De situatie op het werk
loopt volledig uit de hand.
en dat vind ik triest.

Ik word het zwarte schaap
er worden mij dingen aangemeten
die t vaste team zelf doet.
En ik vraag me af of zij die leiden mag
het niet ziet of niet wil zien
of het domweg niet geloven wil.

Ik denk het laatste aangezien ze zelf
bezig is collega’s tegen me op te stoken
alleen is daar weinig succes te halen
want die kennen me en weten precies
hoe het in elkaar steekt, en de grap?
Dat hebben ze niet van mij.

Maar van de vast groep zelf die kletst
stookt, er bij langs loopt en tuurlijk word dat gezien.
dat ze hun eigen glazen rigoreus ingooien
hebben ze niet eens in de gaten.
Alleen jammer dat ze daar een heel team in meenemen.

Ondertussen zijn er hierdoor 6 aan t solliciteren
zelfs mensen waar je t niet van verwacht.
En ik denk dat dat ook de opzet is van t vaste team
ze willen graag het voor zichzelf houden
en geen anderen erbij, jammer hoor kan zoveel gezelliger
maar ja zijn niet mijn keuzes.

Ondertussen ligt het hele verhaal al op het hoofdkantoor
en nee , niet door mij al denken als ze het al weten, dat wel.
Er zijn namelijk meer mensen die horen,
en mee luisteren, ik hoef daar niets aan te doen en wie  mij kent?
Weet ook dat dat niet mijn stijl is, ik wacht namelijk gewoon af
hoe dingen exploderen.

K heb dan ook totaal geen drang om ander werk te zoeken
of actie te ondernemen, iets in me zegt:
blijf nog maar even lekker hangen en wacht af wat er gaat gebeuren.
Omdat er aan mijn kant niets te verliezen is
en de ervaring leert dat er altijd wel iets voor in de plek komt ?
Volg ik mijn gevoel , zoals altijd, en leun wel achterover.

Morgen nog, laatste keer inval, en dan sowieso 14 dagen vakantie.
Niet van school natuurlijk, maar wel van daar.
Mijn eigen op orde maken, genieten van het weer,
de natuur en me vooral bezig houden met belangrijkere dingen.
Want gelukkig heb ik veel lieve mensen om me heen,
en een fiks aantal sociale dingen waar ik me nodig in moet verdiepen.

Ik voel me de Cheet die in de bosjes ligt te kijken
hoe de hyena’s de zooi verpesten en vervolgens elkaar verscheuren.
Want leuk item ?
Het programma wat onder mijn blog  draait registreert sinds een dag of 10
nieuwe bezoekers, inclusief IP adres en bezochte posts.
En die bezoekers heet ik natuurlijk van harte welkom,
maar wil er wel even de volgende note aan hangen:
Je begeeft je hier op prive blog die je ws via via hebt verkregen.

Voor nu ?
Kijk wel als de voorstelling is afgelopen
wat ik er mee doe of ook optie: bij weg loop.
Er is wel 1 woord wat ik er aan kan hangen:
Respectloos
naar collega’s maar ook naar werkgever die toch elke maand
dat geld overmaakt en het vertrouwen heeft gegeven.
Geluk dwing je af , zei een collega, ze heeft gelijk.
Mijn geluk ?
Morgen voorlopig laatste dag 🙂

XXXXXXXXXX

Vaderdag , maar toch eerst ff werken.
t is een zooitje, letterlijk en figuurlijk
en wat anderen doen
krijg ik de schuld van.
Tuurlijk heeft dat gevolgen voor mijn uren
nou ja het ontbreken ervan dan en weet je ?
Kan me er even helemaal niet druk over maken want

we gaan als gezin eerst bowlen, heerlijk 2 uur lang
elkaar de loef afsteken.
Ik kan zo genieten van onze twee jongens die niets
voor elkaar willen onderdoen, die humor hebben,
waar je af en toe echt dubbel van ligt.

Vandaaruit gaan we uit eten bij een plek
waar we jaren geleden regelmatig kwamen.
We ontmoeten bekenden, en ook hier is het humor
wat de klok slaat en het eten is voortreffelijk.
Echt heel erg heerlijk.

Moe maar voldaan droppen we 1 zoon in dorp
de andere in t andere dorp en ik duik ff plat.
Na die survival is t echt bijkomen 🙂
Maar komt allemaal goed, nog 1 dag werken
en dan 14 dagen en denk wel meer,
vakantie 🙂

XXXXXXXXXXXX

Vandaag is het Vaderdag voor velen een geweldige dag
voor net zovelen een beladen dag.
heel FB word overspoeld met foto’s van vaders
die er niet meer zijn, dan wel geweldig zijn.
Krijg er een bittere smaak van.

Maar zoals ik ben kijk ik liever naar wat is,
en koester mijn zegeningen.
er komen weer een aantal dingen binnen
die me doen beseffen hoe dankbaar ik mag zijn
voor de mensen in mijn leven, bij wie ik mezelf mag zijn,
mensen die me nemen zoals ik ben.

Qua werk ? Als ik met tegenzin moet gaan, ga ik liever niet.
Kijk ik liever uit naar wat anders, al word me dringend verzocht
nog even te blijven hangen.
Ze beseffen niet daar, dat hun houding, hun manier van omgaan
met mensen ze in hun gezicht zal slaan als ze ooit in de levens problemen
komen.
want vrienden, lieve collega’s , en mensen die om je geven omdat jij
naar hun hebt omgekeken, zijn belangrijker dan wat dan ook.

Ik weet er alles van, mijn ego vader is meer dan 7 jaar geleden
overleden, en we kruipen richting 4 juli.
De datum dat 10 jaar geleden mijn leven 180 graden omdraaide
en de afgrond in ging, met 2 kinderen aan mijn hand van 8 en 9.

Dus wie denkt dat ik zomaar de pretbek, levensgenieter, en de
onverstoorbaarder ben ?
Wie denkt dat ik niet denk, niet zie, niet weet en niet voel ?
Die kent me niet en als je t verhaal van 4 juli niet weet ?
Heb ik niet de behoefte gehad, mij te laten leren kennen.
En geloof me dat vertrouwen ?
Hebben er niet veel en is een groot iets, wil je m hebben ?
Zul je t waard moeten zijn.
En daar hoort stiekem meelezen op een blog niet bij,
want mezelf verdedigen vind ik totaal onnodig.
Je hebt respect voor me of je hebt het niet,
jou keuze niet mijn probleem en vooral geen item voor mij.
K heb belangrijkere dingen om te doen.

XXXXXXXXXXXXX

En dan de survival, nog voor we de koffie op hebben
komt er al telefoontje, we moeten ter plekke want de eerste groep
is al onderweg.
Gooien alles in t kleine ding en vertrekken op een tijdstip
dat uilen uit de bomen vallen , en de natuur zich ten ruste legt.

Op plaats van aankomst is onze opdracht snel gevonden,
installeren we ons, maken contact met de post voor en achter ons,
krijgen gezeldschap die even wil komen maar bijna nog later
dan ons weer thuis is 🙂

we zien bekenden, minder bekenden, gemotiveerde en gedemotiveerde lopers
de slimmerikken, de lezers, de hoorders, maar ook de doordouwers
de gokkers en de onzekeren.
Meerder groepen zijn op meerdere plekken spontaan zoek en de fietsers
hebben er hun handen vol aan.

Maar om 6.40 komt dan vanmorgen ook eindelijk de laatste ploeg bij ons
doen wat ze moeten doen, zij gaan nog deurtje verder en wij pakken in.
Naar huis, zooi er uit, even naar t Mfc en dan ?
lekker naar bed.
Oudste hoor ik om iets van 12 maar zie ik pas vanavond weer.
Ook hij is moe met meer dan 24 uur bouwen,fietsen en afbreken.
Dat mag dan ook.

Er is nogal wat gebeurd onderweg maar ja voor sommigen?
Is het wel een echte survival geworden zoals t hoort
en voor de rest ?
Tja er zijn ook een aantal mensen die nu weten dat ze lezen moeten 🙂
XXXXXXXXXXXXX

Een redelijke drukke dag
eerst zouden de meters van stroom en gas vervangen worden
beste man mooi op tijd,
kan het niet omdat we een boiler hebben.
Prut voor niets vroeg bed uit !

Koffiedrinker gehad, snel boodschappen doen,
vraag voor spoedinval tussen door, sorry lieverds
maar dat ga ik echt niet redden.
Ben druk in voorbereiding survival.

School, eten maken, en dan is de bedoeling om even
een paar uur te slapen.
Maar eerst komt oudste binnen zit in organisatie
moet nog eten, heeft een probleempje, en tuurlijk help ik.

Dan ga ik toch even liggen, ram telefoon, en nog een keer
als ik dan eindelijk de rust bijna te pakken heb,
hoor ik stemmen voor het huis.
Een groep die totaal de weg kwijt is, en ze zijn nog maar net begonnen.
die help ik maar ff op weg en ach dan ben ik er ook wel door.

FF een broodje eten, nog even kijken bij 1 van de eerste opdrachten hier,
soep warm stoken, tas klaar maken, zooi bij elkaar zoeken,
koffie zetten en nu is t wachten op lieverdje die samen met mij
de nacht gaat doorbrengen.
We moeten om half 2 op de plek zijn voor totaal 10 groepen.

K hoop morgen tegen 8 uur smorgens thuis te zijn
maar of dat lukken gaat ??
We zullen het allemaal meemaken 🙂
Wel te rusten lieve lezers
Cheet waakt vannacht.

XXXXXXXXXXXXXX

En zo kruipen we richting
een aantal data
met een oh zo niet leuke jubileum.

10 jaar,
van t een , en van t ander.
en over iets van 2 1/2 week
de genadeloze uitslag van eega.
een gast die bedwongen werd
in de tijd er na.
Maar niet weg is gegaan.

En dan spreek ik haar,
die kijkt in t zwarte gat
wat toekomst heet.
Zij die niet weet ,wat ik weet.

En kan alleen maar warme liefdevolle gedachten
uitsturen naar haar en haar gezin met de gedachte
oordeel niet, zomaar zit je er zelf
midden in.

Been there, done that, seen that………….
en ondanks alles?
zal ik de lieve goden vragen op haar en de haren
te passen.
Niemand hoort verdriet, pijn en /of zorgen te hebben.
Niemand.

XXXXXXXXXX

En dan voorbereiden op een avond/nacht fun.
Post zitten bij survival
al is het werk momenteel ook een survival 🙂
Niet het werk maar wel de manier
van omgaan met elkaar daar.
Ik luister, ik kijk, ik lees lichaamshoudingen,
ik kijk naar ogen, ik hoor de ondertonen in de stemmen.
En hoor en zie voornamelijk wat er niet gezegd wordt.
HS is soms een onwijs handig iets
vooral als je gedachtes kunt horen 🙂

Effin voor nu paar dagen niet dus maar ff ondeugend zijn.
Dingen bedenken, uitwerken, en vooral
uitvoeren. en het belangrijkste en t beste waar ik in ben ?
Genieten want het leven is te kort
voor onnozelheid 🙂

XXXXXXXXXX

Ken je dat gevoel, een honkbalknuppel te wensen
en ongestraft te mogen doen wat je eigenlijk zou willen ?
Nou die af en toe , maar goed.
t is niet de manier en zeker niet de weg en voor mij eigenlijk
een stap te ver, ga liever beschaaft met mensen om.
Ongeacht wat zij doen.

Vanavond vergadering van survival,
een iets kwam gisteravond voorbij en iemand riep bluf.
nou ja, dan weet je t wel bij mij,
zo gaat er vrijdag iets gebeuren wat niemand verwacht 🙂
de foto’s komen vanzelf wel voorbij
altijd in voor een geintje he hier.

Nu ff rust en voorbereiden op dag werken morgen
en dan alweer weekend 🙂
Lekker weekend, lekker druk maar oh zo gezellig.

XXXXXXXX

In de judo wereld van jongste kwamen er regelmatig
termen en uitvoeringen voorbij van klemmen.
arm klem, been klem.
en ik zie iets gebeuren.
Iemand die klem word gezet tussen wat zij denkt
beste mensen , maar niet wetend dat ze haar
bedonderen , kletsen, te kijk zetten en die schuld afschuiven
naar jawel , de 3e personen.
Probleem is, alles wat ik zou zeggen dan wel schrijven uitgelegd
gaat worden als verdediging………
mensen die me kennen weten dat ik niet verdedig.
Alleen uitleg.

De harde lessen van het leven moeten mensen idd zelf beleven.
maar k heb ze gehad, alleen, en dat ?
gun ik geen een.
Maar als de muur te hoog is, de vraag te ver weg ?
Is er ook voor mij geen beginnen aan,
en zie het vervolgens via de zijlijn aan.

Want geld en goed zijn niet het belangrijkste in je leven.
Maar echte mensen, mensen die je kennen,
die met je praten die meedenken,
die je een knuffel geven, die je omarmen en zeggen:
wat ben jij een lief mens.

het maakt me verdrietig aan de ene kant,
maar trots op hen in mijn leven aan de andere kant.
Ik verzamel graag lieve mensen……….
missie al behoorlijk geslaagd, maar : kan nog meer bij 🙂

XXXXXXXXXXXXXX

Tikkie drukke dag vandaag,
eerst naar Delfzijl waar we de klus klaren.
We nemen hartelijk afscheid van elkaar
en wisselen telefoonnummers uit,
k heb zo’n gevoel dat we elkaar nog wel eens
weer gaan zien.

We ploppen op tijd andere locatie er achteraan
en zijn vervolgens beide bekaf.
Thuis duik ik eerst ff bed in om vervolgens te landen
in een vreemd gebeuren op de app.

Iemand neemt rest van week vrij, geheel logisch.
Maar niemand staat te springen om in te vallen.
Ook logisch als je weet dat het niet gezellig is,
en je genegeerd word.
K gooi maar een bericht er uit en schoorvoetend
nemen we dan allemaal maar een dag.
Tuurlijk willen we graag uren en verdienen maar :
het maakt ons wel degelijk uit HOE !
En alleen als opvulling als anderen er keer aan toe zijn ?
K hoop werkelijk dat iemand gaat bedenken
dat er nog meer collega’s zijn want wij zitten ook niet stil.

Voor de rest morgen vrij, een aantal verloren dingen
vergadering voor survival die we vrijdag op zaterdag hebben hier.
Nog genoeg op de agenda staan 🙂

vermaak me nog prima.

XXXXXXXXXXXXXX