Na het verhaal , het gesprek met Omama en thuiszorg
zit het me helemaal niet lekker.
Ik stuur de dame van Icare een berichtje of ze me
even bellen wil.
En dat doet ze gistermorgen.

Op mijn opmerking dat ik vind dat er niet helemaal
een goed beeld is weggezet, zegt zij: vertel.
En dan vertel ik haar hoe het werkelijk gaat.
Wat er gebeurd af en toe,
hoe ze reageren kan naar mij toe maar de meesten
denken dat ze maar zo lief en aardig is.

Weet je zegt ze, ik had het al een beetje door.
Ook van uit het team waren er al opmerkingen gekomen
dat Omama best heel kribbig uit de hoek kan komen
of dat ze soms toch wel beetje van de slag is.
Ook aan mijn houding had ze wel gemerkt
dat er meer aan de hand was.

Ze is blij dat ik haar dit open en eerlijk vertel
en ze haakt er op in , dat zij heel goed op de hoogte is
hoe mensen veranderen, hoe moeilijk dat is,
maar dat mijn moeder zo goed kon toneelspelen
had ze niet verwacht.

Het wordt meegenomen in de rapportage
en ik krijg van haar de opdracht:
als het niet wil, of je wilt alleen maar iets van je afpraten
moet je me bellen.
Laatste wat er gebeuren moet is dat jij er onderdoor gaat.

Het is alsof er een last van mijn schouders valt
en de erkenning van de meiden uit het team
dat het hen ook wel opgevallen is
maakt dat blij ben toch dat telefoontje gedaan te hebben.
Want het voelt eigenlijk ook wel een beetje
alsof ik Omama afval.

Mensen zijn toch rare wezens af en toe.

XXXXXXXXXXX

Vannacht slaap ik slecht en dat heeft natuurlijk
zijn effect op me vandaag.
Het werk vanmorgen vlot overigens prima
maar ik hang tegen dat gesprek van vanmiddag aan.
Het indicatiegesprek van thuiszorg over Omama
en hoe het in de toekomst zal gaan.

De algemene vragen lopen we zo door
en ik merk dat Omama een prachtig spel speelt
want het gaat helemaal geweldig goed.
Op geestelijk nivo vind ze zichzelf totaal niet veranderd.
Ik zit er bij en zeg niet.
Denk dat ik de dame morgen maar even bel of ik even
met haar kan praten alleen.
Waarom ik niet direct iets zei????
Weer een week genegeerd worden en vervolgens worden
opgeroepen voor allerhande domme klusjes,
heb ik even geen zin in.

En dan over de uren  , ze opent met :
Onze overheid wil graag meer betrokkenheid van de mensen uit de omgeving
van de client.
En ja hoor zeg ik, daar gaan we.
Zet mijn hakken direct in het zand en vertel haar dat ik dat niet van plan ben.
Maar hoef haar alleen maar naar toilet te begeleiden, rest doet ze zelf…..
nee , de paar keren dat ik het geprobeerd heb maakten me aan het kotsen.
En dat is echt zo.
Plus het feit: ik werk, heb een gezin, zelf genoeg aan mijn hoofd en dan
of op gezette of te pas en te onpas op oproepbasis beschikbaar moeten zijn ?

Ik weet namelijk hoe dat dan gaat, want dat gebeurd nu al met kleine klusjes
je bent nog niet binnen, hebt je jas nog niet uit of de telefoon gaat.
En haar wassen of onder de douche helpen ???
Moet er niet aan denken.
Schrijf wel op zegt ze, dat je onregelmatige werktijden hebt 🙂
Het hele verhaal gaat naar de Gemeente en daar gaat een of andere iemand
beslissen hoe het hier straks verder gaat………..
apart idee dat vreemden beslissen over onze toekomst.

Het is laat als ik weg kom om naar school te gaan,
daar net binnen gaat mijn mobiel.
De leerplichtambtenaar………….hij heeft lijst van verzuim
en die valt eigenlijk nog wel mee vind hij.
Maar in orde van advies van school wil hij jongste naar buro Halt hebben.

Ik ben het daar natuurlijk niet mee eens, en vertel hem dat ook.
Moet hij nu de klappen vangen van een wanbeleid van school?
En ik vraag hem dit gesprek onder ons te houden, na enige
aarzeling beloofd hij me dat.
En ik vertel dat ik hem heel graag wil spreken, dat ook zeker ga doen.
Maar niet eerder dan ik weet dat jongste geslaagd is omdat ik bang
ben dat mijn gesprek hem het examen gaat kosten.

Hier wordt zijn nieuwsgierigheid gewekt en ik vertel hem kort
een aantal dingen.
Over een begeleider die hem beschuldigd van dingen die hij
niet gedaan heeft,
over uren die school heeft laten liggen,
over de vele beloftes die er gedaan zijn,
waarom wij hem niet naar een andere school hebben gedaan.

Maar ook, hoe hij er nu in de cijfers voor staat,
en dat hij bijvoorbeeld vanmorgen een 9,8 haalt voor mondeling examen Engels.
Dat hij zijn ding nu wel op orde heeft,
en ik niet zit te wachten op een gesprek wat hem weer demotiveert.
En de beste man begrijpt het allemaal………..
ook dat de lijst vele malen langer is dan ik even kort aan geef.

Weet je wat ik ga doen ? Ik bel je eind Mei wel eens even weer
dan is er meer bekend over zijn cijfers, zijn de examens achter de rug,
voor nu laten we hem gewoon even zijn ding doen en dat diploma halen.
En kijken dan wel eens verder.

Gelukkig, en ik dank hem hartelijk.

En dan merk ik dat ik moe ben,
dit soort gesprekken kosten me altijd bakken met energie
en het afhankelijk zijn van andermans beslissingen
is niet helemaal mijn ding.

Voor nu is het afwachten wat het worden gaat
maar alles wat ik er aan kan doen, dat doe ik…..
rust is me toch niet gegund dus vechten we maar gewoon door.
Heb immers toch niets te doen 🙂

XXXXXXXXXXXXXXX

Vanmorgen vrij, heb hele grote plannen hier in huis.
Maar eerst moet jongste voor brief Duits naar school.
Hij is net half uurtje weg of ik krijg bericht:
Kom weer naar huis, ben aangetikt door een scooter.
ZUCHT.

Eerst school maar ff bellen, en dan maar even afwachten.
Het valt allemaal mee in de zin van :
Broek stuk , dikke schram en opgezet been.
Iets van binnenbochtje/buitenbochtje.
Jongen op scooter is netjes gestopt en als t nodig was
bereid om naar huis te brengen.
Ze zijn er nog wel meer dus met opvoeding.

Dan kom ik tot conclusie dat de schoenen,tas en brommer
van oudste allemaal nog thuis zijn ??
Die ligt ziek in bed zonder even te melden thuis te zijn.
Koekwous.

Als jongste dan een filmpje opduikelt waar zijn mentor
van vorig jaar op staat , kom ik niet meer bij van het lachen.
Dezelfde man die tegen mij zei dat ik niet realistisch ben ?
Die laat zich intervieuwen op een poppenbeurs en vertelt vol overgave
hoe stoer hij de beren vind.

Kijk wat mensen prive doen moeten ze zelf weten natuurlijk.
Maar als leraar van een Vmbo ?
Is het wijs dat je dit soort dingen ook prive houdt en je zelf
niet zo laat profileren op een media.

Iemand die zich Drs mag noemen, die maatschappijleer geeft
en een voorbeeld voor de jongeren moet zijn ,
kan beter voorzichtig zijn hoe hij in de media terecht komt.
Als ik alle commentaren dan lees , weet ik weer zeker dat het feit
dat ik niets met hem aan kon vangen, zekers niet aan mij ligt.

Als ik vanmiddag dan eindelijk op gang kom en wat ga doen,
de ramen buiten gewassen heb, gaat het natuurlijk regenen !
Hoe is het mogelijk dat me dat altijd overkomt?

Effin , morgen weer een dag 🙂

XXXXXXXXXX

Als ik zeg dat ik van iemand hou
betekend dat jij in mijn ogen een fijn mens bent.
En dat ik je vertrouw,
maar niet per definitie geen partner bent.
Liefde kent namelijk vele vormen…………..
Zouden meer mensen moeten doen,
Dieren kunnen namelijk ook, samen leven en samen doen.

Dit plaats ik vannacht op FB….
ik plaats daar niet meer zoveel ben er eigenlijk wel beetje klaar mee.
Vooral als kopieer gedrag voorbij komt.

Maar ik kom in gesprek over organiseren van een toernooi
voor het armworstelen ettelijke dorpen verderop.
Zij heeft er zin aan, ik gebrek aan tijd.
Zij is thuis overdag en kan dit wel aan,
ik werk…………..
Toch zijn we prima combi.

Zij belt, we overleggen en dan komt er nog iemand onderdoor
waar ik gesprek mee krijg.
Hij en ik begrijpen elkaar,
hebben respect voor elkaar en kunnen samen
de gekste dingen overleggen, alles voor de sport.

En als er dan een serieus verschil voor bij komt
snappen we elkaar nog steeds in de zin van
respect voor het leven en alles wat er bij hoort.
Hij gelooft, ik niet.

En toch is het geen item tot discussie.
Omdat we van elkaar houden.
Houden van in de zin van :
respect voor elkaar, in de waarde laten,
samen werken, en de wereld ietsjes beter proberen te maken.
Openheid en eerlijkheid.

Dat zijn mensen waarvan ik hou.
Er zijn ook mensen waarvan ik niet hou,
soms zelfs kinderen die al zo ego zijn
anderen er onderdoor helpen,
omzelf beter te zijn.

Ik weet van haat, van pijn, van woeden en verdriet,
het zijn emoties, die brengen je er niet.
En al zullen er altijd “mis”bruikers zijn….
aan mij zal het zeker niet liggen ,
en als ik morgen in de spiegel kijk,
weet ik dat ik eerlijk ben, open en alleen spreek als het :
waar, eerlijk of nodig is.

En dan hou ik ook van het leven
want alles had een reden
heeft me gemaakt tot wie ik ben
en me de mensen laten ontmoeten die ik ken.

XXXXXXXXXXXX

Vanmorgen kan ik iets langer blijven liggen,
ben immers vrij om met Omama naar andere zorgcentrum te gaan.
Wat denk je ? Ruim een uur voor de wekker
klaar wakker.
Dan er maar uit en lekker douchen , relaxed opstarten en maar zien
wat het worden gaat.

Ben al een week bezig om haar te vertellen dat het misschien
daar wel veel leuker is, dat er mensen zijn die ze kent.
Maar ze is maar van zo zo…..

Als we er aan komen is er net een ander busje dat arriveert
hieruit stappen de Mevrouw die elke zaterdagmiddag bij haar komt
rummycubben , onze achterbuurvrouw en nog een aantal dames.
we volgen de stoet, melden ons en gaan eerst maar eens gezamelijk
koffiedrinken.

Daar tref ik een vrijwilligster aan die ik ken, en onder het koffiedrinken
krijgt Omama van de leidster een overzicht wat ze zoal al doen op een dag.
Als ze beginnen met haantje op een stokkie voor palmpasen
begint Omama bij te draaien.
Ze kent nog een aantal dames en haar vingers jeuken om mee te doen.
wij gaan om 11 uur weer weg dus dat is geen optie.

Gaande weg komt de ommekeer bij haar en ziet ze het helemaal zitten
zoals een autist betaamt duurt het even maar op het eind
is ze zo enthousiast dat ze eigenlijk volgende week
direct wel heel wil 🙂
Gelukkig maar, moet er niet aan denken als ze het niets gevonden had.
Dan hadden we pas een probleem gehad !

De eerste hindernis is genomen, nu nummer twee nog a.s. donderdag.
Het gesprek over de herindicatie van thuiszorg.
E.a. moet allemaal nog wel goed overlegt en op papier komen
maar daar verwacht ik eigenlijk niet de grootse problemen mee.

Op naar wel een echte vrije morgen morgen,
niet gepland maar door omstandigheden die echt niet leuk zijn daar
heb ik wel even de tijd om hier aan de slag te gaan.
t is een zooitje namelijk.

XXXXXXXXXX

Vanavond pik ik even een uurtje,
de omslag van het weer
heeft effect op mijn lijf.
En dat , dat doet zeer.

Oudste vergeet de kamerdeur dicht te doen
en dan is het : Mahauw….
er is er maar eentje die dat zo doet.
Ze springt vol op me
en spint een deken aan elkaar..
een deken van liefde.

Als ze achter me gaat liggen
kroelt ze met haar pootjes door mijn nekhaar
en geeft me kopjes ………..
ondertussen haar motortje volop laten snorren.

Het mag niet , het hoort niet maar als ze
zich nestelt in de holte van mijn nek en arm?
Maffen we samen even een half uurtje weg 🙂
Dieren geven alleen maar
ze hebben geen verschil maar voelen feilloos aan
als je een knuffeltje gebruiken kunt.

Onze lieve kleine Du,
mahauw….. zo schattig.
Zijn maar dieren?
Ze zijn liever voor me
dan sommige mensen,
dus kom niet aan mijn dieren!

XXXXXXX

Vandaag een gewone maandag,
niets bijzonders niets aparts…..
Morgen vroeg vrij maar die is ingenomen
door Omama.

Ze gaat op kennismaking bij andere
zorginstelling en wil mij natuurlijk mee.
Heel mijn morgen is er wel mee gevuld.
ZO kom ik toch echt niet aan mijn eigen toe ?

Maar goed ,
eerst maar eens kijken wat het (on)weer gaat brengen
vannacht, of de waarschuwingen terecht zijn 🙂
De meeste mensen komen er al niet meer van
onder de indruk, en ik kan me daar wel iets bij voorstellen.

We zullen het allemaal zien en horen.

XXXXXXXXX

K had een lange week in de zin van:
elke vrije minuut van me
werd gebruikt door intern of extern.
Zo erg dat we de namen
in de kast konden schrijven
en ik hopeloos achter liep
met mijn eigen HH werkzaamheden.

De komende week zal het niet veel beter worden.
De indicatiegesprekken voor Omama beginnen.
We starten di morgen, mijn enige vrije morgen deze week
met een ontmoeting in een zorgcomplex
dorpje verderop.
Ze zal het verpleeghuis echt moeten verlaten,
hoe het dan allemaal verder gaat??

Donderdagmiddag indicatiegesprek met thuiszorg
want ook hier zijn we een jaar na dato…..
en zullen dingen weer op elkaar afgestemd moeten worden.
Dat de zorg overgeheveld is naar de Gemeente
en die de indicaties moeten doen???
We zullen het zien.

Als het goed is, moet jongste nog 2 toetsen
hou dapper de cijferlijst online in de gaten
maar er blijven domweg een aantal sterretjes staan.
Wat zoveel betekend als nog niet ingevuld/niet gemaakt.
Wens me dat ze daar met het invullen net zo snel zijn
al met eigen fouten maken.

Gister giga heerlijke dag,
alleen al het feit dat er niets van je gevraagd wordt.
Het is dan ook niet bijzonder vroeg dat ik mijn bed voel.
Om een normale redelijke tijd voor een moeder wordt ik wakker
maar weet van de puinhoop die mijn mannen in de kamer hebben.
De meerdere keren vragen tot opruimen……….
ze zoeken het maar uit, ik draai me om , om om een tijd mijn gezicht te laten zien
dat ze gaan denken.
Voor 5 vanmiddag is de kamer weer op orde.

Soms moet je gewoon kiezen voor jezelf
als een ander het je niet gunt.
Prima, niet mijn manier van werken,
maar wil wel bij leren hoor, geen probleem.
Want wat een ander kan?
Ik toch ook ?

Iets van wat gij niet wilt …..
doe je mij dat wel?
Dan ben ik : ff weg.

🙂

Het is een absoluut luie zondag voor me,
ik spook werkelijk helemaal niets uit.
Speel of liever leer
pokeren met de mannen,
en vind het voor vandaag eigenlijk
allemaal wel prima zo.

Morgen starten we gewoon weer
met het rennen en vliegen.

XXXXXXXXXXX