Vanmorgen bij het opstaan
staan we allemaal vreemd te kijken.
Heel veel auto´s
heel veel mensen
heel veel honden
heel veel oranje.

Het blijken mensen de zijn van de hondenreddingsbrigade
en ze zijn hier gericht aan het zoeken
naar iets wat helemaal niet in het nieuws is geweest.
En ik krijg er de koude rillingen van…..

Inmiddels zijn ze weer vertrokken
want ze moeten nogal een eindje rijden
voordat ze weer thuis zijn.

Maar bijzonder en tikkie eng is het wel.

XXXXXXXXXXX

Hoe ga ik dit  nu schrijven?

Trees zit me al geruime tijd achter mijn broek in de zin van
dat ik meer capaciteiten heb
dat ik daar wat mee moet doen.
en dan klinkt er een stem uit het verleden
je onderwaardeerd jezelf , das niet nodig.

Onderschat ik mezelf?
Of kom ik gewoon niet op die weg omdat ik meer geef dan neem.
Zoekende kom ik op cursus VSR, zo eenvoudig
maar wel met springplanken,
kan ik die combineren en doortrekken naast
de meest intense baan, onbetaald in geld, die ik nu heb?

Je hebt er alles voor in  je, schreef dezelfde Trees.
hulpverlenen van voor tot achter,
nah dat is dus echt niet zo, denk ik.

Stadsjochie is hier weer , en we komen in gesprek
hij tekent me zijn thuissituatie
hij kleurt het in met emoties,
hij haakt af met handtekening.

En hij laat me zien , laat me voelen,
en neemt me mee.
Mijn; ´t is alsof je hier woont
komt een direct :wou dat het waar was
maar mag ik dan nog wel mijn moeder zien?

en ik denk, voel en omarm
een stadsjochie,
die in stilte bijtankt , hier.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Vanmorgen schrik ik wakker om half 8 en sta naast mijn bed:
prut heb me verslapen!
Tot ik me bedenk dat het zaterdag is 😉

Vanmiddag met oudste shoppen in stad
jongste gaat naar stadsjochie die hier zal logeren dit weekend.
En natuurlijk komen we ze tegen
het is lekker gezellig en we slagen op alle fronten.
Veel kleine boodschapjes en die worden allemaal gedaan.

Dan pik ik alle mannen even op en gaan nog paar bloemetjes halen
links en recht zie ik mensen kijken
als ik met die 3 pubers aankom 😉
Tja…………..

Vanavond is het onder het eten gewoon gezellig,
en als logee een keertje zucht vraag ik hem wat er is:
t is hier zo veel gezelliger als bij ons thuis,
geef hem een knuffel en de woorden dat ik dat jammer vind voor hem.

En dat meen ik.

XXXXXXXXXXXXX

Och toch mijn lach van de dag:
een veulen 14 dagen te vroeg geboren maar wel mooi op
mijn ooghoogte
(ja weet het , niet veel voor nodig ) maar zo lief!

Druk druk druk
met judo.
Met wedstrijdopgave´s, ondeugde uitdenken en
nieuwe leden in schrijven !!!
Men wat gaat dat super daar.

Vanmorgen ging trouwens
de zon de mist in.
Vertrek met stralend weer,
half uur later zat alles potdicht?
Heel bizar.

Verder niets meer:
weekend 😉
Geniet er van allemaal.

XXXXXXX

Vanavond wordt hier iets opgehaald en als zij, een vreemde in de kamer staat
slaat oudste zijn arm om me heen en trekt mij tegen zich aan,
ach kijk nou , roept ze 😉
Wat kun je dan trots zijn op je kind 😉

Wat een geweldige dag!
De temp haalde 20 graden
jammer genoeg moest ik met jongste naar Ortho
zodat ik niet echt even buiten kon genieten.

Gelukkig is Ortho meer dan tevreden,
is de was wel voor het eerst weer buiten gedroogt
en komen er toch wel meer mooie dagen, toch??

Voor de rest gaat het zijn gangetje
2 sollicitatiebrieven gestuurd
waarbij ik bij 1 eigenlijk al weet dat het toch niets word
en ach, ´t is niet dat ik me niet vermaak
alleen mag er wel iets meer aan euries bij komen.

We zien het allemaal wel 😉

Ondertussen krijg ik telefoontje over iets op marktplaats
en blijkt het de vrouw te zijn van een oude kameraad
van eega !
Haar dochter komt bij ons op judo!
Hoe gaaf!!!

En wat is de wereld dan toch klein!
XXXXXXXXXXXXXX

Gelezen:
maak van de schoonmaak een workout!
Zo sport ik dus 5 dagen per week 😉

Vorig week gaat oudste zwemmen,
hij wordt opgehaald door een moeder en iemand
die hij via via kent.
Als de jongen hier uitstapt komt hij me zo bekend voor
maar dat is onzin want ken die knaap helemaal niet.

Toch laat het me niet los en als oudste hem vanavond op msn heeft
vragen we eens even verder.
Als ik de achternaam hoor spring ik 28 jaar terug in de tijd
en is het me volslagen duidelijk.

1984 examenjaar van mijn middelbare school
als plots de vader overlijd van een klasgenoot
en hij het niet meer ziet zitten en bijltje er bij neer wil gooien.
Wij als klas laten dat niet gebeuren,
en met veel extra uren die spontaan door mede leerlingen worden
meegedaan trekken we hem er door heen,
en niet alleen hem
bij wijze van uitzondering slaagt de hele klas!

Het zal je inmiddels duidelijk zijn
hij  is de zoon van die jongen van toen
en lijkt sprekend op zijn vader.
Vandaar het gevoel dat ik hem herkende 😉
Vind het zo super
en wat voor mij belangrijker is
hij is dus toch wel verder gegaan met zijn leven
en heeft er iets moois van gemaakt 😉

(Ja zijn vader kende mij zekers ook nog LOL )
XXXXXX

Vanmorgen zit ik voor 8 uur in de auto
en via de radio hoor ik het vreselijke nieuws
van het bus ongeluk in Zwitserland.
22 kinderen , 6  begeleiders
en onder hen waarschijnlijk 10 nederlandse kinderen.

Ben er de hele dag een beetje naar van
en als ik vanmiddag de berichten lees
en de foto´s zie,
gaan mijn gedachten naar de ouders die
vanmorgen vertrokken zijn
niet wetende of hun kind nog leeft of niet.

Een nachtmerrie voor elke ouder
voor vandaag sta ik stil bij hen
die dit grote verdriet overkomt.

XXXX