Vandaag vrij, en dan bedoel ik vrij
niets in de planning en dat was even bewust.
We zien wel wat ons de dag brengt en dat was heel aangenaam
kan ik je zegggen.
Vanmorgen slaap ik lichtelijk uit, eega mag nog werken
en de jongens keutelen wat in de ronde.
Jongste gaat naar kameraad vanmiddag en zullen later hier naar toe komen.
Eega heeft vanmiddag zo zijn dingetjes te doen en oudste en ik besluiten
om even naar stad te gaan.
Deze week de sieradenla opgeruimd en had al een tijdje iets in gedachten:
toen jongste geboren is kreeg ik een ring, maar dat ding gaat steeds stuk.
links en rechts heb ik nog een paar gouden dingetjes liggen
die wel waarde hebben maar niet bruikbaar dan wel draagbaar.
In stad zit een mannetje met een winkeltje en die kan de meest geweldige dingen
hij gaat voor mij van deze items een nieuwe ring maken 😉
Nu is op stap met oudste altijd een feest
maar inmiddels steekt hij een hoofd boven me uit.
We dollen ondertussen er op los en mensen zie ik in de lach schieten
als ze ons zien , positieve energie
of goed voorbeeld , ´k weet niet welke maar werkt wel.
En dan sla ik mijn armen om hem heen en hij knuffelt mij
midden op de Hoofdstraat, een knuppel van 15 met een onderdeurtje
van een mamsie 😉
Hier in het dorp hebben ze voor de eerste keer een kerstmarkt
van 16.00 tot 20.00 uur.
Zo tegen 17.30 wandelen we die kant eens op om te kijken,
´t is niet groot maar wel heel gezellig.
Er is genoeg te eten en dat doen we daar dan ook, moeten het dorp toch een
beetje blijven sponseren.
Spreken heel veel mensen en dan komt er zelfs nog een heuse kerstman voorbij
vanzelf kennen we persoon en moeten dan ook hartelijk om hem lachen.
Voor een euro mag je met hem op de foto en
hij verleidt ons omdat met z´n vieren te gaan doen, hilarisch moment 😉
We krijgen hem volgende week wel in de bus en ik ben benieuwd,
maar het voelt goed om zo met zijn vieren aan pad te zijn,
zelfs eega vind het gezellig en leuk.
En ik zie mensen kijken naar onze jongens
en voel me trots 😉
Het was een rustige dag maar wel eentje waar we allemaal
onze gedachten en gevoelens even thuis lieten
en simpel genoten.
XXXXXXXXXXXXXXX
In plaats van het sturen van een kaartje,
brandje een kaarsje voor een ieder ,
en dat zijn er velen,
die een lichtje nodig zijn in donkere tijden
XXXXXXXXXXX
Uitspraak van jongste:
Als ik er niet tegenop kom,
ga ik terug.
Natuurlijk was het deze week gesprek van het stelen van de laptoppen in school,
blijkt dat er een rondje gedaan is: 4 scholen 8 lappies.
En even glimt er een gevoel door me heen: als ze maar niet komen als ik daar alleen ben,
mijn ach tuurlijk niet doet me lachen en ik denk er niet meer aan.
Vanmorgen op mijn werk is de grote baas toevallig thuis door het weer.
Meisje luister eens (hij is nauwelijks ouder maar ok )
je krijgt een sleutel en als je hier alleen bent, sluit de deur dan even achter je.
Een golf van inbraken daar in de buurt, zelfs op klaar lichte dag
maakt hun waakzaam.
Normaal zijn ze wel redelijk nochalant dat wel , maar alles gaat ook daar op slot.
Hij vertelt er nog bij: Zou het niet willen als ik om 12 uur even thuis kom
en jou moet vinden, bewusteloos of erger.
Die centen maakt me niet uit, maar als jou wat overkomen zou hier zouden we vreselijk vinden.
Het raakt me.
Ook wij hebben het er over hier gisteravond.
Als iedereen hier weg is, alles op slot ook hier gaan de wildste dingen in de ronde.
Het is zelfs zover dat het verstandig is als je in de keuken bent voor langere tijd
om de achterdeur af te sluiten.
Gezien het feit dat ik vaak op veel plekken alleen ben
doet het me toch denken.
En even heb ik helemaal geen zin om de school te doen,
alleen om het alleen zijn.
Toch ga ik, ik weiger dit soort acties onder mijn huid te laten komen
en dit soort mensen invloed te laten krijgen op mijn dagelijkse leven.
De deur sluit ik altijd al, telefoon heb ik altijd bij me,
en 1 ram op 1 knop en er wordt van alles in werking gezet.
Toch ben ik alerter dan anders en ook de mensen hier op het dorp.
Auto´s die zachtjes voorbij rijden en dan zwaaien:
we zien je, we houden het wel beetje in de gaten.
Ben er altijd op zelfde tijd dat is dan in dit geval wel handig.
Zeker stuk of 5 mensen die ´controleren´in de ruim 1 1/2 uur dat ik daar ben
en oogje in het zeil houden.
Fijn is dat !
Maar toch, het onbezorgde , het vertrouwen dat het allemaal wel kan
en dat jou dit vast niet gebeuren gaat,
dat is wel verdwenen.
`t word er wat dit betreft niet leuker op
maar ik doe door met waar ik goed in ben
en laat dat niet verpesten door!
XXXXXXXXXXXX
Vanmiddag even snel tussendoor de huisarts bellen
de uitslagen van jongste en eega zijn alle twee binnen:
U wordt op het telefonisch spreek uur van maandag gezet.
GRUMBLE…………..wil het NU weten 🙁
Zou je me dan in ieder geval iets info kunnen geven?
Bijv. HB van jongste en of ziekte van Pfeiffer iets opleverde?
Ja hoor dat wil ze wel doen, gelukkig.
Resulaten van jongste laten eigenlijk niets schokkends zien
en zijn HB is goed.
Hieruit mag je de conclusie trekken dat het idd een virus is
die niet sterk genoeg is om door te zetten
of zijn weerstand is sterk genoeg om hem eronder te houden.
Kwestie van vitamine C erbij in dus.
Ook van eega zijn niet echt schokkende dingen te melden
zijn bezinking is iets te hoog en dat zou kunnen duiden op een ontsteking.
Zou passen bij zijn klachten van dit moment buiten het oog om
en misschien zelfs wel in samen werking met.
Maar gezien zijn verhaal is het verstandig om alle resultaten met de huisarts
door te spreken.
Het stelt me niet gerust, wel wat jongste betreft maar wat eega betreft
nog steeds niet.
Dat er geen schokkende afwijkingen zijn is een plus maar dat ze er zijn is een min.
En zo wordt het dus plusminus afwachten tot maandagmiddag.
Waarbij ik er vanuit ga:
Mocht het echt dramatisch zijn ze zelf wel gebeld hadden, toch?
XXXXXXXXXXXXX
I´m not afraid,
to take a stand,
Yeah, it´s been a ride
Everybody,
Come take my hand
Go to that place to get to this one
We´ll walk this world together through the storm
(now some of you)
Whatever weather, cold or warm
(might be still in that place)
Just lettin´ you know that you´re not alone
(if you´re tryin´to get out)
Holla if you feel like you´ve been down the same road
(Just follow me, i´ll get you there).
Het is een rapsong zo niet mijn soort normaal,
maar wel met een inhoud.
En als ik alleen ben, met m´n mp3 brul ik volop mee
want ik ben niet bang, ben niet alleen !
XXXXXXXXXX
Al hoe groot ze zijn, stuiteren mijn jongens,
er wordt sneeuw voorspelt, natte sneeuw is ook sneeuw volgens hun.
Zoals altijd , iets na de middag geef ik onze kippen graan.
Een gedeelte strooi ik in de open ren zodat onze musjes er ook van mee kunnen genieten.
Terug bij huis kijk ik even achterom
een glimp , een iets duikt met hoge snelheid richting mussen , richting kippenren.
En ik er achteraan.
In een gedeelte wat overdekt is en afgeschermd met gaas zie ik aan de binnenkant
een roofvogel!
Snel Omama ingelicht en die komt kijken en dan zien we haar:
´vastgeplakt´aan het gaas , prachtige staart met ringen, en fel oranje ogen.
Het is een havik.
Tijd om een foto te maken is er niet, de kippen zijn in het nachthok verdwenen,
de mussen nergens te bekennen en zelfs onze meiden zijn gevlucht.
Het duurt maar even voordat ze ontdekt waar ze langs gekomen is
en ze vliegt terug naar buiten en gaat op de deur naar de ren zitten,
nog geen meter van me vandaan.
Brutaal, boos en verward kijkt ze me aan, het duurt een fiks aantal seconden.
Omama en ik staan aan de grond genageld en we durven niet te bewegen
zwaar onder de indruk van deze prachtige dame.
En dan vliegt ze over de schuur, terug de vrijheid in.
Ik kijk Omama aan, ´t is dat jij het gezien hebt anders zou niemand dit geloven!
Maar ik ben dankbaar voor het wonder wat ik zag
en al zit ze achter de mussen aan,
ook dit schepsel der natuur heeft recht op leven.
Met een diepe zucht keek ik haar na
en zal morgen eens opletten of ze ook klokkijken kan 😉
http://home.hccnet.nl/r.goedegebuur/plaatjes/havikp2.html
XXXXXXXXXX
´t ging een beetje zo:
paar weken stilte, paar weken niets.
en vooral dat niets.
Dan komt gisteravond een aap uit een mouw
wat er voor zorgt dat eega vandaag niet werken gaat
maar naar de huisarts
en vandaar uit bloedprikken in ziekenhuis.
Om even te checken wat nu met wat te maken heeft.
Gezien zijn afspraak 3 januari juich ik die van harte toe.
Maar als je als eega zijnde
je allerhande dingen in je hoofd haalt en dan gaat ontkennen
schiet het niet op.
mijn twee vriendinnen heb ik gebeld, niet in paniek maar gewoon om bij te praten
en het te laten weten voordat er allerhande vreemde verhalen rond gaan.
Het ontkennen is een menselijke reactie en die begrijp ik heel goed alleen:
het geeft ook uiting aan verantwoordelijkheids gevoel en hij zit domweg niet in een positie
om te blijven ontkennen en dan om te schakelen naar negatief gedrag.
Mijn: Niet alleen jij hebt kanker, maar jou gezin ook
doen hem schrikken.
´t is hard zeggen, maar na jaren vangen, steunen, proberen te begrijpen
wat er niet gezegd wordt, en de toko alleen dragen
vind ik het nu wel tijd om te zeggen wat IK denk.
Misschien werkt het wel net als bij jongsten: alleen harde woorden begrijpen ze
anderen horen en voelen ze niet.
Toch gaan we de kerstdagen in met een rustig gevoel
of misschien een gelaten gevoel.
Zoals ik tegen vriendin zei vanmiddag: er is niets bewezen
maar het wil niet zeggen dat er niets is.
Het kan van een relatief eenvoudig iets zijn tot een iets waarvan we zullen slikken.
We mogen niet vergeten waar hij bestraald is
we mogen ook niet vergeten wat hij bij zich heeft
en hij mag niet vergeten wat voor gezin hij achter hem heeft.
En is het nodig, dan is er dan nog tijd genoeg voor zorgen.
Al vreet de onzekerheid je natuurlijk wel aan, het vreet me niet op.
Zou teveel tijd verloren laten gaan die beter en mooier gebruikt kan worden
dan aan de stellen datten en de alsen.
Komt tijd , komt raad voor nu zit er gewoon niet meer in.
Maar begrijpen doe ik hem wel,
hij is nu eenmaal zoals hij is, en dat is geen makkelijk leven
en ook niet altijd een keuze.
Als ik dan kijk naar het drama in Luik , en dat vertel ik eega dan ook:
mogen we blij zijn dat we samen zijn,
we worden hooguit op dit moment slachtoffer van onszelf
maar die mensen zijn slachtoffer van een ander.
en daar doet het feit dat het bijna kerst is
bar weinig aan af.
Denk, denk aan een ander, denk in Liefde
maar denk vooral eerlijk en oprecht.
Je weet namelijk niet
wat je over 1 seconde te wachten staat.
XXXXXXXXXXXX
Als ik niet wakker ben
wil het niet zeggen dat ik slaap.