Met de nadruk op onwijs..
Normaal post ik elke dag maar het kwam er even niet meer van.
Heel de week in voorbereiding voor het NK , tussendoor gewoon werken
intervieuws het ging maar door en door.
Nu is dat iets wat ik leuk vind, en dus totaal niet erg vind maar sloopt wel.
Effin zaterdag was het zover , als nieuw bestuur het eerste NK.
De sfeer is ontspannen, het gaat ontzettend lekker.
Iedereen geniet van prachtige partijen en dan gebeurd het.
Het gene waar ik op voorhand bang voor was.
Een partij waarbij iemand protest aantekent tegen de uitslag,
de tegenpartij geen rematch wil, en er een giga discussie ontstaat
als men met een filmpje op een telefoon aan komen zetten.
Meest vervelende, die protest aantekent zit zelf in het bestuur van de bond.
Het duurt en we komen er niet uit , achteraf was de oplossing makkelijk maar ja
dat is altijd achteraf.
Gevolg : dat iemand misschien uit het bestuur stapt omdat het volgens hem niet gaat
zoals het hoort en hij daar niet achter kan staan.
Wat enigste voordeel is: het is een situatie die ons ‘dwingt’ maatregelen te nemen
voor de toekomst en zo er toch iets positiefs uit te halen .
Voor de rest zijn de meningen gelijk: prima toernooi, goed in elkaar , dat ons
wedstrijd programma niet meer werkte en wij op papier gewoon verder gingen ?
Geloof dat weinig dat gemerkt hebben 🙂
Wat we wel gemerkt hebben hoe wij worden gedragen als bestuur.
Hoe men mee denkt, mee helpt, en klaar staan dat te vangen wat er mis gaat.
Zo hoort het ook zou je denken maar ja deze sport is net ff anders af en toe 🙂
Het is bij half 12 savonds als we thuis komen, en ik domweg moe ben.
Van alle indrukken , er moet nog een verslag gemaakt worden.
Dan belt er ook nog iemand die haar verhaal kwijt moet,
en totaal geen inlevingsvermogen heeft naar anderen toe.
Tja waarom mensen niet meer bij je willen komen ?
Het is bij 5 uur smorgens als het al licht is, de zon opkomt , en ik
verlangend naar buiten kijk………….neee Cheet doe verstandig en ga je bed in.
Slaap tot 3 in de middag, ben mijn stem bijna kwijt en doe weinig tot niets.
wel komen er prachtige foto’s binnen, schitterend interview en er komen morgen nog een paar.
Voor nu eerst maar even rust in de keet,
gewoon weer werken, en voorbereiden op Iron City Cup in Duitsland
Rochefort in Belgie en Wolfsburg in Duitsland.
Toch geniet ik nu voorzichtig wel van wat we neer gezet hebben.
Het was niet onze schuld en een fiks aantal mensen hebben behoorlijk
gezicht laten zien , of gaan dat alsnog doen .
Komt tijd ?
Komt Cheet 🙂
XXXXXXXXXXXXX