YUP gaat prima,
YEAH gaat geweldig.
En Ja ze doet het super!

Natuurlijk meld ik op FB de positieve dingen
en die zijn het ook hoor, echt positief!

Tuurlijk ga je niet lopen zeggen
dat je moe bent.
dat je soms even niet weet,
dat je af en toe jezelf af vraagt……………..

Vorige week zat Omama er totaal doorheen:
nee ben niet binnen 3 weken weer thuis.
Logisch, heel logisch : ingecalculeerd en wachten tot het zou komen!
Maar oh wat ga je dan beroerd weg!

Ze hangt zich op aan succes verhalen van anderen!
TOP maar ook een risico.
want in al mijn FB berichten hoor niemand mij
over haar lusteloze , gevoelloze arm.
Over het feit dat ze haar linkerbeen gebruiken kan
lees sturen kan?
Tuurlijk geweldig!!!
maar voelen doet ze hem niet.

Ze plukt maar continue aan haar linkerhand,
en iedereen is daar ontzettend lief voor haar
omdat ze zo graag wil.
Ze maakt zich boos omdat er iemand is die wel lopen kan
maar het ronduit vertikt.
Ze voelt zicht machteloos naar haarzelf toe
want hoeveel ze haar best ook doet:
sommige dingen willen gewoon niet wat zij wil!

En ja, het kan nog alle kanten op
en ja, tijd zal het leren,
maar hoemeer tijd hoe meer denken en hoe meer
stellendatten en alsen………………
ze vecht er tegen met al wat in haar is.

En wij staan machteloos
aan de zij.
Er is geen uitgesproken vervolg.
er is niets wat laat zien wat de toekomst is,
er is domweg niets te voorspellen.

Ik hoop intens, met alles wat in en om mij is
dat haar harde werken, haar wil en haar kracht
haar dat brengen gaat wat ze vraagt:
wil alleen maar mobiel zijn.

maar niemand kan haar een antwoord geven
we moeten berusten , vertrouwen, loslaten en overgeven
en ondertussen ons best doen.
Het lijkt zo een beetje
op dagelijks leven 😉

XXXXXXXXXXX

De rustmodus van gister bleef even aan staan.
Vandaag sta ik ook laat op , en ben me toch een potje misselijk.
Niet normaal.
we eten en ik duik mijn bed weer in
om vandaaruit op te staan op het punt: ik sta weer.

Het is natuurlijk een ontlading,
een combinatie van ,
en het domste, ergste en idiootste wat ik kon doen
gebrek aan eetlust.

Verplicht me zelf het eten weer normaal op te pakken
al smaakt het me voor geen meter.
terwijl ik toch wel redelijk koken kan , al zeg ik het zelf.

En dan zijn we vanavond bij Omama met Tom,
en zomaar beweegt ze haar linkerbeen.
Ben in oefening zegt ze.
Ik schrik me een ongeluk
maar ze weet niet wie tot hoever op de hoogte is 😉

Zij doet haar best, en ik heb timeout gehad.
OP naar een volgende week
nieuwe ronde, nieuwe kansen nieuwe gevoelens 😉

XXXXXXXXXXxx

Vanmorgen vertrekken hier 2 mannen naar een beurs
en 1 om aan het werk te gaan.
Broer is thuis dus daar hoef ik ook niet te wezen:
HA het rijk voor mij alleen.

Als ik wakker schrik van de telefoon
en de wekker zie moet ik wel lachen:
11.30 geeft die aan!

Het blijkt Omama te zijn en we kletsen even bij.
Vervolgens draai ik me nog een rondje om
en tuk nog even heerlijk door 😉
Schandalig want het is echt bizar lang geleden
dat ik zoveel heb geslapen.

maar ben er wel gigantisch van opgeknapt 😉
En weet je:
morgenvroeg weer niets bijzonders staan!

Cheet staat in rustmodus………..

XXXXXXXXXXX

hey die Cheet…….
hoe gaat ie??

Nou ,ik ga nu gewoon niets zeggen
mezelf niet laten zien……..echt niet.
EH??

waarom niet lieve Cheet
want je bent toch zo geweldig, krijgt zoveel complimenten
en doet het toch zo goed?

NAH ik wil niet geweldig zijn,
wil gewoon, gewoon zijn……………
wil gewoon dingen doen die anderen doen……………

Wat doe jij anders dan?
Nah: vangen,’? zorgen ‘? oppakken??
kan een ander dat dan niet?
heb het geprobeerd, maar dan gebeurd het inderdaad niet.

sterker nog : met storingen om me heen
krijsen die om aandacht……………1 op 1 als het kan.
Doen ze dan niets voor je?
Jawel hoor, zekers wel!
maar je moet wel even vragen………………..

Is er iemand met wie je werkelijk praten kunt?
Echt wel: tientallen mailboxen staan klaar…………………
en ja bellen kan ik ook!
Maar wat moeten zij mij zeggen , wat ik niet weet?

Pas je goed op jezelf?
Nee  maar niemand die het verschil ziet.
de mannen doen hun ding en ja als ik aangeef : ff niet
passen ze het met een frisse tegenzin in.

wat vind je nu het ergste?

Dat mensen die op mij hebben gesteund
en mensen die Omama in de steek gelaten hebben
nu zomaar vooraan willen staan.

wat zou je werkelijk willen zeggen?
Nou:
alle lieverds die me soms niet eens prive kennen
en me steunen !

Je leert de mensen  , alweer, erg goed kennen  😉

Xxxxxxxxxxxxxxxx

Vanmorgen ben ik weer erg moedig
na een nacht niet al te best slapen.
Gelukkig heb ik geweldige werkgevers
en om half 8 lig ik weer
om door te maffen tot half 12 😉
Nu het met Omama beter gaat
merk ik hoe ik moe ik ben.

Ik laat Tom even uit en ben net weer thuis
steekt broer kop om ´t hoekje:
ben vrij vanmiddag 😉
Dat komt me goed uit!
Want er zijn een paar dingen die nog gedaan moeten worden
en nu is het zijn beurt 😉
Hij doet het met plezier hoor.

En dan Omama:
Die mocht poging ondernemen om te gaan staan
en dat heeft ze gedaan!!!!!
Zo trots!
Linkerbeen deed zelfs een beetje mee !!!!
Dat beloofd natuurlijk wel wat he, ga ik van uit.
Helaas de arm, die is nog niks noppes nada…………
wie weet.

Fijn weekend allemaal !!

Toen ze Omama wilden laten zitten vorige week had ik zoiets:
Eh ok?
Toen ze  haar wilden laten fietsen deze week had ik zoiets van :
Eh ok?
En nu willen ze haar morgen laten staan en ik heb zoiets van :
Eh ok?
Voor 25% heeft ze kracht in haar linkerbeen, geen gevoel maar wel stuur 😉
We zullen het zien en wachten het maar weer onrustig af 😉

XXXXXXXXXXXX

Je zou ze uit moeten kunnen zoeken !

Nu met mijn moeder spreek ik ook af en toe
familieleden van mijn vaders kant.
Mijn vader was niet erg familieziek en ach
als je niet met ze opgroeit ken je ze ook niet,
en mis je ze ook niet.

Een van mijn oudere nichten belt regelmatig
haar moeder heeft zelfde gehad maar erger.
We krijgen het over bepaalde dingen en ze verteld me
dat ze bezig is met een stamboom vaderskant.
Dat vind ik altijd wel erg leuk !!!

En dan verteld ze me dingen die me stomverbaasd doen zijn.
Over miskramen, dood geboren kinderen,
en hoeveel het er wel niet zijn.
Voorzichtig vraag ik door, en het gaat dus over in de genen
zekers maar ook die van de man dus!
Met het hele AITP verhaal van mij , zo´n 17 jaar terug
vallen stukjes op hun plaats.

Ik heb het toen mijn vader nog gevraagd
maar hij wist van niets , wilde niet dat ik er mee aan de slag ging.
En nu kom ik er dan ´toevallig´ achter.
Al zijn ze er pas zo´n 30 jaar mee bezig
maar het had geholpen om bloedonderzoeken te laten doen,
als ik het had geweten.

Dan waren de oplossing anders geweest
en ook de geboorte van onze jongens.
Effin het is zoals het is
maar sommige familiegeheimen hoef ik niet te weten
maar deze had wel iets eerder binnen mogen komen.

Als ik Omama vanavond vraag:
wist Opapa hiervan? Knikt ze ja.
En weet je zegt ze: er is nog veel meer.
Over bijzondere ziekte van mijn Opoe om zo maar te zeggen.
Over gedrag van sommigen,
en ik hoor dingen over mensen die hun totaal anders belichten
maar mijn gevoel van toen bij sommige dingen
helemaal rechtzetten.

Familie is soms best wel handig 😉

XXXXXXXXXXX

Eigenlijk heb ik een vreselijke hekel
aan vergaderen.
Meestal eindigd het over zaken
die er niet toe doen
of allang voorbij zijn.

Maar de vergaderingen van de judo zijn anders.
We maken er een sport van om zeker voor 22.00 uur klaar te zijn.
En liefst nog eerder.
We waren vanavond overigens maar met een klein gedeelte
dat scheelt ook weer!

To the point, en dan direct weer verder.
We werken in anderhalf uur 12 punten weg 😉
Hoezo snel ?
Maar alles loopt en dat is heel erg fijn want
dan kun je andere ondeugde bedenken 😉

En dan , dan wordt vergaderen wel leuk!
Vanavond mag ik notuleren
en die maak ik ook direct en stuur ze ook direct op.
Lang leven het snelle net.
Onze vast notuliste doet het vaak net een paar dagen
voor de nieuwe vergadering.
daar zit zekers een aantal maanden tussen.

En eigenlijk ben ik wel nieuwsgierig
om eerlijk te zijn.
wat ze van mijn notulen vinden 😉
Want wat ik ook doe of schrijf
een geintje tussendoor kan ik echt niet laten !!!!

Solly hahaha………….
trusten lieverds en tot morgen!

XXXXXXXXXX

Eigenlijk zou ik vanmorgen werken
maar dat ruil ik maar even met morgenvroeg.
Anders ga ik het niet redden,
nu kan ik rustig opstaan , even douchen
en beginnen hier in huis .

en dan begint de rit:
hondje uit laten, eten, school,
hondje uit laten en om 14.00 in Weidesteyn zijn
om met Omama mee te gaan naar ziekenhuis.
Ze heeft controle voor haar oog.
En ik zo mijn vraagtekens of dit werken gaat 😉

Ze regelen een busje voor ons
en dan is het eigenlijk in en uit.
Maar bij de oogpoli zijn de gangen en de liften zo klein
dat het een hele onderneming is.
Als er dan ook nog zo´n muts bedenkt dat Omama uit de
rolstoel moet om op een krukje te gaan zitten
is het maar goed dat we humor hebben.
Ongelofelijk hoe sommigen die zelf in de zorg werken
zulke domme dingen kunnen bedenken.
dat dat niet doorgaat mag duidelijk zijn 😉
En dan blijkt ook nog dat ik iemand prima kan
aankleding zonder dat ik opleiding heb gehad?
Heel natuurlijk doe ik haar de jas aan
en we zijn alle twee verrast hoe soepeltjes en snel dat gaat.
mmmmm toch verkeerde beroep?

De meeste meetingen worden gedaan
en de rest maar in Januari.
Eigelijk  had het niet zo heel veel nut maar:
ze was er wel even lekker uit 😉
Het weer was ook heerlijk dus zo heel erg is het niet.

Vannacht heeft haar linkerbeen liggen spoken,
deze leid een eigen leven ondertussen.
Beweegt, trilt, steekt en ze krijgt er maar geen vat op 😉
toch is het voor mijn gevoel een goed teken !

Vanavond haalt broer even eten en nu rolt de koffie
vergadering van judo vanavond hier.
En dan vind ik het ook wel prima eigenlijk.
Was lange dag maar wel met een uitje !

XXXXXXXXX