Vanmorgen starten we,
oudste en ik voor rondje Emmen.
De laatste dag en als alles achter de rug is
hij zijn , toch wel prima, rapport ontvangen heeft
is ie er ook klaar mee.
Terug naar huis.

Daar mikken we de fiets in de garage,
de tassen in huis en gaan vrijwel direct door
naar Koekange.
Daar is een grote winkel met bijv. werkklompen,
stofjassen en alles wat je nog meer kunt bedenken.
Onderweg eten we even wat.

Terug naar huis , dikke 100 kilometer op de teller,
snel even stoffen, eten koken, wasje vouwen,
hoppa naar school.
Tegen die tijd dat ik weer thuis ben
heb ik het ook wel gehad.
MAAR:
De dag was weer bijzonder geslaagd,
en we hadden het reuze gezellig !!! 😉

Nu nog die computer weer op het internet krijgen
op een of andere manier maakt ie geen verbinding meer
misschien is keertje formatteren ook niet zo´n slecht idee.
Nu nog tijd,
gewoon beetje tijd !

XXXXXXXXXXXXXX

Weet je:
dat het lastig is als je het niet weet ?
dat het vervelend is als je denkt dat je het hebt
en vervolgens merkt dat het alweer weg is ?

Stay on the moment,
gaf de Engelse juf me mee
en ze heeft gelijk
daar heb je meestal meer dan genoeg aan 😉

Oudste neemt morgen afscheid van Emmen,
en hij zit er niet zo mee.
De inhaaltoets voor wiskunde is er nooit gekomen
en het is ook de enige onvoldoende op zijn overgangsrapport.
Er staan nog een paar ´vreemde´lesuren
eentje voor de morgen, eentje voor de middag ?
We snappen het geen van twee
maar weten wel dat morgen alles ingeleverd gaat worden
fiets achterop, en dan is het doei Emmen.
1e jaar was geweldig, 2e jaar tikkie verloren
toch heeft hij voor zichzelf veel geleerd
daar kan geen boekuur tegenop !

Ook een nieuwe start maakt hem niets uit
hij stort zich vol goede moed en overgave
in een andere wereld en is niet echt ergens bang voor
daar herken ik een heel stuk van mezelf.
De grote valkuil is daar dan ook tegelijk.
Toch komen we altijd daar
waar we naar toe willen
maar zelden via een makkelijke weg.

Schreef ooit eerder:
makkelijke wegen bestaan niet
althans niet voor ons , zo lijkt het.
En iemand trok die conclusie vanmorgen
en daar denk ik over na.

Maar weet je,
dat is helemaal niet zo!
Yep we krijgen genoeg om onze oren
en dat zijn niet altijd de leukste dingen
maar overkomt het ons niet omdat we juist midden in het leven staan?
Dat we niet wegvluchten
maar de confrontatie met de mensen in ons leven aangaan en aandurven?
Omdat we geen zijlijners zijn
krijgen we ook de mooie en lieve dingen mee.
En die zijn heel eenvoudig af en toe
een schouderklop, een gedicht wat toegestuurd wordt,
iemand die in je omgeving wil zijn,
iemand die een adviesje vraagt,
of een contact wat zomaar voorbij komt.

Daar is tijd voor, daar wordt tijd voor gemaakt,
en als ik hoor over hoe samenwerken met drijvers bij eega op het werk gaat
ben ik zo blij dat ik alleen mag werken.
En als een ieder die mij langzaamaan werktechnisch en menselijkerwijze kent
mij letterlijk en figuurlijk een arm om de schouder geeft
maakt me dat , dat ik Stay on the moment.

Alle agressie , vernielingen, asociaal gedrag
staat in sterke verhouding tot mensen die ik ken
die warm , liefdevol en heel sociaal zijn.
De schifting wordt alleen maar groter en duidelijker
en als ik dan de reacties hoor van onze jongens op het moment
dat er in bijv. Hart van een zuivere vernieling voorbij komt,
of een overval op een blinde
denk ik niet dat ik me daarover zorgen hoef te maken.

Openheid, eerlijkheid en vooral respect
niet het eenvoudigste
maar op lang termijn het beste vol te houden 😉
Je hoeft namelijk niet na te denken
maar herhaalt gewoon wat er al eerder is gezegd en gedaan !

XXXXXXXXXXXXX

Na een nacht van bijzonder veel regen
is het vanmorgen miezerig
en dat zou vandaag ook niet veranderen 🙁
Jongste breng ik naar school,
kan het zo voor mijn werk doen,
pik hem vanmiddag wel weer op,
en dat is al tegen een uur of 3
ze zijn eerder vertrokken.

Hij heeft het koud, is nat
maar heeft het geweldig gehad !
Hele park was bezet door 2 scholen.
Bij de meeste attracties konden ze gewoon blijven zitten
voor een volgende ronde.
En dat is weer een geluk bij een ongelukje 😉

Thuis even snel douchen, en dan pakt ie zijn spullen bij elkaar
om te gaan logeren, bij de buurjongen hahaha
´k vind het best je vermaakt je maar
weer om te vissen is het toch niet !

Ondanks alle nattigheid was het een geslaagde dag
en daar ging het om,
grote verhalen, leuke dingen, lekker eten en
van niemand last !

Morgen met oudste rondje Emmen- Meppel
en als ik mijn agenda bekijk voor volgende week
kan ik er nu al tegenop zien !
pfffffffffft waarom moet toch altijd alles op laatste moment?
en het zijn dingen die niet mijn keuze´s zijn.

XXXXXXXXXXXXXXXX

Nog voor een keer gooi ik het er uit.
De , wat mij betreft hoopvolle laatste blog over dit item;
denk dat de rest weer saai gaat worden 😉

 School denkt dat :
Met de afspraken die er gemaakt zijn ( J en onze jongste) in aparte klassen,
het contract  en intensief contact tussen de mentor,
orthopedagoog en ouders, verwacht ik dat volgend jaar voor zowel jongste als
J. beter zal verlopen.
Geknipt en geplakt uit de email van orthopedagoog/ autismespecialist van school 😉

Wij hoeven geen gesprekken meer aan te gaan, ze wil hooguit op de hoogte worden gebracht
als er veranderingen zijn die duiden op een neerwaarts iets, prima !

Voor mijn gevoel is dit wel een heel bijzonder jaar geweest
waar bij niet zo zeer mijn lichamelijke werk mij moe maakte
maar het geestelijk afmatten van de maraton.
´t is bijna afkicken als het zo abrupt tot een radicaal einde komt.

Morgen is een speciale dag voor meerdere mensen.
En niet in de zin van leuke speciale dag
de weersverwachtingen zijn ronduit slecht
vooral richting het westen,
het is alsof de hemel huilt.

Er zullen morgen tranen gelaten worden
zichtbaar en onzichtbaar
verscholen achter een glimlach
of niet eens in beeld.
En ik huil zacht onzichtbaar een beetje mee
om over te gaan naar de orde van mijn leven
omdat ik het daar simpel weg mee moet doen.

Waar het trekken aan het ene dode paard is gestopt
is het af en toe zaak om te proberen dat andere paard nog te redden,
en sommigen kun je gewoon niet bij houden 😉

Ondanks dat ik niet van regen houd
kan ik het wel waarderen
dat de natuur meeleeft af en toe,
ze leert ons dat wat er ook gebeurd
je het er mee moet doen.

XXXXXXXXXXXXXXXXX

De dag begon twijfelachtig met een  korte broek
om vanavond over te gaan in vest………..
´t komt met bakken uit de lucht en ik hoop zo
dat het morgen qua weer mee gaat vallen:
jongste gaat met klas naar Hellendoorn
en hier van de basisschool gaan ze op schoolkamp.
Duimen maar weer dus 😉

Verder is het rustig en moet ik even lachen
als mijn ´baas´merkt dat ik aan vakantie toe ben,
komt allemaal goed
ben wel gewend om even door te bijten 😉

De aantekeningen van de gesprekken van school
willen ze liever niet geven omdat er van alle betrokkenen
zeer persoonlijke informatie in staat.
En eigenlijk is het ook zo:
het is geregeld en het moet nu klaar zijn.
Ze verwachten na de vakantie geen problemen omdat jongste
en J in verschillende klassen komen,
dat scheelt natuurlijk al de helft.
Voor de rest wil ik het nu loslaten en heb er helemaal genoeg van.
`t is klaar nu.
Ze denken dat ze vanuit school de situatie onder controle hebben
en kunnen houden,
ik wens ze er heel veel plezier mee 😉

XXXXXXXXXXX

De grote tegenhanger van zorgen is toch wel humor.
Oudste komt met zijn onbetaalde baan bij veel mensen over de vloer.
´t is beetje kost en bijna inwoning om zomaar te zeggen 😉
Hij komt een spreuk tegen:
Er gelden hier maar 2 regels:
regel 1 : moeders heeft altijd gelijk
regel 2: bij niet werken van , treed regel 1 in werking .
Teminste iets in die geest
en ik moet er zo om lachen.

Onder het eten, hij eet daar aan tafel warm eten mee,
krijgen ze het over brood smeren.
DE leidinggevende in dat bedrijf is zekers de vrouw
ze regelt alles er omheen, de mannen doen het werk.
Zij smeert voor man en zoon hun brood.
Nou zegt oudste,
eerste stelling van mijn moeder toen we naar middelbare gingen:
je smeert zelf je brood !
En het levert toch wel links en rechts blikken op 😉

Toch kan hij ondertussen een overall krijgen MET naam van bedrijf natuurlijk ,
LOL die is ie nodig.
Je kent vast die beelden van de landmacht , die jongens met strepen op gezicht
en helm op?
nou , doe die helm weg en je ziet onze oudste hahahaha.

Jongste verdiept zich onderhand in de mogelijkheden van computer
en spelenderwijs leert hij mij weer bij,
iets wat ik binnenkort met iemand anders ga proberen.
Hij heeft zijn boeken ingelevert en een boete opgelopen
van : 9,50 euro.
Schijnt dat iemand is vertrokken met 130 euro!
Ze weten dat ze de boetes zelf moeten betalen.
Wat had je gezegd mam, als ik 130 moest betalen ?
*grin* dat het hard werken zou worden in de vakantie.
mmmmmmm die had ie zelf ook al bedacht !

En wat ook erg leuk is, dat hij contact heeft via internet
met de 2e judoka van het clubkampioenschap.
Die jongen heeft een vader die hem voor loser uit maakt.
Dat vind ik erg.
Het is een sport met alles wat er bij hoort en ze kunnen
het prima vinden zo alleen met z´n twee 😉

Wat namelijk geen humor is maar bittere waarheid:
Geloof altijd in je kind en stimuleer dat zoveel mogelijk.
Zoals jongste de resultaten binnen krijgt van de Cito vervolgtoets.
Hij doet KB omdat hij die keukens in wil.
De Cito laat zien dat als hij serieus zou willen
hij Havo kan doen.
Maar jongste is van het soort:
een 6 is een voldoende 🙂
Als ik hem aanspreek : wat doen nu eigenlijk die zessen op je rapport ?
(de rest zit er met gemak boven) je zou misschien 2 klassen over kunnen slaan op MBO:
zegt ie:
zal ik volgend jaar eens gaan leren dan ?

Ik herken , beken en zie het
en niets ervan is mij onbekend dan wel vreemd.
En echt verrassen?
Moeten ze van bijzonder goede huize komen 😉

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Vrij snel krijg ik vanmorgen de pedagoge aan de lijn.
De opening is rustig en vriendelijk als ik haar vraag
naar het verslag.
Die is er niet? Er zijn wel aantekeningen gemaakt door onderdirecteur.
Wel, ook goed wil ik ook wel lezen.
Waarom is de vraag?
Omdat het mijn kind is en ik graag wil weten wat er is besproken en HOE het is besproken.
Geef haar nog even mee dat ik niet op de hoogte was dat zij er bij zou zijn
en dat je van iemand van 13 die maanden gepest is ,
wenselijke antwoorden kunt verwachten op het moment dat hij 2 volwassenen
met grote invloed in school, tegenover hem heeft zitten.
Ben benieuwd of en wanneer die aantekeningen komen.

Dan ga ik over naar de volgende vraag:
heb jij vrijdag info gevraagd bij het politieburo over het intrekken van de aangifte ?
Ja dat had ze. Ok, in opdracht van ?
Van de onderdirecteur en die had als reden ?
Dat de moeder van J had gezegd dat ik die aangifte in wilde trekken maar niet wist hoe dat moest.

Mijn antwoord: denken jullie echt dat als ik het zou willen , ik niet in staat zou zijn om er achter te
komen hoe dat moet?
Van intrekken is namelijk geen sprake !
Had het bijzonder gewaardeerd dat OF de onderdirecteur OF jij even contact met me hadden opgenomen
om de situatie door te praten,
want er is ook NIEMAND die mij heeft gevraagd wat er eigenlijk in die aangifte staat !
Het betreft namelijk niet alleen die woensdag maar met alle maanden er voor:
de intimidatie, de bedreigingen van oudste, schermutselingen eerder en ander fysiek geweld.
OH dat wist ze niet?
Wil je me nu even bijpraten over wat er allemaal zoal gebeurd is dan?
En ik vertel haar keiharde feiten,
en vraag haar waar zij haar conclusies op baseerd?

Je kent maar de helft van het verhaal en dan ook nog op een eenzijdige manier?
En gooi er een troef achteraan die ik van vriendin kreeg:
Ik begrijp dat JIJ de belangen behartigd van de familie B.
*grin* binnen 2 seconden heb ik haar boven op de kast.
Want dat is pertinent niet waar !
Haar doel is het algemeen belang en niet van 1 familie.
Goh, vergeet je dan in het hele verhaal niet een partij ?
Misschien wel de belangrijkste partij ?

Ze zit fout , hardstikke fout en bied haar excuus aan.
Alleen , en dat zeg ik  ook, heb ik daar bar weinig aan.
Ik voel me op alle fronten gepasseerd en niet serieus genomen.
We worden nu voor de 2e keer in de steek gelaten schijnbaar !

Maar dat is zeker niet haar bedoeling , ze had inderdaad eerder contact moeten opnemen.
En ze zal tegen onderdirecteur zeggen dat ze de moeder van J
maar niet op haar woord moeten geloven.
De volgende keer gaan ze eerst maar contact met mij opnemen om mijn kant te horen.

Na de vakantie zullen we in ieder geval in contact blijven met elkaar en heel goed
volgen wat er gebeurd zodat jongste er niet nog een keer onder door gaat.
Er zijn nog een aantal dingen die haar behoorlijk verbazen en waar ze ronduit
geen idee van heeft.
Ik geef haar het advies om zich eerst goed in de feiten die er liggen te verdiepen
voordat ze een analyze en plan van aanpak bedenkt.
Hoe is het mogelijk dat ik notabene een pedagoge advies ga geven?
Maar ze neemt het aan en zal er mee aan de slag gaan.
Geeft haar verder mee dat ik ook heel makkelijk zou kunnen denken van:
het is tussen de jongens geregeld wat boeit het mij verder,
maar iemand heeft een probleem
en als daar niets aan gedaan wordt, wordt het probleem groter of gaat zich verplaatsen.
Geen van beide een wenselijk iets.

De pest is, dat na zulke akkefietjes bij mij het vertrouwen weer op retour gaat.
Want nog steeds is er iets waar ik geen vat op krijg,
waarom zijn ze zo bang voor die aangifte?
Vanmiddag heb ik het er met vriendin ook nog even over.
Want ze trekken werkelijk alles uit de kast , draaien er om heen,
halen er mensen en dingen bij.
OF zou het toevallig niet de eerste keer zijn ?
Want een 1e keer is niet zo heel erg in de zin van,
wordt ,als er een veroordeling zou komen, hooguit buro Halt.
Maar bij een 2e of meer wordt verhaal wel degelijk heel anders
en komt er een officier van justie bij kijken.
Het zijn dubbele signalen die van die kant komen,
aan de ene kant stemmen ze toe in hulp
en als het aangeboden wordt in een vorm wordt het geweigerd.
Plak er maar een sticker op,
maar Mevrouw de pedagoge weet nu ook wie de moeder van is
en zal de volgende keer het wel uit haar hoofd laten
om mij te passeren en voor mij te gaan handelen.
Kan nog prima zelf beslissen en anders vraag ik wel hulp aan mensen
die er echt verstand van hebben 😉

XXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Gelukkig of jammer maar er zijn meer mensen die ervaring hebben
met bijvoorbeeld een Orthopedagoog.
Vanavond krijg ik vriendin aan telefoon en zij is veel verder
met dit soort dingen.
We praten de situatie even vlot door en ze weet precies
waar mijn gevoel blijft steken.
Want er is iets maar ik weet niet wat, wat me behoorlijk onrustig maakt.

Het is het feit dat ik geen toestemming heb gegeven voor gesprek
dat ik niet eens op de hoogte was.
Maar: er moet een verslag van zijn , dat hoort zo.
Vraag die morgen eens op.
Ga ik doen !
Krijg het vervelende gevoel dat pedagoge helemaal aan kant van dader
om zo maar even te stellen, staat.
En dat ons verhaal compleet verdwijnt in de mist van het zielig zijn van die ander.
Wat over onze 7 maanden dan ?
Alsof dat niets voorstelt?

Ga haar morgen bellen en anders die onderdirecteur
maar niemand praat nog met hem alleen !
Maar het betekend dus dat ik serieus advocaat moet zijn van mijn zoon ?
Prima: ben onderweg.

´k heb alleen nog een paar kleine vraagjes gna gna gna……………
en daar wil ik heeeeeeeeeel graag antwoord op.

XXXXXXXXXXXXXXX

´t is hier net een boerderij zegt oudste
er is altijd wel wat te doen.
En dat is ook zo.
Is het geen was dan wel dingen in huis
of onkruid wat harder groeit dan de bloemen.

Omama is met haar vriendin op stap en gaat uit eten
vanmiddag zit ik hier even te kijken en te denken,
jongste heeft kameraad weer bij hem
en oudste hangt,
die mag morgen weer aan de slag.

En dan heb ik zoiets van:
bekijk het allemaal even!
We hebben het druk gehad en trekken er van alle kanten aan
om alles goed te laten verlopen
en vooral onze jongens dat te kunnen laten doen
wat ze graag willen.
Iedereen heeft het al over grote vakantiereizen
wij moeten er niet aan denken
maar wij gaan ook iets leuks doen.
Snel overleg met eega
en die is helemaal voor.
Waar de jongens bij zijn bel ik of ze vanavond nog plek  hebben
voor 4 personen ?
Ja hoor, hebben we.
Mooi, komen we rond 17.15 die kant op,
tot zo 😉
Wij gaan gewoon lekker met z´n 4en
uit eten HA.
Eens een keertje gek doen en uit de band springen 🙂

XXXXXXXXXXXXXXX

Ik zag en keek even terug
over deze week met al de buien
en al de warmte.
waar het groen, groener werd
en bloemen uitbundiger gingen bloeien
om daar de massa´s witte vlinders
te voorzien van hun eten en hun rustplaats.
Ik zag de laan,
de voor mij beroemde laan die voor een ander
zo onbetekend is
haar hoge bomen vol in blad
als bescherming voor alles wat er onder huist.

Ik zag de hazen in het land
genietend van hun vrijheid,
en wegduikend bij de schelle alarmroep van
de vele zwaluwen die onze garage als broedplaats hebben.

De ene bes naar de andere kleurt van groen naar blauw
of rood, of geel zo ook de pruimen aan de boom van Omama
die hangen als druiven zoveel.
De eerste zijn rijp en ze smaken zoals de natuur hoort te smaken
vol, zoet en stevig.

De kleuren , geuren , smaken en zichten
zijn intens.
Als je even stilstaat en alleen al kijkt wat er zich
aan je voeten zich voort beweegt
soms heel langzaam soms razend snel
zonder een weet van geld, macht ,invloed of iets anders
alleen bezig met leven en doen wat er gedaan moet worden.
dan voel ik me klein
temidden van onze prachtige natuur
met kleuren die wij niet kunnen maken
met geuren die wij niet in een potje kunnen stoppen
met smaken die puur zijn,
omdat onze natuur gewoon zichzelf is.
Nu wij nog.

XXXXXXXXXXXXX