Vandaag toch maar beetje op tijd opstarten,
er liggen immers sinds vrijdag nog 2 scholen die gedaan moeten worden.
Als ik naar buiten kijk zie ik dat het weer zich heeft aangepast
aan mijn stemming.
Fijne motregen maar niet koud….. moet er bijna om lachen.

Vol goede moed besluit ik schooltje hier maar te doen
is klein dus zal wel beetje meevallen allemaal.
Helaas ze zijn er vrijdag zo uit gestuiterd en het is een onbeschrijfelijk
gigantische zooi.
Merk wel , muziek er op en hard werken is best lekker af en toe.
Kan nog even naar huis en dan door naar de kantoren.

Ondertussen heb ik contact met thuiszorg en kan haar mijn zorgen vertellen.
Ze gaat vanmiddag nog naar Omama toe en zal eens bepaalde dingen polsen,
mag haar altijd bellen en ik en zij zijn blij dat we het samen kunnen monitoren.
Het maakt mijn stemming iets beter.
Al zijn de dingen die ik nu lees in het dossier niet erg hoopgevend.

Vanaf redelijk op tijd thuis waar ik oudste nog even tref voordat die werken gaat.
Krijg lief dinnetje op de app, die wil morgen middag even komen koffie halen.
Zijn de dingen die me een stuk vrolijker maken en even heb ik gevoel
van ja heb zooitje onder controle.

Even bij Omama binnen , die zit er ook al iets opgewekter bij.
Een tante zich de pleuris laten schrikken , zijn altijd van die lastige dingen.
En besluit me even te gaan douchen, even rust een avond alleen .
Open mijn telefoon en zie tot mijn stomme verbazing
dat er armworsteltoernooi gepland staat , een week voor die van ons.
Het maakt me in 1 klap moe, verslagen en ik zit me werkelijk af te vragen.
Ze willen zelf er altijd minimaal 14 dagen tussen
en dan doen ze dit ?
Ik begrijp er niets van en heb ook eigenlijk helemaal geen zin
om er over na te denken.
Maar het kruipt natuurlijk wel onder mijn huid…………..
voor nu maar even loslaten want om heel eerlijk te zijn.

Ik weet zelf even niet wat ik voel.

Fijne avond lieve lezers en geen zorgen
ook dit ga ik wel weer op rij krijgen.
Heb bewezen dat ik dat kan,
dus ik ga dat gewoon nog een keer doen .

XXXXXXX

Gisteravond zoals altijd met oudste naar cafe.
Deze ronde is er klaverjassen vooraf
dus we zijn er op tijd.

Het is er meer dan gezellig en we blijven dan
ook nog even hangen.
De klok slaat twaalf en ik feliciteer hem ter plekke
van harte.
Vanzelf krijgt hij de nodige felicitaties ter plekke
en ik word ook niet overgeslagen.

En dan jawel , 6 minuten over krijg ik appje van ex.
van harte gefeliciteerd met….ik reageer niet.
Denk er wel aan vandaag maar nah iets zegt me :
laat maar.
Had hem immers dringend verzocht geen contact met me op te nemen?

Vanavond zitten we hier en krijgt oudste jawel
nadat hij al sms had gehad, telefoon.
Hij is erg kort: Ja zegt is….van harte gefeliciteerd….YO……en drukt m weg.
Tja….moet ik er van zeggen ?

En dan net 2 minuten over twaalf krijg ik appje van ex.
Minste wat je had kunnen doen is mij feliciteren
dat valt me smerig tegen van je.
Ik ga niet reageren….. tegenvallers herken ik….
jaren mee samen geleefd.
Nu is het jou beurt.

Ik ga niet reageren omdat: ik weet dat ik ga proberen netjes te blijven.
En hij dat gaat opvatten dat ie wel weer contact kan onderhouden.
En dat? Dat is nou net , wat ik niet wil.
Want hij begrijpt nog steeds niet, kan nog steeds niet bedenken waarom niet.
Want : het gaat nog steeds om wat hij wil, dat ik doe.
En als ik dat dan niet doe, krijg ik een veeg uit de pan…..
dat ex….je bent er nog steeds niet achter dus
waarom je dat bent.

Ben mijn energie wel nodig voor andere dingen.

XXXXXXX

Vandaag even beetje bijkomen nog
alles en iedereen gaat alle kanten op.
Vanmiddag nog even werken
scheelt zijn maar paar uurtjes.

Wandel even bij Omama binnen
word ze net van bed gehaald.
Ze houdt het niet meer vol,
heeft zere plek onder rechter schouderblad
en zit er totaal verslagen bij.

Ook haar kleur is iets wat me niet aanstaat.
Iets in me maakt dat ik me behoorlijk ongerust maak
Maar ook ik kan niet in de toekomst kijken.
Ze was zelfs vergeten dat oudste vandaag jarig is.

Ik weet het niet lieve lezers
ik weet het werkelijk niet.

Update:
Heel haar houding is er eentje van depressief.
Ik snap het wel , tuurlijk maar kan er ook niet zo heel veel mee.
Dus bel thuiszorg gewoon om te vragen of er misschien
iemand is die haar daarmee helpen kan.
Die gaan morgen kijken of er een oncologisch verpleegkundige
die kant op kan.
Ze is hulp nodig ook op geestelijk gebied en ik kan het niet geven.
Alles wat ik zeg lijkt verkeerd opgevat of in het luchtledige te landen.
Hoop dat ze het zsm voor elkaar gaan krijgen,
heb in ieder geval de hulp van thuiszorg achter me .
Dat scheelt.

XXXXXXXX

En dan is het vandaag de dag
dat oudste 22 is.
Gister al visite gehad
en dat was gezellig.

De felicitaties komen binnen
als we in cafe zijn.

Oudste heeft ex geblokt op alles
ik , ik krijg wel een appje
van harte met….
Stik er in  .

Vraag iemand , krijg een knuffel
en advies.
NIET reageren………..
weet je

ben soms zo moe.

Truste lieve lezers.

XXXXXXXXXXXXX

Bij schrijven is het kwart voor 6
in de morgen.
als een klein postduifje
voor de 4e keer terug komt naar hier.

We praten
en krijgen het over relaties.
Mijn :
die ooit de moed heeft nog aan mij te beginnen
word beantwoord met een:
Die moet verdomd sterk in zijn schoenen staan.
Want zo sterk en zelfstandig als jij bent?
NAH….
Want jij laat je niet meer bedotten,
Niet gebruiken en zekers niet op een 2e plan zetten.

I’m screwed….
gaat niemand aan beginnen……..
maakt me trots aan de ene kant
erg eh….jammer dan aan de andere .
Want zo eentje met zoveel lef?
Hopeloos 😉

XXXXXXXXXX

Ondertussen hier rust in de keet….
even moment voor mezelf.

Ook omdat oudste maandag jarig is
gaan we hier de stemming er in houden.
Het veranderd aan het feit zelf
geheel niets en een grafstemming
is nog niet aan de orde.

Vanavond bij HV heel gezellig
ik kan gewoon mezelf zijn maar zoals hij recent opmerkte
er is weer dat stukje vluchtgedrag.
Handelen, regelen, doen …. maar zonder emoties .
Die kunnen heel makkelijk losgetrokken worden als het moet
maar ik heb er geen zin aan.
Wat niet wil zeggen dat ze er niet zijn,
door mijn gedachten sluipen,
onder mijn vel zitten.
Alleen weer , inderdaad weer, zo herkenbaar
het niet toe willen/kunnen laten.
Standje overleven, ruime ervaring mee,
erg veilig en bekent.
Dat je dan zo terug schieten kunt in ……
wonderlijk.

Genoeg leuke dingen in de agenda staan
en tot zover mogelijk wil ik die ook heel graag doen.
Absoluut feit dat ik onwijs dankbaar ben
met het feit dat er nu mensen om me heen zijn
die meedenken, en zelfs actief doen.
Iets wat ik nooit echt gekend heb van binnen uit.
Kan er wel aan wennen hoor……
enigste wat ik nu nog moet leren
is loslaten , overlaten aan en misschien
ook wel handig meer mijn gevoelens laten zien.
Want als mensen niet weten wat ik denk en voel
ze me ook niet kunnen helpen in ….
kan alleen maar zeggen sorry want
ik ken en weet immers niet anders
dan alleen zijn en zelluf moeten doen .

Ik vraag me werkelijk even af of dat alleen aan mij ligt
of ook aan bijv. Omama en broer.
Want ik merk dat ik die emotionele band niet heb met ze.
Waar ze me voor nodig zijn , zijn praktische zaken.
Dingen die gedaan en geregeld moeten worden,
maar geestelijke steun?
Ik weet even niet, ben ik te hard, te soft,
of realiseer ik me nu wat ik 6 jaar geleden
en 20 jaar geleden verloren ben ?

Leuk projectje Cheet.
Werken aan jezelf.

XXXXXXXXX

Vandaag relatief rustige bijkom dag.

Oudste viert vanaf zijn verjaar voor kameraden
en ik ben dan gewoon maar even niet thuis.
Zou naar vriendin maar dat is me nu net te ver weg.
Dus ga naar HV en we vermaken ons prima.

Omama is hondsmoe en dat begrijp ik.
Laat me nog even opdraven voor iets simpels.
En vooruit maar.
Krijg zelf nog even aanloop van iemand die even
wil weten hoe het gaat.

Morgen nog iets meer verjaardag
kaarten , en hopelijk gewoon rust.

Fijne nacht lieve lezers

XXXXXXX

Vandaag een daggie van bellen en regelen
want Omama komt weer thuis.
Om half 4 met de ambu terug….
ze is zo blij weer thuis te zijn,
in haar eigen omgeving.

Tuurlijk zijn er emoties
maar voor nu is het zaak
om even tot rust te komen.
Al zijn we ons bewust van het feit
dat er niet veel tijd over zal zijn .

Iedereen die het weten moet
is op de hoogte,
alles is tot nu toe geregeld denk ik.
En ben zelf ook wel even
aan tikkie rust toe.

Heel fijn weekend
lieve lezers.

XXXXXXX

En dan vanmiddag het gesprek,
broer, de beide jongens , schone dochter en ik
maken ons op voor de feiten.

Eerst ben ik vanmiddag nog even bij Omama
ook zij is voorbereid, en ziet het aankomen.
We kunnen op dat moment niet vermoeden
dat het al weten het is fout, hoe fout het zou gaan worden.

Lang verhaal , erg kort:
kanker, uitzaaiingen in gal, longen , waarschijnlijk ook de darmen.
Lever is helemaal aangetast en daar ligt dan ook gelijk
de grootste zorg, die ben je tenslotte nodig.
De verwachting is ook dat het dan niet zo heel lang gaat duren.
Morgenmiddag komt ze naar huis, chemo heeft totaal geen zin.
Kwestie van tijd.

Enige wat ik me wens is dat ze geen lange pijnlijke weg hoeft te gaan.
Maar de wetenschap, het besef?
Denk dat het kwartje nog niet helemaal vallen wil.
Ondertussen is vrijwel iedereen op de hoogte die het moet weten.
Maken er verder geen groot nieuws van,
heb enorm veel steun van de lieve mensen om me heen.
Dat komt allemaal goed..

Het zal morgen ongetwijfeld een intensieve dag worden
gelukkig kan ik met werkgever heel veel overleggen
en volgende week vakantie van de scholen he,
hoe toevallig.

De meest cynische grap die hier nu rond gaat:
maandag 22 okt.
Zoals Opapa overleed op de 11e verjaardag van jongste
zal het toch niet gebeuren dat Omama gaat op de 22e verjaardag
van oudste?
Als jongste dan ook nog zegt dat ie laatste avonden telkens
22.10 in beeld krijgt als tijd op zijn telefoon??
Gaat het wel behoorlijk eng worden allemaal.

Maar voor nu is het afwachten ….
tijd om even rust te nemen want er komt ongetwijfeld
nog genoeg op ons af.

Trusten lieve lezers..

XXXXXXXX

Ondertussen zijn de belangrijkste mensen
ingelicht over de situatie.
Maar er is iets, ik kan er mijn vingers
niet achter krijgen.
Alsof een positief en negatieve energie
hier momenteel proberen de zaak over te nemen.
Dat gaat niet gebeuren
IK heb de controle.

Ik speel met de kaarten,
pendel en laat mijn gevoelens los.
wil niet slapen
omdat het dan zomaar de dag is.

maar ben aan de andere kant
ook compleet rustig in de zin van .
wat het ook gaat worden
t is goed.

De beide jongens geef ik dan wel kansen
dan wel ruimte……wat jullie willen.
Ze mogen mee naar t familie gesprek
ze moeten niet.
Te oud om te sturen , te jonge om te weten soms
maar wel onderdeel van.
Er gaan heel veel energieen rond hier
maar negatief?
Absoluut niet…. sta ik ook niet toe.
En daar heb ik zo links en rechts nu
erg sterke gewaarwordingen bij.

Wat het ook word
ik ben niet alleen.
Zelfs als er niemand lijfelijk hier is
ik ben niet alleen.

XXXXXXXXXX