Woorden uitgesproken ,
klinken door in mijn gevoel,
in mijn weten en bewustzijn
en in mijn hart.

Het is niet belerend bedoelt
en ook niet als een waarschuwing
maar wat word gezegd is een feit
een feit die ik al heel lang ken.

De zinswijze van niet mijn probleem
is een prachtig uitvoerbaar iets
als het om algemene dingen
algemene mensen, algemene situaties gaan.

maar zodra t binnen de deur komt
je er verantwoordelijk voor gehouden wordt
of er voor gekozen hebt,
is het wel degelijk een ander verhaal.

Maar : ook mijn inzien van dat een ieder
verantwoordelijk is voor zijn eigen,
zijn eigen geluksbeleving,
of het zoeken daarnaar.

Dat ik geen dagelijkse invulling ben
van iemand anders zijn leegte
of  veranderde situatie
omdat ik ook een leven heb ?

Helaas is deze theorie in de praktijk
een bijna onmogelijk iets,
en om het moment dat je je eigen leven toe eigent
in de ogen van sommigen
een egoistische beweging die niet te begrijpen is.

Maar ik ben en kan niet zijn
een verlengstuk van een ander.
Die verwachten dat ik begrip en ingrijp
maar niet zullen vragen of nadenken
of ik het allemaal nog wel begrijp .

Ben ik verantwoordelijk voor wat een ander zegt of denkt ?
Dacht het niet.
Moet ik me laten beledigen of laten toespreken
als iemand die niet weet hoe de wereld in elkaar zit ?
Dat ik niet reageer, niet uithaal af en toe
wil alleen maar zeggen dat persoon tegen over me
te ver weg is om me daadwerkelijk te kunnen kwetsen.

Maar mijn oren horen, mijn ogen zien.
En mijn gevoel registreert feilloos…………
zelfs de dingen die niet gezegd,
niet uitgesproken worden omdat diegene weet
dat het een eigen verantwoordelijkheid is.
En ik die ook zo zal beantwoorden.

Maar schuif me geen dingen toe
die niet van of voor mij zijn en doe en zorg
voor je eigen.
Moet ik namelijk ook , en tot nu toe ?
Zijn er maar een paar die me wel vragen :
hoe is het nu met jou.
t zijn de weinigen die geven zonder te vragen
t zijn de weinigen die me horen en zien
alleen egoisten zien en horen me niet.

Voor de rest ?
Ben ik overduidelijk aanwezig en in beeld.
En die mensen , die ben ik dankbaar
en blij mee.

XXXXXXXXXXX

k had gehoopt vandaag wat te horen
over het werk voor eega.
Maar helaas.

T is ook wat je heel graag wilt
dat het wachten zo lang maakt.
Maar hoop dat geduld beloont wordt.

Voor de rest een dag als alle anderen
morgen maar eens ff
Duitsland boodschappen doen.

En hopen op goed nieuws.

🙂

t prachtige weer lokt vandaag
en zo begin ik maar eens met mijn eigen.
Ondertussen glimmen de ramen weer.

Dan komt er vanmorgen al vroeg
een telefoontje voor eega.
Gisteren gereageerd op een advertentie
van polyestermedewerker.

Het telefoon nummer opgeschreven
maar ze zij hem al een slag voor.
In eerste instantie gaat het voor werk
in Assen, een bedrijf waar hij al
eens eerder gekeken heeft.

Vanmiddag bellen ze terug
werk in Genemuiden,
hij kan meerijden met iemand
hier uit de buurt.
Morgen zullen ze laten weten.

En ik vind het razend spannend.

XXXXXXXXXXX

K Baal gewoon enorm
de wetenschap dat er iemand op een fiets rijd
die door ons is betaald
en wij dus op zoek moeten
naar een andere.

Want die weer zien
is bijna een wonder denk ik.
En als ik dan hoor hoeveel
er gestolen wordt in stad
sta ik er eigenlijk beetje versteld van.
Maar wat nog erger is ?

Dat het schijnbaar een geaccepteerd iets is
of je krijgt te horen , jat er eentje terug.
Er staan er genoeg,
ze doen daar zo makkelijk over.

Effin we zijn geslaagd voor een ander exemplaar
en jongste kan morgen tenminste naar school.
Dat is het belangrijkste.

XXXXXXX

Vandaag het NK van het armworstelen
in Kampen.
Andere locatie die al een stuk beter is.
Deze ronde mag ik me laten rijden
das toch best wel relaxed.

Oudste blijft thuis
heeft geen zin om best wel veel geld
te betalen voor een niet podium plek.
Hij heeft andere dingen daarvoor
die hij dan liever doet.

Zijn keuze, zijn ding.
Al vallen er een aantal mensen er over
dat hij er niet is, en spreken mij daar
vervolgens op aan.
Niet mijn probleem.
Hij is oud en wijs genoeg zijn eigen keuzes te maken.

Toch zijn er ook een aantal die ronduit zeggen
wat ze denken en vinden
en zijn beslissing wel kunnen begrijpen.

dan krijg ik er nog ff berichtje
van jongste achteraan zonet:
zijn fiets is gejat.
en ik ben er dan zo klaar mee.
Altijd dat negatieve
altijd dat niet,
altijd dat nooit eens gewoon.

ZUCHT

k had er geen zin in,
niet om broer hoor.
maar gewoon de sfeer
en yep die is er.

maar : broer is gezellig
en de gezamelijke vrienden zijn er al
als wij komen.
En we kletsen ff lekker bij.
Omama zit een beetje verloren
en mengt zich pas later in gesprek
nadat ik haar paar keer aankijk.

Wat is dat toch dat ieder
naar mij kijkt ?
reageert op hoe ik reageer ?
maar t werd nog ff zeer gezellig
en de moeite waard.

XXXXXXXXXX

Morgenavond de verjaar vieren van broer
en ik zie er gewoon tegenop.
Omama met haar buien
die vind dat ik niet genoeg doe.

Die me ws weer straal gaat negeren
en ik zal wel weer obertje mogen spelen.
Eega vind dat ik gewoon moet blijven zitten
maar dat lijkt dan weer zo raar
tegenover de mensen die niet weten
wat hier speelt.

Het constante aandacht vragen van mensen
en als ik iets vraag het domweg niet gedaan wordt.
Alleen maar geven maar niet krijgen
is knap vermoeiend.
Vooral als je dan ook nog alle emoties binnen krijgt
van de mensen om je heen.

Dat mijn moeder mijn moeder niet meer is,
dat ze totaal de andere kant op denkt en doet
en zich gedraagt zoals haar moeder deed,
en wat haatte ze dat.
Nu doet ze het zelf, maar zegt dat het niet zo is.
K heb wel respect voor mijn broer
die dat elke dag aanzien kan.

Maar grootste wens van dit moment?
Werk voor eega.
En dat alle vliegen spontaan doodvallen,
maar das een ander irritatie punt.

XXXXXX

En dan is er overleg
voor zaterdag het NK.
hoe, wie , waar, hoelaat………
al is t maar klein groeppie
kan best lastig zijn.

Voor de rest
grieperig zijn .
Hing al poosje in de lucht
maar ja k had een aantal dingen
die ik echt eerst wel wilde doen.

Maar komt vanzelf wel weer goed.
Onkruid vergaat immers niet.
🙂

Een gewone dag,
niets bijzonders.
Vanmiddag nog even bos in
maar die kikker
laat zich niet zien.

Wel een holletje onder
een boom ontdekt
waar hommels in zitten 🙂
Dat is natuurlijk wel leuk.

XXXXXXXXXXx

Al een paar dagen
is me iets opgevallen,
waarvan ik niet weet
wat ik er mee moet.

Tot vanmorgen t in gesprek
voorbij komt en ik mijn frustraties
er allemaal uit gooi.
Toen was t poosje stil.

Vanavond op stap
kijken of we kunnen zien
wat zo speciaal is maar helaas.
Ze laten zich wel horen
ondertussen genieten we
van andere dieren
schieten af en toe in de lach
en gewoon bijna 2 uur
absolute stilte en rust om je heen
alleen t bos en haar leven.
Heerlijk.

Van het ene uiterste
in het andere.
De laatste ?
Die beviel t beste.

XXXXXXXX