Vandaag niet zo heel veel bijzonders,
alleen oudste weer ophalen uit Urk.
Dat is altijd leuk en gezellig
en ik ben er wel even aan toe
er even uit lopen
en bij kletsen met oudste.

Onderweg zie ik de meest prachtige bloemenvelden
en kleuren zo intens en mooi!
Dat is zo genieten van de natuur,
liefste had ik er even midden in gestaan
maar dat kan natuurlijk niet 😉

Oudste heeft een aantal geweldige dagen gehad
en is bekaf.
Tegen half 5 zakt hij in en wil hij naar huis,
prima lief doen we.
Heerlijk dat ze de wereld in trekken en dingen ontdekken
maar ook heerlijk dat ze nog weer terug komen 😉

XXXXXXXXXXX

Om direct maar de pareren met een leuke post :
Lucky mocht vanmiddag even naar buiten.
We hebben een afgeschermde tuin en houden haar natuurlijk
heel scherp in de gaten 😉

Haar eerste ontmoeting is met Vlekje een van onze konijnen
Vlek is zeer nieuwsgierig en maakt met omtrekkende beweging
contact met haar staart.
Ze springt een gat in de lucht 😉
Wij liggen dubbel van het lachen want Vlek kijkt giga onnozel
en Lucky? NAH die heeft het niet zo op konijntjes die groter zijn
dan ze zelf is.

In sluipstand gaat het richting kippenren.
De dames zijn ook nieuwsgierig en naderen ,
als Lucky een schijnaanval doet tegen het gaas
vliegen , ja werkelijk vliegen , ze het hok in.
Heb nog nooit zoveel kippen zien vliegen!
Een lawaai van jewelste , de konijnen zoeken schuilplaats
en Lucky gaat maar weer terug
in huis op de bank.
Verreweg de veiligste plek ooit…………..

Wij komen niet meer bij en onze Blacky
volgt haar alsof hij op haar past.

Die dieren van ons?
t is een prachtig stel bij elkaar
dat gaat deze zomer ontzettend gezellig worden 😉

XXXXXXXXXXX

Weet je, soms denk ik wel eens………
ben ik nou zo´n zeikwijf?
Ik mag graag dingen duidelijk hebben
en zeg openlijk mijn mening
niet iedereen kan daar even goed tegen
maar niemand kan mij verwijten
dat ze niet wisten wat ik bedoelde.

Kan dubbel genieten van alle leuke dingen in het leven
alleen is de situatie de afgelopen 6 maand
nu niet bepaald een gloria iets.
Al gaat het hardstikke goed hoor met Omama
de wetenschap dat het nooit weer ´normaal´ wordt
dat er heel veel dingen zijn die we nooit weer kunnen doen
maakt dat we dankbaar zijn voor het feit dat ze er
simpelweg gewoon nog is.

Vanavond had ik een heel goed gesprek met haar
ondertussen zijn er 3 personen overleden terwijl ze
in verpleeghuis zit.
De meest recente afgelopen dinsdag en die tikte er wel in
omdat zowel Omama als zij, en wij als familie met andere familie
heel goed met elkaar konden.
Het kwam ook totaal onverwachts , nou ja in de zin van
zo snel.

Vandaag was ik van slag op een manier dat het huilen
me nader stond dan het lachen en dat
is voor mij een zeldzaam iets.
Toen zorgbemiddelaarster opmerkte: IK moet in grijpen
anders hebben we iemand overspannen ben ik eens gaan zitten.
In al die 6 maanden was er geen tijd voor emoties
er moest geregeld worden, gezorgd, aandacht voor,
de trein reed en uitstappen was geen optie.

Nu ik uitstap bij een station voelde ik me schuldig
dat is me vanmiddag rap uit mijn hoofd gepraat
maar oh wat weten ze op je gevoel in te spelen.
Overspannen?
Als ik merk dat emoties en gesprekken me zoveel energie kosten
dat ik nadien vrijwel leeg ben en het liefste me inderdaad
wil verstoppen?
Misschien ben ik inderdaad wel in de buurt.
Dan moet daar wat aan gebeuren dus, weet alleen nog niet hoe
maar ga er over nadenken.

Met sommige dingen of liever sommige mensen ben ik
ondertussen wel helemaal klaar en die wil ik het liefst
niet meer of zo min mogelijk spreken.
Omdat ze mij een mening of doel opdringen
of ze doen alsof ze me niet begrijpen
of een van mijn kinderen gebruiken om zichzelf te profileren.
Ben wel al zover:
ik reageer niet meer in emotie, wacht tot dat ik rustig ben
en ga er dan mee aan de slag, met deze figuren dan.
En zij die me wel helpen en begrijpen
krijgen alle kanten van me te zien en te horen.

Morgen eerst naar Urk
oudste ophalen en weet je
k heb hem giga gemist.

XXXXXXXXXXXX

Vanmorgen eerst maar eens bellen met Icare , hoe dat nou zit.
De dame in kwestie begrijpt mijn verdriet helemaal,
over de manier hoe dit gaat.
Ik bel wel eens even met verpleeghuis met de zorgbemiddelaar
voor je en je hoort nog van me hoor !

Duurt niet lang als de zorgbemiddelaar mij belt,
ze is woedend ! Maar niet op mij 😉
De manier waarop dit gebracht is , ze gaat onmiddelijk in gesprek
met Omama maar praat eerst met mij bij.
Schijnt nogal wat voeten in de aarde te hebben, zo´n weekendje naar huis.
Qua papieren , toestemmingen en weet ik wat allemaal nog meer.

Als ze me later terugbelt zit ze bij Omama en die heeft ook zoiets van:
als het allemaal zo moeilijk is: laat maar.
Dan ga ik naar huis als het echt kan en ik niet meer terug hoef !
Het was overigens ook niet haar idee.
En het is maar een paar weken meer, alle aanpassingen zijn nog niet klaar
we zijn het er over eens, maar hoe dan ook:
IK mag het niet eens doen.
Niet van Omama niet van zorgbemiddelaar en niet van Icare 😉
En als er nog eens wat is? Dan bel ik direct de zorgbemiddelaar
want ze is het totaal niet eens met de manier waarop dit gegaan is.

Als eindelijk alles rond is merk ik hoe moe ik ben en kom tot de conclusie
werken : dat kan ik geen probleem.
Mijn energie stroomt weg als ik de confrontatie aan moet met dingen
waarvan ik absoluut niet weet wat ik er mee moet
of die compleet overbodig of onnodig zijn.
Het gezeur, de vragen de hele vele vragen,
de aandacht die het nodig is om het goed te regelen
dat vreet mijn energie op.

Als ik dan nog weer een keer een mailtje krijg
van de mentor van jongste flikker ik die zonder pardon
in de prullebak !
NA de vakantie ben jij de eerste !

Maar goed, t is weer geregeld en weer rond 😉
XXXXXXXXXXXXXXXX

Even mijn hart luchten,
even mijn zorg kwijt.

Gistermiddag gesprek in verpleeghuis
alles wordt voorbereid op de thuiskomst van Omama.
Maandag gesprek met ergotherapeute
iemand van gemeente van WMO,
samen met eega , broer en ik zei de gek.

IV`er van Omama vroeg of ze nachtje thuis kon slapen
mijn : Prima maar regel dan ook even de zorg
deed me Icare bellen.
Die willen dat wel doen, geen probleem.
TOT IVèr gistermiddag zegt:
en wie gaat dat betalen dan?
HUH ??????

Als Omama niet daar is, kan het geld toch voor Icare gebruikt worden?
NEE, het is de bedoeling dat de familie dat dan op zich neemt.
OH
dus tot ze definitief thuiskomt , maar in het weekend graag thuis wil zijn
MOETEN wij het dus doen, dan weet ik wel wie die wij zal moeten zijn!
IK GA HET NIET DOEN !!!!!

Jammer dan voor Omama, maar dan moet ze maar op en neer
en daar blijven tot ze echt naar huis kan.
Ze proberen het he, elke keer weer!!!!
Elke keer weer mij voor de lichamelijke zorg oplaten draaien!
IK wil dat niet, ik kan dat niet en ik ga dat niet doen
wanneer begrijpen ze dat nou eens??????

Liefdeloze dochter zal ik zijn in hun ogen,
jammer dan!
Met heel mijn 56 kg kan ik het niet aan,
buiten dat ik ook nog een leven heb?
Een gezin die juist in die weekenden hun dingen hebben?
Moet ik dan tegen mijn jongens zeggen:
NOPE geen wedstrijd misschien, geen uitje,
want Omama gaat voor alles ?

NEE, ik weiger mijn gezin op te offeren aan mijn moeder.
Hard maar het is niet mijn keuze
het is de keuze die ons opgedrongen wordt door slechte communicatie
of door de bezuinigingen in de zorg.

Ik heb er niet voor geleerd, en gruwel van het idee.
Mag ik?
Nee schijnbaar niet.
De tegenwoordige vrouw is behalve nederig naar haar man,
zorgzaam voor kinderen en familie, werkt als het ff kan 38 uur per week,
en doet zelfstandig een huishouding en als het kan 2.
Sport en nog bij en is een vrolijke blije dame in haar periode.
En heeft schijnbaar 48 uur per dag om te besteden.
Ondertussen een cursus of werken aan je toekomst is ook al een must
maar even genieten van de zon of van het leven???
NOT DONE !
dat doen die anderen dan wel voor je.

Ga morgen eerst maar weer eens Icare bellen
zij vonden het geen probleem , laten ze mij alsjeblieft helpen
om het mogelijk te maken.
Want ik gun het Omama van harte , meer dan…………….
maar waarom moet dat over mijn rug, mijn gevoel gespeeld worden?

OH en dan hoor ik vanavond van eega
dat Omama dinsdagmiddag naar afsluiting van bejaarden gaat,
daarop etentje van sjoelclub en afsluiting.
Hele middag in dorpshuis………………heel erg goed en hardstikke leuk!!!!
DOEN
maar wie haar helpen gaat als ze naar toilet moet????
geen idee want ik , ik weet in principe nergens van.

k Ga me verstoppen op een onbewoond eiland zo´n 2.000 km verderop
en kom over een half jaar wel eens weer 😉

XXXXXXXXX

Een onwijs luie
en rustige dag.

Met jongste ga ik vanmiddag
even stad in,
we eten even samen en hebben
stukje kwaliteittijd 😉

Doe even paar dingen in huis
breng een pc weg
en speel met Lucky.
Dame doet het ontzettend goed
en vanavond zitten Blacky en zij
samen te eten.

Vanavond spreek ik oudste even
en die vermaakt zich uitstekend
ik hoor aan zijn stem hoe geweldig hij het heeft 😉

En morgen?
Nog zo´n dag 😉

Ik geniet en niet met mate.

XXXXXXXXXX

Vanmiddag kreeg ik even
een intens warmte gevoel
en nu  : nu heb ik het koud 😉

Als ik oudste, gestoord als ik ben
even naar Lelystad rij
slaat hij in de koude wind
tot een aantal keren toe
de armen om me heen.

Een grote knaap waar ik zo van hou
die ik de afgelopen dagen wel eens kon schieten
door zijn zenuwstuiter gedrag 😉
Maar die ik nu al mis.

En ik zie hem zaterdagmiddag pas weer
hij 16 en halfwassen, die ik het gun
even een kijkje te nemen in het leven
van een ander.
Hij die graag dingen ontdekt en doet
en die ik zo graag om me heen heb.

Ik wens hem de meest fijne dagen
en voel intens hoeveel ik van hem hou.

XXXXXXXXXXXXX

Deze week heb ik vakantie
dat wil zeggen: De dingen die anders tussendoor gaan
heb ik nu tijd voor mits de planning goed is 😉

Vanmorgen relatief vroeg opgestaan
enerzijds om het eten voor vanavond te maken
want voel de bui al aankomen.
Aan de andere kant om te kijken hoe het met Lucky
gegaan is vannacht.
Jongste slaapt vannacht beneden om op haar te passen
dat wil hij graag maar ik verwacht geen moeilijkheden
en die zijn er ook niet.
Ondertussen begint ze te spelen en rond te snuffelen
na 2 dagen slapen, t arme ding was compleet uitgeteld.

Vanmiddag naar Orthopeed, jongste schijnt botkneuzing
in zijn knie te hebben. Ik had er nog nooit van gehoord
maar duurt een aantal maanden voordat het over is.
Er is niets gebroken,gescheurd of beschadigd en daar
zijn we al lang blij mee, hij mag alles zonder beperkingen doen 😉

Gelijk maar door naar Omama voor een gesprek
alles wordt voorbereidt voor haar thuiskomst.
Ze is er klaar voor want de andere bewoners zijn  niet
zo heel gezellig momenteel.
Ze wil me heel graag aan de praat houden maar ik
wil naar huis omdat ik voorvoel dat de reis naar Lelystad
eerder wordt dan gepland.
En dat klopt ook.

Oudste zal een paar dagen mee met iemand van Urk
op een heus vrachtschip.
Om te lassen , om te chillen en zaterdag om te trainen.
Eerst zou hij om 20.00 uur in Lelystad zijn
toen werd het al iets eerder, maar vandaag zou hij het
precies te horen krijgen.
Heb mijn voetjes koud binnen de deur vanmiddag
15.15 ongeveer als de vraag komt of hij om 16.45 in Lelystad kan zijn ???

PFIEUW dat gaat vast niet helemaal lukken maar
we gaan ons uiterste best doen.
Probleem: ze liggen maar 15 minuten in de sluis daar!
Gelukkig had oudste alles al klaar staan en onderweg
hebben ze onderling contact.
Hun aankomsttijd : 16.52 , die van ons volgens navigatie 16.47 😉
Als zij naar de sluis varen rijden wij richting parkeerplek,
uitstekende timing!
Krijg nog even 2 frikandellen toegeschoven , kort bijpraten
en daar gaat ie dan .
Tot zaterdag 😉

Ondertussen hebben wij natuurlijk contact
en ben benieuwd 😉

Kortom: t gaat allemaal lekker met beetje tijd,
beetje geduld en heel veel Liefde 😉

XXXXXXXXXXXX

Gister lag mijn blogje er dus uit,
maar even snelle update:
Het was natuurlijk Koningsdag
en vond het prachtig hoor
al kreeg ik er niet veel van mee want:
onze nieuwe huisgenote hebben we opgehaald.
Een ongeveer 12 weken oud poesje
waar achteraf Bengaals bloed in zit.
Ze is ergens aan komen lopen
en zo lief !

Vandaag drukke dag,
Orthopeed, afspraak verpleeghuis en oudste
´even`naar Lelystad brengen 😉
Blacky: die geloofd het wel, geen bal aan zo´n slapend klein ding 😉
XXXXXXXXX

Al een tijdje zoek ik
naar jonge poesjes.
Sinds de dood van onze Gizmo
willen we voor Blacky
toch wel gezeldschap erbij.

Dan vlooi ik vanavond marktplaats af
en lees een advertentie over een cypers poesje
van ongeveer 12 weken die ergens
is aankomen lopen.
De dame in kwestie heeft zelf al 6 katten
en kan haar niet houden.

Mijn gevoel reageert
en morgen gaan we haar halen 😉
Weer een poes met een bijzondere start
net als al onze katten.

Razend benieuwd maar zal foto plaatsen morgen 😉

XXXXXXXXXX