Elk jaar weer,
de dag van de mantelzorg.
Goed dat er aandacht aan besteed wordt,
vooral omdat onze regering het liefst wil
dat er zoveel mogelijk zijn .

Ik denk er niet bij na, ik doe het gewoon.
Het is vanzelfsprekend.
Het is normaal dat je dit doet voor: ……………..

en ik hik weer,
ik denk er wel bij naar , hoef geen blote billen.
Helpen met douchen of naar bed brengen.
Had ik dat leuk gevonden had ik wel in de zorg gewerkt.
De woorden : Gefeliciteerd Mevrouw U bent nu officieel
mantelzorger………….brachten me bijna tot overgeven.

De mantel der Liefde,
er is ook een mantel van verplichtingen,
waar mensen niet om gevraagd hebben en niet aankunnen.
Niet omdat ze niet willen maar het zelf fysiek of emotioneel
niet trekken.

XXXXXXX

Na een nacht van slecht slapen,
checken bij een slapende Bo,
lig ik vanmorgen paar uur bij hem.
Hij kruipt bij me onder het dekbed
en zucht een keer.

Gelukkig eet hij vandaag zijn bakje weer leeg
maar ik heb hem nog niet zien lopen.
Maar merkt wel dat  hij opknapt ,
t gaat niet hard en bel dierenarts.
Hij vermoed kneuzing,
rust en warmte en in de gaten houden.
En die shock zou kunnen kloppen.

Ik moet werken maar t gaat me niet lekker af
gelukkig racen we er door en ben ik op tijd thuis.
Eten en even uurtje slapen.
En nu? Helemaal niets meer,
weekend.

XXXXXXXXx

En dan vannacht om uurtje of 1
laat hij zich met een klagelijk mauw van de stoel afglijden.
Mijn hart slaat tig slagen over.

En dan wandelt hij door de kamer
alsof ie in schock is
en ontdekken moet waar hij is.

In volstrekt normaal gedrag en lopen
gaat hij naar de berging
om op de bak te gaan en te eten.
t is niet veel eten maar eet wel.

In rap tempo terug door t luikje omdat
hij zich t apezuur schrikt van zn zus.
Eigenlijk wil hij naar buiten.

Het zijn toch wel ontwikkelingen
waar ik gematigd positief over word.
En wat hem overkomen is?
Lijkt erg bizar.

Effin hij is weer heel groot stuk terug
en ligt nu onder de tafel
kijkt helder uit , volgt alles
kwestie van tijd hopen we
maar laten nog niet los.

.

Hij ligt , slaapt,
en heeft pijn.
Aan de achterkant
maar kan alles nog wel bewegen.

Als het morgen niet opknapt
dan bel ik dierenarts en moet die maar komen.
Op zich is hij heel rustig
zolang hij maar stil ligt,
draait zich wel om.

Maar wil niet eten of drinken.
Geen idee wat hem overkomen is
maar zorgen hebben we zeker.

Heel de dag zie ik hem niet
onze Bo.
Met het eten ?
Altijd aanwezig en anders
luid miauwend in de loop van de avond.
Maar vanavond?
Geen Bo.

Ik wil op tijd naar bed maar ga niet,
ik wacht en vraag de Engelen
stuur hem naar huis als het kan .

Half 2 komt ie binnen,
kleddernat, springt op tafel en ik ben natuurlijk dolblij.
Pak hem op en dan bromt hij,
Bo bromt nooit.
Hij ruikt naar bos en heeft duidelijk pijn.

Laat zich op de stoel glijden en gaat slapen
in een houding dat ik zie er is wat.
Doe mijn warme vest uit en die leg ik over hem heen
straks eerst slapen en dan kijken
want er kwam een klein spingeluid.

maar wat ie heeft mee gemaakt?
Geen idee , hij is aan rust toe
dat zekers dus eerst maar laten slapen.
Hij is binnen en slaapt
belangrijker is er voor nu
even niet.

XXXXXXXXXX

En dan heb ik weer zo’n dag.
Bij het opstaan al moe zijn.
Het weer is triest,
en mijn lijf doet pijn.

Ik doe mijn best
en qua werk rommel ik er eigenlijk zo door.
We zijn lekker op tijd klaar
en ik dus lekker op tijd thuis.

Vanavond helemaal niets
En op tijd onder de wol
hopen dat morgen in ieder geval
de zon schijnt.

🙂

En dan valt de brief weer binnen:
Onderzoek naar baarmoederhalskanker.
Het duurt niet lang
dan mag ik ook mee in borstkankeronderzoek.

Top hoor dat we dit in Nederland hebben,
maar waarom kunnen zie die onderzoeken
niet vrouwvriendelijker maken?

Hapjes nemen uit je baarmoeder of je borsten
pletten tussen 2 glasplaten.
Dit moet toch anders kunnen in deze tijd?

Ken geen man die zijn penis laat pletten
of zijn ballen.
En ik ben klaar met 3x door rood
maar dat is een ander verhaal.

XXXXXXX

En dan is het koud vandaag
en ik bedoel koud.
Denk eerst dat het aan mij ligt
maar kom er al snel achter
dat het iedereen  zo ervaart.

Voor mijn gevoel veel te vroeg
en het mag van mij warm
water gaan regenen 🙂
K weet ben een koud kleum.
Ligt aan t feit dat ik geen natuurlijke isolatie heb .

Vanmiddag 2 pandjes in mijn uppie
voorlopig voor mezelf.
En ja ik vind mijn weg,
en ja gaat prima.
Blijft altijd wel spannend
maar ik kan dat LOL.

We beginnen voorzichtig op te starten
voor ons toernooi 🙂
Ja k weet pas in Februari maar
goede voorbereiding is t halve werk.

XXXXXXXX

Een situatie houdt me
al dagen bezig.
Ik ga niet de inzet worden
ik ga niet de oorzaak zijn van.

Offer me mezelf nog liever op
dan de insteek te zijn voor.
YEP
heb er weer eentje.

Vraag me niet te pleasen
te liegen , te doen alsof.
Hoe erg ook , hoe gestoord
niemand mag door rood.

En rood in mijn eigen huis?
Telt dubbel…………..
Ik trek me terug…………
en ga niemand tot last zijn.

Vriendschappen zijn me heilig
Liefdes voor ook.
Maar ook ik heb mijn grenzen.

OER. maar wel erg aangeslagen.
Tijd zal t leren.

Zo’n dag was het vandaag,
4 pandjes,
tussentijds naar huis,
telefoontjes plegen,
katten voeren 🙂
Vooral dat !!

En dan om kwart voor 7
aan m’n bordje warm eten.
Ben er dan ook wel even klaar mee.

Tot nu toe volgens planning
ook de drukste dag van de week
maar : dat kan daar zomaar veranderen 🙂

Gelukkig hoor ik dat ik er goed val
tussen mijn nieuwe collega’s.
En dat is toch wel een fijn gevoel.

XXXXXXX