prima
niets aan de hand,
maar ben niet helemaal in mijn hum.
Waarom?
Geen idee, zomaar……………….

Vanavond naar Omama
en ik heb trancemuziek in de auto
yep, van mij !
Radio knoerhard mensen kijken gewoon om
kom ik aan met rode monstertje.
Sorry moest even 😉

Maar bij aankomst is de hoofdpijn verdwenen
en zit ik weet beter in mijn vel.
Muziek: doet wat met je 😉

XXXXXXXXXXXXX

Het kwam vandaag voorbij , bij iemand op FB
over mantelzorg.
Onze regering wil zoveel mogelijk mensen
onderbrengen bij mantelzorgers.
Mensen die geen professionele opleiding hebben
moeten een naaste verzorgen en liefst zo intens mogelijk.

Voor mensen die dat niet kunnen krijgen
wordt de zorg dusdanig duur dat het bijna niet te doen is.
Las al iets over eigen bijdrage´s van 2.200 euro of meer.
De vraag was:
wat is een mantelzorger dan nodig om goed te functioneren.

De vraag zou moeten zijn:
heeft een zorgvrager iemand naast zich die het kan en wil doen?
tegenwoordig , mede dank zij onze regering, moet iedereen werken
op zijn hoofd, gezin en zichzelf boven water te houden.
Dat moet dan gecombineerd worden met een 24-7 situatie van mantelzorg?

Kijk ik hou van mijn moeder, en wil alles voor haar doen:
als dochter maar niet als zorgverlener.
Had ik dat een beroep voor mezelf gevonden, had ik wel opleiding gedaan.
En wat over als er iets fout gaan omdat mantelzorgers die opleiding niet heeft?
Eigenlijk is het een giga verkapte concurentie voor mensen in de zorg
die jaren hebben geleerd hoe je zorg verleent,
hoe je omgaat met emoties, en dan natuurlijk ook de praktische zaken.

Ik weet , dat er straks giga veel op me af komt als moeders thuis zou komen
dat er keuzes gemaakt moeten worden.
En als ik het er met eega over heb: haalt die zijn schouders op.
Ja want mannen werken gewoon die hebben dat probleem niet.

Voor nu is er praktisch nog niets te doen en te regelen
we moeten eerst maar afwachten of ze naar huis komt ooit.
En op emotioneel gebied???
Een goed gesprek met iemand van buiten zou misschien helemaal niet verkeerd zijn.
Want wat nu de situatie is:
als ik bij haar kom, gaat het niet goed.
Pijntjes , kwaaltjes, zorgen , onrust, emoties vooral veel emoties.
Komt er iemand anders: broer, eega of anderen
joh gaat prima.
Dus als ik dan zeg : nah weet het niet ?
Zegt iedereen, nou als ik bij haar kom is er niets aan de hand.
En dan krijg ik het gevoel dat ze mij aankijken alsof ik diegene ben
die niet spoort !
Dus zeg ik maar niets meer…………………………
en dan ga je vast lopen , en als er dan ook nog andere dingen spelen
zoals iemand die binnenkort jarig is.

Dan kan het zijn dat ik bij bepaalde dingen erg kort door de bocht ben
en absoluut geen gezeur en gedoe er bij wil hebben.
Ik heb namelijk ook nog een gezin,
en buiten dat gezin wil ik ook heel graag een sociaal leven houden.
Of moet ik me totaal overgeven aan,
terwijl ze nog niet eens thuis is?

Af en toe ben ik er moe van
en doe ik af en toe ook alsof er niets aan de hand is,
of slaap zoveel mogelijk.
Totale ontkenning en vluchten voor.
Ik weet het.

XXXXXXXXXXXXXX

Zo lieverds,
allemaal het weekend overleeft zonder
blog van mij?
Server van host was onderuit gegaan
maar gelukkig ben ik er weer 😉

Zoals laatste berichtje aangaf waren
we dus zaterdag in Kampen voor een training.
Kan je zeggen
t was daar net zo koud als hier, men oh men………….
maar binnen was het hartverwarmend warm
ontzettend veel opgestoken,
heel gezellig en puur genieten.
Oudste heeft er een aantal technieken bij
en de vervolgafspraken staan ook al op de kalender.

25 mei nog een training,
6 juli The Battle een giga toernooi in Leeuwarden
en rond 27 juli gaan oudste en ik met het hele spul mee
naar Rochefort in Belgie !
Ja ja we gaan internationaal, wie had dat ooit kunnen denken.

Ondertussen beginnen de toernooien van judo van jongste ook weer
en ze zeilen allemaal net bij elkaar langs tot nu toe.
Hoop niet mee te moeten maken als het ooit een keertje samenvalt 😉

Maar even terug naar zaterdag : het was voor mij een echte oplaaddag.
En pas als je daar dan bent merk je hoe hard je het nodig bent
gelukkig weten ze daar wel iets maar komt het dan verder niet te spraken
en het is maar goed dat ze af en toe niet weten wat ik dan voel.
Over welkom zijn over er warm van worden,
hoeveel impact het werkelijk in mijn leven heeft
om opgenomen te worden door eigenlijk totale vreemden die je dan
er zo bij betrekken en maken dat je zo welkom bent 😉
OH die vis  natuurlijk: nou die was echt super geweldig overheerlijk
kreeg nog een flink portie mee op thuis te bakken dus gisteren
zaten we nog na te genieten met zijn allen, zekers Omama ook 😉

Gister was redelijk rustige dag,
zoals elke zondag Omama even thuis , en ik s avonds weer naar haar.
Dan is een dag zo voorbij.

En vandaag: het begin van een lange werkweek
waarbij ik tegenwoordig maar standaard roep: dat ik blij ben dat we werk hebben.
Al die verhalen over de crisis…………….en alle negatieve berichten
je zou er depri van worden .
Maar dat gaan we niet doen!
Elke dag is een feestje zij iemand me vanmorgen
alleen moet je wel zelf de slingers ophangen 😉
Nou dan vier ik vandaag:
dat mijn haar voor geen meter zit
maar daaronder is het prima voor elkaar hahaha.

XXXXXXXXXXXXX

Een vrij normale dag vandaag,
geen aparte of gekke dingen
zelfs de zon scheen , even.
Alleen wel weer koud
en oh wat ben ik die kou ondertussen zat !

Vanavond even naar Omama
met het weekend voor de deur
is het altijd wel redelijk saai daar
maar ach eigenlijk zijn haar weekenden
toch wel goed gevuld.
Elke zaterdag gaan er 3 dames rummycuppen bij haar
en daar neem ik vanavond een kleinigheidje voor mee.
Zoiets moet je wel waarderen natuurlijk 😉

En morgen : morgen naar Kampen
voor een armworsteltraining
en er schijnt ook vis gebakken te worden.
Ik en vis is geen goede combinatie
maar als je dat tegen een Urker zegt
is het voor hen onvoorstelbaar.
Dus doe maar de belofte om het te proberen 😉
Kunnen ze niet zeggen dat ik het niet geprobeerd heb
en als het echt een graatloos goed gebakken visje is
moet het toch te doen zijn????

Maar: heb er ontzettend onwijs veel zin in,
even uit de dagelijkse dingen,
de onnozelheden die af en toe voorbij komen
en gewoon met heerlijke mensen een aantal uren
doorbrengen en nog wat leren ook
als het meezit 😉

Wij gaan genieten dit weekend
en ik hoop jij ook 😉

XXXXXXXXXXX