Afgelopen weken waren een rollercoaster
daar ben ik wel aan gewend.
Alles van buitenaf ???
Kan ik wel met dealen.

Maar als je lichaam je in de steek laat
en je het niet meer weet
wat wel of niet waar is ?

Voor de 2e keer in mijn leven
moet ik het vertrouwen terugvechten
in mijn eigen lijf.

Voor de afgelopen weken ?
Slapen zonder bang te zijn te stikken
Bang om alleen te zijn want stel dat…
bang dat mijn hart een optater krijgt
van het zuurstofgebrek.

Bang terug gezet te worden
zonder dat je beseft dat het gebeurd
en weer op t laatste moment
zelf moeten ingrijpen omdat hier niemand ziet
of zelfs maar doorheeft heeft
hoe hard ik en mijn lijf onderuit gegaan zijn
en proberen vertrouwen in elkaar te krijgen
om weer door te gaan.

Tuurlijk ben ik er niet binnen 2 weken volledig bij
en t stomme is ?
het roken heeft er voor gezorgd dat ik zolang
de zooi er uit hoestte en dus zolang door kon gaan.

Nu ben ik op het punt dat ik rustig ga slapen
omdat ik weet dat je niet zomaar stikt.
Dat ik weet waar ik op letten moet
en bepaalde dingen idd vermijden moet.

Gelukkig:
Geen allergie voor onze katten
want die ? Zijn me elk moment trouw.
🙂

Maar bang ??
Ik ben bang geweest
voor mijn lijf
voor mezelf.

Nooit weer hoop ik.