Oudste stuitert door het huis
vanmiddag heeft hij een verjaardagsfeest
in Nieuw Amsterdam.
De bedoeling is dat ik het breng,
dat ie daar blijft logeren
vandaar uit morgen naar school,
en dan gewoon met bus
terug.

En zo gaan we het ook doen.
Die mensen hebben een pracht van Newfoundlander
90 kilo zwaar !!!
Ik praat even bij , drink kop koffie,
en verlaat een groep van ongeveer 10 pubers 😉
Die gaat zich vermaken daar.

En ik, ik doe niet zoveel
is de bedoeling.
Toch weer een paar mailtjes van de judo
voor de grote vergadering morgenavond,
en van die knutseldingen.
Echt rust?
Zelden 😉

XXXXXXXXXXXXXXX

Vandaag is het de dag voor ons eigen judotoernooi
we krijgen gasten uit Dwingeloo en Schoonebeek.
In totaal staan er maar 45 judoka´s op de mat,
maar het was wel weer bijzonder leuk.

Vooral de kleintjes blijven vertederen
waar sommigen in huilen uitbarsten
na een verloren partij.

De oudsten, waaronder onze jongste,
mogen helpen bij de score´s van de eerste groep,
de kleintjes.
Een bijzondere ervaring om aan de andere kant
van de tafel te zitten.
Gezien het feit dat ze geen voorbereiding hebben
maakt dat er een paar mensen een oogje in het zeil houden
EN
om eerlijk te zijn ben ik zelf ook wel nieuwsgierig
naar hoe dat dan werkt.

Vanaf de tweede groep mogen de groten de mat op
felle strijd wordt er geleverd in bepaalde poules
waar onze judoka´s tegen elkaar lachend
de wedstrijd beslissen.

Jongste heeft een bijzondere poul.
4 in totaal waarvan eentje buiten onze vereniging.
De andere is van zelfde kaliber
en de grootste is ook tegelijk bijna 20 kg zwaarder 😉
Die denkt en zegt ronduit
dat hij het op voorhand al heeft gewonnen.
Veel overmoed, veel babbels en veel aanwezig zijn,
maar of hem dat werkelijk helpen gaat??

De eerste ronde tegen oranje eindigt vrij snel in een Ippon
punt gescoord, next.
De mede judoka van jongste, ze kennen elkaar maar geven niet toe.
Veel duwen, veel denken, veel  onderzoeken,
jongste wint de partij toch door een verrassingsaanval.
Toe gegeven, tegenstander deed uitstekend zijn best.
En dan de jongen met de grote mond.

Jongste zegt nog voor aanvang: wedstrijd van de eeuw.
en die zal het vast gaan worden.
Ze groeten, stappen op elkaar af en hoe snel het ging:
`t was niet te filmen.
jongste komt er onder en zonder zelf goed te beseffen
gooit hij hem rechtstreeks in een giga mooie Ippon.
De wedstrijd is in 5 seconden, ja je leest het goed,
5 seconden beslist !!!!!!!!!!

Versuft en verbaasd ligt tegenstander op de grond
krabbelt jongste in de benen met een gezicht van :
Eh, nu al ??? hahahahaha………………….
Schitterend !!!!!

Tuurlijk ben ik partijdig , das vrij logisch
maar deze medaille heeft hij zo dik en dik verdient
en hier zal nog wel even over gesproken worden.
Sorry J………je grote mond
kon je deze keer niet redden 😉
Dit was een kwestie van zuivere judo
en zuivere techniek 😉
Je hebt in ieder geval de eer
verloren te hebben
van de kampioen ;))))

XXXXXXXXXXXXXXXX

Lezen is een van mijn grootste hobby´s
alles wat los en vast zit om zo maar te zeggen.
Van tijdschriften , als het ff kan in de zon,
tot luttele berichtjes links en rechts,
hele mailtjes
brieven krijg je tegenwoordig niet zoveel meer
of het moet van de belastingdienst zijn.
Veel  columns of dingen die mensen graag publiceren.

Maar ook gesprekken voeren
over ´zware´zaken, lichte zaken of gewoon grappige dingen
daar hoort de belastingdienst dan weer niet bij.
En elkaar prikkelen met een mening
of een stelling,
kijken hoe mensen in het algemeen of het bijzonder reageren
of nadenken over bepaalde dingen.

Dol ben ik op muziek,
bijna alle soorten.
het een om de muziek, de ander om de tekst
en slechts zeldzaam door een goede combinatie
van die twee.
Het gewauwel wat je tegenwoordig hoort
van mensen die denken dat ze kunnen zingen en denken
dat een  halve mensheid op hun zit te wachten
maakt af en toe dat mijn nekharen samen met mijn tenen
een eigen leven gaan lijden, ja idd lijden 😉

Ronduit zeldzaam als ik ga zitten voor een film.
heb niets met film, ook niet met theater.
Het is me te tam, te opgezet. te voorspelbaar
of er blijft te weinig over voor mezelf om te doen.
Ik mag graag meedenken en ´meekijken´
als ik een boek lees.
Een situatie in een gesprek in een beeld proberen te vangen
en goed muziek beleef ik met mijn ogen dicht,
zou de belastingdienst ook eens moeten doen,
ogen dicht 😉

De grap is dat ik een mailtje kreeg dat ik zo mijn eigen manier
van schrijven heb,
en die kan ze waarderen.
meerdere mensen zo te zien op de teller
want een vast aantal komt voorbij, dagelijks
om de bekommeringen van mij, mijn gezin
en alles wat me lief is te volgen.

Dat het op een eigen manier gaat is wel duidelijk
maar zit me nu serieus af te vragen
hoeveel mensen er ook plaatjes bij bedenken 😉
Toch, vind ik zelf,
ik mijn manier niet zo heel bijzonder.
Gewoon zoals ik dagelijks ben
zo ben ik in de woorden en woord keuzes.
´t is een manier
die me eigen is.

XXXXXXXXXXXXXXXXX

Vanmorgen vrij, dat buit ik even lekker uit hahaha
en dan opstarten, gosh wat heb ik daar vandaag moeite mee.
Hoe meer vrij
hoe moeilijker het gaat 😉

Vanavond als jongste terug is van judo
gaan we eindelijk samen kijken wat ik gister
van soul  meekreeg.
Machtig wat mooie dingen er tussen !
Dank je wel soul.
Zelfs de welpen pikken er dingen uit
deze rond is er ook iets voor mij bij,
dingen waarvan je denkt :
zou ik normaal niet naar omkijken.

Wat overblijft weet ik een perfect adresje voor
en ik bel haar even:
Ja graag zelfs !!!!
Morgenmiddag voor toernooi maar even langs brengen 😉
weer een stel gelukkig
dat weet ik nu al.

En dan krijg ik een mailtje waar ik niet op reken
maar wel superleuk vindt
brengt me gelijk ook leesvoer
maar dat vind ik nou juist leuk.
Ipv van boeken
lees ik veel internet
zou dat ook helpen bij ontwikkeling???
hihihihi

zonder dollen
was het een hele leuke relaxdag
en heeft jongste
nog steeds geen last.
Met gevolg:
Dikke 9,4 voor aardrijkskunde !!!!!!!!!!!

XXXXXXXXXXXXX

Morgen vrij, het geeft me tijd en lange avond
in alle rust als de mannen slapen
om te denken.
Een stukje in het huis van text
van iemand die me in korte tijd
zeer dierbaar is geworden.

Pest protocol die zelfs in bejaardenhuizen
aangesproken moeten worden.
In een sublieme navolging van ons verhaal
lees ik het met een lach en een traan.
Ook zij kan met woorden een beeld maken.

Waar anderen hun ´taak´hebben volbracht
en het volledig los kunnen laten
zitten wij en nog anderen met ons
in de periode die opvoeden heet.

En het is zo oud als de wereld.
Toevallig zie ik vanavond het stuk op tv
over gepest.
het is opgezet natuurlijk,
maar herken wel emoties.
waarin een dader verklaart waarom.

Waar ieder tegen me zegt
het doet er niet toe,
jou kind is het belangrijkste
gaat mijn vraag uit naar de waarom.

Oudste komt namelijk voor 3e keer op rij
met een verhaal
die mij door merg en been gaat.
De stoere jongens , die zijn kameraden zijn,
Die als musketiers strijden tegen onrecht
en dan doen ze werkelijk,
God wat ben ik trots op dit soort jongens.
Die jongens hebben een meisje onder hun hoede.
Een meisje die de lieveling is
van de kameraden.
Niet omdat ze zo mooi is,
niet omdat ze zo slim is,
maar omdat ze mishandeld word
samen met haar 4 jaar oudere broer
door haar vader.
Waar ze om en om een week zijn
gescheiden ouders, dat begrijp je.

De jongens zijn zeer betrokken,
maar het verhaal neemt de wending
dat haar broer zelfmoord wil plegen
en als hij dat doet, zij het ook doet.
De moeder is dus ook niet een beeld.

De jongens praten met haar,
lullen er op los en maken haar aan het lachen.
Maar wetend dat ze niets kunnen oplossen
komt oudste vanavond vol met verhaal binnen
en vraagt openlijk aan mij en eega
om tips wat hij zou kunnen doen
om haar te helpen.

Nu zijn er praktische tips waar pubers niet aan denken
en die geef ik mee.
Het verhaal schijnt echt te zijn
blauwe plekken, blauw oog, ongelukjes , smoesjes
oudste doorziet ze allemaal.
En het doet hem en zijn vrienden vreselijk verdriet
om te zien wat er gebeurd met hun meisje.

Ik stel me open en beschikbaar
voor oudste, zijn vrienden
(die ik heb laten bedanken voor hun hulp met jongste
waarop de vraag kwam :
hoe is je moeder eigenlijk.
Het antwoord veel kleiner dan ik ben
en oudste is de kleinste,
leverde een dikke grijs op ;))

Maar ze zijn er nog
de jongeren die wel omkijken
wel voelen
wel delen
wel inspringen
wel weten wat wel wat niet.

En ik wens me
dat de ouderen onder ons
en dan bedoel ik niet alleen 60 plus
maar onze categorie
ook bewust zijn en blijven kijken
naar.

Mijn grootste wens is en blijft dat ik de jongens
bij kan brengen wat belangrijk is en wat niet.
Waar jongste tussen hangen en wurgen zit
is oudste al vele en dan vele jaren verder.
Het zal hem problemen brengen
maar de wetenschap dat hij het niet alleen hoeft te doen
en dat er meer jongens en meiden zijn
die ook zover zijn,
maakt dat mijn hart zwelt van trots.
Dat is er maar mooi eentje van ons !!!!!!!!!!!!!!!!
Een puber,
een mooie puber
een puber om trots op te zijn.
EN met goede kameraden,
ben trots op ze allemaal !
XXXXXXXXXXXXX

Gisteravond ben ik nog even bij Omama
en we krijgen het op een of andere manier
over de thuiszorg.
En dan de hulp voor mensen die of wel
gespoten moeten worden, kousen aantrekken,
dat soort dingen.

Een helder moment doet me afvragen of Omama
straks met het druppelen daar ook hulp voor zou kunnen krijgen?
Ze kijkt me aan, nooit aan gedacht.
Weet je:
we zijn van het soort wat we zelf kunnen doen, doen we ook zelf
maar:
hiervoor betaal je volgens mij en volgens mij mag je dat vragen.
Ga morgen direct bellen zegt ze.

En ja hoor!!!!
Tuurlijk Mevrouw kunt U hiervoor hulp krijgen
geen enkel probleem:
De data worden vastgezet , de tijden afgesproken
en ik ben er eigenlijk heel gelukkig mee.
Niet dat ik het niet wil doen,
absoluut dat is het NIET.
Maar ze zijn er ervaren in, hebben meer tijd,
en zo houden we het werk ook aan de gang 😉
Grootste voordeel is dat ik niet op de klok hoef te leven
gezien mijn schema´s is dat geen overdaad.

Vind het SUPER dat ze dit zo geregeld heeft,
1 dag ga ik het doen,
de dag voor de operatie
en dan de zaterdag erna
komt er iemand voor.

Gebruik maken van de rechten die je hebt
hoor ik mezelf zeggen,
je betaald ervoor.
Maar denk dat er heel veel vooral oudere mensen
in deze omgeving
´vergeten´waar ze recht op hebben !!
Omdat van oudsher
je het hier voor elkaar en samen doet.

XXXXXXXXXXXXX

Vanmorgen schiet ik op terugweg
bij soul aan.
Ze heeft wat voor me, wat ik overigens nog niet bekeken heb 😉
En samen gaan we uit eten hahaha
het is heerlijk !
Een echt rustmoment in mijn drukke dag.
Dank je wel,
volgende keer trakteer ik !!!!!

Thuis val je zo weer in de dingen te doen.
eten koken, dingen regelen,
school, en dan zijn de jongens er ook weer.
Het is dan echt gedaan met de rust.

Jongste heeft nog steeds geen last
klasgenoten wel.
pfffffffffffft

En nu rust,
morgen redelijk rustig,
lekker vrij!
Kijken wat soul me gegeven heeft,
douchen,
en ´s middags alleen school.
En even naar stad
ach Cheet blijft bezig wat dat betreft 😉
maar lekker bezig !

XXXXXXXXXXXXXXXXX

Behalve HET verhaal van jongste zijn er zo nog van die andere dingen.
Eega zet me op het feit dat Omama morgen naar ziekenhuis moet,
pacemaker controle.
OEF ´k heb toch niet zooitje door elkaar ?
Mijn organisatie en planning zijn normaal behoorlijk strak 😉

Eerst vanavond soul aan telefoon.
En het is weer als vanouds.
we voelen elkaar weer en brengen elkaar op ideeen
dan wel op gedachten
en dat was ik even zo nodig.
even voelen van je hebt gelijk
en als ze op een vraag zegt: Tuurlijk niet !
En een Ik weet het niet,
weet ik dat wat ik doe goed doe.
Als moeder in zo´n situatie ben je bang dat je of iets mist
of iets verkeerd aanpakt wat later grote gevolgen zal hebben.
Kwestie van keuze´s maken,ik weet het
maar maak ze graag bewust en zo goed mogelijk.

Schiet nog even bij Omama binnen, en die afspraak is er idd
maar broer gaat mee ,vandaar dat het niet hier op de kalender stond.
Gelukkig !
gelukkig omdat ik mijn schema om gegooid heb
morgen werk en dan bij soul aanschiet om iets te halen
en te delen 😉
Kan me er nu al op verheugen hahahaha, heerlijk.

Vanmiddag spreek ik de jongens van de plaatselijke sociale werkplaats
ze houden dorp en begraafplaats bij.
Had gezien dat graf van grootouders ietsjes zand nodig heeft
en ik gooi bijna leeuwtje aan de kant.
En overleg.
Tuurlijk gaan we dat voor je doen, morgen direct.
We praten even door want we kennen elkaar zo goed.
en zien de man op zijn scootmobiel met bloemetjes in het mandje.
Is dat……..?? vraagt hij mij.
ja dat is………….
Vandaag is het 3 jaar geleden dat het meisje uit oudste zijn klas
overleden is aan leukemie.
Ook oudste weet het, hij begint erover als hij thuis is.
Zij was het die het dichts bij hem stond
en hij zal haar nooit vergeten.

En dan denk ik:
Wat hebben onze jongens al veel mee moeten maken
op jonge leeftijd,en wat doen ze het dan goed.
In mijn hart voel ik trots, respect en diepe liefde.
En weet waarom ik dan ook zo´n diep verdriet voel
als ze geconfronteerd worden
met ´koude´mensen en wat voor een pijn die kunnen veroorzaken.

Weet dat het leven niet alleen mooi en leuk is,
en dat een ieder zijn lessen leren moet en krijgen zal.
Je krijgt nooit meer dan je aankunt zegt soul.
Soms soul denk ik wel eens:
zal het altijd aankunnen omdat ik weiger me te laten nekken,
maar gelijk heb je wel.

Maar gewoon even rust?
Je kunt niet zeggen dat we niets hebben gehad
niet weten waar we het over hebben
of zomaar een gelukkig leven leiden.
´t is hard werken soms
maar weet ook dat wij er samen met elkaar beter voorstaan
dan sommige ´gelukkigen´die maar doen.
En dat is onbetaalbaar.

XXXXXXXXXXXXXXXXXX

Jongste wil vanmorgen nog steeds niet naar school,
maar ooit zal hij moeten
anders wordt die drempel steeds hoger.
En ik stuur hem dan ook ´gewoon´ heen.
Al is de spanning bij mij net zo groot.

Vanmiddag komt hij opgelucht thuis.
Persoon heeft hem geen blik of woord gegeven
en ik merk aan jongste dat hij echt opgelucht is.
Wel vertelt hij dat anderen nog steeds door hem
lastig gevallen worden.
En dat houdt het vuurtje van oplettendheid
bij mij brandende.
Tijd zal het leren.

Inmiddels heeft hij nieuwe telefoon
een aantal nummers bovenaan
zodat , als er wat gebeurd, hij
in ieder geval iemand bereiken kan.

Weet je:
als ouders zijnde wordt je knettergek
in de wetenschap dat je kind onderweg
iets gebeuren kan.
Nu is dat natuurlijk aan de orde van de dag
maar in zo´n situatie
wordt je daar niet vrolijk van.

We wachten het af
en dat is net mijn zwakste punt
hou niet van afwachten
maar ja
daar in tegen
ook weer niet van meppen.

XXXXXXXXXXXXX

Om met de deur in huis te vallen:
IK heb er voor geen meter vertrouwen in.
Waarin?
Het jongste verhaal, dat het nu echt afgelopen is.
Het moet hem zitten in het feit
dat er mensen uit de zorg ingeschakeld zijn
dat die daar beter en anders vat op hebben,
maar berichten die ik daar over hoor
stemmen me niet hoopvol.

Laat nou vanmiddag jongste zijn mobiel ook nog
de geest geven.
Morgen haal ik een andere voor hem,
met eega heb ik vanavond al afspraken gemaakt,
hij werkt in stad en als het niet wil
moet ie daar naar toe fietsen.
er zal morgen niets gebeuren, echt niet.
maar dan?

Gezien de geschiedenis , de dingen waar persoontje bij betrokken is,
en hoe daarop gereageerd wordt???
IK geloof er geen barst van.
Feit is wel dat ALS er iets gebeurd met jongste
dat hek van die dam is.
God beware de dag dat dat gebeuren gaat.

Intussen denkt de voor- en achterhoede hier wel degelijk
vooruit.
en zo is de zorg niet uit mijn systeem maar wordt alleen maar groter.
En dat alleen omdat er een categorie losgeslagen kinderen zijn
die je letterlijk en figuurlijk eigenlijk niet pakken kunt.
Gezien de vrijwillige taalachterstand in het nieuwe dialect
hou ik me hart vast voor de toekomst.
Normaal Nederlands praten ze  niet
laat staan dat ze het schrijven kunnen.
Ik kom het tegen op nieuwssite´s , forums noem het maar.

Waar ons Drents Dialect wordt verguist en afgebrand ontstaat er
een complete generatie die later hopelijk geen kinderen krijgen,
maar onze taal zelf niet beheerst.

Tuurlijk maak ik ook spelfouten, zit ik mij in de weg,
maar voor de rest valt het volgens mij best mee.
De kinderen knippen en plakken er lustig op los
al is het leven een grote kleuterschool.

Vanmiddag komt een vriendin, althans dat denkt ze,
het zij die van het kerkhof, bij Omama.
Ze schrikt van het feit dat ze geopereerd moet worden
en Omama trekt alles uit de kast.
Ervoor, erna , hoe het gaan moet, de 14 dagen druppelen.
Zoals geschreven : om 8, 15 en 20 uur.
Eega neemt op voorhand de taak van 8 in het weekend over.
Door de week kan ik het voor het werk doen.
Die 15 gaat ook wel lukken,
maar broer die er bij zit zal niet zeggen:
IK doe die van 20.00 uur, al is hij dan gewoon thuis.
TUURLIJK niet.
Lekker overlaten aan een ander
wel zo makkelijk.

Waar ik wel weer bij moet zeggen
dat hij met de meest creatieve oplossingen komt
met verhaal van jongste.
Maar of dat nou de weg is?
ECHT NIET !

Zo makkelijk schreeuwen vanaf de zijlijn
maar ga maar eens midden op het veld staan
en zie het allemaal maar aankomen en probeer
ervoor te zijn.
Soms gaat het lukken, soms niet.

Maar in mijn hart groeit een donkere onrust
die gevoed wordt door mijn onderbuik.
En dat is soms het enige
wat ik werkelijk vertrouw,
zonder iets gezien te hebben.

Hoop met me mee,
dat het gegeven vertrouwen
terecht is.

XXXXXXXXXXXXXXXXX