• Cheet
• 12.20.12
• dagelijkse   kost
• No Comments
• | Edit

Vanmorgen flik ik voor de laatste keer mijn  kunstje dit jaar, niet omdat de  wereld morgen vergaat, maar omdat ik  vakantie heb, nou ja bijna dan Alleen de school nog morgenmiddag  grote beurt maar die doe ik samen  met oudste. ZO gepiept

Vanmiddag de gewone boodschappen  alvast en ik blijf me verbazen over  wat mensen allemaal wegslepen zo  vlak voor de feestdagen. Wij doen  deze ronde niet zo moeilijk

Eigenlijk draai ik een normale  dag en al valt het me niet helemaal  mee, het gaat op zich boven  verwachting. Teken dus dat de rust  zich toch laat gelden. Merk ook dat  het idee van vakantie alleen al zorgt voor wat orde in de chaos in mijn hoofd

Morgen eerst maar even  uitslapen want het is ontzeggelijk  koud buiten. Rustig aan  allemaal!

XXXXXXXXXX

• Cheet
• 12.19.12
• serieuze   gedeelte
• No Comments
• | Edit

Kijk , dat ik in de lappenmand  zit das onderhand wel  duidelijk. Maar hoe kom ik  daar?

Al sinds de zomervakantie gaat het niet  lekker, met mij op zich wel, maar met de jongens  niet. Ze hoesten,snotteren en  martelen zichzelf deze  schoolperiode door. Met alle  gevolgen van dien wat betreft de verbetenheid van school om zich er van te overtuigen dat het niet aan hun  ligt maar zekers aan deze  kant. De telefoontjes blijven maar  komen ook de meest onzinnige over  uren die zij er zouden moeten zijn, terwijl ze gewoon vrij zijn. Deze week heeft jongste welgeteld: 5 normale  lesuren de rest valt van schoolkant  uit, en ik zit me af te vragen hoe  zij die uren wegschrijven????

Dan begint het te rommelen op eega zijn  werk, een fusie staat in de planning  maar iedereen weet dat er dan wel  eens vreemde dingen kunnen gebeuren. Er gebeurd van alles maar niemand hoort  wat alles is in volle spanning van  wat er gebeuren gaat, dit begint  direct al na de bouwvak vakantie. Tot eindelijke vorige week alles duidelijk  wordt: woensdag krijgen ze allemaal koffie met gebak omdat alles rond is, de dag er na , als donderslag bij heldere hemel  krijgen van de 10 collega´s er 6 te  horen dat ze ontslag krijgen. Eega  is verslagen, verbijsterd al zit hij er zelf niet bij maar de spanning ontlaad zich wel op een hele aparte  manier, tussen de mensen die er bij  komen van ander bedrijf en de mensen  die mogen blijven is er nog niet bepaald een goede verstandhouding, ook al kunnen zij er niet veel aan  doen.

Broerlief moet gedetacheerd worden en ze weten niet waar naar toe of  waarheen. Ook dat begint te lopen na  dat het brugwachtersseizoen is afgelopen. Ze sollen maar met hem in de ronde dan hier , dan daar en na de ziekenhuisopname van  Omama zit hij hier s avonds aan  tafel. Daar moeten natuurlijk alle  verhalen en spanningen ook uit, en  dat gaat af en toe gepaard met behoorlijk veel frustratie boze woorden en een stuk onmacht van een balletje te  zijn in een vies  spelletje. Al is het niet  persoonlijk mijn pakkie aan, het  brengt wel iets mee hier aan de keukentafel de pest is dat het oude bedrijf waar hij vandaan  komt nu het bedrijf is waar die van  eega mee gefuseerd is. Dus de zelfde  namen vliegen van 2 kanten over en weer.

De hele situatie met Omama, overschaduwt  natuurlijk alles, en natuurlijk doe  je er alles aan om het haar naar de zin te maken, om er te zijn, om alles wat geregeld moet worden ook  te regelen om te zorgen wat je  zorgen kunt. Tuurlijk doe je dat en  al is het geen belasting het komt  er zomaar allemaal bij.

Als je dan alles achter elkaar zet zijn er een aantal dingen waar ik  verder niets over gezegd heb. Wel  over het herhalen van de theorie van oudste, hoeveel spanning dat meebracht  telkens. Maar ook niet over eega die  klaagt over zijn nek, maanden lang:  ga er dan toch eens mee naar een dokkie!! Nou ja de uitslag hebben jullie kunnen  lezen.

Maar als je alles zo achter elkaar  zet en optelt en dan zijn er vast  nog kleine dingen tussendoor, is het  eigenlijk geen wonder dat genoeg  wel eens genoeg is toch???? Ik wil  niet klagen, ik wil niet  zeuren, af en toe wil ik gewoon even  zeggen : lieve mensen ik trek het  even niet.

Gelukkig knap ik ondertussen weer wat  op doe voorzichtig de stapjes  voorwaarts. Geniet van Omama die  vandaag met de 4poot heeft gelopen en bedenk me maar: Cheet je bent ook gewoon maar een mens

XXXXXXXXXXXXXXXX

• Cheet
• 12.18.12
• Gedachte OF Lach van   de dag 🙂
• No Comments
• | Edit

YES oudste slaagt ook vanmorgen voor zijn theorie van de brommer  !! Dat heeft ie heel netjes  gedaan;)

Dan belt huisarts voor uitslag van nekfoto´s van eega Waarschijnlijk slijtage; verwijzing  neuroloog. En word ik aangevallen  door de griep overgeven en diarree  meer is het niet. Op het tandlvlees  doe ik nog iets in school om  vervolgens bed in te duiken.

Genoeg is even genoeg. Maar: waar stopt het ??? Gelukkig zit er heel goed nieuws van oudste  tussen anders ging ik in winterslaap  !

XXXXXXXXXX

• Cheet
• 12.17.12
• gedichten en   gedachten
• No Comments
• | Edit

Vanmorgen voor het eerst weer  werken, het gaat langzaam voor mijn  gevoel maar het gaat  wel, het voelt goed om weer wat te  doen. Al heeft het energienivo niet  echt over.

Gezien het feit dat ik zaterdag de  boodschappen al deed duik ik  vanmiddag even uurtje bed in, om  vervolgens te douchen, en polshoogte  te nemen in school. Zodra ik koppie  binnen deur heb komen ze allemaal  naar me toe om te vragen hoe het  gaat en vooral ook om te zeggen hoe  blij ze zijn dat ik er weer ben

Daar wordt je toch helemaal blij van t gaat nog wel een klus worden maar  verschil is wel even zichtbaar  ondertussen

Vanavond naar Omama, we komen haar tegen op de gang en zodra ze me ziet begint ze te  huilen, en dan echt intens indiep  intriest huilen. We gaan maar even  met haar naar de kamer. Haar been  wil niet zoals zij wil, (zit een  weekend tussen? geen therapie  ?) het gaat haar lang niet snel  genoeg ze had werkelijk gedacht dat  ze na een weekje of 8 wel weer naar  huis zou zijn.

Verhandelingen over dat komt nooit weer goed tot kijk iedereen gaat weg t is net een gevangenis zonder  tralies en het gaat maar niet  vooruit terwijl dat dus helemaal  niet waar is.

We laten haar razen, huilen en er alles  uitsnotteren om dat eens rustig een  gesprek te beginnen en alles wat ze  heeft gezegd met simpele feiten te  weerleggen. Maar ook dat wij heel  goed begrijpen hoe onmogelijk het  is om van alles naar  niets, en dan weer terug te werken  naar iets. Haar verdriet, frustratie  niet erg zijn, erg logisch zijn  zelfs, en dat het mag en kan  .

Ze is redelijk opgewekt als we weer naar  huis gaan en ik weet dat ze niet  opgeeft sterker nog : vind het  dapper dat ook zij durft toe te  geven aan haar gevoelens en ze ook  uit! YEP ben een trotse dochter van  mijn moeder die gewoon durven te  zeggen: Mensen hoe goed bedoelt  ook ik trek het even  niet!!

En ik kan je er gelijk bij  vertellen hoe dat zo  komt: conclusie dat wij gewone  mensen zijn met emoties, gevoelens  en gedachten die net zo geuit worden  als bij andere mensen Wij willen ook gewoon maar mens  zijn.

XXXXXXXXXXX

• Cheet
• 12.17.12
• Mijn Trots
• No Comments
• | Edit

Oudste vertrekt vanmiddag met de bus naar  Emmen, om theorieexamen te doen voor  tractorrijbewijs, eega en ik houden  ons hart vast, na een fikse  aanvaring tussen oudste en ons dit weekend, werd er eindelijk geleerd.

Het resultaat mag er wezen: GESLAAGD

nu morgenvroeg nog:

9 uur theorieexamen  bromfiets……………….. pfffffffffffffft grijze haren krijg je er van

• Cheet
• 12.16.12
• Mijn Trots
• No Comments
• | Edit

Inmiddels gonst het hier weer over de keukentafel en door de lucht.

Het gezucht, gemompel en gefluister zingt rond als een slecht afgestemde radio.

Het constante geklik van de muis geeft bijna een gejaagd  gevoel van onbehagen , van  kriebelende spanning die zich een  uitweg zoekt.

Oudste heeft morgen  theorieexamen van tractor in Emmen  om 4 uur. En dinsdagmorgen om 9  uur theorieexamen van  bromfiets………………. Het grote duimen is weer begonnen.

XXXXXXXXXXXXXX

• Cheet
• 12.16.12
• fun
• No Comments
• | Edit

Oma zette mij aan het  denken, nee niet Omama maar  Oma. Verwarring compleet

Oma is een lieverd die ik via het net heb leren kennen , een eigen  radioshow heeft en ik prive mee  mail.

Een leven vol met  acties-reacties inzichten,ervaringen,zienswijzes en die delen we graag.

Totdat Oma zegt: eigenlijk Cheet sukkel je al vanaf de  zomervakantie met alles wat er  gebeurd is. Dingetjes op het  werk, dingetjes met de mannen in  school, dingetjes hier  thuis, dingetjes die gewoon niet  lopen, dingetjes met vrienden die  het niet eenvoudig hebben. En al die  dingetjes bij elkaar hebben me  vatbaar gemaakt. Niet waakzaam, maar  vatbaar.

En zo kwam de kleine Cheet ten  val, door al die  dingen al dat  zorgen, en al dat doordoen, want  zolang het gaat gaat het immers  nog?

Dat er mensen zijn die vinden dat ik overdrijf, zeur, mezelf niet  ben, mijzelf verlogen, of niet doe  wat ik zei, hebben allemaal  gelijk…………………… en weet je hoe dat  komt???

Die positieve Cheet, de realist, de zorger, de werker, de laatmenietopmijnkopzitten Cheet, de ikzaljebewijzendathetwelkan  Cheet, is ook gewoon mens

En als ik dan vanavond laat nog even op  Twitter ronddol met de politie hier  uit regio ga ik met een glimlach  sluiten. Want: ik heb veel vrienden en ken veel mensen, en ze zijn me allemaal even lief, en als zelfs de politie een geintje van me kan  hebben NAH

zit ik wel aan de goede kant van de lijn

XXXXXXXXXXXX

• Cheet
• 12.14.12
• fun
• No Comments
• | Edit

De morgens zijn mijn vriend dan slaap ik uit en start dan heel langzaam op  . Gelukkig beginnen de medicijnen  aan te slaan maar alla  Omama gaat het ook mij niet hard  genoeg

Eega gaat vanmorgen even langs  dokkie klaagt al weken over zijn  nek met klagen alleen ben je er niet daar moet je dan naar laten kijken  als je het niet vertrouwd. Om 10.00  staat ie naast me, moet ponskaartje  hebben om foto te laten maken, dingen als slijtage en hernia wordt door hem  gezegd.

Ik schrik niet zo snel, eerst die foto en  de uitslag maar afwachten eega gaat  altijd van ergste uit en onthoud ook het ergste wat er gezegd wordt als het op prognoses  gaat

Vanmiddag knap ik langzaam aan op en bereid me voor op uitstapje naar  Omama vanavond. Kan je zeggen als je  4 dagen de deur niet uit bent bijna dat autorijden best wel een klus is Maar het is wel even lekker om er  uit te zijn jammer weer dat het weer  zover is: ikke koppie buiten deur:  HOZEN ………………nah ze zijn gemeen  daarboven!

Omama is blij ons te zien (oudste is ook  mee) en heeft vandaag zowaar 40 !!!  Meter gelopen ! KIJK dat zijn  stappen vooruit en niet te zuinig  ook . Het gaat zelfs zo goed met  haar dat ze alweer wat eisjes aan  het stellen is t is goed met haar wil alles voor  haar doen binnen de mogelijkheden  die ik heb. Boodschapjes opgeven die  gisteren eigenlijk bezorgd hadden moeten zijn ligt niet in de mogelijkheid

Morgen is ze van plan om haar eigen kerstkaartjes te  schrijven ben benieuwd Broer gaat morgenavond dus kan ze  zo meenemen als ze klaar zijn  ! Blijf er bij dat het jammer  is dat het zulk petweer  is anders hadden we gewoon even  lekker naar buiten gekunt was voor  ons allemaal wel goed!

Nou ja moeten het er maar mee doen net als jullie allemaal.

OH: kreeg nog een whatsappje  vanmiddag van een van de juffen  hier: natuurlijk hoe het gaat maar  ook: kom jij volgende week  weer??? Nog net geen alsjeblieft  hahaha schijnt nogal wat  achtergebleven te zijn Ach , wordt ook wel weer opgelost  !

Fijn  weekend!!!