De gewone maandag weer na de vakantie,
met een extraatje die ik vandaag wegwerken kan,
en sommige mensen die niet begrijpen
waarom ik morgen werken ga 😉

Waarom niet, er is niemand thuis
en het grote feest komt toch later.
Gaat allemaal goed komen,
en eigenlijk wil ik onderhand wel heel graag
HET boek 😉

Voor de rest gaat het zoals het altijd gaat
en vermaken we ons.
Positief zijn en blijven zei iemand vanmiddag
maar soms is dat best moeilijk.
Totdat ik kijk
naar de gezichten aan tafel vanavond.
😉

XXXXXXXXXXXX

Jammer dat de zon er vandaag niet bij is,
de kleuren zijn werkelijk schitterend!
Oudste wil graag even kijken
op het kerkhof bij het graf van zijn
klasgenootje.
Iets wat ik absoluut niet tegenhoud.
Als we terug wandelen komen we 3 schapen tegen!
Dat hoort natuurlijk niet
maar als we horen van wie ze zijn, en de zoon ervan
gezien hebben , moeten ze er zich maar mee redden.

ook gaan we even bij school langs,
er worden daar de laatste tijd regelmatig dingen vernielt
en ook gisteren was het weer raak.
Dat zijn toch dingen die ik niet begrijpen kan,
zijn kinderen van school zelf hier
en van het dorp.
Complete dingen worden van muren getrokken
er zelf vuurtjes stoken schuwen ze niet.
Dilemma voor mij is dat ik wel redelijk weet
wie er achter zitten en ze ook regelmatig op het plein zie.
Moet er dan een compleet schoolplein verbod komen
om zoiets te voorkomen?
We horen morgen wel hoe de schoolleiding dit op gaat pakken
maar het is echt van de laatste maanden
dat het gebeurd, vreemd is dat.

Vanavond even rummy spelen met Omama en
op naar een redelijk drukke week.
Vakantie is mooi en lekker maar:
vind ook wel weer fijn om in een ritme te gaan.
Hik alleen wel beetje tegen de tijd aan.

XXXXXXXXXXXXX

Weinig te melden,

weinig nieuws.

even rust

even van de klok af

al moet die vannacht

weer verzet worden.

mmmmmm

van keuken naar kamer

of naar boven?

🙂

xxxxxxxxxxxxx

Meestal zijn dit blogjes van diepe gedachten
dingen waar ik mee bezig ben of over nadenk
zonder een antwoord te vinden.

Inmiddels trekt een mist over de landerijen
en verdwijnen lantarens in het donker.
de gemeente wil op de buitengebieden alle verlichting
uit doen, helemaal uit.
Voor mijn gevoel kan dat niet, alleen al niet voor de schoolgaande jeugd
bij de winterdag.
Ze kunnen beter in stad zelf beginnen zodat ze daar ook eens sterren zien,
echte dan wel te verstaan.

Het politieke verhaal van dit moment gaat over uitzetting van Mauro
een jongen die sinds zijn 9e hier in Nederland is,
maar nu 18 geworden is en voor de wet als volwassen wordt gezien.
Hij moet terug naar Angola waar hij niemand kent.
Als 9 -jarige is hij door zijn moeder op het vliegtuig gezet naar Nederland:
daar loop ik al vast.
Welke moeder doet zoiets?
In ieder geval geen ´dom´iemand en iemand die geld had voor een ticket.
Het is bezig een kabinetscrisis te worden of liever : dat is het al.
Net als de euro crisis.
Die door gewoon Jan met de pet opgehoest kan worden , als het er op neer komt.
Dan vraag ik me wel eens af:
als ik 10 euro heb kan ik toch ook geen 20 uitgeven?
Of gaan gokken met 8 euro in de hoop dat ik meer terug krijg?
Iedereen weet toch dat gokken slechts enkelen geluk brengt ?
´k zal wel te simpel zijn.

En dan nog de gevolgen van een ronduit weigering van mij.
Ik kan mezelf niet klonen, en soms zijn er situaties die voor gaan.
Al moet ik even slikken als ik oog in oog sta met de vrouw van.
Zij heeft het vele malen moeilijker
maar ook een scherm om haar heen, die zie en voel ik.
Sterker nog, begrijp hem ook.
Ik kan en durf niet te reageren, te vragen of te laten merken
´t is niet mijn ding en ik mag daar ook niet aan komen.
Weet mijn plek zo onderhand.

Waar ik dan wel heel veel respect voor heb
is ZIJ die in de schijnwerpers komt te staan omdat ze het verdient heeft.
dat ze intervieuws geeft, en de zorg promoot.
dat zou ik toch echt nooit durven en zeker niet kunnen!
Blijf liever beetje onzichtbaar op de achtergrond zo mijn ding doen.
Maar gun het haar zo!

Alles wat open, eerlijk, oprecht is komt wel binnen
en merk dat er nog wel meer mensen zijn die dan wel in gevecht zijn
met het leven of wat er in het leven gebeurd,
dan wel met zichzelf.
Maar weet ook dat ik nooit op een eiland kan gaan zitten
daar ben ik te sociaal voor, te meelevend en te oprecht.
Al is het een valkuil,
ik weet dat ik geen misbruik kan maken van anderen
alleen anderen wil en kan steunen als het nodig is.
We zijn maar mensen die het hopen te weten
maar nooit zeker weten.
Een discussie over een evangelische school doet mij huiveren
arme kinderen, arme mensen.
Er is niet 1 doel, het doel is 1.
We zijn allemaal gelijk:
worden naakt geboren en zullen allemaal sterven.
Dat is het enige werkelijk feit waar we allemaal mee te maken hebben,
de tussentijd is aan ons om in te vullen.

XXXXXXXXXXXXXX

Vanmorgen eindelijk de school maar doen.
Vorige week niets van gekomen door alle feesten
en het was de bedoeling om het in begin van de week te doen,
maar ja, dat ging dus ook niet door.

Gelukkig hebben de dames inderdaad alles netjes achtergelaten
inclusief opruimen van de vuilnis, had ik met ze overlegd
en het is een prima team daar, we kunnen enorm goed met elkaar.

Vanmiddag ga ik koffiedrinken bij de bazin van
en de eerste voorzichtige berichten lijken goed.
Maar het wordt een lange, hele lange weg terug naar herstel
en de vraag blijft hoever het herstel gaat worden.
Dat is een kwestie van afwachten.

Oudste is vandaag vrij nadat hij gisteren laat thuis was.
Hij  heeft zo zijn wensen en ik ga nog even met hem op pad
onderweg zien we heel veel mais
en dat is helemaal zijn ding.
´t is toch fijn dat je kids hebt die al vrij jong weten
wat ze willen.
En zo te horen gedragen ze zich als ze aan pad zijn
dat doet me toch goed al twijfelde ik daar natuurlijk niet aan.

Op naar een lang weekend,
want we krijgen er een uurtje bij !
Lekker hoor,
volgende week wordt het druk genoeg
en gaan we verder met feesten !

XXXXXXXXXXX

Vandaag waren het jongste en eega hun dag.
Jongste mag weer naar Ortho en zal deze ronde het vervolgbeleid horen.
Ortho is trots op hem omdat de ruimte genoeg wordt
zonder dat er getrokken hoeft te worden,
dat is al super.
Hij krijgt dikke complimenten over het feit dat hij het zover heeft gekregen
en met een beetje geluk is hij binnenkort van zijn nekbeugel af.
Dan zullen onder ook slotjes gezet worden, en kunnen we beginnen te werken
naar het einde.
dat is toch bijzonder positief!

Eega mag vandaag , zoals zijn baas zegt: voor de APK
zorg dat je er weer een jaar bij krijgt, krijgt hij mee.
Dat jaar krijgt hij, maar dat is niet iets waar hij zelf voor zorgen kan.
`t is er , en gaat niet meer weg, het blijft ´gewoon´sluimeren.
Oncoloog noemt het radiostilte: hopen dat die stilte dan maar niet verstoord wordt.
De grote pest is dat je er gewoon niets aan kunt veranderen of aan doen,
ja beetje opletten hoe je leeft maar daar gaat het niet mee weg.
Meesten denken er niet meer aan of zijn zich niet bewust van
en ook dat is soms best lekker.
Klinkt vreemd misschien, maar overmatig en overdrevenheid
zitten we hier ook weer niet op te wachten.
We houden liever de beentjes op de grond
en zien de realiteit onder de ogen zoals het is.

Maar het was ronduit een positieve dag
en ik sluit me aan bij de Oncoloog……………..
XXXXXXXXXXXXX

Ondanks alles zijn er ook nog dingen
die je aan het lachen kunnen maken.
Omama heeft nieuwe kachels gekregen
niet zo bijzonder
ware het niet, dat er eentje niet deugd.

de kachelboer komt er bij,
en ook die kennen we van jaren terug.
Als ik even binnen kom vallen zit hij op de grond
te kijken naar de brander.
Lukt het? vraag ik hem.
Kijk er even naar, is het antwoord.
Mijn: Doe mij ook zo´n baan!
Doet hem in de lach schieten,
en weer komt die : je bent onverbeterlijk 😉
Maar zal allemaal wel mee vallen,
ach: dan gaat het naar beneden dat moet ook niet.
Ik ben hem te bijdehand en hij stuurt vandaag een collega
om het hele spul te vervangen.

Kijk even, en het is ronduit een leuke vent
als ik tegen Omama zeg:
dit gebeurd je ook niet elke dag!
Wat? zegt ze.
Nou dat er een man zomaar op de grond ligt
om te zorgen dat jij het warm krijgt………………….
Die man komt niet meer bij,
en van Omama krijg ik bijna een draai om mijn oren.
´k had hem wel verdient maar
schoot me er zomaar uit 😉

Mijn reputatie was al vooruit want persoon in kwestie
hikt nog na als hij zegt:
dat bedoelde hij dus.
Tja, ben onverbeterlijk geloof ik 😉

XXXXXXXXXXXXX

Jongste tikt gisteravond een telefoon op de kop
inclusief wifi en alle toeters en bellen die er tegenwoordig op kunnen.
Of we die vandaag even kunnen halen?
´t is in de buurt en vanmiddag is hij niet meer van de bank af te slaan 😉
Maar het is wel een uitstekend ding
te luxe voor mij , maar dat is dan weer een ander verhaal 🙂

Bij het posten van een brief loop ik tegen de ´bazin´van het loonbedrijf op,
we kennen elkaar en ik ga haar niet uit de weg.
Zodra we elkaar begroeten zie ik dingen in haar ogen en op haar gezicht,
we praten even bij en ik hoor details waarvan me de rillingen over mijn rug lopen.
Maar ook een stukje van de grote nasleep die het krijgt
wat papierwinkel betreft.
En het is maar zo de vraag of het goed komt, en wat goed komt
hoe dat dan verder gaat, dit gaat lang heel lang duren.
Ze nodigd me uit om een kop koffie te komen drinken, deze week.
Iets in me zegt dat ik dat moet proberen voor elkaar te krijgen
en gewoon te doen.

Met oudste ga ik de stad in vanmiddag,
hij praat , ik luister.
en ook hier details, dingen die nog niet gezegd zijn,
dingen die hij gezien heeft, gehoord heeft,
en toch is hij er vrij rustig onder nu.
Tijd, tijd heelt alle wonden zeggen ze,
tijd moet haar ding doen,
tijd zal zorgen dat er andere herinneringen komen,
maar alles genezen?
Ik hoop het.
Deze situatie blijft de gemoederen hier behoorlijk bezig houden
inclusief de mensen die denken te weten
en die oordelen.
Wat wens ik me, dat ze dat eens zouden laten.

XXXXXXXXXX

Oudste valt gelukkig snel in slaap gisteravond
en staat redelijk monter op.
Hij gaat wel en tegen 10 vanmorgen bel ik hem even.
Het gaat goed, erg goed zelfs.
Ze slepen elkaar erdoor letterlijk en figuurlijk,
het is goed zo.

Toeval wil dat we hen even zien en jongste met logee
en ik gaan even kijken.
Logee is zwaar onder de indruk en weer valt het me op
hoe zo´n stadsjochie het eigenlijk  is.
Als oudste een sms stuurt vanmiddag omdat ze dichtbij zijn
gaan we nog een keer kijken en logee mag even mee
op de grote hakselaar.
Hij is diep onder de indruk, en inmiddels na 2 dagen landlucht
bek en dan ook bekaf 😉

Oudste komt vanavond tevreden binnen en de laatste berichten over de patient
zijn toch nog steeds ernstig.
Gebrokken bekken, gebroken schaambeen, 2e operatie aan bovenbeen,
scheurtje in de darmen, scheuren in de blaas
met gevolg een catheter en een stoma waarvan we maar hopen
dat die tijdelijk is.
Tot vanmiddag hielden ze hem kunstmatig in slaap en als hij wakker is
mag hij zeker 6 weken niet bewegen.
En dan volgt er nog een langdurig herstel naar hopelijk 100% .

Inmiddels is logee weer vertrokken en daalt er een zekere
voorzichtige rust over ons.
Oudste is morgen vrij en wil even met mij alleen stadten,
de school staat nog steeds te wachten en zal later wel een keertje worden.
Want ook donderdag is hier een beladen en bezette dag.

Maar ben blij dat het , zoals het er nu naar uit ziet,
voor oudste en zijn collega´s geen trauma gaat worden.
Voor de rest:
´t komt zoals het komt, en gaat zoals het gaat
en daar moeten wij het maar mee doen.

XXXXXXXXXXXXX

Oudste is helemaal happy,
hij is vrij en het loonbedrijf gaat in de mais deze week.
´t is nat dus het wordt slepen en trekken
maar daar zijn ze onderhand wel aan gewend.
Jongste heeft zijn logee hier nog en die wil nog wel een nachtje blijven
prima wat mij betreft.

En dan gaat om 12.15 de telefoon.
de ´baas´van het loonbedrijf, onze oudste komt naar huis.
Hoezo, ik hoor aan zijn stem die een vreemde bibber heeft
dat er iets ergs is.
En dan komt het verhaal:
een van de jongens is beknelt geraakt tussen tractor en silagewagen.
dat voor de ogen van onze oudste en zijn baas.
Traumaheli en ambulances , politie alles is ter plekke geweest,
en iedereen is van slag.
Naar wat ik hoor hoop ik dat het allemaal goed komt
maar klinkt behoorlijk ernstig.

Als oudste thuis komt is het vanzelf huilen en hij is
behoorlijk van streek, wat me ook vrij normaal lijkt.
En dit zijn dingen die zijn tijd nodig zijn en goede berichten
uit het ziekenhuis.
Zal vanavond even bellen hoe de stand van zaken is.

XXXXXXXXXXXXX

Update: Om half 4 bel ik even met loonbedrijf, de patient is overgebracht van Assen naar Groningen.
Het bekken en het schaambeen zijn gebroken en het bovenbeen heeft een knauw gehad.
Eerste prio is nieuwe ader in bovenbeen en dan de rest.
De schrik zit er goed in, en iedereen wacht op het moment dat de operatie is geslaagd.
Tegen half 10 vanavond bel ik nog even, operatie is geslaagd en hij ligt op IC.
Pennen in het bekken en nieuwe ader , nu is het afwachten hoe het herstel verder zal gaan.
Tijd moet in dit geval haar werk doen.

Oudste zit met dilemma, want ze begrijpen heel goed als hij morgen niet komt.
Ze gaan wel verder , en dat is logisch ze moeten ook hun geld verdienen en de boeren helpen.
Hij wil wel , want schaamt zich bijna omdat hij het nog steeds zo mooi vind.
Maar vind het ook moeilijk na wat er gebeurd is.
Heb ik nu een trauma Mam? Dat zou het kunnen worden inderdaad maar bedenk goed:
het is een ongeluk , hier is het moment om vooruit te kijken en er samen door te gaan.
Als ik vertel dat ze het fijn zouden vinden als hij wel komt, smeert hij zijn brood en gaat naar bed.
Hoop dat hij slapen kan, maar zoals hij zelf zegt: ik weet nu wat ze bedoelen met
het staat op je netvlies gebrand.
Vanmiddag heb ik met hem mee gejankt en weer staan de tranen in mijn ogen.
Zoveel pijn, zoveel verdriet bij een zo jong en zeer gevoelig mens.
Morgen ben ik gewoon thuis, alles heb ik afgezegd en indien nodig kan ik dan alle kanten op.
Hij gaat voor alles, al twijfel ik er niet aan dat ze hem gaan opvangen.
De gerichte vragen hoe het met hem gaat van vanavond doen ons goed
en over de technische zaken die zoiets meebrengen heb ik het met hem maar niet over.
Dit zijn oprechte drama´s die heel veel inpact hebben.

Dank jullie wel lieverds voor de comments,
zijn geen eenvoudige dingen en een handleiding bestaat niet.
Alleen maar gevoel , heel veel gevoel.

XXXXXXXXXXXXXXXX