Eega belt me vanmiddag vanuit auto,
alles is perfect
over een jaar terug komen.
SUPER !!

Jammer dat zijn blijdschap er niet uit komt
zelfs beetje afwezig lijkt het .
Ga het gewoon in de gaten houden
en hem zijn ding laten doen 😉

Gelukkig is de vorm die hij heeft
niet snel, heel erg langzaam zelfs.
Misschien is de tijd
ook zijn vriend ?

XXXXXXXXXXX

vaste lezers van mijn blog weten dan
als deze titel er staat het een persoonlijk iets is,
een lang iets is,
maar waar ieder natuurlijk op reageren mag!
Het is geen koppie thee, ontbijt verhaaltje, zeg het maar even 😉

Om het duidelijk te maken ga ik even terug in de tijd
gezien het feit dat er toch ´nieuwe´mensen meelezen.
Dit blog is mijn dagboek en ooit gestart met de reden
dat mijn eega de diagnose Lymfklierkanker kreeg.
Dat was in 2006.

Ondertussen is hij door Groningen dit voorjaar
`los` gelaten met dien verstande:
de controles in stad hier gaan gewoon door!
want het zit in zijn systeem en weg is het niet.
Het probleem van toen is zekers opgelost
dat wel.

Als ik het met eega krijg over kanker ,
hij heeft in al die tijd het 1 x over zijn lippen gekregen,
al schreeuwend,
dan hult hij zich in stilzwijgen.
De toendertijd aangeboden gesprekken met oncologische verpleegkundige?
Nou die was hij niet nodig.

Na Groningen hanteerd hij het feit
dat hij genezen is.
Er over praten, wat het gedaan heeft met ons als gezin
met de jongens van toen 8 en 9 ??
Echt niet.
Ontkenning ten top, maar gezien zijn Odd-cd
Niet geheel verwonderlijk.

Maar. we hebben het gered of liever ik heb er ons
door heen gedragen.
Alleen die controles he!
Kijk: als er niets is, en alles normaal is,
jij normaal functioneerd dan is er toch ook niets om je zorgen te maken??
Dan kun je toch ´even´voor controle
omdat je weet dat alles pico bello in orde is?

Morgen is het zover,
maandag was hij vrij,
gister en vandaag ziek.

In de afgelopen maanden kwam ik dingen tegen
waarvan ik dacht??????
Ben van het soort : als ik het niet weet dan vraag ik.
Als het me dwars zit dan begin ik er over.
Maar:
er is niets aan de hand! Echt niet.
Nee joh, dat verbeeld je je maar……………..

Ondertussen worden bepaalde dingen niet meer in mijn bijzijn gedaan
en er zeker dingen verzwegen.
Nou ga je dat dan melden morgen??
Nee? Er valt immers niets te melden.

En dan,  dan moet ik dus een keuze maken.
Heb ik afgelopen periode meerdere keuzes gemaakt
die niet altijd even goed zijn gevallen heb ik gemerkt.
Jammer dan.

Maar als je , als het moeilijk is of wordt , het aan mij overlaat
en me vervolgens zo het bos in stuurt.
Wat moet ik dan???
Want ik hoef natuurlijk niet mee he morgenmiddag, liever niet eigenlijk.
stel je toch eens voor dat ik mijn zorgen ga vertellen???

En dan krijg ik diverse adviezen van diverse mensen:
De een zegt:
meegaan en zeggen! Als er wel wat is kun je er niet vroeg genoeg bij zijn.
YEP helemaal waar maar
levert oorlog op omdat ik iets doe wat die ander niet wil
en die ander is altijd nog zelf verantwoordelijk voor zijn eigen.
Wat dus ook de andere reacties zijn:
Groot genoeg voor het een
dan ook groot genoeg voor het ander.

Ben zijn moeder niet en ook eega zal moeten leren
verantwoordelijkheid te dragen voor zijn daden, zijn denken
zijn zeggen en zijn doen.
Hoe gestoord je ook bent, die ontloop je namelijk nooit.

Heb ontzettend veel gevangen de afgelopen jaren
en ook gemerkt dat als je van mensen verwacht dat
hun eigen verantwoordelijkheid moeten nemen voor wat ze doen
er best wel eens hele omgekeerde reacties komen.

Heb eega gevraagd wat hij denkt en wat hij voelt
heb anderen het gevraagd omdat ik heel graag wil weten
wie er voor me staan of liever
HOE ze voor me staan.
Omdat ik het gevoel heb dat het heel belangrijk gaat worden in de toekomst.

Maar zolang eega in de ontkenning zit
tegen mij zegt dat ik spoken zie
en alles prima in orde is,
dan moet ik die maar op zijn woord geloven
en het ook daar laten waar het dan is.

Dat mijn gevoel iets anders zegt
dat is dan aan mij
en aan mij om daar een keuze in te maken.

XXXXXXXXXXXX

Vertrekkend naar mijn werk,
rij ik de weg af die grenst aan het kanaal
naast me boven het water
vliegen twee zwanen
met rustige sterke slagen.
Onder de indruk van de zon opkomst vanmorgen
en nu van deze prachtige dieren,
het leven is prachtig !!!

Elke keer weer gebeurd het me
elke keer weer probeer ik me er tegen te verzetten
en elke keer weer lukt me dat niet.

Ik heb schijnbaar een fobie
tegen tandartsen.
Nou ja niet de artsen zelf maar wat ze
kunnen doen.
Omdat ik op voorhand al weet
dat ik zeker aan de beurt ben
heb ik al buikpijn voordat ik ga.

De mannen doen het een stuk beter
maar bij mij breken stukjes van oude vulling af
en mag ik dus op herhaling.
Maar:

Gezien het feit dat het volgend jaar weer die vergoedingen
veranderen wacht ik nog wel even.
Mag 4 herstelwerkzaamheden laten uitvoeren
en mag ongeveer 5 euro per vulling bij betalen.
Dan die van de mannen er bij
kom ik op 35 euro.
De rest nog daar gelaten.
Ook een reden om buikpijn te krijgen.

En als ik dan zo hoor wat er volgend jaar
misschien nog meer gaat veranderen
kan ik beter met een kruikje in bed gaan liggen.
Stel het voorlopig nog maar even uit dus.

OH:
wel leuk feitje:
hadden nieuwe tandarts die Engels sprak
heel grappig maar wel leuk mens.

XXXXXXXXX

Vertrouw op de degene die deze drie dingen in je ziet:

Verdriet achter je glimlach,

 liefde achter je woede

en de reden achter je stilte.

Vandaag een ´normale´ dag.
Vrij maar geen niets doen 😉
Omama even helpen,
hier een frituurpan schoonmaken
die het daarna spontaan
af laat weten.
Nou ja, begint te sissen en te roken
zoals vrienin zei:
heel veel calorieen verbrand in zeer korte tijd 😉

En dan open ik vanavond mijn mailbox
en ben helemaal happy 😉

Weten jullie nog dat ik in de vakantie
tijdens een dagje uit met Omama
een Canadees ontmoette?
Nou die had ik dus een mailtje gestuurd
maar hoorde niets terug.
Nah , kan … jammer wel eigenlijks!

En ja hoor,
vanavond een mailtje terug.
ZO leuk!
Want het blijkt ook nog eens
dat hij bij John Deere werkt.
😉

Vanavond maar even berichtje terug sturen
want mijn Engels is volgens hem
excellent hahah………….

Gister een specht
vandaag een Canadees
wat morgen????

(bezoekje aan tandarts
maar daar moet ik nog even niet
aan denken )

XXXXXXXXXX

Ben een mens
van 7 zekerheden
zeg ik wel eens.

Mag graag weten waar ik aan toe ben
of hoe iets in elkaar steekt.

In de lijn van een verwachting
zijn er een aantal dingen die
ik dan graag wil weten.

Mij is altijd gezegd:
wil je iets weten moet je het vragen.
En ik heb de antwoorden gekregen.

Het veranderd niets
lost niets op
maar maakt het wel duidelijk.

Zou fijn zijn als alle mensen
zelfs binnen het gezin
zo duidelijk waren.

Ik weet heel goed
waar ik sta namelijk
en als een ander dat ook weet
en uitdraagt
heb ik daar respect voor.

Een discussie ga ik dan niet aan
omdat een ieder mens zijn eigen waarheid heeft.
En gelukkig: zijn eigen leven leeft.

Voor de toekomst is dat voor mij belangrijk
want al moet ik mijn eigen leven leiden
en mijn eigen verantwoordelijkheid dragen
het is niet mijn keus omdat in eenzaamheid te doen.
En dat,
gaat gelukkig ook niet gebeuren 😉

Als een ´vreemde´me terug fluit
een zus me tegenhoudt
een allerbeste vriendin me antwoorden geeft
op vragen die ik niet stel,
er op de achtergrond diverse mensen zijn
die me openlijk en prive steunen?
Nou dan ben ik een gelukkig mens.

Enige waar ik mee afgerekend heb in de laatste maanden
zijn de mensen die vragen maar niets meer geven.
Ik kan niet meer geven,
omdat ik zelf vragen heb.
En als die dat niet begrijpen
en de meest geweldige oordelen
in mijn mail achterlaten.
Want ook die ben ik tegen gekomen.
yep die heb ik met alles verwijderd uit mijn leven.
Je mag het namelijk niet met me eens zijn,
maar me veroordelen???
Namen noemen, vreselijke dingen zeggen???
Onmacht?

Want raken kun je me namelijk niet
omdat ik te goed weet wat houden van is
dat is namelijk onzelfzuchtig en niet egoistisch.

XXXXXXXXXX

Eerst even gistermiddag:
Jongste snijdt zich aan het slot van de deur
het klink gedeelte
als hij oudste wil helpen boven.
De wond is niet groot
maar bloed wel heftig.
Nu wil het feit
dat hij niet tegen bloed kan.

In de keuken verbind ik hem
en zijn : ik wordt duizelig
maakt dat ik hem nog net op tijd
opvangen kan.
En valt inderdaad flauw.

Wat zijn het dan zware jongens zeg
als ze als een zoutzak om je nek hangen 🙂
Eega geroepen en op de grond gelegd.
Ondertussen de hand verbonden
en toen kwam meneer er weer bij 😉
Eerste keer in zijn leven dat hij
daadwerkelijk van zijn stokje ging.

Paar minuten later was hij weer helemaal
het heertje en had weer babbels voor 10,
maar tikkie apart was het wel 😉

Vanavond komt broer net voor het eten,
met iets in zijn handen:
Kun jij hier iets mee?
Een specht is tegen het raam gevlogen,
Kom maar met hem.

Beetje water, beetje warmte , beetje rust.
Wat hebben die dieren ontzettende sterke pootjes
en giga sterke nageltjes.
Als hij tot rust komt zetten we hem buiten in de boom
beetje beschut.
Zachtjes dut hij in , laat maar lekker even bijkomen.
Half uurtje later is ie weer vertrokken 😉
Maar het is bijzonder om zo´n dier
even vast te mogen houden!
Zal binnenkort even foto plaatsen van in de boom
maar die heeft oudste op telefoon staan 😉

En zo ontmoet je bijzondere levende wezens
en maak je met je eigen kinderen
steeds weer wat mee 😉

XXXXXXXXX

Op het grote blok staat
zo ongeveer mijn hele geschiedenis
sinds ik op het net zit.

En dan vind ik een verloren mapje
met mp3tjes
uit een lang vervlogen tijd.

Heerlijk
vooral nu ik een 8 gb sdkaart in mijn telefoon heb 😉
Ga straks direct beginnen met overzetten.
EN
foto´s kijken heel veel foto´s 😉

Best leuk rond snuffelen in je eigen verleden
hahaha.

Fijne zondag allemaal!

XXXXXXXXXX