Vanmorgen om 11.00 uur
kroop onze eerste kuuk uit het ei.
Inmiddels zijn de anderen ook aangepikt
maar zal nog wel even duren.

Zie fotoalbum en hou die in de gaten
voor meer foto´s 😉

XXXXXXXXXXXXXX

Wie zijn wij?

Zijn wij wijs genoeg om te zeggen wat wel en wat niet?

Hebben wij de verantwoordelijkheid over wie wel en wie niet?

Wij waren daar niet maar zijn wel hier,

 een goed punt om verder te gaan.

xxxxxxxxxxxxx

Het eerste ei van ons 21 dagen project
is aangepikt 😉
Vol spanning!

Mooi gedicht vanavond, maar toch jammer dat het eerste gedicht niet ´mocht´.

Weer een teken van opgelegd laten zien en horen wat men denkt te moeten laten zien en horen.

Hoe kweek je vergevenis en begrip als er niets gezegd mag worden.

 Jammer, de oorlog duurt hierdoor nog immer voort.

Gezien de roze wolk toestanden hier
moet ik terugschakelen voor 4 en 5 mei.

Ik ben voor het herinneren
van slechte tijden
waarin mensen verkeerde keuzes maken
om te leren of om te proberen te begrijpen.

Ik ben voor het vieren van vrijheid
maar niet alleen de vrijheid van onderdrukking
of meningsuiting.
Al is die onderdrukking in bepaalde lagen
of geloven nog steeds aan de orde.
Technisch is het hetzelfde als onderdrukt zijn in oorlog.
Nog heel veel mensen zijn niet bevrijdt van machtmisbruik
of geldmisbruik, al is dat bijna hetzelfde.

Ik ben er ook voor om te onderkennen
dat aan de andere kant slachtoffers vielen
omdat 1 persoon geen natie vertegenwoordigd.

Ik ben er voor om te kijken naar het verleden
en te proberen , dat alles wat toen ´fout´ging
te voorkomen in het heden.

Maar weet je wat ik echt denk?
Het zal ons nooit lukken.
Je hebt gevers en nemers
en mensen die willen heersen,
die denken de waarheid te hebben.

Zolang de mens niet in staat is
eigen verantwoordelijkheid te kunnen dragen
liefst afschuift op een ander
en daarmee fictie of mensen macht geeft
zal het niet echt veranderen.
Het gaat om geld of macht
niets meer , niets minder.

Ik vind dat wat wij herdenken
en vieren
iets verder gedragen kan worden
en vooral bewuster.
Geniet van je vrijheid
maar wees bewust hoe je er mee om kunt gaan.

XXXXXXXXXX

Het weer werkte enorm mee
zelfs de zon kwam er door,
en wij genoten in de Apenheul.

Het is er niet groot
en met grote jongens wandel je er redelijk vlot doorheen
toch vonden ze het erg leuk.
Zelfs oudste riep af en toe enthousiast : Mam moet je kijken!

Jongste vermaakte zich met de karpers in de vijver
die een paar bijzondere plaatjes opleverden
zie de foto´s in het algemeen fotoalbum en
lees de onderschriften erbij 😉

Het was een echte dag uit
en voor de rest van dit weekend
ben ik bar weinig zinnigs meer van plan 😉
Fijn weekend allemaal!

XXXXXXXXX

Vandaag : Dodenherdenking
ik zou jullie allemaal veel liever
mijn gevoel van nu schenken!
Vooruit de toekomst in
maar nimmer het verleden vergetend.
Koester vrijheid
ook die anders wordt bedoeld.

XXXXXXXXXX

En nu loslaten he, schreef Trees me.
Lief ik kan niet loslaten
wat niet in mijn handen is.

Mensen die me al lang volgen kennen het verhaal
van voor naar achter en terug.
Mensen die recent zijn ingesprongen
leven net zo intens mee.

Wat bedoel ik met de eerste alinea?
Behalve het feit dat eega kanker kreeg
toen ik met 2 jongens van 8 en 9 aan de hand stond
zit daar ook een storing.

OF vol ontkennen met alle gevolgen van het bij zichzelf houden
piekeren, depressief zijn, terug trekken  uit het gezin
TOT het volledig overnemen, aandacht vestigen op,
ten koste van een gezin.
Een ´normaal´volwassen persoon zou zijn gezin niet
vergeten en er samen mee op gaan,
die samen is er niet in dit verhaal.

En nu ik besef dat op het moment dat Groningen hem loslaat
ik iets los kan laten wat ik dus niet langer alleen hoef te dragen
omdat het in principe niet meer voorbij komt.
Kijk: genezen is hij niet maar loopt op herhaling van
klein beetje meer risico dan inderdaad jij en ik.

Hij kreeg een stuk van zijn leven en lijf terug
ik kreeg een stuk rust.
Erg kort door de bocht: hij kan nu weer normaal doen 😉
nog een dagtaak maar wel met een stuk extra zonder 😉

En hier ga ik stuiteren,
ik krijg namelijk een heel stuk van mijn leven terug
een stuk verantwoordelijkheid die niet van mij was
maar je er toch bij doet, niemand anders die het doet.

En ik begrijp heel goed:
als het niet aan jou tafel zit
de eerste jaren die zwaar zijn wel gevolgd worden
maar daarna wordt het ´vergeten´.
maar is het hier nog steeds zo aanwezig.

De ongenode gast , (ooit geblogd

https://www.cheet.nl/wordpress/?p=3071)
ligt nu met bed en al in Groningen
en niet meer hier.
We hebben ons huis, ons gezin,
onszelf terug.

XXXXXXXXXXXX

Vandaag naar Groningen,
zoals jullie gelezen hebben met een  heerlijk resultaat.
´t is natuurlijk niet dat eega genezen verklaard is
maar wel zo dat hij hier wel jaren mee vooruit kan.

Dan valt er toch een bepaalde druk weg
een opluchting dat het gevoel ook goed is,
en dat hij alle reden heeft om ´gewoon´
de dingen te doen die hij wil en kan doen.

Gisteravond laat krijg ik mailtje van Trees
ze zitten 12 minuten van Groningen af,
als we zin hebben om langs te komen
ze zijn de hele dag thuis.
Eega vind het prima, mits de berichten goed zijn natuurlijk
de jongens liggen al in bed.

Bij de onweersbui van vanmorgen zijn ze alletwee even wakker
jongste wil niet mee , is vrij en wil uitslapen
maar oudste heeft nog een afspraakje met Trees staan
om te gaan armpje drukken zo als wij het hier noemen 😉

Vanzelf kachelen we langs en het gaat zoals ik verwacht had
eenmaal daar kom je er bijna niet weer weg,
opzich maakt dat niet uit ware niet dat ik Omama beloofd heb
met haar nog even naar stad te gaan
en jongste vanavond om 6 uur klaar moet staan om te gaan zwemmen
met de tienerclub hier van het dorp.

De confrontatie aan tafel tussen Trees en oudste
brengt voor mij geen verrassing
maar ze verkijken zich behoorlijk want oudste is sterker
dan verwacht 😉
Tegen de echtgenoot van Trees kan hij het niet redden
maar zomaar komt er iets voor bij over kampioenschappen
in Leeuwarden , opgeven, meedoen en dat soort dingen;)

Het is half 2 als we thuis zijn, spring vrijwel direct weer in de auto
kunnen niet vinden wat we zoeken maar vind wel iets leuks wat ik niet zoek.
En duik vervolgens de keuken in.
Na het eten ben ik bekaf, een doorwaakte nacht, vroeg wakker
en alle spanningen maken dat ik even een uurtje vertrek 😉
Straks nog even Topchef kijken en morgen naar de Apenheul
we hebben het hier lekker gezellig druk.
OH!
Trees toch eens vragen waar zij langs rijd hier naar toe 😉

Maar de grootste opluchting
was toch vanmorgen en wel zo groot
dat eega een traantje wegwrijven moest 😉

XXXXXXXXXXXX

Eega is ontslagen uit Groningen,

ze willen hem daar nooit  weer zien 😉

Uitgebreid log vanavond 😉