Zelden heb ik moeite om een blog te beginnen,
dat is deze ronde absoluut wel het geval.
het komt door het bericht wat ik hiervoor deelde.
Ik kreeg hem door via Lief , die liet het me lezen
en het is, lang heel lang geleden,
dat er zoveel emoties door me heen stormden.
Dus laat ik beginnen met:
Ik snap mensen die niet geprikt willen worden,
de wappies, het ondertussen uitschot van de maatschappij
die volgens een onderwijzer plekken bezet houden in de zorg
waar anderen recht op hebben, en zij dus niet…..lees die nog eens.
De 2e rangs burger die niet doen wat anderen zomaar wel doen,
die onverantwoordelijk zijn .
Dat de cijfers en beweringen niet kloppen en ( jawel uit eigen
betrouwbare bron) 90% op de IC dubbel geprikt zijn?
Dat haalt de media niet.
Maar nu gaan we over naar: de niet geprikten de schuld geven.
DIE veroorzaken alle ellende maar eh:
die testen negatief of komen domweg nergens???????
Dan het voor mij meest hekele punt:
Ik weet wat ITP is , ik weet wat AITP is, ik weet de woorden
van bloedplaatjes, het te kort.
ik weet de gevolgen , de behandelingen en de gevolgen daarvan.
Het risico om er een middel in te jassen
die voor deze groep het risico geen risico meer is maar
levensbedreigend.
En daar zijn er meer van, ik ben daar niet alleen in .
En met de “wappies” en de mensen die domweg het niet
moeten doen tenzij ze zelfmoord willen plegen,
worden er heel veel mensen buitengesloten en zijn er mensen
daar buiten die het heel normaal vinden en het zelfs toejuichen.
En ik vraag me af , wie is er kortzichtig of heeft in zijn leven
geen ene ruk mee gemaakt dat je anderen zo buiten kunt sluiten
zo soms de dood toewenst, want die komen ook voorbij .
Denk dat het voornamelijk egoistme is , als ze maar kunnen
doen wat ze leuk en lekker vinden , de rest interesseert ze
totaal helemaal niets en dat zullen de stemmers zijn
die dit beleid in stand houden.
Maar: ik spreek ondertussen heel veel mensen die
geprikt zijn en er spijt van hebben.
Mensen die niet mee doen aan de code.
Die niet meedoen aan uitsluiting…..
Lief merkt dat het me heel veel doet,
en we komen in gesprek en zijn het eens.
Geen zin in drukke plekken,
geen zin in toestanden.
Gelukkig hebben we hier een rustig thuis
waar we de buitenwereld buiten kunnen laten .
Lief begrijpt me, en ieder die me kent uit het roerige verleden
zal mij ook begrijpen.
Mijn angst mijn verdriet en mijn pijn.
Ik smeek de Engelen, en vraag ze te passen op hen
van wie ik hou.
Ons Kracht te geven , en bij ons te blijven om voor ons
te zorgen.
In Liefde en Licht.
Namasté……..
Blessed be lieve lezers.
De laatste 7 dagen gaan in
voor Shamain……
XXXXXXXXXXX