{"id":9943,"date":"2015-10-16T00:59:45","date_gmt":"2015-10-15T22:59:45","guid":{"rendered":"http:\/\/www.cheet.nl\/wordpress\/?p=9943"},"modified":"2015-10-16T00:59:45","modified_gmt":"2015-10-15T22:59:45","slug":"verdriet-4","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.cheet.nl\/?p=9943","title":{"rendered":"verdriet"},"content":{"rendered":"

In de spaarzame tijd die ik heb, tref ik haar.<\/span>
\nKen haar al zo lang en zie de groeve op haar gezicht.<\/span>
\nSchrik er beetje van , en iets houd me tegen om door te lopen<\/span>
\nmet een simpel hallo.<\/span>
\nVerrast en bijna betrapt kijkt ze op………och heden lieverd<\/span>
\nwat is er ?<\/span>
\nHaar blauwe ogen vullen zich met tranen , tranen die ze dapper<\/span>
\nachter wegkijken en een glimlach probeert te verstoppen.<\/span>
\nHet lukt haar niet, ze zitten te hoog.<\/span><\/p>\n

Kom is wicht, kom even zitten en vertel me als je wilt ?<\/span>
\nEn na een hapering komt er een waterval van woorden,<\/span>
\nvan tranen, van emoties, van verdriet en ellende.<\/span>
\nOh ze is dapper en vecht maar de schulden krijgen haar eronder<\/span>
\nde opgelegde verplichtingen maken dat ze niet meer doet<\/span>
\nwat goed is voor haar, omdat ze die medicatie zelf moet betalen nu.<\/span>
\nEn nu zijn ook nog de schoenen van haar meisje stuk.<\/span>
\nHaar meisje, waar ze alles voor doet tot haar laatste snik figuurlijk nu.<\/span>
\nMijn hart breekt.<\/span><\/p>\n

Haar t wel willen maar niet kunnen, haar er willen zijn voor , haar vechten<\/span>
\nen dan komt er een haat stroom over zij die……….<\/span>
\nalles maar krijgen. <\/span>
\nIk begrijp haar volkomen, k snap heel goed dat deze gedachten voorbij komen.<\/span>
\nWeet een plekje met , geef haar t geld wat ze nodig is, zodat ze laarsjes kan kopen<\/span>
\ngevoerde laarsjes zodat haar meisje warme voetjes heeft.<\/span>
\nWarme voetjes zijn zo belangrijk………..en thuis ?<\/span>
\nThuis zeg ik niets.<\/span><\/p>\n

Maar herken de dankbaarheid na de vele vuilniszakken die we kregen.<\/span>
\nWant je warmt niet alleen lijven maar ook harten.<\/span>
\nEn ik ben dankbaar, voor t feit dat wij die zone uit zijn, <\/span>
\nen dat ik in ieder geval voor\u00a01 meisje en haar mamsie wat kon doen.<\/span>
\nHet blijft me wel bij en achtervolgen.<\/span><\/p>\n

De dag er na ga ik verder met waar ik mijn benen onder heb.<\/span>
\nt is pauze en genoeglijk peuzel ik mijn plakje brood met mijn soeppie.<\/span>
\nWe zitten naast elkaar en de begroeting is schuchter.<\/span>
\nZe lacht een keer en wend zich beleefd af.<\/span><\/p>\n

Een jongen komt bij ons staan en vraagt beleefd of hij een vuurtje mag.<\/span>
\nEn spreekt me gebrekkig aan, dat is mijn moeder zegt ie.<\/span>
\nIk kijk hem aan, het is een jongen waar je als moeder trots op zou zijn.<\/span>
\nNiet alleen in uiterlijk maar ook in zijn beleefd zijn, zijn poging<\/span>
\ntot contact maken.<\/span>
\nDraai me halve slag om , en kijk in 2 ree bruine ogen en een gezicht<\/span>
\ndie absoluut niet de leeftijd verraad van het moeder kunnen zijn van.<\/span>
\nMag ik met je praten , vraagt ze ………….natuurlijk mag dat.<\/span><\/p>\n

En ze verteld.<\/span>
\nHoe ze vertrok met haar zoon van 16 omdat hij het leger in moest.<\/span>
\nEn als hij weigerde dat hij dood geschoten zou worden.<\/span>
\nhoe ze haar man en 2 dochters achter moest laten.<\/span>
\n2 bruine ogen vullen zich met tranen, die ze dapper achter moed<\/span>
\nen een glimlach probeert te verbergen.<\/span>
\nZe verteld en ik complimenteer haar met haar perfecte Engels.<\/span>
\nGlimlachend verteld ze dat ze 20 jaar Engelse lerares was………….<\/span><\/p>\n

Ze verteld over haar reis, over wat zij hier paradijs vind.<\/span>
\nHoe dankbaar ze is, dat ze nooit meer terug mag omdat ze illegaal<\/span>
\ngevlucht is en dus geen paspoort heeft.<\/span>
\nHoe ze haar zoon gered heeft, contact houd met haar man en in een<\/span>
\ngesprek de kogels hoort fluiten op de achtergrond.<\/span>
\nK zie de angst , de pijn in haar ogen en ook hier een moeder verscheurd<\/span>
\nin keuzes met al haar verdriet.<\/span>
\nMaar ze verteld me ook haar wens, hoe ze hier wil helpen, lesgeven<\/span>
\naan ook Nederlandse mensen als ze zouden willen.<\/span>
\nOmdat ze zo graag iets terug wil doen.<\/span><\/p>\n

Deze kan en mag ik niets geven , dan mijn begrip, <\/span>
\nen ik denk na : stel dat ik vluchten moet en ik mag maar 1 mee nemen.<\/span>
\nK zou de keuze niet kunnen maken denk ik, <\/span>
\nmijn hart breekt……………<\/span><\/p>\n

Het zijn niet mijn problemen in de zin van,<\/span>
\nmaar k weet heel erg goed wat het is als je je kinderen niet dat <\/span>
\nkunt geven wat je graag zou willen.<\/span>
\ndat je jezelf wegcijferd omdat er niet meer mogelijkheden zijn,<\/span>
\nen je kinderen je eerste prio worden.<\/span>
\nHoe ouders keuzes moeten maken, <\/span>
\ndie eigenlijk in geen van twee gevallen nodig zouden moeten zijn.<\/span><\/p>\n

Hoe macht, geld en grenzen bepalen wie , wat en waar belangrijk zijn.<\/span><\/p>\n

Het verzet, verdriet, maar ook dankbaarheid en geluk?<\/span>
\nK snap ze allemaal.<\/span><\/p>\n

XXXXXXXXXXXX<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

In de spaarzame tijd die ik heb, tref ik haar. Ken haar al zo lang en zie de groeve op haar gezicht. Schrik er beetje van , en iets houd me tegen om door te lopen met een simpel hallo. Verrast en bijna betrapt kijkt ze op………och heden lieverd wat is er ? Haar blauwe […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[24],"tags":[],"class_list":["post-9943","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-gedichten-e-d"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.cheet.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9943","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.cheet.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.cheet.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.cheet.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.cheet.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9943"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.cheet.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9943\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9944,"href":"https:\/\/www.cheet.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9943\/revisions\/9944"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.cheet.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9943"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.cheet.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9943"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.cheet.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9943"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}