Lief dagboek
dit is een notitie van mij
voor de stille en niet stille lezers van mij
een notitie erbij.

Vanmiddag kreeg ik telefoontje
van de bonuspuntenscorendeschoonzus
het kindje van een oom en tantezeggertje van ons
gaat niet helemaal zoals het moet.
Niet dat we kaartje hebben gehad
het is ook zo een kwartier verder.

Maar nu de moeder van
lees zuster van eega is in paniek.
EN Zij is graag boodschapper van slecht nieuws.

Ze belt ik zie het nummer en zucht……………..
met…. ja met …………
hoe  is het bij jullie? GOED
hoe is het met eega? Nog beter.
Dat zijn goede berichten , ik bel met minder.

Krijg uit eenzetting over
gewicht, te vroeg, complicaties
Utrecht,Oma over de toeren.
De zus van Eega.

Ze waren er niet toen wij daar waren
en Eega steigerd.
Ik ook.
Kindje is ziek, kan alle kanten op.
Wat
wat verwachten ze van ons?
Toen zij niet daar waren?
Mijn gevoel heel objectief zegt:
Donder alsjeblieft op met je  aandacht trekken en gezeur
als je het zelf niet uit wilt delen en kunt
aan een ander.
Ze zijn zo christelijk;
dat ik er van vloeken ga.

Maar
het trekt wel een herinnering open
waar Eega en ik
vanavond alle twee
met onze tranen
op de bank zitten.

Vraag niet
naar wat je zelf niet geeft.
En laat mij
met rust
als het over dit soort dingen gaat.

XXXXXXXXXXXXXXXXXX

Het is 10 uur vanavond
als oudste binnen komt
hij glimt van boven tot onder
en heeft het koud.
Guppy is zonder jas vertrokken
en komt verkleumd thuis.

Ik neem hem in mijn armen en wrijf hem warm
de douchekachel brandt
en zijn kleren liggen klaar.
Niet standaard maar nu even wel.

Hij is moe, nee hij is bekaf
en dat is te merken,
de vragen worden niet gehoord
de duim gaat in de mond
en zijn ogen vallen bijna dicht.

Douchen lief,
ik mik er een dekbed bij op
en hij vertrekt vrijwel direct
om binnen 3 minuten
als een blok in slaap te vallen.

Sta er bij en kijk er naar,
´t is veel,
puberen, school en 15 uur
vrijwillige op zaterdag
in de buitenlucht.

Mijn gevoel zegt: die komt er wel
en daar ben ik ook niet bang voor
zijn Liefde voor alles wat met boeren
te doen heeft is groot.
En die is niet verwonderlijk
komt van 2 kanten in,
en diep in mijn hart
ben ik er trots op.

Omdat het een eenheid betekend
met de natuur
en met beide voeten op de grond
en geloof me
dan doen ze alle twee.
Voeten op de grond
hoofd rechtop
en borst vooruit.
Zoals jongste vanmorgen
met zijn 4e plaats
en toch super gedaan!
En blijf geloven
in jezelf
in de wereld
en beetje in mij 😉

XXXXXXXXXXXXXX

Vanmorgen , voor een zaterdag, er vroeg uit.
judotoernooi van jongste.
Groep van 6 , 3x blauw, hij groen, 2x oranje.
Met die oranje heeft ie geen moeite
maar dat blauw is hem nog een maatje te groot 😉
Wel staat hij vol overtuiging zijn mannetje
en bied danig weerstand.
Geen prijs in bekers maar wel in zelfvertrouwen!

Met oudste heb ik sms contact.
Kan wel uurtje of 8 worden vanavond
misschien nog wel later.
Ach hij heeft brood genoeg mee
en de boer waar ze zijn
nodigd hen uit om te eten tussen de middag.
De boerin staat pannekoeken
met spek en ham te bakken 😉
Valt voorlopig niet om dus.

Eega is even bij hem , mais zoeken
voor de konijntjes, de kippen, de vogeltjes
a.s. winter.

En zo is een ieder gewoon lekker bezig
heb ik mijn werk ook af thuis
en een rustmoment.

Zit na te denken over iets van een ander blog
gevoel is subjectief.
Mijn gevoel is juist heel objectief.
Vele malen beter dan mijn verstand 😉

XXXXXXXXXXXXXXX

Eigenlijk een redelijk tamme dag 😉
Werken en als ik tegen 9,45 telefoontje krijg van oudste
ik ga naar huis, ik ben ziek.
Dat betekend zoveel als pas om 11 uur thuis zijn
tja nadeel van ver weg op school zitten.
Gelukkig is Omama er ook nog
en ben ik half uurtje later ook thuis.

´t is een griepje schijnbaar
woensdag jongste,
gister ik,
vandaag oudste.

Het vliegt je gewoon aan
en je bent in 1x onwijs misselijk,
krijgt giga hoofdpijn en spierpijn.
Beste remedie
warme douche, paramolletje
en slapen een paar uur.
En dan sta je nagenoeg
weer fit op,
heel merkwaardig.
En zo ook idd oudste.

Gelukkig want morgen mag hij
hele dag
en die start om 7 uur ´s morgens
tot late avond
mee met een loonbedrijf
op de maiskneuzer.

Jongste heeft judotoernooi
om 9 uur in Ruinen zijn
das niet zo ver
en Omama gaat ook mee.
Morgen weer genoeg te doen dus 😉

Fijn weekend allemaal.

XXXXXXXXXXXX

Al een aantal dagen kijken we
Omama en ik , als we even tijd hebben
naar haar uit.
Vanmiddag is ze er weer,
in een flauw, waterig zonnetje
zit ze haar tenue op te poetsen
onderhand in de ronde glurend
of ze de bosbessenburen
kan helpen met jagen
op de zo ongewenste spreeuwen.

Nu ze eindelijk zo mooi zit
(en ik natuurlijk geen camera bij me heb)
pakken we de boeken erbij.
Omama zegt : Sperwer
ik zeg :nee.
Daar is ze te groot voor
en ook de kleuren kloppen niet.
Ze doet me denken
aan afgelopen voorjaar.

En warempel ze is het wel !
De havik die ik toen zag
is weer terug
en heeft territorium en jachtgebied
verlegt naar de andere kant.

Met een gratie
en langzame vleugelslagen
verplaatst ze zich van boom naar paal
en visa versa.
Om dan in notime
als aangedreven door straalmotor
een snelheid te halen
die duizelingwekkend is.

Ze scheert over de bosjes en er tussendoor
en af en toe gaat ze vol in de vleugelrem
en laat zich vallen
op de ongelukkige van dat moment.
Duurt altijd maar even
en dan is ze weer
zichtbaar tevreden
zich aan het poetsen.

Helaas hebben we nog geen hij
kunnen ontdekken,
en voor de winter met alle vogeltjes
is ze zeker een grote bedreiging.
Maar wel een mooie bedreiging.

XXXXXXXXXXXXX

Dit kan maar zo eens een lang stukje worden;)
Het gaat over luisteren.

Terug in de tijd bij het naar de peuterzaal gaan
steigerde oudste in alle toonaarden.
Moet je niet aan toegeven werd gezegd.
Gewoon doorzetten, gaat vanzelf goed.
Na 3e morgen huilen op 50 meter
nam ik hem mee, en dat was zo niet goed,
volgens mensen om me heen.

Kind was gelukkig en bereikte het moment
om verder te gaan en ging met lach naar kleuterschool.
Hij was zover.
Bij jongste heb ik zelfde poging gedaan
met zelfde resultaat.
Ik verwende ze te veel en maakte ze teveel
afhankelijk van mij.
Was een zo niet goede moeder
maar wel thuis voor ze
en luisterde naar ze.

Hun basisschool periode was ik ook thuis
als zij thuis kwamen.
ik luisterde naar verhalen, naar problemen
naar het zoeken van een weg
gaf advies en stond klaar over te nemen
of te regelen in te grijpen daar waar nodig.
Naar mate van ouder worden
liet ik ze ook af en toe ´valllen`
regel het zelf met juf
regel het zelf hoe je het gaat doen
vertel me wat je denkt hoe het anders kan
vertel me wat je vindt dat anders moet.
Het kwam er in bij de leeftijden
het niet meer veters strikken
maar lekker zelf laten doen
want je kunt het.

Ze leerden afspraken te maken
organiseren en waar fout
de gevolgen te aanvaarden.
Soms voelde ik me bezwaard.
Was ik niet te hard?

Afgelopen maandag gesprek in Emmen
over het verloop in middelbare.
En ja , de gl , kb komen weer voorbij.
Inmiddels weet ik dat ze op het MBO
liever een hoogcijferige KB hebben
dan een laagcijferige GL.

Dat verhaal vertel ik aan de welpen
ze luisteren en ik leg uit.
Jongste glimt, volgens mij doet hij KB
maar zie je Mam, het maakt niks uit.
Doet het wel, maar die komt straks.

Oudste doet er het zwijgen toe.
maar ik weet het, weet het allang.
Alleen kan het niet zeggen
dat het zo is, maar die zal ooit komen.

Oudste is namelijk van 1e naar 2e terug gezet
van GL naar KB, en ik heb daar toestemming voor gegeven.
Waar vorig jaar het 5 en 6jes waren
komen nu 9 en 8ten binnen 😉
nog steeds zeg ik niets,
maar ik luister, ik luister veel.

Dinsdag komt oudste met cijfer voor wiskunde
niet zijn favo wel examenvak,
een 8!
heeft hij vorig jaar hele jaar niet gehaald.
Vandaag komt hij terug en straalt over zijn hele zijn,
heeft voor wiskunde een 10 !!!!!!!!
Hij verteld zonder woorden en ik luister 😉

Ik kijk hem aan en zeg: ik luister vertel.
Hij komt met: ik heb me bewust terug laten zakken naar KB nivo.
En weer je waarom?
Ja ik weet waarom, de waarom is:
Op GL hebben ze 4 uur praktijk per week
op KB 16 uur !

En dat is wat ze alletwee willen,
praktijk ondanks een stel hersens die GL aan kan
met gemak.
Ik,
ik kan daar niets van zeggen want doe het zelf dagelijks 😉
en bevalt me zo goed.

Ik begrijp ze helemaal , het is geen niet kunnen
maar onder aan de ladder zit het meeste werk
en dat willen ze wel, hun eigen ding doen
op hun eigen manier, met hun eigen wensen en dromen
daar is ruimte genoeg om verder te kunnen als het kan
en te stoppen als het mag.

Op de basisschool vanmiddag krijgen we het er over
en volgens directrice moet je het beste uit een kind halen
wat voor haar betekend zo hoog mogelijk nivo.
Maar:
als je kind op zijn plek is
met plezier zijn ding doet en goed presteerd
zitten ze toch op nivo?

Dwing ze tot meer op ander nivo
en de knuppel gaat het hoenderhok in
en er komt niets en dan ook niets uit.
Maar luister en laat ze hun ding doen
zoals ze zelf willen.
Mogen ze dat dan beslissen??
Ja van mij wel.
Zo kwam oudste in Emmen
en jongste op Smeenge.

Ze zijn gelukkig,
nemen verantwoordelijkheid
maar niet op het nivo dat volwassenen willen
maar wel gericht op de toekomst.
Wie ben ik om hier nog iets
tegen in te brengen???????
Ik luister,
en luister goed.
En laat ze dat doen wat ze willen
zoals ik doe wat ik wil.
Zonen van een Cheet,
die trots is op wat ze aanpakken, oppakken
en omgaan met.
Daar hebben ze gelukkig
ruimte voor hun zelf.
Ze komen er wel
en ik krijg nog elke avond een kus
en een knuffel,
en die,  die  hoor ik ook
Soms fluisterend
soms luid en duidelijk
omdat ze weten
dat ik luister.

XXXXXXXXXXX

Gelukkig blijft het monster in de kast
uitslag van eega wijst op
een zenuwontsteking onder in zijn rug.
Heel vervelend
maar met medicatie prima op te lossen.

Een pffffffffffffffffffffft
was mijn reactie, blij dat het niets anders is!
Al is dit erg genoeg natuurlijk.
Het blijft in je systeem en achterhoofd zitten
en niet bij alles vlamt een angst omhoog
gelukkig!

Na een heerlijke dansavond gisteravond
die hilarisch en toch serieus was
vandaag een op het oog verder gewone dag.
Een ziek welpje
mooi weer
lieve vriendin waarmee eindelijk de datum
voor ons uitje vast staat!
Geloof me , daar heb ik zo´n zin in.
Eerst shoppen en dan uit eten
lekker met z´n tweeen.
Weet zeker dat we hele andere
en diepe gesprekken krijgen 😉

XXXXXXXXXXXXXXXXX

Mijn hart is stuk
gebarsten van
een stil en zuiver geluk.

Niets kan mij raken
en genietend dat ik
zou van daken
een podium maken
om me te laten zien

dat na het vechten
rechten beslechten
iets bijzonders heb verdient
een diepe warmte
met zoveel liefde
die me omarmde
en mijn hart doorkliefde
voelt als koorts
een brandende toorts
die mijn ogen licht
waar al wat donker is
spontaan voor zwicht

is zuiver
das niet mis
maar geen huiver
want het is zo puur
als getijden
langs de stranden
als brandend vuur
niet te bestrijden
en niet aan banden.

Het wordt me gegeven
de Kracht van Leven
die een ieder nodig heeft.
Niet omdat ik bijzonder
of super ben
maar in eenvoud weet
dat ik heel klein toch sterk
maar `ongewoon` mensje ben.

XXXXXXXXXXX

Vandaag vrij, elke dinsdag trouwens overdag
tuurlijk is er de school
en tuurlijk is er mijn dansen.
En daar besteed ik ook groot gedeelte van de dag aan
teminste……….als het me gegund is 😉

Tot 5 x toe gaat de telefoon als ik net de muziek opzet
en met een zucht bedenk ik me
dat ik ze volgens mij allemaal wel gehad heb,
maar nee hoor
de email plingt regelmatig
en dan komen er nog een par sms´jes tussen door !
Gelukkig is de dans niet al te ingewikkeld
en had ik al eens stukje voorbereid.
Gaat lukken vanavond 😉

De ramen zijn buiten ook weer schoon
na de enorme mist van vorige week
leek het wel matglas
en ik heb Omama beloofd dat ik ze zou doen
als de mist van vanmorgen opgetrokken is
de wereld weer groter wordt
doe ik wat ik doen moet.
Kan weer zien !

XXXXXXXXXXXXX

Even is het maar
het is maar even kort.
Soul gebruikt niet veel woorden
maar haar blogje
schrijft heel veel.
Ben er haar dankbaar voor.
Ook zij ziet het monster in de kast.

Vanavond naar Emmen
ga ik alleen, eega kan in dit soort dingen
niet volgen, niet mee.
Is niet erg, doe ik het wel alleen.
En trek mijn nieuw gekregen vest
een dikke zwarte wollen vest
en voel me er in thuis
het maakt dat ik zeg wat ik zeg
en doe wat ik doe
de gever reist met me mee.

Een pet, wat is nou een pet
een pet zet je op tegen de kou
of omdat je graag een pet draagt.
Waarom draag je een pet
voelt toch als stukje bescherming
en als die pet dan zo past
wordt er aan je gedacht.

Net als een bed
die doe je niet zomaar weg
daar zitten liefdevolle herinneringen aan
en daar kunnen meer bij
die doe je dan met liefde aan
die herinneringen maken.

Denk ik tever?
Nee denk niet meer namelijk
maar laat mijn gevoel spreken.
De liefde waarmee dingen gezegd
gedaan of overgedragen worden.
De wetenschap dat mensen stil staan
en het je gunnen omdat
je al zoveel hebt gehad
en niet zeker bent van wat je nog krijgt.

Je bent een schat , schreef ze.
En ik voel me ook een schat
voel me warm in mijn vest
beschermd of geliefd de welpen
en dat allemaal omdat ik
gewoon ik ben.
Omdat ik van mensen hou
en van het leven
wat er ook gebeuren mag.
Ik dank alle lieverds daarbuiten
deze 4 muren
dat jullie er zijn
ook zij die niet hier reageren
maar wel degelijk tijd en aandacht besteden
aan mij.

Innig warm.
Dank jullie uit diepste van mijn hart
´k zal jullie nodig zijn en blijven.
Wie weet nog
hoe hard.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX